<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>انجمن نجات مرکز البرز</title>
	<atom:link href="https://www.nejatngo.org/fa/blog/%d8%a7%d9%86%d8%ac%d9%85%d9%86-%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2-%d8%a7%d9%84%d8%a8%d8%b1%d8%b2/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.nejatngo.org/fa/blog/انجمن-نجات-مرکز-البرز</link>
	<description>تلاش برای رهایی از فرقه رجوی</description>
	<lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 05:24:27 +0000</lastBuildDate>
	<language>fa-IR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/./cropped-Nejat-Society-Fav-2-32x32.png</url>
	<title>انجمن نجات مرکز البرز</title>
	<link>https://www.nejatngo.org/fa/blog/انجمن-نجات-مرکز-البرز</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>سازمان تروریستی مجاهدین خلق؛ سوار بر خون جوانان</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70123</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70123?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2026 05:24:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ماشین تبلیغاتی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[دروغ و فریب]]></category>
		<category><![CDATA[کانون شورشی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70123</guid>

					<description><![CDATA[<p>یکی از شیوه‌های تبلیغاتی سازمان تروریستی مجاهدین خلق، بهره‌برداری سیاسی و رسانه‌ای از سرنوشت افرادی است که درگیر پرونده‌های امنیتی و قضایی می‌شوند. بازداشت، صدور حکم سنگین و حتی خطر اعدام یک جوان، می‌تواند به فرصتی برای تبلیغات گسترده و جلب حمایت خارجی تبدیل شود؛ بی‌آنکه مسئولیت سازمان در قبال آینده و جان آن فرد [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70123">سازمان تروریستی مجاهدین خلق؛ سوار بر خون جوانان</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>یکی از شیوه‌های تبلیغاتی سازمان تروریستی مجاهدین خلق، بهره‌برداری سیاسی و رسانه‌ای از سرنوشت افرادی است که درگیر پرونده‌های امنیتی و قضایی می‌شوند. بازداشت، صدور حکم سنگین و حتی خطر اعدام یک جوان، می‌تواند به فرصتی برای تبلیغات گسترده و جلب حمایت خارجی تبدیل شود؛ بی‌آنکه مسئولیت سازمان در قبال آینده و جان آن فرد به‌روشنی پاسخ داده شود.</p>
<p>پرونده محمدجواد وفایی‌ثانی، بوکسور جوان اهل مشهد، نمونه‌ای قابل تأمل در این زمینه است. او در سال ۱۳۹۸ و در جریان اغتشاشات آن سال بازداشت شد. در پرونده قضایی او اتهاماتی از جمله آتش‌زدن و تخریب اماکن مطرح شده و حکم اعدام نیز برایش صادر شده است؛ اتهاماتی که باید در چارچوب دادرسی عادلانه و با رعایت حقوق قانونی او بررسی شوند.</p>
<p>در روزهای اخیر، رسانه‌های سازمان مجاهدین خلق با انتشار پیام‌هایی به نام وفایی‌ثانی و معرفی او به‌عنوان عضو سازمان، همچنین نمایش تصویر او از سوی مریم رجوی، پرونده این جوان را به یکی از محورهای تبلیغاتی خود تبدیل کرده‌اند. این موضع‌گیری علنی، پرسش مهمی را پیش می‌کشد: سازمانی که از عضویت و همراهی او سخن می‌گوید، چه مسئولیتی در قبال پیامدهای فعالیت‌هایی دارد که ممکن است یک جوان را با خطر بازداشت و مجازات‌های سنگین روبه‌رو کند؟</p>
<p>عنوان &#8220;کانون‌های شورشی&#8221; نیز بخشی از الگوی تبلیغاتی سازمان برای جذب و به‌کارگیری نیروهای جوان است. سازمان اقدامات منتسب به این افراد را در رسانه‌های خود برجسته می‌کند و پس از بازداشت یا محکومیت آنان، از نام و تصویرشان برای راه‌اندازی کارزارهای رسانه‌ای و فشار سیاسی بهره می‌برد. چنین رویکردی این نگرانی را ایجاد می‌کند که جوانان، به‌جای آنکه صاحبان آینده و انتخاب مستقل خود باشند، به ابزار مصرف‌شدنی اهداف تشکیلاتی تبدیل شوند.</p>
<p>دفاع از حق حیات، مخالفت با مجازات اعدام و مطالبه دادرسی عادلانه، اصولی انسانی‌اند و باید درباره وفایی‌ثانی نیز رعایت شوند؛ اما این اصول نباید مانع پرسشگری درباره نقش سازمانی شود که او را عضو خود معرفی می‌کند. بهره‌برداری تبلیغاتی از رنج یک زندانی، جای مسئولیت‌پذیری در قبال او را نمی‌گیرد.</p>
<p>تجربه و روایت‌های متعدد جداشدگان، ضرورت بررسی مناسبات درونی سازمان، شیوه جذب نیرو و مسئولیت سرکردگان در قبال اعضا را برجسته می‌کند. نمی‌توان جوانان را به فعالیت‌های پرخطر فراخواند و سپس، هنگامی که گرفتار پیامدهای آن می‌شوند، تنها از نام و سرنوشتشان برای تبلیغات سیاسی بهره گرفت.</p>
<p>محمدجواد وفایی‌ثانی، فارغ از اتهامات مطرح‌شده و گرایش سیاسی منتسب به او، انسانی است که جان و آینده‌اش نباید ابزار رقابت‌های سیاسی شود. سازمان مجاهدین خلق باید روشن کند مسئولیتش در قبال جوانانی که آنان را به میدان‌های پرخطر می‌کشاند چیست. خون و آینده جوانان نباید سکوی پیشبرد اهداف هیچ تشکیلاتی باشد؛ جوانان سرمایه خانواده‌ها و جامعه‌اند، نه مهره‌های مصرف‌شدنی تبلیغات سیاسی.</p>
<p>فریدون ابراهیمی، از جداشده‌های سازمان مجاهدین خلق</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70123">سازمان تروریستی مجاهدین خلق؛ سوار بر خون جوانان</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70123/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>نگاهی به خشونت سازمان‌یافته در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70088</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70088?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 14 Nov 2026 08:42:35 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[استراتژی خشونت طلبانه]]></category>
		<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[اصرار مجاهدین بر استراتژی خشونت]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین خلق؛ گروهی تروریستی]]></category>
		<category><![CDATA[کانون شورشی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70088</guid>

					<description><![CDATA[<p>مقدمه رسانه وابسته به سازمان مجاهدین خلق، در برنامه‌ای با تأکید بر ضرورت استراتژی مسلحانه و قیام علیه دولت‌ها، به انقلاب‌های چین و ویتنام اشاره کرد و این تجربه‌های تاریخی را در چارچوب دیدگاه سیاسی خود مورد استناد قرار داد. چنین رویکردی این پرسش اساسی را مطرح می‌کند که آیا هر اعتراض مردمی و هر [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70088">نگاهی به خشونت سازمان‌یافته در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<h3>مقدمه</h3>
<p>رسانه وابسته به سازمان مجاهدین خلق، در برنامه‌ای با تأکید بر ضرورت استراتژی مسلحانه و قیام علیه دولت‌ها، به انقلاب‌های چین و ویتنام اشاره کرد و این تجربه‌های تاریخی را در چارچوب دیدگاه سیاسی خود مورد استناد قرار داد. چنین رویکردی این پرسش اساسی را مطرح می‌کند که آیا هر اعتراض مردمی و هر انقلاب سیاسی الزاماً باید به مبارزه مسلحانه و خشونت منتهی شود؟ و آیا می‌توان با استناد به تجربه‌های تاریخی کشورهایی دیگر، خشونت را به‌عنوان تنها راه تغییر سیاسی معرفی کرد؟</p>
<p>در ادبیات سیاسی، اعتراض، انقلاب و مبارزه برای تغییر، همگی مفاهیمی شناخته‌شده‌اند؛ اما هیچ‌کدام را نمی‌توان بهانه‌ای برای توجیه خشونت علیه مردم عادی قرار داد. اعتراض مدنی، حتی اگر گسترده، میلیونی و همراه با شعارهای تند باشد، با آتش‌زدن اموال عمومی، حمله مسلحانه، کشتار شهروندان و ایجاد ناامنی تفاوتی بنیادین دارد. نادیده گرفتن این مرز، تحریف معنای اعتراض و سوءاستفاده از آرمان‌های مردمی است.</p>
<h3>اعتراض مردمی با آشوب سازمان‌یافته یکی نیست</h3>
<p>در سراسر جهان، مردم برای دستیابی به حقوق مدنی، آزادی‌های سیاسی، عدالت اجتماعی و تغییر سیاست‌های حکومت‌ها به خیابان می‌آیند. برخی از این حرکت‌ها به اصلاحات سیاسی منجر می‌شوند و برخی دیگر زمینه‌ساز انقلاب و دگرگونی ساختار قدرت می‌شوند. انقلاب‌های مخملی یا انتقال قدرت بدون خشونت، نیز در برخی کشورها با تکیه بر نافرمانی مدنی، تجمعات گسترده و فشار اجتماعی شکل گرفتند.<br />
وبسیاری از انقلاب‌ها مسالمت‌آمیز نبوده‌اند و نمی‌توان هر حرکت اعتراضی را صرفاً با عنوان انقلاب مخملی تعریف کرد. معیار اصلی، بررسی روش‌ها، رفتارها و میزان پایبندی به حقوق مردم است.<br />
اعتراض مسالمت‌آمیز، حق شهروندان است؛ اما حمله به مردم بی‌دفاع، به آتش کشیدن مغازه‌ها، تخریب دارایی عمومی و استفاده از سلاح علیه شهروندان را نمی‌توان صرفاً با تغییر نام به &#8220;مبارزه انقلابی&#8221; مشروع جلوه داد.</p>
<h3>کارنامه تاریخی؛ از درگیری‌های سال ۱۳۶۰ تا همکاری با صدام</h3>
<p>برای شناخت رویکرد سازمان مجاهدین خلق، نمی‌توان تنها به شعارها و برنامه‌های تبلیغاتی امروز آن بسنده کرد. تاریخ این سازمان، به‌ویژه پس از سال ۱۳۶۰، بخش مهمی از واقعیت سیاسی آن را آشکار می‌کند و ملاک واقعی برای ارزیابی این سازمان عملکرد آن است.<br />
در خرداد ۱۳۶۰، تقابل سازمان با نظام سیاسی ایران وارد مرحله مسلحانه شد. پس از آن، موجی از بمب‌گذاری‌ها و عملیات مسلحانه به راه انداخت. گزارش وزارت خارجه آمریکا در سال ۲۰۱۱ درباره تروریسم، به بمب‌گذاری دفتر حزب جمهوری اسلامی در تیر ۱۳۶۰ و دفتر نخست‌وزیری در شهریور همان سال اشاره می‌کند که در مجموع بیش از ۷۰ تن از مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی در این حملات کشته شدند.<br />
این تحولات به گسترش چرخه خشونت و قربانی شدن انسان‌های بسیاری انجامید. گزارش دیده‌بان حقوق بشر در سال ۲۰۰۵ نیز از ورود سازمان به مرحله شورش مسلحانه در ژوئن ۱۹۸۱ و انتقال بخش عمده نیروهای ارشد آن به خارج از کشور سخن می‌گوید.</p>
<p>اما یکی از نقاط بحث‌برانگیز و تعیین‌کننده در تاریخ این تشکیلات، انتقال آن به عراق در سال ۱۳۶۵ و استقرار در کنار حکومت صدام حسین بود؛ حکومتی که در آن زمان با ایران در جنگ بود. گزارش‌های وزارت خارجه آمریکا و پژوهش‌های تاریخی، از دریافت پشتیبانی مالی، تسلیحاتی و آموزشی سازمان از حکومت صدام حکایت دارند. تشکیلات مجاهدین خلق با بهره بردن از حمایت صدام حسین ارتش خود را شکل داد و به عنوان بازوی عملیاتی و جاسوسی صدام علیه ایران وارد عمل شد.<br />
این همکاری در شرایطی صورت گرفت که دو کشور درگیر جنگی هشت‌ساله بودند و خانواده‌های ایرانی هر روز با پیامدهای جنگ دست‌وپنجه نرم می‌کردند. بنابراین، همکاری نظامی با حکومت متخاصم عراق، یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که هنگام ارزیابی ادعاهای ملی‌گرایانه و مردمی سازمان باید مورد توجه قرار گیرد.</p>
<h3>کانون‌های شورشی؛ اعتراض مدنی یا عملیات سازمانی؟</h3>
<p>در سال‌های اخیر، سازمان مجاهدین خلق با استفاده از عنوان &#8220;کانون‌های شورشی&#8221; تلاش کرده است فعالیت‌های خود را در قالب یک حرکت اعتراضی و انقلابی معرفی کند.<br />
اما برای ارزیابی این عنوان، باید به جای نام‌گذاری‌ها، به ماهیت اقدامات توجه کرد. آیا فعالیت مورد ادعای کانون‌های شورشی، تنها اطلاع‌رسانی، اعتراض مدنی و مطالبه‌گری است یا تخریب، آتش‌افروزی و عملیات خشونت‌آمیز؟<br />
نکته قابل توجه آن است که رسانه‌های وابسته به خود سازمان نیز هر روز از اقداماتی با عنوان عملیات آتش‌زا علیه مراکز حکومتی و قضایی خبر می‌دهند. بنابراین، حتی در روایت رسانه‌ای این تشکیلات نیز بخشی از فعالیت‌های موسوم به کانون‌های شورشی، ماهیتی فراتر از اعتراض مدنی دارد.</p>
<p>جوانی که با امید به آزادی، عدالت و آینده‌ای بهتر جذب یک تشکیلات سیاسی می‌شود، باید بداند که مرز میان فعالیت مدنی و ورود به عملیات خشونت‌آمیز کجاست. هیچ آرمان سیاسی، مجوزی برای به خطر انداختن جان شهروندان و تبدیل جوانان به ابزار درگیری‌های مسلحانه نیست.</p>
<h3>بازی با واژه انقلاب برای پنهان کردن واقعیت</h3>
<p>یکی از روش‌های تبلیغاتی جریان‌های سیاسی، استفاده از واژه‌های پرجاذبه‌ای مانند &#8220;آزادی&#8221;، &#8220;انقلاب&#8221;، &#8220;مقاومت&#8221; و &#8220;رهایی&#8221; است. این واژه‌ها به‌خودی‌خود ارزشمندند، اما ارزش آن‌ها به رفتار کسانی بستگی دارد که از آن‌ها استفاده می‌کنند.</p>
<p>نمی‌توان تجمع اعتراضی مردم در یک کشور را صرفاً به دلیل مخالفت با حکومت، با عملیات آتش‌افروزی و خشونت یک گروه مسلح در کشوری دیگر یکسان دانست. مردم حق دارند درباره آینده کشورشان تصمیم بگیرند، اعتراض کنند؛ اما هیچ تشکیلاتی حق ندارد خواسته‌های آنان را به نام خود مصادره کند یا جوانان را به میدان خشونت بفرستد.</p>
<h3>سخن پایانی؛ انقلاب با قربانی کردن جوانان معنا پیدا نمی‌کند</h3>
<p>مسئله اصلی، مخالفت با اعتراض و دگرگونی سیاسی نیست؛ مسئله، مرزبندی میان مطالبه‌گری مردم و خشونت سازمان‌یافته است. سازمانی که سابقه مبارزه خشونت آمیز، همکاری با حکومت صدام حسین در دوران جنگ ایران و عراق و جاسوسی در کارنامه خود دارد، نمی‌تواند صرفاً با استفاده از واژگان انقلاب و مبارزه، گذشته و روش‌های خود را از پرسش و نقد مصون کند.<br />
نسل جوان ایران باید پیش از پیوستن به هر جریان سیاسی، درباره گذشته آن، شیوه‌های مبارزه، ساختار تصمیم‌گیری و هزینه‌هایی که از اعضای خود مطالبه می‌کند، پرسش کند.<br />
هیچ آرمانی آن‌قدر مقدس نیست که جان جوانان و امنیت مردم عادی را به بهای رسیدن به قدرت قربانی کند. اعتراض حق مردم است، اما خشونت سازمان‌یافته را نمی‌توان به نام مردم و انقلاب توجیه کرد.</p>
<p>نویسنده: علی محمدی، جداشده از سازمان مجاهدین خلق</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70088">نگاهی به خشونت سازمان‌یافته در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70088/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>دلنوشته‌ای از فاطمه پورعبداللهی به برادرش حسین پورعبداللهی</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70089</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70089?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 14 Nov 2026 08:40:07 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[خانواده ها]]></category>
		<category><![CDATA[حسین پورعبداللهی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70089</guid>

