<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>انجمن نجات مرکز فارس</title>
	<atom:link href="https://www.nejatngo.org/fa/blog/%d8%a7%d9%86%d8%ac%d9%85%d9%86-%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2-%d9%81%d8%a7%d8%b1%d8%b3/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.nejatngo.org/fa/blog/انجمن-نجات-مرکز-فارس</link>
	<description>تلاش برای رهایی از فرقه رجوی</description>
	<lastBuildDate>Wed, 18 Nov 2026 09:12:01 +0000</lastBuildDate>
	<language>fa-IR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/./cropped-Nejat-Society-Fav-2-32x32.png</url>
	<title>انجمن نجات مرکز فارس</title>
	<link>https://www.nejatngo.org/fa/blog/انجمن-نجات-مرکز-فارس</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>اعتراضات مردمی، عرصه مناقشات ایدئولوژیک و قدرت‌طلبانه رجوی و پهلوی</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70130</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70130?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2026 08:40:57 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[ماشین تبلیغاتی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[دروغ و فریب]]></category>
		<category><![CDATA[رضا پهلوی]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین و وارونه نمایی حقایق]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70130</guid>

					<description><![CDATA[<p>در پی بروز اعتراضات در آبدانان، رسانه های مجاهدین خلق مدعی شدند که کلیپ های منتشر شده از تجمع آبدانان دستکاری‌شده و این اتهام را مطرح کردند که این ویدیوها با اهداف سیاسی خاص برای جهت‌دهی به اعتراضات کارگری و مردمی بازنشر شده‌اند. مریم رجوی نیز در پیام‌های تسلیت خطاب به &#8220;بستگان کشته شدگان و [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70130">اعتراضات مردمی، عرصه مناقشات ایدئولوژیک و قدرت‌طلبانه رجوی و پهلوی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در پی بروز اعتراضات در آبدانان، رسانه های مجاهدین خلق مدعی شدند که کلیپ های منتشر شده از تجمع آبدانان دستکاری‌شده و این اتهام را مطرح کردند که این ویدیوها با اهداف سیاسی خاص برای جهت‌دهی به اعتراضات کارگری و مردمی بازنشر شده‌اند. مریم رجوی نیز در پیام‌های تسلیت خطاب به &#8220;بستگان کشته شدگان و عموم مردم&#8221; منطقه سعی کرد بار دیگر بر بار غم و سوگ مردم سوار شود.</p>
<p>اعتراضات آبدانان در آبان ۱۴۰۵ در پی واژگونی اتوبوس حامل کارکنان شرکت پالایش گاز دهلران در محور دشت‌عباس به مورموری رخ داد که منجر به جان‌باختن ۱۳ تن از کارگران و پرسنل این مجموعه شد. این حادثه دلخراش موجی از خشم عمومی، تعطیلی بازار و اعتصاب را در آبدانان و استان ایلام به همراه آورد که به تجمعات خیابانی در آبدانان منجر گردید. بررسی ریشه‌های این‌گونه تجمعات نشان می‌دهد که حوادث تلخ معیشتی و مرگ‌بار به عنوان محرک‌های ناگهانی (در اصطلاح علمی آن trigger ) عمل کرده و نارضایتی‌های اقتصادی و مدیریتی را به سطح خیابان هدایت می‌کند.</p>
<p>در جریان تجمعات اعتراضی آبدانان، طیف متنوعی از شعارها از سوی حاضران سر داده شد که بازتاب‌دهنده مطالبات صنفی، انتقاد از مسئولان و همچنین گرایش‌های مختلف سیاسی بود. برخی گزارش‌های رسانه‌ای و تصویری حاکی از طرح شعارهای سیاسی ساختارشکنانه بود.</p>
<p>رسانه‌ها و جریان‌های وابسته به سازمان مجاهدین خلق مدعی شدند که برخی از کلیپ‌های منتشرشده درباره سردادن شعارهای سلطنت‌طلبانه در آبدانان دستکاری‌شده، اصطلاحاً &#8220;فیک&#8221; یا دارای &#8220;صداگذاری&#8221; بوده‌اند و این اتهام را مطرح کردند که این ویدیوها را سلطنت طلبان با اهداف سیاسی خاص برای جهت‌دهی به اعتراضات کارگری و مردمی بازنشر شده‌اند.<br />
فارغ از درست و غلطی ادعای مجاهدین، این‌گونه ادعاها در بستر رقابت‌های دیرینه و شدید میان سلطنت‌طلبان و مجاهدین خلق بر سر رهبری تجمعات اعتراضی و نمایندگی مردم ایران، مصادره یا روایت‌گری جنبش‌های اعتراضی داخل ایران قابل ارزیابی است.</p>
<p>این موضوع در ماجرای اعطای جایزه نومان به پهلوی و اعطای جایزه مگنیستکی به زندانی فریب‌خورده مجاهدین نیز رخ داد. این جایی ست که هر یک از جناح‌ها تلاش می‌کنند با زیر سوال بردن اصالت رقیب، وزن سیاسی خود را حفظ کرده یا گفتمان اعتراضات را به سمت ایدئولوژی خود متمایل سازند. با این حال، نهادهای مستقل حقوق بشری و ناظران میدانی تأکید دارند که هسته اصلی اعتراضات آبدانان ریشه در دادخواهی، اعتراض به ناایمنی جاده‌ها، فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل کارگری و سوءمدیریت مسئولان محلی داشته است.</p>
<p>آنچه مسلم است این است که پایگاه اجتماعی مجاهدین خلق به دلیل پیشینه تاریخی این سازمان، عملکرد آن در دوران جنگ ایران و عراق و خیانت‌های امنیتی دهه‌های گذشته، با چالش‌های جدی در داخل ایران روبه‌روست و پژوهشگران علوم سیاسی غالباً بر این نکته تأکید می‌کنند که اعتراضات خیابانی در داخل کشور هرگز گرایشی به سمت این تشکیلات تروریستی نداشته است. این موضوع باعث شده است که رهبری این سازمان همواره در تلاش باشد تا با بازنشر اخبار، صدور بیانیه‌ها و جهت‌دهی به پوشش رسانه‌ای خود، نقشی فعال در اعتراضات مردمی ایفا کند تا از انزوای سیاسی سازمان خود جلوگیری کند.</p>
