شكستی دیگر برای مجاهدین در عراق

علی رغم همه تلاش های مجاهدین خلق و دیگر بقایای رژیم بعث در عراق، رئیس جمهور تازه از نو انتخاب شده عراق، آقای جلال طالبانی ، نوری المالكی یك مقام شیعه مذهب را بار دیگر نخست وزیر عراق اعلام كرد. هفت سال پس از سقوط صدام حسین، حامی مالی و نظامی مجاهدین، دستگاه تبلیغاتی سازمان با شكستی دیگر در عراق مواجه شد، هنگامی كه نوری المالكی بار دیگر دفتر نخست وزیری را به دست آورد. گزارش بی بی سی در این باره نقل قولی از جلال طالبانی را در بردارد: « امروز روز پیروزی است. پیروزی عزم و اراده واقعی.»
بنابر گزارش ها، موافقتی كه میان عناصر كلیدی در صحنه سیاسی عراق اعم از شیعه و سنی به دست آمده است، باعث شد كه ایاد العلاوی و حزب العراقیه با رقبای شیعه خود در ساختار قدرت عراق شریك شوند، العراقیه وزارت خارجه عراق را به دست خواهد گرفت. هر چند كه بحران آفرینان و تفرقه افكنان فرقه مخرب مجاهدین همواره آب ها را برای بهره برداری از شرایط بی ثبات در حكومت عراق گل آلود می كند، امروز مردم عراق امیدوار هستند كه در آینده حكومت با ثبات تری داشته باشند كه در آن همه احزاب سیاسی در ساختار حاكم بر كشور سهمی دارند.
رئیس جمهور امریكا، باراك اباما نیز از پیشرفت حاصل شده در روزهای اخیر عراق ابراز خوشحالی كرد. طبق گزارش بی بی سی، در بیانیه كاخ سفید آمده است: « رئیس جمهور با پیشرفت اساسی كه برای برقراری یك حكومت جامع كه نماینده مردم عراق است به دست آمده و نتیجه انتخابات امسال دلگرم شد.»
در پی بیانیه كاخ سفید، هیئتی از نمایندگان كنگره آمریكا كه در رأس آن سناتور جان مك كین حضور داشت به عراق رفتند و با نخست وزیر عراق دیدار داشتند. در این دیدار هر دو طرف، بر اساس گزارش اصوات العراق « رشد روابط دو طرفه و پیشرفت سیاسی فعلی » را مورد بحث قرار دادند. اصوات العراق گزارش كرد كه نخست وزیر، نوری المالكی بر اهمیت روابط با واشنگتن در همه زمینه ها و موافقت نامه امضا شده استراتژیك، تأكید كرد.
با نگاهی به گذشته آمریكا در جنگ علیه تروریسم، می توان نام سناتور جان مك كین را در میان سیاستمدارانی دید كه با حضور سازمان مجاهدین خلق و فعالیت های آن در آمریكا مخالف بودند. در سال 1993، سناتور مك كین در نامه ای به وزارت دادگستری آمریكا، خواستار تحقیق درباره سازمان مجاهدین به عنوان « بزرگ ترین گروه لابی كننده » در دولت و كنگره آمریكا، شد. در این نامه جان مك كین از مجاهدین چنین یاد می كند،: اپوزیسیون ایرانی كه در پی حمایت سیاسی و مالی كنگره، شهروندان آمریكایی و ایرانیان مقیم این كشور در خاك آمریكا، تحت پوشش دمكراسی و دفاع از حقوق بشر، است." وی معتقد است كه این گروه در واقع "یك گروه چپ گراست كه دستور كار پنهانی آن با ارزش های آمریكایی و امنیت اسرائیل مغایراست.»
چنانچه مك كین عنوان می كند، « هر كسی می تواند از گفتار دمكراتیك استفاده كند. هر كسی می تواند زیر پرچم حقوق بشر پنهان شود» و این همان كاری است كه مجاهدین همواره برای خریدن حمایت حامیان خود سالهاست به آن دست می زنند. اما وقتی كه نوبت به حكومت عراق می رسد، كمپین تبلیغاتی مجاهدین فراموش می كند كه گروهش در خاك كشور عراق زندگی می كند و بخشی از املاك این سرزمین را اشتغال كرده است و تحت حاكمیت حكومت عراق زندگی می كند و همین طور در همسایگی شهروندان عراق به سر می برند. مجاهدین كماكان سعی بر دیو نمایی نوری المالكی و تفرقه افكنی در میان احزاب مذهبی و سیاسی عراق دارند اما حقیقت آن است كه نوری المالكی شدیداً مخالف حضور آن ها در عراق است و طبق نظر سنجی شبكه السومریه عراق درباره موافقت یا عدم موافقت مردم با اخراج مجاهدین از عراق، بیش از 64 درصد مخاطبین موافق اخراج آن ها از عراق هستند. نتیجه آرا هنوز روی سایت این شبكه قابل دسترسی است.
شاید در شرایط فعلی اوضاع مجاهدین خلق در عراق، بهتر بود كه مجاهدین مواظب شیوه رفتار و گفتار خود در قبال مقامات عراقی باشند هر چند كه بسیار دور از طبیعت و ذات این گروه به نظر می رسد چرا كه آن ها همواره در پی بی ثبات كردن اوضاع عراق هستند و گمان می برند كه از قبل دل سوزاندن برای بقایای حزب بعث همچون وزیر خارجه بدنام آن، طارق عزیز، آبی برای آن ها گرم می شود.
اكنون كه مجاهدین و ظرف استراتژیك آن ها در عراق یعنی پادگان اشرف تحت حاكمیت مطلق حكومت عراق است، سران گروه با رفتار خشن و گستاخانه خود علیه مقامات عراقی تنها آینده خود را پیچیده تر می كنند. البته غیر از این نمی توان از آن ها انتظار داشت زیرا خشونت كلامی ، بحران آفرینی و تفرقه افكنی عناصر ذاتی موجودیت مجاهدین هستند.
به نظر می رسد كه سران مجاهدین با رفتارهای اینچنینی خود، امید به حمایت عربی ها بسته اند اما در واقع كشورهای غربی، از جمله آمریكا هرگز شهرت خود را با حمایت از تروریست های شناخته شده تحت قیمومیت رژیم بعث، به خطر نمی اندازند، زیرا در این صورت دولت های آن ها هم تبدیل به دولت های حامی تروریسم می شوند و بنابراین حمله به خـاك آن ها نیز در راستای « جنگ علیه ترور» مشروع به نظر خواهد رسید. بدین ترتیب امید دیگری برای مجاهدین در عراق نمی ماند و آن ها تنها راهشان سرسپردن به قانون كشوری است كه بیش از سه دهه بخشی از آن را در اشتغال خود دارند.
مزدا پارسی

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.