					<description><![CDATA[<p>خانم فاطمه پورعبداللهی در دیدار با آقای محمود آسمان پناه، مدیر انجمن نجات استان کرمان، نامهای خطاب به برادرش حسین پورعبداللهی که در اردوگاه بسته و دورافتاده فرقه تروریستی رجوی در آلبانی گرفتار است، تحویل ایشان داد و درخواست نمود تا در سایت نجات درج گردد، باشد که به نحوی به اطلاع برادرش برسد. متن [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70089">دلنوشته‌ای از فاطمه پورعبداللهی به برادرش حسین پورعبداللهی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>خانم فاطمه پورعبداللهی در دیدار با آقای محمود آسمان پناه، مدیر انجمن نجات استان کرمان، نامهای خطاب به برادرش حسین پورعبداللهی که در اردوگاه بسته و دورافتاده فرقه تروریستی رجوی در آلبانی گرفتار است، تحویل ایشان داد و درخواست نمود تا در سایت نجات درج گردد، باشد که به نحوی به اطلاع برادرش برسد.</p>
<p><img fetchpriority="high" decoding="async" class="aligncenter wp-image-70091" src="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Purabdollahi-sis-202611-2.jpg" alt="" width="700" height="394" srcset="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Purabdollahi-sis-202611-2.jpg 800w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Purabdollahi-sis-202611-2-300x169.jpg 300w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Purabdollahi-sis-202611-2-768x432.jpg 768w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /></p>
<p>متن نامه به قرار زیر است:<br />
با سلام<br />
برای یک خواهر، برادر تنها یک خویشاوند نیست؛ برادر، صندوقچه اسرار کودکی، تکیه گاه روزهای جوانی و امتداد حضور پدر در خانه است. وقتی برادری به اسارت می‌رود، گویی بخشی از روح خواهر نیز همراه او در سیم خاردارها و دیوارهای بلند اردوگاه محبوس میشود. از آن پس، جغرافیا تغییر میکند؛ فاصله معنای تازه ای پیدا می نماید و تمام جهان در دو جمله خلاصه می شود:<br />
او کجاست؟</p>
<p>و کی برمی گردد؟</p>
<p>گذشتن سال ها از این فراق، زمان را از جریان عادی خود خارج می کند. برای مادری که فرزند چشم انتظار دارد، یا خواهری که جوانی اش را به پای این انتظار ریخته، تقویم ها دیگر معنایی ندارند. روزها، ماه ها و سال ها تنها یک رنگ به خود میگیرند:</p>
<p>رنگ خاکستری انتظار&#8230;</p>
<p>آنچه این دلتنگی را از دیگر غم ها متمایز میکند، &#8220;بلاتکلیفی&#8221; است. در سوگ از دست دادن، زمان زخم ها را التیام می‌بخشد؛ اما اسارت، زخمی است که هر روز با هر طلوع آفتاب دوباره تازه می‌شود. آیا او امروز حالش خوب است؟ آیا او هم به یاد ما هست؟ آیا روزی دوباره این آغوش گشوده خواهد شد تا او را در بر بگیرد؟<br />
با این حال، موتور محرک این خواهر دلتنگ، چیزی جز &#8220;امید&#8221; نیست. امیدی که شاید منطقی به نظر نرسد، اما تنها دلیل نفس کشیدن اوست. او خانه اش را روشن نگه می‌دارد، صندلی برادر را خالی می‌گذارد و به هر نشانه‌ای از بازگشت، دل می‌بندد.</p>
<p>خواهر چشم انتظارت فاطمه</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70089">دلنوشته‌ای از فاطمه پورعبداللهی به برادرش حسین پورعبداللهی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70089/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>محمود مرشد؛ مرگ دیگری در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69990</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69990?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 31 Oct 2026 08:57:20 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[نفی حقوق فردی در فرقه رجوی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69990</guid>

					<description><![CDATA[<p>خبر درگذشت محمود مرشد، عضو باسابقه سازمان تروریستی مجاهدین خلق، در هفتم آبان ۱۴۰۵ در آلبانی، بار دیگر موضوع وضعیت سلامت و شرایط زندگی اعضای سالخورده و بیمار این تشکیلات را مطرح کرده است. بر اساس اطلاعیه سیمای مجاهدین، محمود مرشد متولد کرج بود و حدود ۴۷ سال از عمر خود را در این سازمان [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69990">محمود مرشد؛ مرگ دیگری در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>خبر درگذشت محمود مرشد، عضو باسابقه سازمان تروریستی مجاهدین خلق، در هفتم آبان ۱۴۰۵ در آلبانی، بار دیگر موضوع وضعیت سلامت و شرایط زندگی اعضای سالخورده و بیمار این تشکیلات را مطرح کرده است.<br />
بر اساس اطلاعیه سیمای مجاهدین، محمود مرشد متولد کرج بود و حدود ۴۷ سال از عمر خود را در این سازمان سپری کرد. در اطلاعیه منتشرشده به بیماری سخت و چندین بار سکته مغزی او در سال‌های اخیر نیز اشاره شده است؛ اما درباره روند درمان، کیفیت مراقبت‌های پزشکی و شرایط رسیدگی به وضعیت جسمانی وی توضیح روشنی ارائه نشده است.</p>
<h3>آمار درگذشت‌ها و ضرورت شفاف‌سازی درباره درمان</h3>
<p>درگذشت محمود مرشد یک اتفاق منفرد نیست. تنها در فاصله مرداد تا آبان سال جاری، سازمان خبر درگذشت دست‌کم هفت تن از اعضای خود را منتشر کرده است: حسین شریعتی، نسرین شهرابی فراهانی، مژگان مهدوی، نوشین نامور، محمد افضلیان، جلال فرخندی و محمود مرشد.<br />
در میان این افراد، نام‌هایی دیده می‌شود که بنا بر اطلاعیه‌های خود سازمان، با بیماری‌های سخت و طولانی‌مدت دست‌وپنجه نرم می‌کردند. تکرار این موارد، پرسش‌های جدی درباره وضعیت درمانی اعضا و دسترسی آنان به پزشک مطرح می‌کند. سرکردگان سازمان موظف‌اند درباره وضعیت سلامت اعضا و چگونگی مراقبت از آنان شفاف‌سازی کنند. اشاره به بیماری و مرگ در اطلاعیه‌های تشکیلاتی، جای پاسخگویی درباره کیفیت درمان را نمی‌گیرد.</p>
<h3>وضعیت خانواده‌ها و محرومیت از ارتباط آزاد</h3>
<p>در این میان، نباید خانواده‌هایی را فراموش کرد که سال‌هاست از دیدار و ارتباط آزادانه با عزیزان خود محروم مانده‌اند. پدران و مادرانی که با امید بازگشت فرزندانشان روزگار می‌گذرانند، ممکن است خبر درگذشت آنان را از رسانه‌های سازمان بشنوند؛ در حالی که پیش از آن نیز سال‌ها از حق دیدار و اطلاع مستقیم محروم بوده‌اند.<br />
این خانواده‌ها علاوه بر رنج جدایی و بی‌خبری، اکنون با پیامدهای سنگین از دست دادن عزیزان خود بدون امکان وداع و همراهی روبه‌رو می‌شوند. چنین وضعیتی ضرورت توجه جدی‌تر به حقوق اعضا و خانواده‌های آنان را نشان می‌دهد.</p>
<h3>پرسش‌های پایانی</h3>
<p>آیا وقت آن نرسیده است که سرکردگان این تشکیلات، به جای انتشار پیام‌های تبلیغاتی و تجلیل‌های سازمانی، درباره حق درمان، سلامت، ارتباط آزاد با خانواده و حق انتخاب اعضا پاسخگو باشند؟<br />
هیچ تشکیلاتی حق ندارد سلامت و جان انسان‌ها را به پای مناسبات درونی خود قربانی کند. اعضای بیمار و سالخورده، پیش از آنکه عضو یک سازمان باشند، انسان‌هایی هستند که حق زندگی، درمان و حضور در کنار خانواده را دارند.</p>
<p>فریدون ابراهیمی</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69990">محمود مرشد؛ مرگ دیگری در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69990/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>نمایش تبلیغاتی مجاهدین به بهای آینده جوانان</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69866</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69866?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 17 Oct 2026 04:01:28 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ماشین تبلیغاتی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[دروغ و فریب]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین و وارونه نمایی حقایق]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69866</guid>