<p>تمرکز شدید رسانه‌های وابسته به مجاهدین خلق بر نفی و تخطئه دیگر جریان‌های اپوزیسون — از جمله طرفداران پهلوی — ریشه در یک رقابت راهبردی عمیق در سپهر سیاسی مخالفان جمهوری اسلامی دارد. در شرایط بحرانی و بروز اعتصابات یا اعتراضات مردمی، رقابت میان گروه‌های مختلف اپوزیسون گاه به قدری تشدید می‌شود که تخریب رقیب سیاسی هم‌سنگ یا حتی مقدم بر نقد ساختار حاکم ارزیابی می‌گردد. این رویکرد انحصارطلبانه و تلاش مداوم برای مصادره به مطلوب کردن مطالبات معیشتی و مدنی جامعه، غالباً با بی‌اعتمادی یا واکنش منفی بدنه اجتماعی داخل کشور مواجه می‌شود، زیرا مطالبات ملموس مردم نظیر ایمنی جاده‌ها، بهبود شرایط معیشتی و حقوق بنیادین، فاصله زیادی با مناقشات ایدئولوژیک و قدرت‌طلبانه جریان‌های خارج‌نشین دارد.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70130">اعتراضات مردمی، عرصه مناقشات ایدئولوژیک و قدرت‌طلبانه رجوی و پهلوی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70130/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>داستان خیمه شب بازی انتخاب مسئول اولی در مجاهدین</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70131</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70131?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2026 04:50:37 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین و وارونه نمایی حقایق]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70131</guid>

					<description><![CDATA[<p>با اینکه یک ماه از سالگرد انتخاب &#8220;مسئول اول&#8221; در سازمان مجاهدین خلق می‌گذرد، خالی از لطف ندیدم که چند کلامی درباره واقعیت پشت پرده این مراسم بنویسم؛ تا مشخص شود ماهیت واقعی این انتخابات و خیمه‎‌شب‌بازی‌ سازمان چیست. شاید با این کار، چراغی برای دیدن ذات تاریک و پر از دروغ این تشکیلات روشن [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70131">داستان خیمه شب بازی انتخاب مسئول اولی در مجاهدین</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>با اینکه یک ماه از سالگرد انتخاب &#8220;مسئول اول&#8221; در سازمان مجاهدین خلق می‌گذرد، خالی از لطف ندیدم که چند کلامی درباره واقعیت پشت پرده این مراسم بنویسم؛ تا مشخص شود ماهیت واقعی این انتخابات و خیمه‎‌شب‌بازی‌ سازمان چیست. شاید با این کار، چراغی برای دیدن ذات تاریک و پر از دروغ این تشکیلات روشن شود و گوشه کوچکی از این ماهیت سراسر تیره و تار برای هم‌میهنان گرامی آشکار گردد.</p>
<p>از قدیم گفته‌اند مشت نمونه خروار است. بله دوستان! هر چند سال یک‌بار برنامه‌ای در تشکیلات اجرا می‌شد به نام &#8220;انتخاب مسئول اول سازمان توسط اعضا&#8221;. این برنامه که با حضور بدنه سازمان و رهبری آن در یک سالن بزرگ برگزار می‌شد، در عمل سناریویی از پیش‌تعیین‌شده بود که در آن، فرد مورد نظرِ رهبری از قبل مشخص شده و تنها برای تایید نهایی در آن تجمع معرفی می‌گشت.</p>
<p>بعد از معرفی فرد مورد نظر، از نفرات خواسته می‌شد که نظر خود را بگویند و در نهایت رای گیری جمعی صورت می‌گرفت و نفر مورد با رای تمام اعضا به عنوان مسئول اول انتخاب و معرفی می‌شد.</p>
<p>این چه رقابت و چه انتخاب آزادانه‌ای است؟ یک انتخاب از طرف رهبری ولی در شکل و فرم انتخابات. حال سئوال این است ، علت این خیمه شب بازی چیست؟</p>
<p>واقعیت این است که بعد از مدتی که فرد مسئول اول دیگر حرفش در تشکیلات خریدار ندارد و وعده‌هایی که داده بود هیچ کدام عملی نشده بود، سازمان از درون تشکیلات احساس خطر می کرد. شرایط بیرون سازمان هم که هرگز به نفع سازمان نبود، پس تنها راه حل حفظ تشکیلات، راه انداختن یک بازی جدید و سرگرم کردن نفرات و اعلام پیروزی بود.</p>
<p>دنیای بسته تشکیلات با انتصاب مسئول اول جدید برای مدت کوتاهی هم که شده اعضا را سرگرم نگه می‌دارد تا ذهن‌ها سراغ وعده‌های دروغین گذشته نرود. به این ترتیب، ذهن‌ها بیشتر درگیر انتخاب فرد می‌شود و اینکه چگونه یک زن که عضو ساده بوده به درجه و سطح مسئول اول سازمان رسیده است. از نفرات دیگر خواسته می‌شد که گذشته و حال خود را بازخوانی کنند که چرا آنها این مسیر را طی نکردند و کم کاری کردند. به اعضا گفته می‌شد که دیدگاه خود را در برابر سازمان و رهبری آن در جمع بیان کنند و علت اینکه تا این زمان سازمان نتوانسته به هدف خودش که همان تغییر رژیم در ایران است برسد، توضیح بدهند. در این نشست ها به اعضا القا می‌شد که علت همه شکست‌های تشکیلات، نفرات هستند، نه سازمان و رهبری آن.</p>
<p>با این روش هست که همیشه اعضا را بدهکار سازمان معرفی می‌کنند و اعضا را درون قبر که برایشان می‌سازند، فرو می‌برند تا مبادا یک هوای تازه از دنیای آزاد به آنها برسد و فکر پرواز از قفس تشکیلات به ذهنشان خطور کند. این بود، گوشه کوچکی از داستان خیمه شب بازی انتخاب مسئول اولی در سازمان مجاهدین خلق.</p>
<p>عباس محمد پور</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70131">داستان خیمه شب بازی انتخاب مسئول اولی در مجاهدین</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70131/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>چالش‌برانگیزترین واقعیت درباره سازمان مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70120</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70120?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 17 Nov 2026 10:06:18 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[اصرار مجاهدین بر استراتژی خشونت]]></category>
		<category><![CDATA[دیپلماسی مجاهدین در آویختن به بیگانگان]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70120</guid>

					<description><![CDATA[<p>مهم‌ترین و چالش‌بر انگیزترین واقعیت درباره سازمان مجاهدین خلق در حال حاضر، شکاف عمیقی است که میان مشروعیت سیاسیِ که سازمان برای خود در غرب باز تعریف کرده است، و ساختار داخلیِ به‌شدت سرکوبگر آن در کنار تاریخچه سراسر خشونتش وجود دارد. در حالی که سازمان مجاهدین خلق موفق شده از فهرست تروریستی ایالات متحده [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70120">چالش‌برانگیزترین واقعیت درباره سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>مهم‌ترین و چالش‌بر انگیزترین واقعیت درباره سازمان مجاهدین خلق در حال حاضر، شکاف عمیقی است که میان مشروعیت سیاسیِ که سازمان برای خود در غرب باز تعریف کرده است، و ساختار داخلیِ به‌شدت سرکوبگر آن در کنار تاریخچه سراسر خشونتش وجود دارد.</p>