					<description><![CDATA[<p>انتشار تصاویر رژه موتوری و خودرویی منتسب به سازمان مجاهدین خلق در کرج، پرسش‌های جدی درباره شیوه‌های تبلیغاتی این تشکیلات و نحوه استفاده از جوانان برای اهداف سیاسی مطرح کرده است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده از اظهارات مسئولان قضایی استان البرز، شماری از شرکت‌کنندگان با تصور حضور در جشن تولد ۶۱ سالگی صاحب یک کارخانه [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69866">نمایش تبلیغاتی مجاهدین به بهای آینده جوانان</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>انتشار تصاویر رژه موتوری و خودرویی منتسب به سازمان مجاهدین خلق در کرج، پرسش‌های جدی درباره شیوه‌های تبلیغاتی این تشکیلات و نحوه استفاده از جوانان برای اهداف سیاسی مطرح کرده است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده از اظهارات مسئولان قضایی استان البرز، شماری از شرکت‌کنندگان با تصور حضور در جشن تولد ۶۱ سالگی صاحب یک کارخانه و در برابر دریافت دستمزد، در این برنامه شرکت کرده‌اند. در همین گزارش‌ها، مجموع پرداختی ۸۵ میلیون تومان اعلام شده و مسئولان قضایی مدعی شده‌اند که نشانه‌های سازمانی در مرحله تدوین به تصاویر افزوده شده است.</p>
<h3>از جشن تولد تا نمایش سیاسی</h3>
<p>پرسش اصلی این است که چگونه برنامه‌ای با عنوان جشن تولد، بنا بر روایت مطرح‌شده، به ابزاری برای تبلیغات سازمان مجاهدین خلق تبدیل شده است؟<br />
اگر جوانانی بدون آگاهی از هدف واقعی برنامه در آن شرکت کرده باشند، نمی‌توان حضورشان را نشانه حمایت سیاسی از این سازمان دانست. استفاده از تصاویر افراد برای القای حمایت مردمی، در حالی که آنان از ماهیت واقعی برنامه اطلاع نداشته‌اند، پرسش‌های جدی درباره مسئولیت گردانندگان این نمایش ایجاد می‌کند.</p>
<h3>روایت نزدیک مسئول دفتر انجمن نجات کرج</h3>
<p>مسئول دفتر انجمن نجات کرج که با شناخت کافی از پیشینه و شیوه‌های تشکیلاتی سازمان مجاهدین خلق با شماری از جوانان مرتبط با این ماجرا دیدار داشته، از نزدیک پای صحبت آنان نشسته و روایت‌هایشان را درباره چگونگی حضور در این برنامه شنیده است.<br />
این دیدار اهمیت شنیدن مستقیم سخنان جوانان و بررسی ابعاد ماجرا را دوچندان می‌کند. شناخت شیوه‌های تبلیغاتی این سازمان و تجربه خانواده‌ها و اعضای جداشده نیز می‌تواند در بررسی دقیق‌تر ادعاهای مطرح‌شده مؤثر باشد.</p>
<h3>رژه کرج؛ نمایشی که فقدان پایگاه مردمی را به پرسش می‌کشد</h3>
<p>سازمان مجاهدین خلق همواره در تلاش بوده است از تصاویر و رویدادهای تبلیغاتی برای نمایش حمایت اجتماعی از خود بهره ببرد. اما اگر روایت مطرح‌شده درباره جذب شرکت‌کنندگان با عنوانی متفاوت و استفاده تبلیغاتی از تصاویر آنان تأیید شود، این اقدام نه نشانه برخورداری از پایگاه مردمی، بلکه گواهی بر تلاش برای القای تصویری غیرواقعی از حمایت اجتماعی خواهد بود.<br />
حمایت مردمی را نمی‌توان با حضور افرادی که احتمالاً از هدف واقعی برنامه آگاه نبوده‌اند، اثبات کرد. این ماجرا این پرسش اساسی را مطرح می‌کند که چرا سازمانی مدعی حمایت مردم، باید برای ساختن چنین نمایشی به شیوه‌هایی متوسل شود که درباره آگاهی و رضایت شرکت‌کنندگان تردید ایجاد می‌کند؟</p>
<h3>آینده جوانان؛ قربانی تبلیغات تشکیلاتی</h3>
<p>موضوع مهم‌تر، سرنوشت جوانانی است که ممکن است ناخواسته در چنین برنامه‌ای قرار گرفته باشند. انتشار تصاویر آنان در چارچوب تبلیغات سیاسی می‌تواند پیامدهای اجتماعی و حقوقی به همراه داشته باشد؛ پیامدهایی که مسئولیت اخلاقی گردانندگان برنامه را نمی‌توان از آن جدا کرد.<br />
اگر سازمان مجاهدین خلق افراد را بدون آگاه کردن آنان از هدف واقعی برنامه به کار گرفته و سپس از تصاویرشان برای تبلیغات خود استفاده کرده باشد، این رفتار نشان می‌دهد که در چنین رویکردی، بهره‌برداری تبلیغاتی بر توجه به حقوق و آینده افراد مقدم شده است.<br />
سازمانی که برای پیشبرد اهداف تبلیغاتی خود، جوانان را در معرض پیامدهای احتمالی قرار می‌دهد، چگونه می‌تواند مدعی دفاع از مردم باشد؟<br />
در چنین شرایطی، این نگرانی جدی مطرح می‌شود که سرنوشت، آینده و گرفتاری‌های احتمالی این جوانان پس از پایان نمایش تبلیغاتی، برای طراحان آن اهمیتی نداشته باشد. جوانان به زندگی خود بازمی‌گردند و ممکن است با پیامدهای این ماجرا روبه‌رو شوند، در حالی که بهره تبلیغاتی آن نصیب گردانندگان شده است.</p>
<h3>دشمنی با مردم در عمل آشکار می‌شود</h3>
<p>ماجرای رژه کرج، در صورت تأیید روایت‌های منتشرشده، فراتر از یک اقدام تبلیغاتی ساده است؛ این رویداد می‌تواند نمونه‌ای از بی‌اعتنایی به کرامت انسانی و آینده جوانانی باشد که اعتمادشان مورد بهره‌برداری قرار گرفته است.<br />
دشمنی با مردم فقط در شعار و موضع‌گیری سیاسی خلاصه نمی‌شود؛ گاهی در رفتاری آشکار می‌شود که منافع تبلیغاتی یک تشکیلات را بر سرنوشت و آینده جوانان مقدم می‌داند.<br />
جوانان کرج ابزار تبلیغاتی هیچ گروهی نیستند. روشن شدن حقیقت این ماجرا، بررسی مستندات و شنیدن روایت مستقیم افراد، ضرورتی برای دفاع از حقوق آنان و جلوگیری از تکرار چنین رویدادهایی است.</p>
<p>نویسنده: علی محمدی، جداشده از سازمان تروریستی مجاهدین خلق</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69866">نمایش تبلیغاتی مجاهدین به بهای آینده جوانان</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69866/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>کانون‌های شورشی؛ قربانیانی در خدمت تبلیغات تشکیلاتی</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69840</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69840?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 13 Oct 2026 04:39:37 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[کانون شورشی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69840</guid>

					<description><![CDATA[<p>سیمای آزادی، رسانه وابسته به سازمان مجاهدین خلق، بار دیگر با تبلیغ فعالیت‌های موسوم به &#8220;کانون‌های شورشی&#8221;، اقدام‌های پراکنده در داخل ایران را به‌عنوان نشانه‌ای از گسترش نفوذ تشکیلات خود معرفی کرده است. اما پشت این نمایش رسانه‌ای، پرسش مهم‌تری وجود دارد: سرنوشت جوانانی که وارد این مسیر می‌شوند، تا چه اندازه برای گردانندگان این [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69840">کانون‌های شورشی؛ قربانیانی در خدمت تبلیغات تشکیلاتی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>سیمای آزادی، رسانه وابسته به سازمان مجاهدین خلق، بار دیگر با تبلیغ فعالیت‌های موسوم به &#8220;کانون‌های شورشی&#8221;، اقدام‌های پراکنده در داخل ایران را به‌عنوان نشانه‌ای از گسترش نفوذ تشکیلات خود معرفی کرده است. اما پشت این نمایش رسانه‌ای، پرسش مهم‌تری وجود دارد: سرنوشت جوانانی که وارد این مسیر می‌شوند، تا چه اندازه برای گردانندگان این تشکیلات اهمیت دارد؟</p>
<p>برخی از این افراد ممکن است با شناختی ناکافی از گذشته و عملکرد سازمان، تحت تأثیر تبلیغات، وعده‌ها یا نیازهای شخصی و اقتصادی وارد فعالیت‌هایی شوند که برایشان پیامدهای جدی به همراه دارد. بدون شواهد مستقل نمی‌توان درباره انگیزه همه این افراد حکم یکسانی صادر کرد؛ اما این پرسش اساسی همچنان پابرجاست که آیا سازمان پیش از تشویق جوانان به فعالیت‌های پرخطر، مسئولیت پیامدهای احتمالی آن را نیز می‌پذیرد؟</p>
<p>تناقض تلخ ماجرا آنجاست که هزینه فعالیت‌های میدانی را جوانانی می‌پردازند که در معرض بازداشت، آسیب و محرومیت از آینده عادی خود قرار می‌گیرند، در حالی که تشکیلات می‌تواند از همان رویدادها برای تبلیغات سیاسی و رسانه‌ای بهره‌برداری کند. حتی بازداشت یک فرد نیز ممکن است به فرصتی برای فضاسازی تبلیغاتی، انتشار پیام‌های سیاسی و متهم‌کردن طرف مقابل تبدیل شود؛ بی‌آنکه لزوماً سرنوشت و آینده خود آن فرد در مرکز توجه قرار گیرد.</p>
<p>در چنین شرایطی، این نگرانی مطرح است که دستگیری افراد، به‌جای آنکه صرفاً یک خسارت انسانی و تشکیلاتی تلقی شود، به ابزاری برای ادامه تبلیغات تبدیل گردد؛ گویی از آب گل‌آلود ماهی گرفته می‌شود. برای اثبات اینکه سازمان عمداً از بازداشت افراد استقبال می‌کند، باید شواهد مشخصی در دست داشت؛ اما بهره‌برداری تبلیغاتی از پیامدهای فعالیت‌های پرخطر، موضوعی است که می‌توان رفتار رسانه‌ای سازمان را بر اساس آن مورد پرسش قرار داد.</p>
<p>سابقه سازمان مجاهدین خلق، از مبارزه مسلحانه و ترورهای دهه ۱۳۶۰ تا همکاری با حکومت صدام حسین در دوران جنگ ایران و عراق، ضرورت بررسی انتقادی شیوه‌های کنونی آن را دوچندان می‌کند. همچنین گزارش‌های حقوق بشری درباره مناسبات درونی سازمان، پرسش‌هایی جدی درباره حقوق اعضا و آزادی انتخاب آنان مطرح کرده‌اند.</p>
<p>در نهایت، جوانانی که در کانون‌های شورشی فعالیت می‌کنند، پیش از آنکه سوژه برنامه‌های تلویزیونی باشند، انسان‌هایی با خانواده، آینده و حق انتخاب هستند. هیچ هدف سیاسی یا تبلیغاتی نباید بهانه‌ای برای نادیده‌گرفتن امنیت و سرنوشت آنان شود.</p>
<p>پرسش اصلی از سرکردگان سازمان مجاهدین خلق این است: اگر جان و آینده این جوانان برای شما اهمیت دارد، چرا در تبلیغات خود از اقدام‌های آنان سخن می‌گویید، اما درباره مسئولیت‌پذیری در قبال پیامدهای این فعالیت‌ها پاسخ روشنی ارائه نمی‌کنید؟</p>
<p>واقعیت آن است که میان قهرمان‌سازی در برابر دوربین و پذیرش مسئولیت در قبال انسان‌ها فاصله زیادی وجود دارد؛ فاصله‌ای که جوانان فریب‌خورده یا گرفتار در مسیرهای پرخطر، بیش از دیگران بهای آن را می‌پردازند.</p>
<p>نویسنده: عباس جعفری، جداشده از سازمان تروریستی مجاهدین</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69840">کانون‌های شورشی؛ قربانیانی در خدمت تبلیغات تشکیلاتی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69840/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>از تغییر ایدئولوژی تا خیابان‌های خونین تهران</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69779</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69779?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 07 Oct 2026 05:30:25 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[استراتژی خشونت طلبانه]]></category>
		<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[اصرار مجاهدین بر استراتژی خشونت]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین خلق؛ گروهی تروریستی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69779</guid>