<p>در حالی که سازمان مجاهدین خلق موفق شده از فهرست تروریستی ایالات متحده و اتحادیه اروپا خارج شده، و در حالی که حمایت فعال برخی چهره‌های برجسته سیاسی غربی را به خود جلب کرده است، همچنان با اتهامات معتبری مبنی بر ساختار داخلی فرقه‌ای مواجه است و سوابق گذشته اش نیز به فراموشی سپرده نشده است. این یک چالش سیاسی جدی ایجاد می‌کند: آن عده از سیاستمداران غربی حامی مجاهدین در ایجاد تعادل بین مخالفت با دولت ایران و ادغام یا حمایت از یک گروه مخالف تبعیدی &#8211;که اعضای سابق و ناظران حقوق بشر آن را به نقض شدید حقوق بشر و حکمرانی استبدادی متهم می‌کنند&#8211; با معضل روبرو هستند.</p>
<p>شاید بتوان گفت که نگران‌ کننده‌ترین جنبه‌ی سازمان مجاهدین خلق — و کانون جنجال‌های پیرامون آن در برهه کنونی — ساختار تشکیلاتی داخلی این گروه است. این سازمان که برای دهه‌ها به‌طور مشترک توسط مسعود رجوی و همسرش، مریم رجوی، رهبری می‌شده، بارها از سوی تحلیلگران اطلاعاتی، پژوهشگران دانشگاهی و اعضای سابق، به عنوان گروهی با ویژگی‌های فرقه‌مانند توصیف شده است.</p>
<p>از ویژگی‌های کلیدی این فرهنگِ درون‌گروهی می‌توان به وفاداری مطلق به رجوی‌ها، کنترل اجتماعی شدید بر اعضا و نقض حقوق بشرِ اعضا اشاره کرد. از اعضا انتظار می‌رود که دلبستگی شخصی خلل ناپذیری نسبت به مریم رجوی و همسرِ ناپدیدشده‌اش از خود نشان دهند.</p>
<p>روایت‌های دست‌اول و تحقیقات حقوق بشری نشان می‌دهند که اعضا با انضباطی بسیار سخت‌گیرانه و تحمیلی مواجه بوده‌اند؛ از جمله طلاق‌های اجباری برای زوج‌های مسن‌تر در اواخر دهه 60، و ممنوعیت ازدواج یا تشکیل خانواده برای اعضای جوان‌تر. تجرد تا به امروز در تشکیلات اجباری است. هدف از تمامی این اقدامات، معطوف کردنِ کاملِ دلبستگی‌های عاطفی و روانیِ افراد به سوی رهبران سازمان است.</p>
<p>گزارش‌ها، شهادت‌ها و حقایق مستند پیرامون نقض حقوق بشر در اردوگاه‌های سازمان مجاهدین خلق، پرده از بحث‌برانگیزترین جنبه‌ی فرهنگ داخلی این سازمان برمی‌دارد. وزارت امور خارجه ایالات متحده حتی در زمان حذف نام این سازمان از فهرست گروه‌های تروریستی، به‌صراحت بر نگرانی‌های مداوم خود در خصوص اتهامات مربوط به بدرفتاری‌های این سازمان با اعضای خودش تأکید کرد.</p>
<p>در پی تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق به رهبری ایالات متحده، زیرساخت‌های نظامی سازمان مجاهدین خلق توسط نیروهای ائتلاف از میان رفت؛ امری که به برقراری آتش‌بس از طریق مذاکره و خلع سلاح اعضای این سازمان انجامید. این گروه که ابتدا در کمپ اشرف مستقر بود و بعدها به کمپ لیبرتی در نزدیکی بغداد منتقل شد، کانون فعالیت‌های اصلی خود را از مبارزه مسلحانه در نزدیکی مرزهای ایران، به یک کارزار سیاسی و دیپلماتیکِ پیچیده و برخوردار از منابع مالی کافی در پایتخت‌های غربی تغییر داد.</p>
<p>سازمان مجاهدین خلق ایران از ویترین سیاسی خود، شورای به اصطلاح ملی مقاومت ایران دست به تلاشی گسترده برای پیشبرد اهداف خود زد. این سازمان با به‌کارگیری سیاستمداران، دیپلمات‌ها و مقامات نظامیِ بازنشسته و سرشناسِ آمریکایی و اروپایی، موفق شد از طریق لابی‌گری‌های پرهزینه، برچسب‌های تروریستی علیه خود را در اتحادیه اروپا (در سال ۲۰۰۹) و ایالات متحده (در سال ۲۰۱۲) لغو کند.</p>
<p>امروز، شورای ملی مقاومت ایران خود را به عنوان یک جایگزین دموکراتیک و سکولار برای جمهوری اسلامی معرفی می‌کند که از حقوق بشر، برابری جنسیتی و سرمایه‌داری در ایران آینده حمایت می‌کند!</p>
<p>چالش در تضاد عمیق میان ظاهر دموکراتیک و آراسته مجاهدین خلق در ساختمان‌های دولتی غربی و تاریخچه خشونت‌آمیز و ساختار داخلی اقتدارگرا و انعطاف‌ناپذیر آن نهفته است و از همین رو برای سیاست‌گذاران غربی، تعامل با مجاهدین خلق به عنوان یک نیروی مخالف جمهوری اسلامی، خطرات اعتباری و استراتژیک قابل توجهی را به همراه دارد.</p>
<p>در نهایت، چالش‌بر انگیزترین مسئله تکلیفش روشن است: سازمانی که سابقه خشونت‌های خونین و استبداد داخلی دارد، نمی‌تواند مدعی اصلاحات دموکراتیک باشد. ماهیت بحث‌برانگیز آن، حتی برای غربی ها آن را به یک شریک غیرقابل اعتماد برای آینده ایران تبدیل کرده است.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70120">چالش‌برانگیزترین واقعیت درباره سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70120/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>کمپین آنلاین درخواست از مارکو روبیو برای لیست‌گذاری مجدد مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70100</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70100?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 15 Nov 2026 10:53:55 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[تروریسم فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین خلق؛ گروهی تروریستی]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در لیستهای تروریستی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70100</guid>

					<description><![CDATA[<p>کمپین آنلاینی که این روزها توسط کاربران ایرانی در پلتفرم ایکس (X) و با خطاب قرار دادن مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، به راه افتاده است، بر این خواسته متمرکز است که سازمان مجاهدین خلق بار دیگر به عنوان یک &#8220;سازمان تروریستی خارجی&#8221; (FTO) در لیست تروریستی وزارت امور خارجه آمریکا قرار بگیرد. [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70100">کمپین آنلاین درخواست از مارکو روبیو برای لیست‌گذاری مجدد مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>کمپین آنلاینی که این روزها توسط کاربران ایرانی در پلتفرم ایکس (X) و با خطاب قرار دادن مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، به راه افتاده است، بر این خواسته متمرکز است که سازمان مجاهدین خلق بار دیگر به عنوان یک &#8220;سازمان تروریستی خارجی&#8221; (FTO) در لیست تروریستی وزارت امور خارجه آمریکا قرار بگیرد. بر اساس اسناد تاریخی و بایگانی‌های دولت ایالات متحده، اصلی‌ترین گلایه‌ای که این کاربران شبکه‌های اجتماعی مطرح می‌کنند — مبنی بر اینکه این گروه در کشتار پرسنل نظامی و پیمانکاران آمریکایی در ایران طی دهه ۱۹۷۰ دست داشته است — بخشی مستند از تاریخچه این سازمان محسوب می‌شود.</p>
<p>&nbsp;</p>
<div id="attachment_70102" style="width: 710px" class="wp-caption aligncenter"><img fetchpriority="high" decoding="async" aria-describedby="caption-attachment-70102" class="wp-image-70102" src="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Anti-MEK-Online.jpg" alt="کمپین آنلاین درخواست از روبیو" width="700" height="394" srcset="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Anti-MEK-Online.jpg 800w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Anti-MEK-Online-300x169.jpg 300w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Anti-MEK-Online-768x432.jpg 768w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /><p id="caption-attachment-70102" class="wp-caption-text">کمپین آنلاین درخواست از روبیو</p></div>
<p>برای درک بستر این اعتراض دیجیتالی، بررسی روند تعیین وضعیت آن به عنوان سازمان تروریستی و حذف متعاقب آن از این فهرست توسط ایالات متحده و همچنین بحث‌های پیچیده دیپلماتیک و سیاسی پیرامون وضعیت کنونی این گروه، مفید خواهد بود.</p>
<p>سازمان مجاهدین خلق در طول دهه ۱۹۷۰، مجموعه‌ای از عملیات‌های چریکی شهری، بمب‌گذاری‌ها و ترورها را انجام داد. اسناد دولتی ایالات متحده تأیید می‌کنند که در دوران پیش از انقلاب، این سازمان مواضع آمریکا در ایران را هدف قرار داده است. از جمله وقایع قابل‌توجه در این زمینه، ترور پرسنل نظامی و پیمانکاران غیرنظامی آمریکایی بود؛ افرادی همچون سرهنگ دوم لوئیس هاوکینز، سرهنگ پل شفر، و پیمانکاران غیرنظامی بخش دفاعی، دونالد اسمیت و رابرت کرونگارد، که در تهران با شرکت‌های ایرانی همکاری می‌کردند. این اقدامات موجب شد تا این گروه در واشنگتن به عنوان جریانی متخاصم و ضدآمریکایی شناخته شود.</p>
<p>پس از انقلاب اسلامی، سازمان مجاهدین خلق با حکومت نوپای جمهوری اسلامی وارد مبارزه خشونت آمیز شد. این امر در نهایت به تبعید رهبران این سازمان به فرانسه و سپس عراق انجامید؛ جایی که آن‌ها در طول هشت سال جنگ ایران و عراق با صدام حسین هم‌پیمان شدند.</p>
<p>وزارت امور خارجه ایالات متحده، با توجه به سوابق خشونت‌آمیز، فعالیت‌های نظامی مستمر و اقدامات تروریستی این گروه، در اکتبر ۱۹۹۷ و بر اساس بخش ۲۱۹ از &#8220;قانون مهاجرت و تابعیت&#8221;، سازمان مجاهدین خلق را رسماً به عنوان یک &#8220;سازمان تروریستی خارجی&#8221; (FTO) تعیین کرد.</p>
<p>این گروه برای یک دهه و نیمِ پس از آن، در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی باقی ماند. با این حال، از اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی، سازمان مجاهدین خلق کارزار گسترده و پر سر ‌و صدا‌یی را در حوزه‌های حقوقی و روابط عمومی در ایالات متحده و اروپا آغاز کرد و صرف هزینه‌های هنگفت حمایت شماری از مقامات پیشین و برجسته آمریکایی، قانون‌گذاران و ژنرال‌های بازنشسته نظامی — از هر دو حزب اصلی سیاسی — را بدست آورد. با این پشتوانه، مدعی شد که خشونت را کنار گذاشته، شاخه نظامی خود را منحل کرده و با سرویس‌های اطلاعاتی غربی همکاری می‌کند.</p>
<p>در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۲، هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه وقت، رسماً نام‌گذاری تروریستی مجاهدین خلق را لغو کرد. این تصمیم توسط حامیان این گروه به عنوان یک اصلاحیه ضروری مورد ستایش قرار گرفت، اما انتقاد شدید ناظران حقوق بشر و گروه‌های مختلف ایرانی خارج از کشور را به دنبال داشت که به خشونت‌های گذشته، ساختار داخلی اقتدارگرایانه و سابقه همسویی این سازمان با صدام حسین اشاره می‌کردند.</p>
<p>امروز نیز مخالفت کاربران رسانه‌های اجتماعی ایران با مجاهدین خلق ریشه عمیقی در درگیری‌های تاریخی، جنجال‌های سیاسی و یک آسیب عمیق ملی ناشی از جنگ ایران و عراق دارد. طوفان آنلاینی که امروز در X در جریان است، نشان دهنده اختلافات عمیق در میان اپوزیسیون و جمعیت گسترده‌تر ایران در مورد آینده ایران است. در حالی که مجاهدین خلق به طور فعال خود را به عنوان یک جایگزین دموکراتیک مناسب برای جمهوری اسلامی تبلیغ می‌کند، منتقدان با تردید فراوان و نارضایتی شدید به این تشکیلات نگاه می‌کنند.</p>
<p>بسیاری از کاربران اینترنتی ایرانی استدلالشان این است که این گروه به دلیل همدستی با دشمن در حال جنگ با وطن و سوابق تروریستی و افراطی‌گری، فاقد محبوبیت واقعی در داخل و خارج از ایران است. درخواست از مارکو روبیو، وزیر امور خارجه &#8211; که به خاطر مواضع تندش در قبال دولت ایران شناخته می‌شود &#8211; برای لیست‌گذاری مجدد مجاهدین خلق، ناشی از تمایل این کاربران به پاسخگو کردن این سازمان به خاطر اقدامات تروریستی تاریخی‌اش علیه شهروندان ایرانی و اتباع آمریکایی است.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70100">کمپین آنلاین درخواست از مارکو روبیو برای لیست‌گذاری مجدد مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70100/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>مسابقه کودکانه اپوزیسیون برای جلب توجه غرب</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70092</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70092?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 14 Nov 2026 11:44:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[ماشین تبلیغاتی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[دیپلماسی مجاهدین در آویختن به بیگانگان]]></category>