					<description><![CDATA[<p>مهرماه در تاریخ سازمان تروریستی مجاهدین خلق، یادآور بخشی از مسیری است که این سازمان طی چند سال پیمود؛ مسیری که از یک بحران عمیق ایدئولوژیک در درون تشکیلات آغاز شد و سرانجام به رویارویی مسلحانه در خیابان‌های تهران و کشته‌شدن شمار زیادی از جوانانی انجامید که بسیاری از آنان در سنین پایین جذب تبلیغات [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69779">از تغییر ایدئولوژی تا خیابان‌های خونین تهران</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>مهرماه در تاریخ سازمان تروریستی مجاهدین خلق، یادآور بخشی از مسیری است که این سازمان طی چند سال پیمود؛ مسیری که از یک بحران عمیق ایدئولوژیک در درون تشکیلات آغاز شد و سرانجام به رویارویی مسلحانه در خیابان‌های تهران و کشته‌شدن شمار زیادی از جوانانی انجامید که بسیاری از آنان در سنین پایین جذب تبلیغات و تشکیلات سازمان شده بودند.</p>
<h3>۱۰ مهر ۱۳۵۴؛ وقتی اسلام کنار گذاشته شد</h3>
<p>۱۰ مهر ۱۳۵۴ یکی از نقاط مهم تاریخ سازمان مجاهدین خلق است. در این مقطع، جریان مارکسیستی درون سازمان با انتشار &#8220;بیانیه اعلام مواضع ایدئولوژیک&#8221;، ایدئولوژی پیشین سازمان را مورد نقد قرار داد و مارکسیسم را جایگزین مبانی اسلامی کرد. متن همان بیانیه نیز به نقد ایدئولوژی مذهبی پیشین سازمان پرداخته است.<br />
این تغییر فقط یک جابه‌جایی نظری نبود. درگیری‌های درونی سازمان به حذف و تصفیه مخالفان انجامید و مجید شریف‌واقفی، از اعضای باسابقه سازمان که با این تغییر ایدئولوژیک مخالفت داشت، در همین کشمکش‌ها کشته شد.</p>
<h3>از جذب جوانان تا میدان درگیری</h3>
<p>پس از انقلاب ۱۳۵۷، سازمان مجاهدین با تبلیغات گسترده، شمار قابل توجهی از نوجوانان و جوانان را جذب کرد. تشکیل &#8220;میلیشیا&#8221; نیز زمینه‌ای برای سازماندهی هواداران جوان فراهم کرد. در ادامه، با ورود سازمان به فاز مسلحانه، بخشی از همین نیروهای جوان به میدان درگیری کشیده شدند.<br />
۵ مهر ۱۳۶۰ نقطه اوج این روند بود؛ روزی که تظاهرات مسلحانه سازمان در تهران شکل گرفت و درگیری‌های خونینی در خیابان‌های پایتخت رخ داد. منابع مختلف درباره جزئیات و شمار قربانیان روایت‌های متفاوتی دارند؛ اما اصل وقوع درگیری مسلحانه در این روز در منابع تاریخی ثبت شده است.</p>
<h3>قربانیان؛ انسان‌هایی که به &#8220;شهدای سازمان&#8221; تبدیل شدند؟</h3>
<p>یکی از پرسش‌های مهم درباره تاریخ سازمان تروریستی مجاهدین این است که در میان شعارهای &#8220;فدا&#8221; و &#8220;شهادت&#8221;، سرنوشت خودِ انسان‌ها چه شد؟<br />
جوانی که با شور و هیجان جذب تشکیلات شده بود، چگونه از یک هوادار سیاسی به نیروی درگیر در عملیات مسلحانه تبدیل شد؟ و پس از کشته‌شدن او، چه کسی درباره تصمیمی که برایش رقم خورده بود پاسخگو بود؟<br />
در ادبیات سازمان، بسیاری از کشته‌شدگان با عنوان &#8220;شهید&#8221; معرفی شدند و مرگ آنان در روایت تبلیغاتی سازمان به نمادی برای ادامه مبارزه و جذب نیروهای بعدی تبدیل شد. همین مسئله، یکی از موضوعات مهم در بررسی سازوکار تبلیغاتی و تشکیلاتی سازمان است.</p>
<h3>از خیابان‌های خونین تا یک میراث پرهزینه</h3>
<p>۵ مهر را نمی‌توان جدا از حوادث ماه‌های پیش از آن و ورود سازمان به فاز مسلحانه بررسی کرد. در این مقطع، تقابل سیاسی جای خود را به خشونت مسلحانه داد و جامعه ایران هزینه سنگینی پرداخت.<br />
در کنار آن، در کارنامه سازمان مجاهدین خلق نیز عملیات مسلحانه و ترور افراد و شخصیت‌های مختلف ثبت شده است؛ بنابراین بررسی تاریخ این سازمان تنها با روایت &#8220;فداکاری اعضا&#8221; کامل نمی‌شود و باید درباره قربانیان، خانواده‌ها و پیامدهای تصمیمات تشکیلاتی نیز سخن گفت.</p>
<p>مهرماه از این منظر، تنها یک صفحه از تقویم نیست؛ روایتی است از مسیری که در آن بحران ایدئولوژیک، نفی اسلام و گرایش به مارکسیسم، جذب و سازماندهی جوانان، ورود به فاز مسلحانه و تبدیل قربانیان به نمادهای تبلیغاتی، به حلقه‌هایی از یک زنجیره تاریخی تبدیل شدند.</p>
<p>بازخوانی این تاریخ برای نسل امروز اهمیت دارد؛ نسلی که باید بداند پشت شعارهای سیاسی، گاه سرنوشت واقعی انسان‌ها و خانواده‌هایشان پنهان می‌ماند.</p>
<p>علی محمدی &#8211; جداشده از سازمان تروریستی مجاهدین</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69779">از تغییر ایدئولوژی تا خیابان‌های خونین تهران</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69779/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ماهی خونین در کارنامه مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69616</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69616?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 19 Sep 2026 05:50:50 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[تروریسم فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[8 شهریور 1360]]></category>
		<category><![CDATA[فعالیت های تروریستی مجاهدین]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69616</guid>

					<description><![CDATA[<p>مقدمه شهریور برای بسیاری از ایرانیان یادآور روزهای پرحادثه‌ای است که با آغاز جنگ ایران و عراق گره خورده است؛ اما در تقویم سیاسی و اجتماعی ایران، شهریور ۱۳۶۰ نام دیگری هم دارد: ماه انفجار، ترور و خشونت سازمان‌یافته. سازمان مجاهدین خلق که چند ماه پیش از آن رسماً وارد فاز مبارزه مسلحانه شده بود، [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69616">ماهی خونین در کارنامه مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<h3>مقدمه</h3>
<p>شهریور برای بسیاری از ایرانیان یادآور روزهای پرحادثه‌ای است که با آغاز جنگ ایران و عراق گره خورده است؛ اما در تقویم سیاسی و اجتماعی ایران، شهریور ۱۳۶۰ نام دیگری هم دارد: ماه انفجار، ترور و خشونت سازمان‌یافته.<br />
سازمان مجاهدین خلق که چند ماه پیش از آن رسماً وارد فاز مبارزه مسلحانه شده بود، در شهریور همان سال مجموعه‌ای از عملیات تروریستی را اجرا کرد؛ عملیات‌هایی که برخی مقام‌های سیاسی و قضایی و برخی نیز افراد حاضر در اماکن عمومی را هدف قرار دادند.</p>
<h3>۸ شهریور؛ دو انفجار و یک خلأ بزرگ</h3>
<p>صبح هشتم شهریور ۱۳۶۰، انفجار در دفتر نخست‌وزیری تهران به مرگ محمدعلی رجایی، رئیس‌جمهور و محمدجواد باهنر، نخست‌وزیر انجامید.<br />
ماجرا تنها یک بمب‌گذاری ساده نبود. پرونده این حادثه با نام مسعود کشمیری، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی، گره خورد؛ فردی که در تحقیقات بعدی به‌عنوان عامل نفوذی مجاهدین خلق معرفی شد.<br />
به این ترتیب، یکی از حساس‌ترین ساختمان‌های اجرایی کشور، نه در میدان جنگ، بلکه در قلب پایتخت هدف انفجار قرار گرفت.</p>
<h3>۱۴ شهریور؛ انفجار در دادستانی</h3>
<p>شش روز بعد، نوبت به ساختمان دادستانی کل انقلاب رسید.<br />
در چهاردهم شهریور، انفجاری در این ساختمان رخ داد و آیت‌الله علی قدوسی، دادستان کل انقلاب، بر اثر جراحات وارده جان باخت.<br />
فاصله کوتاه میان این حادثه و انفجار دفتر نخست‌وزیری، نشان می‌داد که عملیات مسلحانه آن روزها با سرعت و سازمان‌یافتگی قابل توجهی دنبال می‌شد.</p>
<h3>۲۰ شهریور؛ ترور در نماز جمعه تبریز</h3>
<p>بیستم شهریور، حادثه‌ای دیگر رخ داد؛ این بار در نماز جمعه تبریز.<br />
آیت‌الله سیداسدالله مدنی، امام جمعه تبریز، پس از پایان خطبه‌ها و هنگام اقامه نماز هدف حمله قرار گرفت و جان باخت.<br />
در گزارش‌های منتشرشده، عامل این ترور از اعضای سازمان مجاهدین خلق معرفی شده است.<br />
وقتی یک عملیات مسلحانه به محل حضور مردم و نماز جمعه کشیده می‌شود، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک درگیری میان گروه‌های سیاسی دانست؛ زیرا مردم عادی نیز در معرض پیامدهای خشونت قرار می‌گیرند.</p>
<h3>۲۹ شهریور؛ ادامه عملیات مسلحانه</h3>
<p>روزهای پایانی شهریور نیز خالی از خشونت نبود.<br />
در بیست‌ونهم شهریور ۱۳۶۰، نمایشگاه جنگ در تهران هدف حمله مسلحانه قرار گرفت. بنا بر گزارش‌های منتشرشده، در این حمله سه نفر از نیروهای حفاظت نمایشگاه کشته شدند و مهاجمان از اعضای مجاهدین خلق معرفی شده‌اند.<br />
این حادثه در شرایطی رخ داد که کشور هم‌زمان با جنگ ایران و عراق درگیر بحرانی گسترده بود و عملیات مسلحانه در داخل، فشار مضاعفی بر جامعه وارد می‌کرد.</p>
<h3>چند تاریخ؛ یک تصویر</h3>
<p>اگر این حوادث را کنار یکدیگر بگذاریم، با مجموعه‌ای از اتفاقات پراکنده روبه‌رو نیستیم:<br />
۸ شهریور؛ دفتر نخست‌وزیری<br />
۱۴ شهریور؛ دادستانی کل انقلاب<br />
۲۰ شهریور؛ نماز جمعه تبریز<br />
۲۹ شهریور؛ نمایشگاه جنگ تهران<br />
قربانیان و محل وقوع حوادث متفاوت بودند، اما وجه مشترک آنها استفاده از خشونت و عملیات مسلحانه در فضای سیاسی ایرانِ سال ۱۳۶۰ بود.<br />
این وقایع را نمی‌توان از تصمیم سازمان مجاهدین خلق برای ورود به فاز مسلحانه جدا کرد؛ تصمیمی که آثار آن تنها متوجه مسئولان سیاسی نبود و خانواده‌ها و شهروندان عادی را نیز درگیر کرد.</p>
<h3>تاریخ برای خانواده‌ها هنوز تمام نشده است</h3>
<p>سال‌ها از شهریور ۱۳۶۰ گذشته است. بسیاری از کسانی که آن روزها را دیده‌اند، امروز در میان ما نیستند؛ اما برای خانواده قربانیان، یک تاریخ هیچ‌گاه صرفاً یک عدد در تقویم نیست.<br />
بازخوانی این وقایع نه برای زنده نگه داشتن کینه، بلکه برای شناخت گذشته و جلوگیری از تحریف تاریخ ضروری است.<br />
نسل امروز حق دارد بداند در آن سال‌ها چه اتفاقی افتاد، چه کسانی قربانی شدند و تصمیم‌های سیاسی چگونه می‌توانند جامعه را به سمت خشونت سوق دهند.<br />
شهریور ۱۳۶۰ را می‌توان از زوایای مختلف بررسی کرد؛ اما این ماه یکی از مقاطع مهم در کارنامه خشونت مسلحانه مجاهدین خلق در دهه ۶۰ بود.<br />
شناخت این گذشته، به‌ویژه برای خانواده‌هایی که سال‌هاست با پیامدهای اقدامات این سازمان دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بخشی از حق دانستن است.</p>
<h3>منابع و مستندات</h3>
<p>گزارش‌های تاریخی و مستند منتشرشده درباره حوادث ۸، ۱۴، ۲۰ و ۲۹ شهریور ۱۳۶۰، از جمله گزارش‌های رسانه‌ای و اسناد منتشرشده درباره عملیات مسلحانه سازمان مجاهدین خلق.</p>
<p>عباس جعفری ـ جداشده از سازمان مجاهدین خلق</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69616">ماهی خونین در کارنامه مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69616/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>مهناز میمنت؛ انتخابی واقعی یا نمایشی برای پر کردن یک عنوان تشکیلاتی؟</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69556</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69556?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 12 Sep 2026 06:39:11 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در مسیر نابودی]]></category>
		<category><![CDATA[مهناز میمنت]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69556</guid>