		<category><![CDATA[رضا پهلوی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70092</guid>

					<description><![CDATA[<p>اهدای جایزه &#8220;حقوق بشر کمیته مگنیتسکی&#8221; به زندانی مجاهدین خلق، محمدجواد وفایی ثانی، بیشتر شبیه تلاشی برای به حاشیه بردن اهدای جایزه &#8220;آزادی&#8221; توسط بنیاد فریدریش نومان به رضا پهلوی است. پس از هفته‌ها تمرکز تبلیغاتی بر مقابله با اعطای جایزه نومان به پهلوی، مجاهدین خلق و در راس آن مسعود رجوی خشمگین از دریافت [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70092">مسابقه کودکانه اپوزیسیون برای جلب توجه غرب</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>اهدای جایزه &#8220;حقوق بشر کمیته مگنیتسکی&#8221; به زندانی مجاهدین خلق، محمدجواد وفایی ثانی، بیشتر شبیه تلاشی برای به حاشیه بردن اهدای جایزه &#8220;آزادی&#8221; توسط بنیاد فریدریش نومان به رضا پهلوی است.<br />
پس از هفته‌ها تمرکز تبلیغاتی بر مقابله با اعطای جایزه نومان به پهلوی، مجاهدین خلق و در راس آن مسعود رجوی خشمگین از دریافت جایزه توسط رضا پهلوی، دست از تلاش برنداشتند و تنها چند روز بعد از ماجراهای فرانکفورت، رسانه‌های سازمان با منتشر کردن خبر اعطای &#8220;جایزه بین المللی فعال برجسته حقوق بشر مگنیتسکی&#8221; به محمدجواد وفایی ثانی عضو این گروه، که در ایران با حکم اعدام مواجه است، سعی کردند گوی سبقت را از سلطنت طلبان بربایند.</p>
<p>در خصوص اهدای جایزه کمیته مگنیتسکی به محمدجواد وفایی‌ثانی، با توجه به رقابت‌های سیاسی میان مجاهدین خلق و سلطنت طلبان، زمان‌بندی اعلام این خبر را باید مورد ملاحظه قرار داد و آن را با رویدادهای سیاسی دیگر نظیر دریافت جایزه نومان توسط رضا پهلوی و تجمع اخیر هواداران او در فرانکفورت مرتبط دانست.</p>
<p>به نظر می‌رسد که تمرکزاصلی مجاهدین خلق معطوف به نجات جان یک عضو یا هوادار خود نیست بلکه این تشکیلات، داشتن هوادار، &#8220;شبکه مقاومت&#8221; یا &#8220;زندانی سیاسی&#8221; در داخل کشور را گواهی بر ریشه داشتن خود در بطن تحولات داخلی و استمرار مبارزه‌اش در ایران می‌دانند. برای مجاهدین خلق، برجسته‌کردن احکام اعدام و چهره‌هایی چون محمدجواد وفایی‌ثانی، ابزاری حیاتی برای اثبات این ادعاست که آن‌ها همچنان در معادلات داخلی ایران حضور و تاثیر دارند.</p>
<p>همچنین نقش چهره‌هایی نظیر اروین کاتلر (حقوقدان، وزیر دادگستری پیشین کانادا و وکیل فعلی مریم رجوی)، بیل براودر (مدیرعامل کمپین جهانی مگنیتسکی)، و همچنین ارتباطات برخی نمایندگان پارلمان بریتانیا مانند باب بلکمن با کمیته‌های تحت پوشش مجاهدین و حضورش درهمایش‌های وابسته به این گروه، در اعطای جایزه مگنیستکی به زندانی عضو مجاهدین روشن است.<br />
این روابط شبکه‌ای از لابی‌گری و حمایت‌های سیاسی را تشکیل می‌دهد که باعث ایجاد سوگیری‌ها در انتخاب فردی که سزاوار جایزه است، شده و تمرکز نهادهای حقوق بشری را از مطالبات واقعی منحرف ساخته است.</p>
<p>رقابت میان جریان‌های مختلف اپوزیسیون ایران، به‌ویژه سازمان مجاهدین خلق و هواداران رضا پهلوی، نشان‌دهنده ابعاد تازه‌ای از مبارزه بر سر مشروعیت سیاسی و کسب اعتبار در عرصه بین‌المللی است. هنگامی که یک گروه اپوزیسیون با رقبای متعدد در خارج از کشور مواجه می‌شود، تلاش برای دستیابی به تاییدیه از سوی نهادهای غربی، پارلمان‌ها و بنیادهای حقوق بشری شدت می‌یابد. اعطای جوایز بین‌المللی به چهره‌ها یا فعالان منتسب به هر یک از این جریان‌ها، فراتر از یک تقدیر صرفا حقوق بشری، به ابزاری برای اثبات وزن سیاسی، جلب توجه رسانه‌ای و یارگیری در فضای دیپلماسی بین‌المللی تبدیل می‌شود.<br />
واکنش‌های تند و انتقادی متقابل میان این گروه‌ها &#8211; از جمله موضع‌گیری‌های پیرامون اهدای جوایز یا برگزاری تجمعات مختلف &#8211; بازتابی از یک جنگ روایت‌ها و رقابت فرسایشی بر سر ادعای نمایندگی برای مردم ایران و یا تاثیرگذاری بیشتر بر سیاست‌گذاران غربی است.</p>
<p>این رقابت شدید گاهی می‌تواند نهادهای حقوق بشری مستقل یا چهره‌های حامی حقوق بشر را در کانون فشارهای لابی‌گری قرار دهد، به‌گونه‌ای که تصمیمات این نهادها متهم به جانبداری یا تاثیرپذیری از معادلات سیاسی میان جریان‌های اپوزیسیون می‌شود. مدافعان حقوق بشر همواره باید مراقب باشند که حقوق بشر را قربانی مناقشات حزبی و سیاسی نکنند.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70092">مسابقه کودکانه اپوزیسیون برای جلب توجه غرب</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70092/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>شباهت کنگره اقوام ملی گرا به شورای ملی مقاومت</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70078</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70078?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 11 Nov 2026 10:51:38 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[عملکرد سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[رضا پهلوی]]></category>
		<category><![CDATA[وطن فروشی مجاهدین خلق]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70078</guid>

					<description><![CDATA[<p>شورای ملی مقاومت ایران که امروز بازوی سیاسی سازمان مجاهدین خلق است، یک ائتلاف سیاسی متشکل از سازمان‌ها، گروه‌ها و شخصیت‌های ایرانی بود که در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ در تهران توسط مسعود رجوی و ابوالحسن بنی‌صدر به منظور سرنگونی حکومت کنونی ایران تشکیل شد. ادعای مسعود رجوی این بود که حفظ تمامیت ارضی و استقلال [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70078">شباهت کنگره اقوام ملی گرا به شورای ملی مقاومت</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>شورای ملی مقاومت ایران که امروز بازوی سیاسی سازمان مجاهدین خلق است، یک ائتلاف سیاسی متشکل از سازمان‌ها، گروه‌ها و شخصیت‌های ایرانی بود که در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ در تهران توسط مسعود رجوی و ابوالحسن بنی‌صدر به منظور سرنگونی حکومت کنونی ایران تشکیل شد. ادعای مسعود رجوی این بود که حفظ تمامیت ارضی و استقلال ایران از شروط اصلی عضویت در شوراست. برای نمونه یکی از گروه‌هایی که عضو این شورا شد حزب دموکرات کردستان بود که با شرط حفظ تمامیت ارضی ایران و حفظ حقوق اقوام زیر پرچم ایران به عضویت این شورا درآمد. امروز نیز کنگره اقوام ملی‌گرای ایران (کاما) که به عنوان یکی از نهادهای تحت رهبری رضا پهلوی تشکیل شده است، خود را به عنوان یک ائتلاف یا جریان  متشکل از نمایندگان برخی ایلات و جوامع محلی معرفی می‌کند که مدعی دفاع از تمامیت ارضی ایران در کنار احقاق حقوق فرهنگی و زبانی اقوام است. اما ماجرا به همین جا ختم نمی‌شود.</p>
<p>مدتی پس از تشکیل شورای ملی مقاومت، حزب دمکرات کردستان در بیانیه‌ای پرشور مسعود رجوی و شورا را مورد نقد قرار داد و ادعا کرد که خودمختاری کردستان از وعده‌های شورای ملی مقاومت بوده است و محقق نشده است. این حزب تهدید کرد که اگر شورا حق خودمختاری کردستان را به رسمیت نشناسد از شورا خارج می‌شود. نهایتا، مسعود رجوی برای دفع خطر جدایی کردهای تجزیه طلب از شورا، در ۱۷ آبان ۱۳۶۲، در پاریس سند رسمی تحت عنوان طرح خودمختاری کردستان ایران را به تصویب رساند. بر اساس مفاد این سند، تشکیل یک ارگان قانون‌گذاری محلی در منطقه خودمختار پس از سرنگونی جمهوری اسلامی پیش‌بینی شده بود، اداره کلیه امور منطقه به استثنای سیاست خارجی و دفاع ملی به مقامات محلی واگذار می‌شد، و زبان کردی به‌عنوان زبان رسمی آموزش و مکاتبات اداری در استان به رسمیت شناخته می‌شد. رجوی ادعا می‌کرد که این سند گامی برای تامین حقوق مدنی و مشارکت اقوام در اداره امور کشور است.</p>
<h3>ائتلافی ناپایدار بر مبنای دشمن مشترک و ابهامات تمامیت ارضی</h3>
<p>کنگره اقوام ملی‌گرای ایران (کاما) نیز خود را به عنوان یک ائتلاف یا جریان  متشکل از نمایندگان برخی ایلات و جوامع محلی معرفی می‌کند که مدعی دفاع از تمامیت ارضی ایران در کنار احقاق حقوق فرهنگی و زبانی اقوام است. شورای ملی مقاومت مجاهدین خلق هم ادعا می‌کند که تمامیت ارضی ایران برایش خط قرمز است. ادعا می‌کند که در ایران آینده مردم مناطق با حفظ تمامیت ارضی ایران حق انتخاب نوع حکومت و تعیین سرنوشت دارند. این ادعا در طرح کذایی ده ماده‌ای مریم رجوی نیز تکرار شده است.</p>
<p>این پرسش که آیا وعدهٔ برگزاری همه‌پرسی محلی برای &#8220;خودمختاری&#8221; پس از سرنگونی با مفهوم تمامیت ارضی همخوانی دارد یا خیر، یکی از جدی‌ترین چالش‌ها و تناقضات درونی این دو جریان است. چنین رویکردی در عمل در تضاد آشکار با یکپارچگی سرزمینی و حاکمیت ملی است.</p>
<p>کنگره ملی اقوام ادعا می‌کند که جریان ملی‌گرا و مردم‌محور متکی بر همبستگی ایلات و اقوام درون مرزهای ایران است اما دیدگاه منتقدان این است که این کنگره، پروژه یا بازویی همسوست با راهبردهای فدرالیسم قومی و مهندسی نرم ژئوپولیتیک (وابسته به گروه‌های برون مرزی سلطنت طلب چون نوفدی) است.</p>
<p>موضع کنگره در ظاهر این است که ایران یک واحد تاریخی تجزیه‌ناپذیر است و مرزهای آن باید حفظ شود اما این نقد به آنها وارد است که دادن وعدهٔ خودمختاری محلی به اقوام، پیش‌درآمدی بربالکانیزه‌شدن و تجزیه تدریجی ایران‌زمین است.</p>
<p>سازوکار خود مختاری که کنگره تعیین می‌کند چنین است که پس از سقوط حکومت مرکزی، به مردم هر منطقه حق تصمیم‌گیری برای انتخاب شیوه حکمرانی محلی واگذار می‌شود. این سازوکار دارای تناقضی آشکار است زیرا فراهم کردن بستر قانونی یا سیاسی برای جدایی‌خواهی محلی، ستون فقرات حاکمیت ملی را از بین می‌برد.</p>
<p>در سطح ساختاری و راهبردی، شباهت‌های قابل‌توجهی میان شورای ملی مقاومت ایران و کنگره اقوام ملی گرای ایران (یا گفتمان‌های مشابه مبتنی بر مطالبات قومی) وجود دارد. این شباهت‌ها بیشتر ریشه در ضرورت‌های تاکتیکیِ ائتلاف میان نیروهای چریکی، ایدئولوژیک با احزاب و جریان‌های قومی-منطقه‌ای دارد.</p>
<p>سازمان مجاهدین خلق برای کسب مشروعیت، جذب نیروی چریکی و گسترش پایگاه اجتماعی خود در مناطق مرزی با حزب دموکرات کردستان ایران یا دیگر جریان‌های منطقه‌ای همدست شد. بهای این همراهی، امضای طرح‌ها یا وعده‌های مربوط به خودمختاری کردستان پس از سرنگونی بود. این الگو دقیقاً در ائتلاف‌های بعدی نیز تکرار شده است؛ جایی که جریان‌های اصلی مخالفِ حکومت مرکزی، برای اثبات فراگیر بودن خود، از طرح مطالبات ساختاریِ اقوام چشم‌پوشی می‌کنند یا به وعده‌های مبهمِ موکول به آینده متوسل می‌شوند.</p>
<p>ابهام عمدی در تعریف تمامیت ارضی یکی دیگر از اشتراکات این جریان‌هاست. هم در ائتلاف‌های سنتیِ دهه‌های گذشته و هم در کنفرانس‌های متأخر اپوزیسیون‌ها، تعریف مشخصی از &#8220;تمامیت ارضی&#8221; ارائه نمی‌شود که با مفهوم &#8220;حق خودمختاری منطقه‌ای یا قومی&#8221; در تضاد نباشد. وقتی به یک حزب منطقه‌ای وعده داده می‌شود که پس از سقوط حکومت، خودش می‌تواند برای ادارهٔ محلی، زبان رسمی قومی و ساختار امنیتی منطقه تصمیم بگیرد، عملاً مفهوم دولت-ملت متمرکز و حاکمیت ملیِ یکپارچه تضعیف شده و زمینه برای فروپاشی ساختاری فراهم می‌گردد.</p>
<h3>چرا وعدهٔ خودمختاری با تمامیت ارضی تناقض دارد؟</h3>
<p>میان تمامیت ارضی و حق خودمختاری منطقه‌ای تناقض منطقی وجود دارد. تمامیت ارضی به این معناست که قدرت سیاسی، قانون‌گذاری و امنیتی در سرتاسر کشور منحصراً در دست دولت مرکزیِ برخاسته از ارادهٔ کل ملت است. اگر به هر منطقه یا گروهی این حق داده شود که پس از سرنگونی حکومت مرکزی، مسیر خود را به سمت &#8220;خودمختاری&#8221; یا جدایی ساختاری کج کند، مفهوم حاکمیت ملی معنای خود را از دست می‌دهد.<br />