					<description><![CDATA[<p>سازمان مجاهدین خلق با هیاهوی تبلیغاتی از &#8220;انتخاب&#8221; مهناز میمنت، زن ۶۷ ساله، به عنوان مسئول اول جدید خود خبر داده است؛ انتخابی که بیش از آنکه جدی به نظر برسد، یادآور یک شوی تشکیلاتی برای بزک کردن ساختاری فرسوده است. اما چرا باید در چنین شرایطی، پس از سال‌ها، زنی ۶۷ ساله برای این [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69556">مهناز میمنت؛ انتخابی واقعی یا نمایشی برای پر کردن یک عنوان تشکیلاتی؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>سازمان مجاهدین خلق با هیاهوی تبلیغاتی از &#8220;انتخاب&#8221; مهناز میمنت، زن ۶۷ ساله، به عنوان مسئول اول جدید خود خبر داده است؛ انتخابی که بیش از آنکه جدی به نظر برسد، یادآور یک شوی تشکیلاتی برای بزک کردن ساختاری فرسوده است.</p>
<p>اما چرا باید در چنین شرایطی، پس از سال‌ها، زنی ۶۷ ساله برای این عنوان انتخاب شود؟ پاسخ را شاید باید نه در توانایی‌های فردی او، بلکه در ماهیت تشکیلاتی این جایگاه جست‌وجو کرد؛ جایگاهی که ظاهراً بیش از آنکه اختیار واقعی داشته باشد، قرار است تصویری تازه از سازمان ارائه کند.</p>
<p>تناقض بزرگ‌تر آنجاست که مجاهدین خلق حضور زنان در رأس تشکیلات را نشانه آزادی زن معرفی می‌کند، در حالی که بنا بر روایت جداشدگان، همین تشکیلات سابقه‌ای کم‌نظیر در به‌کارگیری زنان علیه زنان برای اعمال فشار، تحقیر و شکنجه تشکیلاتی دارد؛ پدیده‌ای که از عجیب‌ترین تناقض‌های ادعای &#8220;رهایی زن&#8221; در این سازمان است.</p>
<p>بنابراین، مسئله این نیست که &#8220;مسئول اول&#8221; جدید چه کسی است؛ مسئله این است که چرا باید برای یک ساختار بسته، چنین نمایشی از انتخاب برگزار شود؟</p>
<p>شاید پاسخ روشن باشد:</p>
<p>وقتی واقعیت چیزی برای ارائه ندارد، باید با عنوان‌ها و نمایش‌ها، ظاهری تازه برای همان ساختار قدیمی ساخت.</p>
<p>و این‌گونه است که یک &#8220;انتخاب&#8221; دیگر، بیشتر به انتصابی پوشالی و شویی تبلیغاتی شباهت پیدا می‌کند.</p>
<p>عباس جعفری ـ جداشده از سازمان مجاهدین</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69556">مهناز میمنت؛ انتخابی واقعی یا نمایشی برای پر کردن یک عنوان تشکیلاتی؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69556/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>بازخوانی ترورهای خونین مجاهدین خلق در شهریور ۱۳۶۰</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69519</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69519?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 06 Sep 2026 06:36:13 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[تروریسم فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[8 شهریور 1360]]></category>
		<category><![CDATA[فعالیت های تروریستی مجاهدین]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69519</guid>

					<description><![CDATA[<p>مقدمه تاریخ معاصر ایران، در روزهای پایانی تابستان سال ۱۳۶۰، شاهد یکی از خونین‌ترین مقاطع ترور و بمب‌گذاری بود؛ مقطعی که نام سازمان مجاهدین خلق با سلسله‌ای از عملیات خشونت‌آمیز و انفجارهای مرگبار گره خورد. در بازخوانی این حوادث، گاهی چنان بر کشته‌شدن مسئولان و شخصیت‌های سیاسی تأکید می‌شود که قربانیان دیگر این انفجارها به [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69519">بازخوانی ترورهای خونین مجاهدین خلق در شهریور ۱۳۶۰</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<h3>مقدمه</h3>
<p>تاریخ معاصر ایران، در روزهای پایانی تابستان سال ۱۳۶۰، شاهد یکی از خونین‌ترین مقاطع ترور و بمب‌گذاری بود؛ مقطعی که نام سازمان مجاهدین خلق با سلسله‌ای از عملیات خشونت‌آمیز و انفجارهای مرگبار گره خورد.<br />
در بازخوانی این حوادث، گاهی چنان بر کشته‌شدن مسئولان و شخصیت‌های سیاسی تأکید می‌شود که قربانیان دیگر این انفجارها به حاشیه می‌روند؛ در حالی که یک واقعیت مهم نباید فراموش شود: بمب، برخلاف گلوله‌ای که می‌تواند مستقیماً یک فرد مشخص را هدف قرار دهد، سلاحی با دامنه تخریب گسترده است و هر فردی را که در محدوده انفجار قرار داشته باشد، در معرض مرگ و جراحت قرار می‌دهد.</p>
<h3>هفتم تیر؛ انفجاری که ده‌ها قربانی گرفت</h3>
<p>در هفتم تیر ۱۳۶۰، انفجار بمب در دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی در تهران، بیش از هفتاد نفر را به کام مرگ فرستاد؛ در میان کشته‌شدگان، آیت‌الله محمد بهشتی و شماری از نمایندگان مجلس، اعضای دولت و دیگر مسئولان حضور داشتند.<br />
صرف‌نظر از اختلاف‌نظرهای موجود درباره برخی جزئیات این حادثه، نتیجه روشن بود: یک انفجار در یک محل تجمع، تنها یک فرد را از میان نمی‌برد؛ بلکه می‌تواند در چند ثانیه ده‌ها انسان را قربانی کند.</p>
<h3>هشتم شهریور؛ رجایی و باهنر در میان شعله‌های انفجار</h3>
<p>در ۸ شهریور ۱۳۶۰، دفتر نخست‌وزیری تهران هدف یک انفجار قرار گرفت و محمدعلی رجایی، رئیس‌جمهور و محمدجواد باهنر، نخست‌وزیر، جان باختند. در این انفجار چند تن دیگر نیز کشته یا مجروح شدند.<br />
این حادثه از آن جهت اهمیت ویژه دارد که نشان می‌دهد خشونت سیاسی وارد مرحله‌ای شده بود که انفجار در محل حضور مسئولان به یکی از ابزارهای حذف فیزیکی تبدیل شده بود.</p>
<h3>آیا قربانی فقط &#8220;هدف اصلی&#8221; بود؟</h3>
<p>اینجاست که باید یک پرسش اساسی مطرح کرد: اگر هدف یک عملیات صرفاً حذف یک مقام سیاسی باشد، آیا انتخاب یک محل تجمع و استفاده از بمب، منطقی‌ترین روش برای رسیدن به این هدف است؟<br />
بمب‌گذاری، ذاتاً احتمال کشته و زخمی‌شدن افراد غیرهدف را نیز بالا می‌برد. در انفجار دفتر نخست‌وزیری، علاوه بر رجایی و باهنر، افراد دیگری نیز کشته یا مجروح شدند.<br />
بنابراین، حتی اگر هدف اعلام‌شده یا مورد ادعای طراحان یک عملیات، حذف یک یا چند مقام باشد، شیوه اجرای عملیات را نیز باید در ارزیابی ماهیت آن مورد توجه قرار داد.</p>
<h3>خشونت برای ایجاد ناامنی</h3>
<p>ترور زمانی که از یک اقدام محدود و مستقیم فراتر می‌رود و به بمب‌گذاری در محل تجمع انسان‌ها تبدیل می‌شود، پیام دیگری نیز با خود دارد: ایجاد ناامنی و هراس در جامعه.<br />
مردم عادی وقتی بدانند جلسه‌ای در یک ساختمان، محل کار یا مکان عمومی می‌تواند هدف انفجار قرار گیرد، احساس امنیت خود را از دست می‌دهند.<br />
از همین منظر، بررسی عملیات‌های مسلحانه سازمان مجاهدین خلق در سال ۱۳۶۰ فقط نباید به شمارش مقام‌های کشته‌شده محدود شود؛ بلکه باید پرسید: جامعه چه هزینه‌ای برای این شیوه مبارزه پرداخت؟<br />
پاسخ را باید در خانواده‌هایی جست‌وجو کرد که عزیزانشان را از دست دادند؛ در مجروحانی که آثار جسمی و روحی انفجارها را با خود حمل کردند و در نسلی که در فضای پرالتهاب و خشونت‌بار آن سال‌ها زندگی کرد.</p>
<h3>شهریور ۱۳۶۰؛ ماهی که ترور به اوج رسید</h3>
<p>در روزهای شهریور ۱۳۶۰، ترورهای هدفمند نیز ادامه داشت. ترور حسن آیت در تهران و سپس انفجار ۳۰ اوت ۱۹۸۱، برابر با ۸ شهریور، که به مرگ رجایی و باهنر انجامید، در کنار مجموعه‌ای از ترورهای آن دوره قرار دارد. همچنین آیت‌الله اسدالله مدنی در تبریز در ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۱ ترور شد.<br />
این توالی حوادث نشان می‌دهد که خشونت سیاسی در آن مقطع، به یک روش مستمر تبدیل شده بود؛ روشی که از ترور افراد مشخص تا بمب‌گذاری‌های مرگبار را دربر می‌گرفت.</p>
<h3>قربانیان را فراموش نکنیم</h3>
<p>امروز، پس از گذشت دهه‌ها، بازخوانی این حوادث نباید صرفاً به رقابت‌های سیاسی و اختلافات آن دوران محدود شود.<br />
پشت هر نام، یک خانواده وجود داشت. پشت هر کشته‌شده، پدر، مادر، همسر یا فرزندی چشم‌انتظار بود. و پشت هر انفجار، انسان‌هایی قرار داشتند که شاید حتی نمی‌دانستند چرا باید قربانی خشونت سیاسی شوند.<br />
مسئولان سیاسی، کارکنان اداری و مردم عادی، همگی انسان بودند و جانشان ارزش داشت.<br />
از این رو، وقتی از ترورهای دهه ۶۰ سخن می‌گوییم، نباید تنها از «هدف» عملیات یاد کنیم؛ باید از قربانیان نیز سخن بگوییم.</p>
<h3>یک پرسش تاریخی همچنان باقی است</h3>
<p>اگر هدف صرفاً حذف چند مقام سیاسی بود، چرا در برخی موارد از شیوه‌هایی استفاده شد که دامنه انفجار و کشتار را به افراد حاضر در محل نیز گسترش می‌داد؟<br />
این پرسش، تنها یک پرسش تاریخی نیست؛ بلکه پرسشی درباره اخلاق مبارزه سیاسی و مرز میان مخالفت سیاسی و تروریسم است.<br />
هیچ آرمان و هدف سیاسی، مجوز تبدیل انسان‌ها به قربانیان بی‌نام یک انفجار را نمی‌دهد.<br />
تجربه تلخ سال‌های ۱۳۶۰ باید به ما یادآوری کند که وقتی خشونت سیاسی جای گفت‌وگو را می‌گیرد، دیر یا زود قربانیان آن از دایره «هدف‌های سیاسی» فراتر می‌روند و جامعه و مردم عادی نیز هزینه آن را می‌پردازند.<br />
امروز وظیفه ما بازخوانی این تاریخ است؛ نه برای زنده نگه‌داشتن کینه، بلکه برای آنکه نسل‌های آینده بدانند خشونت، هرگاه به ابزار حل اختلاف تبدیل شود، می‌تواند قربانیانی بسیار فراتر از هدف اولیه خود بر جای بگذارد.<br />
یاد قربانیان ترور و خشونت سیاسی گرامی باد.</p>
<p>نویسنده: علی محمدی، جداشده از سازمان تروریستی مجاهدین</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69519">بازخوانی ترورهای خونین مجاهدین خلق در شهریور ۱۳۶۰</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69519/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>مجاهدین خلق از ترور و همدستی با صدام تا اسارت تشکیلاتی اعضا</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69500</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69500?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 05 Sep 2026 05:31:50 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[تاریخچه فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین خلق؛ گروهی تروریستی]]></category>
		<category><![CDATA[نفی حقوق فردی در فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[همکاری مجاهدین با صدام]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69500</guid>

					<description><![CDATA[<p>۶۱ سال از تأسیس سازمان مجاهدین خلق می‌گذرد. امروز رسانه‌های این سازمان بار دیگر سالگرد تأسیس خود را جشن گرفته و از &#8220;مقاومت&#8221; و &#8220;مبارزه&#8221; سخن می‌گویند؛ گویی قرار است با چند برنامه تبلیغاتی و انبوهی از شعارها، شش دهه گذشته را از حافظه تاریخی جامعه پاک کنند. اما سالگرد تأسیس یک سازمان، پیش از [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69500">مجاهدین خلق از ترور و همدستی با صدام تا اسارت تشکیلاتی اعضا</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>۶۱ سال از تأسیس سازمان مجاهدین خلق می‌گذرد. امروز رسانه‌های این سازمان بار دیگر سالگرد تأسیس خود را جشن گرفته و از &#8220;مقاومت&#8221; و &#8220;مبارزه&#8221; سخن می‌گویند؛ گویی قرار است با چند برنامه تبلیغاتی و انبوهی از شعارها، شش دهه گذشته را از حافظه تاریخی جامعه پاک کنند.</p>
<p>اما سالگرد تأسیس یک سازمان، پیش از آنکه جشن باشد، فرصتی برای حسابرسی از کارنامه آن است. و کارنامه سازمان مجاهدین خلق، پرسش‌های ساده‌ای دارد که هیچ تبلیغاتی نمی‌تواند آنها را برای همیشه پنهان کند:<br />
از ترور و بمب‌گذاری تا همکاری با صدام حسین؛ از عملیات مسلحانه تا مناسبات بسته تشکیلاتی؛ و از ادعای آزادی برای مردم تا محروم کردن اعضا از ابتدایی‌ترین آزادی‌های فردی.</p>
<h3>وقتی &#8220;مقاومت&#8221; با گذشته خود روبه‌رو می‌شود</h3>
<p>سازمان مجاهدین خلق امروز تلاش می‌کند گذشته خود را در قالبی تازه بازسازی کند؛ اما تاریخ را نمی‌توان با تغییر ادبیات تبلیغاتی تغییر داد.<br />
این سازمان در دوره‌هایی از فعالیت خود به مبارزه مسلحانه، ترور و بمب‌گذاری روی آورد و پس از خروج از ایران، در خاک عراق مستقر شد و در دوران جنگ ایران و عراق با حکومت صدام حسین همکاری کرد.</p>
<p>همین گذشته کافی است تا یک سؤال اساسی مطرح شود:</p>
<p>چگونه سازمانی که در مقطعی در کنار صدام حسین قرار گرفت، امروز خود را مدافع مردم ایران معرفی می‌کند؟</p>
<p>این پرسش نه متعلق به امروز است و نه ساخته مخالفان سازمان؛ بخشی از همان تاریخ پرفراز و نشیبی است که مجاهدین خلق ترجیح می‌دهد نسل جدید کمتر درباره آن بداند.</p>
<h3>اما تلخ‌ترین فصل، سرنوشت اعضاست</h3>
<p>برای من و بسیاری از جداشدگان، مسئله فقط تاریخ عملیات و تحولات سیاسی نیست.</p>
<p>پشت دیوارهای تشکیلات، انسان‌هایی زندگی کرده‌اند که سال‌ها از خانواده، جامعه و زندگی عادی فاصله گرفته‌اند.</p>
<p>ارتباط با دنیای بیرون محدود شد؛ تماس با خانواده به امری دشوار تبدیل شد؛ دسترسی آزادانه به رسانه‌ها و اطلاعات بیرونی محدود گردید و برای بسیاری، جدایی از تشکیلات به مسیری بسیار سخت تبدیل شد.</p>
<p>این چه نوع مقاومتی است که عضو آن حق ندارد آزادانه تصمیم بگیرد که بماند یا برود؟</p>
<p>اگر آزادی ارزش است، چرا آزادی اعضا نباید محترم شمرده شود؟</p>
<p>اگر انتخاب اصل است، چرا انتخاب مخالفان و جداشدگان پذیرفته نمی‌شود؟</p>
<p>و اگر سازمان خود را مدافع حقوق انسان‌ها می‌داند، چرا صدای خانواده‌هایی که سال‌ها در انتظار یک تماس تلفنی هستند، نباید شنیده شود؟</p>
<h3>خانواده‌ها؛ قربانیان خاموش یک تشکیلات بسته</h3>
<p>در سالگرد تأسیس سازمان، صدای یک گروه نباید فراموش شود: خانواده‌ها.</p>
<p>مادرانی که سال‌ها چشم‌انتظار یک تماس مانده‌اند؛ پدرانی که بدون شنیدن صدای فرزندشان پیر شده‌اند؛ همسرانی که سال‌ها در انتظار خبری از عزیز خود بوده‌اند و فرزندانی که ممکن است سال‌ها از دیدن پدر یا مادرشان محروم مانده باشند.</p>
<p>آیا این خانواده‌ها حق ندارند بپرسند:</p>
<p>چرا عزیز ما نمی‌تواند آزادانه با ما تماس بگیرد؟<br />
این پرسش، سیاسی نیست؛ انسانی است.<br />
جشن سالگرد، بدون پاسخ به این پرسش‌ها؟</p>
<p>امروز رسانه‌های سازمان از &#8220;۶۱ سال مبارزه&#8221; سخن می‌گویند.</p>
<p>اما اگر قرار است از ۶۱ سال سخن گفته شود، باید همه ۶۱ سال دیده شود؛ نه فقط بخش‌هایی که برای تبلیغات امروز مناسب است.</p>
<p>باید از ترورها سخن گفت.<br />
از بمب‌گذاری‌ها سخن گفت.<br />
از همکاری با صدام حسین سخن گفت.<br />
از مناسبات درون تشکیلات سخن گفت.<br />
از محدودیت ارتباط اعضا با خانواده سخن گفت.<br />
از محرومیت اعضا از دسترسی آزاد به دنیای بیرون سخن گفت.</p>
<p>و از جداشدگانی سخن گفت که پس از سال‌ها حضور در سازمان، روایت‌هایی متفاوت از تصویر رسمی آن ارائه کرده‌اند.<br />
تاریخ را نمی‌توان سانسور کرد؛ می‌توان مدتی روایت آن را کنترل کرد، اما نمی‌توان حقیقت را برای همیشه دفن کرد.</p>
<h3>یک پیشنهاد ساده برای سازمان</h3>
<p>اگر مجاهدین خلق واقعاً به آنچه امروز درباره آزادی و حقوق انسان‌ها می‌گویند باور دارند، یک راه ساده برای اثبات آن وجود دارد:<br />
به اعضای خود اجازه دهند آزادانه با خانواده‌هایشان تماس بگیرند.<br />
به آنها اجازه دهند آزادانه رسانه‌های مختلف را ببینند و بشنوند.<br />
به آنها اجازه دهند بدون فشار و تهدید، درباره ماندن یا جدا شدن تصمیم بگیرند.<br />
و به جداشدگان اجازه دهند بدون تخریب شخصیت و اتهام‌زنی، روایت خود را بیان کنند.<br />
در چنین شرایطی، دیگر نیازی به صدها ساعت تبلیغات نخواهد بود؛ خود انسان‌ها قضاوت خواهند کرد.</p>
<h3>۶۱ سال گذشت؛ اما پرسش‌ها باقی است</h3>
<p>سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق را می‌توان جشن گرفت؛ اما نمی‌توان گذشته را جشن گرفت و از پاسخگویی درباره آن فرار کرد.<br />
امروز پس از ۶۱ سال، مسئله اصلی دیگر این نیست که سازمان چه عنوانی برای خود انتخاب می‌کند.<br />
مسئله این است که عملکرد آن با ادعاهایش تا چه اندازه همخوانی دارد؟<br />
سازمانی که از آزادی سخن می‌گوید، باید آزادی را از اعضای خودش آغاز کند.<br />
سازمانی که از حقوق بشر سخن می‌گوید، باید حقوق اعضای خودش را محترم بشمارد.<br />
و سازمانی که خود را مدافع مردم معرفی می‌کند، باید ابتدا پاسخ خانواده‌هایی را بدهد که سال‌هاست چشم‌انتظار عزیزانشان هستند.<br />
۶۱ سال بعد، دیگر زمان شعار دادن نیست؛ زمان پاسخ دادن است.<br />
این سالگرد می‌تواند یک جشن تبلیغاتی دیگر باشد؛ یا فرصتی برای مواجهه صادقانه با گذشته.<br />
انتخاب با آنهاست.</p>
<p>اما یک حقیقت تغییر نخواهد کرد:</p>
<p>هیچ نامی، هیچ شعاری و هیچ برنامه تبلیغاتی نمی‌تواند جای کارنامه یک سازمان را بگیرد.</p>
<p>فریدون ابراهیمی جداشده از سازمان مجاهدین خلق</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69500">مجاهدین خلق از ترور و همدستی با صدام تا اسارت تشکیلاتی اعضا</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69500/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>مرداد؛ ماهی با ردپای خشونت و شکست در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69402</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69402?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 22 Aug 2026 06:11:03 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[فروغ جاویدان]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در مسیر نابودی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69402</guid>