تجربهٔ کشورهای دیگر گواه این موضوع است. اعطای خودمختاری‌های مبتنی بر هویت‌های قومی-قبیله‌ای در کشورهای پیرامون یا در حال گذار (مانند عراق، سودان و یوگسلاوی سابق) نه تنها به دموکراسی منجر نشد، بلکه بستر جنگ‌های داخلی، تنش‌های فرساینده و در نهایت فروپاشی کشورها را فراهم کرد.</p>
<p>همچنین ایران کشوری است که در طول هزاره‌ها بر پایهٔ درهم‌تنیدگی فرهنگی، تاریخی و زبانی شهروندان شکل گرفته است، نه بر اساس اتحاد چند &#8220;ملت&#8221; یا &#8220;قبیله&#8221; مجزا. بنابراین، تقلیل دادن شهروندان ایرانی به بلوک‌های قومی مجزا و دادن حق خودمختاری به آن‌ها، به معنای نادیده گرفتن بافت پیوستهٔ تاریخی ایران است.</p>
<p>در نهایت، از منظر تحلیلگران سیاسی، گروهایی چون شورای ملی مقاومت و کنگره اقوام ملی گرا که در ظاهر از &#8220;ایران یکپارچه&#8221; سخن می‌گویند اما در پشت پرده راه را برای خودمختاری‌های قبیله‌ای و قومی هموار می‌کنند، بیشتر به یک راه‌برد گذارِ مبهم شباهت دارند که نتیجهٔ نهایی آن تضعیف قدرت مرکزی و فروپاشی ساختار ملی کشور خواهد بود تا یک جریان اپوزیسیون عمل گرا. تاریخ سیاسی ایران نشان داده است که این‌گونه ائتلاف‌ها معمولاً عمری کوتاه دارند. دلیل آن این است که پیوند میان اعضای ائتلاف، تنها بر اساس یک دشمن مشترک شکل گرفته است. به محض تغییر موازنات قدرت، تناقضات بنیادین دربارهٔ نوع حکومت آینده (جمهوری یا پادشاهی، متمرکز یا فدرال) سر برآورده و ائتلاف را از درون متلاشی می‌کند.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70078">شباهت کنگره اقوام ملی گرا به شورای ملی مقاومت</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70078/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>اعطای پاسپورت آلبانیایی به اعضای مجاهدین و ضبط آن توسط مسئولان سازمان</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70073</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70073?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 10 Nov 2026 11:52:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[وضعیت فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[آلبانی]]></category>
		<category><![CDATA[اردوگاه مجاهدین خلق در آلبانی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70073</guid>

					<description><![CDATA[<p>محمدرضا ترابی عضو پیشین تشکیلات مجاهدین خلق در صفحه خود در شبکه اجتماعی ایکس خبر داد که دولت آلبانی به اعضای مجاهدین خلق پاسپورت و اقامت ۱۰ ساله داده است. به گفته او، &#8220;افراد تک به تک از نماینده دولت پاس خود را دریافت کردند و بلافاصله پس از خروج از اتاق مجبور بودند آن [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70073">اعطای پاسپورت آلبانیایی به اعضای مجاهدین و ضبط آن توسط مسئولان سازمان</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>محمدرضا ترابی عضو پیشین تشکیلات مجاهدین خلق در صفحه خود در شبکه اجتماعی ایکس خبر داد که دولت آلبانی به اعضای مجاهدین خلق پاسپورت و اقامت ۱۰ ساله داده است. به گفته او، &#8220;افراد تک به تک از نماینده دولت پاس خود را دریافت کردند و بلافاصله پس از خروج از اتاق مجبور بودند آن را به مسئولین مجاهدین تحویل بدهند و فقط اجازه دارند نسخه چاپ شده آن روی یک کاغذ A4 را در جیب داشته باشند.&#8221;<br />
بر اساس بررسی اسناد رسمی دولتی، گزارش‌های خبری معتبر بین‌المللی و رسانه‌ای، موضوع اعطای پاسپورت یا اسناد اقامتی رسمی به اعضای سازمان مجاهدین خلق در آلبانی و ضبط این مدارک توسط رهبری سازمان، ابعاد مشخصی دارد. وضعیت اقامت و مدارک شناسایی اعضای مجاهدین خلق در آلبانی از روز نخست چالش برانگیز بود. پس از توافق دولت آلبانی با ایالات متحده آمریکا و سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۳ برای پذیرش اعضای این سازمان از عراق، هزاران تن از اعضای این گروه در کمپ اشرف ۳ در منطقه مانز، در نزدیکی تیرانا اسکان یافتند.</p>
<p>وضعیت حقوقی و اسناد مسافرتی این افراد با مشکل مواجه بود. بسیاری از اعضای این سازمان به دلیل عدم داشتن گذرنامه‌های معتبر ایرانی یا عدم تمایل به مراجعه به کنسولگری ایران برای تمدید مدارک، با وضعیت‌های پیچیده اقامتی مواجه بوده‌اند. دولت آلبانی به عنوان کشور میزبان، مدارک اقامتی و کارت‌های هویت ویژه اتباع خارجی یا پناهندگان/افراد تحت حمایت را برای آنان صادر کرده است. با این حال، گزارش‌های رسمی، پژوهش‌های میدانی خبرنگاران بین‌المللی و محلی و اظهارات اعضایی که از کمپ اشرف 3 فرار کردند، حاکی از آن است که کنترل شدیدی بر تردد و مدارک این ساکنان کمپ اعمال می‌شود.<br />
افراد جداشده در شبکه‌های اجتماعی ، یا در گفتگو با رسانه‌های تحقیقی بارها مطرح کرده‌اند که مسئولان سازمان مدارک شناسایی، اقامتی و گذرنامه اعضا را پس از دریافت، جمع‌آوری و در گاوصندوق‌های مرکزی نگهداری می‌کنند تا مانع از خروج کنترل‌نشده، پناهندگی فردی یا ارتباط آزادانه آنان با دنیای بیرون شوند.</p>
<p>همچنین، رسانه‌های معتبر بین‌المللی و اروپایی (مانند اشپیگل آلمان، گاردین، و خبرگزاری‌های محلی آلبانی) در گزارش‌های تحقیقی خود درباره ساختار بسته کمپ اشرف ۳، به محدودیت‌های شدید ارتباطی و کنترلی درون این اردوگاه اشاره کرده‌اند. برخی روزنامه‌نگاران تحقیقی که با اعضای جداشده مصاحبه کرده‌اند، موضوع محرومیت اعضا از داشتن آزادانه مدارک شناسایی و تلفن همراه شخصی را به عنوان یکی از روش‌های کنترل درونی سازمان مطرح نموده‌اند.</p>