					<description><![CDATA[<p>مردادماه در تاریخ سازمان تروریستی مجاهدین خلق با چند رویداد مهم گره خورده است؛ رویدادهایی که از تشدید فعالیت‌های مسلحانه در دهه ۶۰ تا عملیات نظامی این سازمان از خاک عراق علیه ایران و سال‌ها بعد، حوادث خونین قرارگاه اشرف را دربرمی‌گیرد. مرور این وقایع، تصویری روشن‌تر از مسیری به دست می‌دهد که سازمان مجاهدین [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69402">مرداد؛ ماهی با ردپای خشونت و شکست در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>مردادماه در تاریخ سازمان تروریستی مجاهدین خلق با چند رویداد مهم گره خورده است؛ رویدادهایی که از تشدید فعالیت‌های مسلحانه در دهه ۶۰ تا عملیات نظامی این سازمان از خاک عراق علیه ایران و سال‌ها بعد، حوادث خونین قرارگاه اشرف را دربرمی‌گیرد.<br />
مرور این وقایع، تصویری روشن‌تر از مسیری به دست می‌دهد که سازمان مجاهدین خلق طی کرد؛ مسیری که سرانجام آن، فاصله گرفتن هرچه بیشتر از جامعه ایران و وابستگی به عوامل خارجی بود.</p>
<h3>سوم مرداد ۱۳۶۷؛ آغاز فروغ جاویدان</h3>
<p>بی‌تردید مهم‌ترین رویداد مردادماه در کارنامه سازمان، آغاز عملیات موسوم به &#8220;فروغ جاویدان&#8221; در سوم مرداد ۱۳۶۷ است.<br />
در این عملیات، نیروهای سازمان که در عراق مستقر بودند، از مرزهای غربی وارد خاک ایران شدند. هدف اعلام‌شده، پیشروی در داخل ایران و حرکت به سمت کرمانشاه و سپس تهران بود. سازمان در روایت‌های خود نیز از پیشروی نیروهایش تا منطقه کرمانشاه سخن گفته است.<br />
اما این عملیات برخلاف محاسبات سرکردگان سازمان، به نتیجه مورد انتظار آنان نرسید.</p>
<h3>مرداد ۱۳۶۷؛ فروغ جاویدان و شکست در مرصاد</h3>
<p>در ادامه پیشروی نیروهای سازمان، نبرد در منطقه چهارزبر و مسیر کرمانشاه شدت گرفت و عملیات &#8220;مرصاد&#8221; در برابر نیروهای مهاجم شکل گرفت.<br />
عملیات فروغ جاویدان که سوم مرداد آغاز شده بود، در هفتم مرداد پایان یافت.<br />
شکست این عملیات را می‌توان یکی از مهم‌ترین نقاط عطف تاریخ سازمان مجاهدین خلق دانست؛ زیرا پس از آن، سازمان دیگر نتوانست پروژه مشابهی را در قالب یک تهاجم گسترده نظامی به داخل ایران تکرار کند.<br />
اهمیت این واقعه فقط در نتیجه نظامی آن نیست. سازمانی که مدعی مبارزه برای مردم ایران بود، در این مقطع با نیرویی سازمان‌یافته از خاک عراق وارد ایران شد؛ موضوعی که یکی از مهم‌ترین پرسش‌های تاریخی درباره مسیر سیاسی و نظامی فرقه رجوی را شکل می‌دهد:</p>
<p>چگونه جریانی که خود را مدافع مردم ایران معرفی می‌کرد، برای تحقق اهداف سیاسی و نظامی خود به خاک عراق و امکانات حکومت صدام حسین متکی شد؟<br />
پاسخ به این پرسش، بخش مهمی از تاریخ تحولات سازمان مجاهدین خلق را روشن می‌کند.</p>
<h3>مرداد ۱۳۶۰؛ آغاز فصل تازه‌ای در زندگی سیاسی رجوی</h3>
<p>مردادماه سال ۱۳۶۰ نیز با تحولاتی مهم در مسیر سازمان همراه بود. از جمله، خروج مسعود رجوی از ایران و رفتن او به فرانسه که آغاز مرحله تازه‌ای در فعالیت سیاسی سازمان در خارج از کشور بود.<br />
این دوره را باید در کنار گسترش فعالیت‌های مسلحانه سازمان در سال‌های ابتدایی دهه ۶۰ بررسی کرد؛ دوره‌ای که سازمان به‌تدریج از فعالیت سیاسی فاصله گرفت و وارد مرحله‌ای خشن و مسلحانه شد.</p>
<h3>۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸؛ حادثه اشرف</h3>
<p>دو دهه بعد، مردادماه بار دیگر شاهد یکی از وقایع مهم مرتبط با سازمان مجاهدین خلق بود.<br />
در روزهای ششم و هفتم مرداد ۱۳۸۸، نیروهای عراقی با اعضای سازمان در قرارگاه اشرف درگیر شدند. سازمان این حادثه را حمله نیروهای عراقی به اشرف روایت کرد و از کشته و مجروح شدن شماری از اعضای خود سخن گفت.<br />
فارغ از اختلاف روایت‌ها درباره جزئیات این حادثه، اهمیت تاریخی آن در این است که نشان داد پس از سقوط صدام حسین نیز حضور سازمان در عراق با بحران‌های جدی همراه بود.<br />
اشرف که سال‌ها یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های سازمان در عراق بود، سرانجام به یکی از نمادهای دوره طولانی حضور تشکیلات مجاهدین خلق در این کشور تبدیل شد.</p>
<h3>مرداد؛ ماهی برای بازخوانی یک مسیر</h3>
<p>اگر وقایع مردادماه را کنار یکدیگر قرار دهیم، با چند نقطه عطف مهم مواجه می‌شویم:<br />
مرداد ۱۳۶۰: آغاز مرحله‌ای تازه در فعالیت سازمان و خروج مسعود رجوی از ایران.<br />
مرداد ۱۳۶۷: ورود نیروهای سازمان از خاک عراق به ایران در عملیات فروغ جاویدان و شکست آن در نبرد مرصاد.<br />
مرداد ۱۳۸۸: درگیری در قرارگاه اشرف و ادامه بحران سازمان در عراق.<br />
این رخدادها را نمی‌توان صرفاً حوادث پراکنده تاریخی دانست. آنها بخش‌هایی از مسیری هستند که سازمان مجاهدین خلق طی چند دهه پیمود؛ مسیری از فعالیت سیاسی و مسلحانه در داخل ایران تا استقرار در عراق و انجام عملیات نظامی علیه کشور، و سپس گرفتار شدن در بحران‌های متعدد در خارج از ایران.</p>
<h3>سخن پایانی</h3>
<p>بازخوانی این وقایع برای خانواده‌هایی که سال‌هاست از ارتباط آزادانه با عزیزان خود در سازمان محروم بوده‌اند، تنها مرور چند تاریخ در تقویم نیست.<br />
پشت این تاریخ‌ها، زندگی انسان‌هایی قرار دارد که بسیاری از آنان سال‌ها در ساختاری بسته و جدا از خانواده و جامعه زندگی کرده‌اند.<br />
از همین رو، بررسی تاریخ سازمان مجاهدین خلق باید بر پایه اسناد، خاطرات اعضای جداشده و روایت خانواده‌ها صورت گیرد؛ نه صرفاً تبلیغات و روایت‌هایی که توسط سرکردگان سازمان ارائه می‌شود.<br />
مردادماه، با مرور این وقایع، یادآور فرازهایی از تاریخ سازمانی است که از رؤیای فتح تهران در سال ۱۳۶۷ به شکست نظامی در مرصاد رسید و سال‌ها بعد نیز در بحران اشرف و سپس خروج از عراق، بخش دیگری از مسیر پرپیچ‌وخم خود را پشت سر گذاشت.<br />
بازخوانی این گذشته، فرصتی است برای شناخت واقعیت‌های پنهان‌مانده از افکار عمومی و شنیدن صدای خانواده‌ها و اعضای جداشده‌ای که روایت دیگری از درون این تشکیلات دارند.</p>
<p>فریدون ابراهیمی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69402">مرداد؛ ماهی با ردپای خشونت و شکست در کارنامه سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69402/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>جوانانی که قرار بود به اروپا بروند، واقعیت ایران را به اشرف آوردند</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69351</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69351?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 16 Aug 2026 06:23:24 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[وضعیت فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در مسیر نابودی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69351</guid>

					<description><![CDATA[<p>گاهی یک تشکیلات، بیش از آنکه از دشمن بیرونی ضربه بخورد، از حقیقتی ضربه می‌خورد که سال‌ها تلاش کرده آن را از اعضایش پنهان کند. برای من و بسیاری از جداشدگان سازمان تروریستی مجاهدین خلق، یکی از مهم‌ترین نمونه‌های این واقعیت، ماجرای ورود نسل جدیدی از نوجوانان و جوانان به قرارگاه اشرف در اواخر دهه [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69351">جوانانی که قرار بود به اروپا بروند، واقعیت ایران را به اشرف آوردند</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>گاهی یک تشکیلات، بیش از آنکه از دشمن بیرونی ضربه بخورد، از حقیقتی ضربه می‌خورد که سال‌ها تلاش کرده آن را از اعضایش پنهان کند.<br />
برای من و بسیاری از جداشدگان سازمان تروریستی مجاهدین خلق، یکی از مهم‌ترین نمونه‌های این واقعیت، ماجرای ورود نسل جدیدی از نوجوانان و جوانان به قرارگاه اشرف در اواخر دهه ۱۳۷۰ و سال‌های پس از آن است؛ نسلی که بسیاری از آنان با رؤیای تحصیل، کار و رسیدن به اروپا راهی عراق شدند، اما سر از قرارگاهی درآوردند که با آنچه در ذهنشان ساخته شده بود، فاصله‌ای عمیق داشت.<br />
قرار بود عراق فقط یک &#8220;ایستگاه&#8221; باشد؛ اما برای بسیاری، اشرف به مقصدی ناخواسته تبدیل شد.</p>
<h3>وعده‌ای به نام اروپا</h3>
<p>در آن سال‌ها، بنا بر روایت‌های جداشدگان، یکی از شیوه‌های جذب نیرو، استفاده از وعده‌هایی مانند تحصیل، کار و انتقال به کشورهای اروپایی بود. برخی جوانان تصور می‌کردند عراق تنها یک کشور ثالث و پلی برای رسیدن به اروپا است.<br />
اما ورود به اشرف، آغاز واقعیتی کاملاً متفاوت بود.<br />
جوانی که با تصور آینده‌ای بهتر وارد یک محیط شده بود، ناگهان خود را در فضایی تشکیلاتی می‌دید که مناسبات آن هیچ شباهتی به زندگی عادی اجتماعی نداشت.<br />
این همان نقطه‌ای بود که تناقض‌ها آغاز می‌شد.</p>
<h3>جوانانی که یک &#8220;مشکل&#8221; غیرمنتظره برای تشکیلات شدند</h3>
<p>سرکردگان سازمان شاید تصور می‌کردند ورود جوانان ایرانی به اشرف، به معنای ورود نیروی تازه‌نفس و افزایش توان تشکیلات است؛ اما اتفاق دیگری در حال شکل‌گیری بود.<br />
این جوانان، برخلاف بسیاری از اعضای قدیمی، از جامعه ایران آمده بودند و تجربه مستقیم زندگی در آن جامعه را با خود به اشرف آورده بودند.<br />
آنها مدرسه و دانشگاه دیده بودند، با دوستان و خانواده ارتباط داشتند، در خیابان و جامعه زندگی کرده بودند و تجربه‌های روزمره‌ای داشتند که با تصویری که سال‌ها در نشست‌های تشکیلاتی از جامعه ایران برای برخی اعضای قدیمی ساخته شده بود، تفاوت داشت.<br />
و این تفاوت، به‌تدریج سؤال ایجاد می‌کرد.</p>
<h3>وقتی روایت‌های قدیمی با واقعیت روبه‌رو شد</h3>
<p>یکی از موضوعاتی که جداشدگان بارها درباره آن صحبت کرده‌اند، تصویری بسیار بسته و اغراق‌آمیز بود که از وضعیت اجتماعی ایران برای اعضا ترسیم می‌شد.<br />
به برخی اعضای قدیمی گفته می‌شد جوانان در ایران از ابتدایی‌ترین آزادی‌های اجتماعی محروم هستند؛ درباره پوشش، ظاهر افراد، روابط اجتماعی و سبک زندگی، روایت‌هایی مطرح می‌شد که با تجربه واقعی جوانانی که از ایران وارد اشرف می‌شدند، همخوانی نداشت.</p>
<p>حالا تصور کنید عضوی را که سال‌ها این حرف‌ها را شنیده بود، در مقابل جوانی قرار دهیم که تازه از ایران آمده است.<br />
او از زندگی واقعی خود می‌گفت؛ از مدرسه و دانشگاه، از دوستانش، از خانواده‌اش و از خیابان و جامعه.<br />
همین گفت‌وگوهای ساده می‌توانست برای یک عضو قدیمی به یک شوک فکری تبدیل شود.<br />
&#8220;اگر آنچه سال‌ها درباره ایران شنیده بودم درست بود، پس این جوانی که مستقیماً از ایران آمده، چرا چیز دیگری می‌گوید؟&#8221;<br />
این سؤال، شاید کوچک به نظر برسد؛ اما در یک تشکیلات بسته می‌تواند آغاز یک فروپاشی ذهنی باشد.</p>
<h3>دیوار اطلاعاتی، با یک خاطره ترک برداشت</h3>
<p>به نظر من، اهمیت این نسل دقیقاً در همین‌جا بود.<br />
سال‌ها فاصله گرفتن از جامعه، محدودیت ارتباط با خانواده و کنترل شدید اطلاعات، باعث شده بود برخی اعضای قدیمی تصویری از دنیای بیرون داشته باشند که عمدتاً از مجرای تشکیلات به آنان منتقل می‌شد.<br />
اما جوانان تازه‌وارد، خود &#8220;واقعیت بیرون&#8221; بودند.<br />
آنها برای سازمان یک تناقض زنده محسوب می‌شدند.<br />
هر خاطره‌ای که از ایران تعریف می‌کردند، هر تجربه‌ای که از زندگی اجتماعی خود بیان می‌کردند و هر مقایسه‌ای که میان زندگی گذشته و شرایط اشرف انجام می‌دادند، می‌توانست بخشی از دیوار تبلیغاتی را ترک دهد.<br />
به همین دلیل است که معتقدم پروژه‌ای که قرار بود برای سازمان نیروی تازه تولید کند، در مواردی نتیجه‌ای معکوس به همراه آورد.</p>
<h3>از سؤال تا بیداری</h3>
<p>البته همه اعضای قدیمی یکسان واکنش نشان ندادند.<br />
برخی همچنان به تشکیلات وفادار ماندند، برخی تلاش کردند تناقض‌ها را نادیده بگیرند و برخی دیگر آرام‌آرام وارد مرحله پرسشگری شدند.<br />
اما پرسش وقتی شکل گرفت، دیگر به آسانی قابل خاموش کردن نبود.<br />
چرا آنچه درباره جامعه ایران گفته می‌شد با آنچه جوانان تازه‌وارد روایت می‌کردند تفاوت داشت؟<br />
چرا وعده اروپا به ماندن در اشرف تبدیل شده بود؟<br />
چرا فردی که می‌خواست آینده‌اش را خودش انتخاب کند، برای خروج از تشکیلات با مانع روبه‌رو می‌شد؟<br />
چرا ارتباط آزاد با خانواده و دنیای بیرون چنین مسئله‌ای بود؟<br />
این پرسش‌ها برای برخی، در نهایت به تصمیم برای جدایی منجر شد.</p>
<h3>ضربه‌ای که از درون آمد</h3>
<p>اگر بخواهم تجربه آن سال‌ها را در یک جمله خلاصه کنم، می‌گویم:<br />
&#8220;اشتباه بزرگ این بود که تصور کردند می‌توانند جوانی را از ایران به اشرف بیاورند، اما خاطرات، تجربه‌ها و واقعیت‌هایی را که آن جوان با خود آورده است، نمی‌توانند از ذهن او جدا کنند.&#8221;<br />
جوانان جذب‌شده، فقط نیروی انسانی جدید نبودند؛ آنها حامل تجربه جامعه‌ای بودند که سازمان تلاش می‌کرد تصویر دیگری از آن به اعضای قدیمی ارائه کند.<br />
و همین موضوع، برای بخشی از اعضای قدیمی تبدیل به فرصتی برای مقایسه شد؛ مقایسه میان آنچه سال‌ها شنیده بودند و آنچه از زبان نسل تازه می‌شنیدند.</p>
<h3>نسلی که به جای اروپا، راه نجات را پیدا کرد</h3>
<p>بسیاری از جوانانی که با رؤیای آینده‌ای متفاوت به عراق رفتند، بعدها دریافتند که مسئله اصلی دیگر رسیدن به اروپا نیست؛ مسئله، بازپس‌گرفتن حق انتخاب و زندگی شخصی است.<br />
برخی توانستند از تشکیلات جدا شوند و مسیر زندگی خود را از نو آغاز کنند.<br />
برای من، خاطرات این نسل فقط خاطرات چند جوان گرفتار در اشرف نیست؛ آنها بخشی از یک تجربه تاریخی‌اند.<br />
تجربه نسلی که با وعده آینده بهتر وارد شد، اما با واقعیتی متفاوت روبه‌رو گردید؛ نسلی که حضورش ناخواسته بخشی از تناقض‌های درونی سازمان را آشکار کرد و به برخی اعضای قدیمی فرصت داد تا درباره آنچه سال‌ها شنیده بودند، دوباره فکر کنند.<br />
امروز وقتی به آن سال‌ها نگاه می‌کنم، یک حقیقت برایم روشن‌تر از همیشه است:</p>
<p>&#8220;هیچ دیوار و حصاری نمی‌تواند برای همیشه جلوی ورود حقیقت را بگیرد.&#8221;</p>
<p>گاهی حقیقت با یک نامه از بیرون می‌آید؛ گاهی با صدای یک مادر پشت حصار اشرف؛ و گاهی با یک جوان که تازه از ایران وارد شده و فقط از زندگی‌ای که خودش دیده و تجربه کرده سخن می‌گوید.<br />
و شاید همین روایت ساده، برای کسی که سال‌ها در حصار تبلیغات زندگی کرده، کافی باشد تا اولین سؤال را از خود بپرسد:<br />
&#8220;اگر این‌همه چیز آن‌طور که به ما گفته‌اند نیست، پس واقعاً چرا اینجا هستم؟&#8221;</p>
<p>آن سؤال می‌تواند آغاز بیداری باشد.</p>
<p>عباس جعفری</p>
<p>از جداشدگان سازمان تروریستی مجاهدین خلق</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69351">جوانانی که قرار بود به اروپا بروند، واقعیت ایران را به اشرف آوردند</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69351/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>انزوای اجباری؛ ابزار فرقه رجوی برای کنترل ذهن و پنهان کردن واقعیت</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69274</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69274?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 05 Aug 2026 06:04:15 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[فرقه گرایی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[ماهیت فرقه ای مجاهدین]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69274</guid>

					<description><![CDATA[<p>یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های فرقه‌ها، قطع ارتباط اعضا با دنیای خارج و ایجاد انزوای مطلق برای کنترل ذهن و اراده آنان است. سازمان تروریستی مجاهدین خلق نیز طی سالیان طولانی با اعمال محدودیت‌های گسترده، اعضای خود را از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم کرده و با ایجاد فضایی بسته، آنان را در چرخه‌ای از وابستگی تشکیلاتی [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69274">انزوای اجباری؛ ابزار فرقه رجوی برای کنترل ذهن و پنهان کردن واقعیت</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های فرقه‌ها، قطع ارتباط اعضا با دنیای خارج و ایجاد انزوای مطلق برای کنترل ذهن و اراده آنان است. سازمان تروریستی مجاهدین خلق نیز طی سالیان طولانی با اعمال محدودیت‌های گسترده، اعضای خود را از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم کرده و با ایجاد فضایی بسته، آنان را در چرخه‌ای از وابستگی تشکیلاتی نگه داشته است.<br />
اعضای گرفتار در اردوگاه‌های این سازمان نه تنها از دیدار و تماس با خانواده‌های خود محروم هستند، بلکه هیچ‌گونه دسترسی مستقلی به تلفن همراه، اینترنت، شبکه‌های اجتماعی، رادیو یا سایر رسانه‌های آزاد ندارند.<br />
حتی برقراری یک گفت‌وگوی ساده میان دو یا سه نفر نیز در این تشکیلات ممنوع است و با عنوان &#8220;محفل&#8221; از آن یاد می‌شود و اعضا تنها در نشست‌های گروهی اجازه سخن گفتن دارند.<br />
بسیاری از اعضا سالخورده شده‌اند و بنا بر روایت جداشدگان، پیش از حضور در برنامه‌های تبلیغاتی از آنان خواسته می‌شود موهای خود را رنگ کنند تا چهره‌ای جوان‌تر از واقعیت به نمایش گذاشته شود.<br />
ارتباط آزاد با خانواده، دسترسی به اطلاعات و امکان گفت‌وگوی خصوصی از حقوق بنیادین هر انسان است و تجربه اعضای جداشده نشان می‌دهد بازگشت به خانواده نخستین گام برای بازیابی استقلال فکری و زندگی عادی است.</p>
<p>فریدون ابراهیمی، جداشده از سازمان تروریستی مجاهدین خلق</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69274">انزوای اجباری؛ ابزار فرقه رجوی برای کنترل ذهن و پنهان کردن واقعیت</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69274/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>آیا راهبرد چند دهه‌ای سازمان مجاهدین خلق به بن‌بست رسیده است؟</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69112</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69112?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 14 Jul 2026 05:41:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[وضعیت فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[دیپلماسی مجاهدین در آویختن به بیگانگان]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در مسیر نابودی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69112</guid>

					<description><![CDATA[<p>در چهار دهه گذشته، سازمان مجاهدین خلق بخش مهمی از راهبرد سیاسی خود را بر جلب حمایت برخی چهره‌های با نفوذ در ایالات متحده و اروپا بنا کرده است. حضور شخصیت‌های سیاسی آمریکایی در گردهمایی‌های این سازمان و حمایت‌های رسانه‌ای و سیاسی آنان، سال‌ها به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای تبلیغاتی این سازمان معرفی می‌شد. [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69112">آیا راهبرد چند دهه‌ای سازمان مجاهدین خلق به بن‌بست رسیده است؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در چهار دهه گذشته، سازمان مجاهدین خلق بخش مهمی از راهبرد سیاسی خود را بر جلب حمایت برخی چهره‌های با نفوذ در ایالات متحده و اروپا بنا کرده است. حضور شخصیت‌های سیاسی آمریکایی در گردهمایی‌های این سازمان و حمایت‌های رسانه‌ای و سیاسی آنان، سال‌ها به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای تبلیغاتی این سازمان معرفی می‌شد.</p>
<p>اکنون، با درگذشت برخی از این چهره‌ها، از جمله جان مک‌کین و بنا بر گزارش‌های منتشرشده، لیندسی گراهام، و همچنین کنار رفتن افرادی مانند جان بولتون و مایک پمپئو از جایگاه‌های کلیدی دولت آمریکا، این پرسش بیش از گذشته مطرح می‌شود که آیا سازمانی که بخش مهمی از سرمایه سیاسی خود را بر حمایت خارجی بنا کرده است، با کاهش این پشتوانه‌ها وارد مرحله‌ای تازه از چالش‌های راهبردی شده است؟</p>
<h3>سیاستی که بر حمایت خارجی بنا شد</h3>
<p>پس از خروج سازمان مجاهدین خلق از عراق و انتقال اعضای آن به آلبانی، فعالیت‌های این سازمان بیش از گذشته بر عرصه تبلیغات و لابی‌گری در کشورهای غربی متمرکز شد. گردهمایی‌های سالانه، نشست‌های بین‌المللی و دعوت از سیاستمداران سابق آمریکایی و اروپایی، به یکی از مهم‌ترین ابزارهای تبلیغاتی این تشکیلات تبدیل شد.<br />
رسانه‌های وابسته به سازمان، حضور این افراد را نشانه‌ای از حمایت گسترده غرب از خود معرفی می‌کردند؛ در حالی که بسیاری از تحلیلگران معتقد بودند این حمایت‌ها بیشتر در چارچوب رقابت‌های ژئوپلیتیکی و سیاست فشار بر جمهوری اسلامی ایران قابل ارزیابی است.</p>
<h3>افول نسل نخست حامیان</h3>
<p>در سال‌های گذشته، نام‌هایی همچون جان مک‌کین، جان بولتون، مایک پمپئو، رودی جولیانی و لیندسی گراهام بارها در ارتباط با گردهمایی‌ها یا مواضع حمایتی نسبت به این سازمان مطرح شده است.<br />
اکنون بخشی از این چهره‌ها دیگر در قید حیات نیستند و بخشی نیز از ساختار تصمیم‌گیری آمریکا کنار رفته‌اند. این تحول، نمادی از تغییر نسل تصمیم‌سازان آمریکاست.</p>
<h3>سرمایه‌ای که هرگز جایگزین مردم نشد</h3>
<p>اگر یک جریان سیاسی از پشتوانه اجتماعی گسترده برخوردار باشد، مهم‌ترین سرمایه خود را مردم می‌داند، نه حمایت چهره‌های سیاسی خارج از کشور. حضور یا عدم حضور سیاستمداران خارجی شاید در کوتاه‌مدت ارزش تبلیغاتی ایجاد کند، اما نمی‌تواند خلأ سرمایه اجتماعی را جبران کند.</p>
<h3>اعضایی که از جهان امروز دور ماندند</h3>
<p>بر اساس روایت‌های متعدد اعضای جداشده، بسیاری از اعضاء سال‌ها از ارتباط آزاد با خانواده، استفاده از تلفن همراه، اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های مستقل محروم بوده‌اند. منتقدان سازمان معتقدند محدود بودن دسترسی اعضا به منابع مستقل اطلاعاتی، امکان قضاوت و تصمیم‌گیری آزاد را کاهش می‌دهد.</p>
<h3>وعده آزادی یا آغاز یک انزوا؟</h3>
<p>بر اساس روایت شماری از اعضای جداشده، بخشی از نیروهای سازمان از میان اسیران جنگ ایران و عراق، مهاجران، پناهجویان و ایرانیان مقیم خارج جذب شدند و بعدها روایت‌هایی از محدودیت‌های شدید ارتباطی و دشواری خروج از تشکیلات منتشر شد.</p>
<h3>آینده‌ای وابسته به دیگران؟</h3>
<p>تجربه تاریخ نشان داده است که هیچ جریان سیاسی نمی‌تواند آینده خود را بر پایه حمایت شخصیت‌های خارجی بنا کند. آنچه باقی می‌ماند، میزان اعتماد مردم، شفافیت عملکرد و احترام به حقوق اعضاست.</p>
<h3>جمع‌بندی</h3>
<p>تحولات اخیر در میان حامیان آمریکایی سازمان مجاهدین خلق، این واقعیت را یادآوری می‌کند که اتکا به حمایت خارجی، جایگزین مشروعیت اجتماعی نیست. تاریخ نشان داده است که مشروعیت پایدار در اعتماد مردم، احترام به حقوق اعضا و پذیرش نقد شکل می‌گیرد.</p>
<p>عباس جعفری</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69112">آیا راهبرد چند دهه‌ای سازمان مجاهدین خلق به بن‌بست رسیده است؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69112/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