<p>در گزارش‌های حقوق بشری وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا درباره آلبانی و همچنین موضع‌گیری‌های این وزارتخانه درباره سازمان مجاهدین خلق، مکرراً به &#8220;نگرانی‌های جدی درباره وضعیت حقوق بشر درون‌گروهی و ادعاهای مربوط به اعمال فشار و کنترل بر اعضا&#8221; اشاره شده است. به عنوان مثال، وزارت خارجه آمریکا در بیانیه‌های خود تصریح کرده است که نگرانی‌هایی درباره نحوه مدیریت و کنترل اعضا توسط رهبری این سازمان وجود دارد.</p>
<p>در جریان یورش پلیس ایالتی آلبانی به کمپ اشرف ۳ در ژوئن ۲۰۲۳، پلیس و مقامات وزارت کشور آلبانی بازرسی‌های گسترده‌ای را انجام دادند که بخشی از آن به بررسی وضعیت اقامتی، پرونده‌های دیجیتال و مدارک موجود در کمپ مرتبط بود. مقامات آلبانیایی در آن زمان بر لزوم رعایت قوانین کشور و حاکمیت قوانین اقامتی آلبانی بر تمامی ساکنان این کمپ تأکید کردند.</p>
<p>شهادت‌های متعدد و هم‌راستای اعضای جداشده، به همراه گزارش‌های رسانه‌های مستقل و اشاره نهادهای رسمی به کنترل شدید تشکیلاتی بر افراد درون کمپ، اظهارات محمدرضا ترابی را به عنوان بخشی از الگوی مدیریتی درون‌گروهی سازمان تأیید می‌کنند.</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70073">اعطای پاسپورت آلبانیایی به اعضای مجاهدین و ضبط آن توسط مسئولان سازمان</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70073/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>راه سوم یا راه حل سوم؟ پهلوی و رجوی و تناقضات مشترک</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70068</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70068?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 10 Nov 2026 04:27:04 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[وضعیت فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[رضا پهلوی]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین و وارونه نمایی حقایق]]></category>
		<category><![CDATA[کانون شورشی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70068</guid>

					<description><![CDATA[<p>سخنرانی اخیر رضا پهلوی در فرانکفورت تناقضات تازه‌ای در راهبرد او را نشان داد که پیش‌تر از دهان سران مجاهدین خلق و به طور خاص مریم رجوی شنیده بودیم. &#8220;راه سوم&#8221; که اکنون رضا پهلوی پس از درخواست از اسراییل و آمریکا برای حمله به ایران (کمک بشر دوستانه!) و کشتار مردم بی‌گناه و تخریب [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70068">راه سوم یا راه حل سوم؟ پهلوی و رجوی و تناقضات مشترک</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>سخنرانی اخیر رضا پهلوی در فرانکفورت تناقضات تازه‌ای در راهبرد او را نشان داد که پیش‌تر از دهان سران مجاهدین خلق و به طور خاص مریم رجوی شنیده بودیم. &#8220;راه سوم&#8221; که اکنون رضا پهلوی پس از درخواست از اسراییل و آمریکا برای حمله به ایران (کمک بشر دوستانه!) و کشتار مردم بی‌گناه و تخریب اموال خصوصی و عمومی، پیشنهاد می‌دهد همانی است که رجوی سالها به عنوان &#8220;راه حل سوم&#8221; ادعا می‌کرد. عبارت &#8220;نه جنگ، نه مماشات&#8221; که هر دو نفر ریاکارانه از آن استفاده می‌کنند، در بررسی کارنامه آنها بشدت متناقض و مبهم است. همین تناقضات که مجاهدین خلق را برای چند دهه در بن بست راهبردی قرار داد و هر روز منزوی‌تر از گذشته کرد امروز گریبان پهلوی را گرفته است.</p>
<p>در حالی که رضا پهلوی ادعا می‌کند که همواره از راه سوم دفاع کرده است؛ یعنی موافق دیپلماسی با حکومت ایران و حمله نظامی به ایران نبوده است، در جملات بعدی توضیح می‌دهد که اگر از آمریکا و اسرائیل درخواست کمک نظامی کرده است به این دلیل است: &#8220;پس از کشتار معترضان و با درد و تاثر فراوان، مجبور شدیم بپذیریم که فشار نظامی می‌تواند به تضعیف رژیم و فراهم شدن فرصت برای مردم ایران کمک کند&#8221;. این جمله نشان می‌دهد که او زمانی به حمله نظامی معتقد بوده است و راه سوم ایده تازه‌ای است اما پیش از او رجوی  ادعای آن را داشته است. چنان که رجوی نیز 8 سال در جنگ ایران و عراق  در انواع عملیات‌های نظامی و جاسوسی با صدام حسین همکاری کرد؛ تبدیل به ارتش خصوصی او شد و تنها پس از خلع سلاح شدن، به &#8220;راه حل سوم&#8221; روی آورد.</p>
<p>باید به هر دوی این رهبران اپوزیسیون که ادعا دارند نماینده مردم ایران هستند، یادآوری کرد که پیشنهاد راه سوم در برابر &#8220;مماشات و جنگ&#8221;، وقتی با درخواست فشار حداکثری همراه می‌شود –که هر دو نفر ادعا می‌کنند به آن باور راسخ دارند— تنها شامل تحریم و تحدید نمی‌شود بلکه جنگ، حمله نظامی، تخریب زیرساخت و روساخت‌های وطن را نیز در برمی‌گیرد.</p>
<p>در این موضع گیری‌ مشترک، پهلوی و رجوی مرز میان راه سوم و حمله نظامی را مبهم نگه می‌دارند. اگرچه رجوی &#8220;راه حل سوم&#8221; را &#8220;حمایت از مقاومت ایران&#8221; و پهلوی &#8220;راه سوم&#8221; را &#8220;توانمندسازی مردم ایران&#8221; می‌خوانند، در مفهوم مورد ادعای آنها سایه جنگ و محرومیت همواره بر سر مردم ایران سنگینی می‌کند و گاه حتی آوار می‌شود.</p>
<p>علاوه بر تناقض راهبردی و به بن بست رسیدن در سیاستشان، پهلوی و رجوی مسئله مشترک دیگری دارند و آن مسئله مشروعیت و نمایندگی مردم ایران است. رجوی ادعا می‌کند که نماینده مردم ایران است و &#8220;کانونهای شورشی&#8221; و &#8220;هسته‌های مقاومت&#8221; او در سراسر ایران گسترده و فعال هستند، در حالی که ما ایرانیان، هیچ نمودی از آنها نمی‌بینیم.</p>
<p>از سوی دیگر، رضا پهلوی در سخنرانی تجمع فرانکفورت می‌گوید که نماینده مردم نیست، بلکه &#8220;امانت‌دار&#8221; ملت ایران است. او فراموش کرده است که هنگامی که در دی ماه گذشته از مردم درخواست کرد که به خیابان‌ها بیایند و نهادهای دولتی را تصرف کنند و سپس از آمریکا درخواست حمایت نظامی کرد، خود را عملا نماینده مردم ایران دانست.</p>
<p>واقعیت این است که آنچه رجوی در طول سالهای همکاری با دشمن خارجی علیه هموطنان خود کرد و آنچه پهلوی از سال گذشته تا کنون بر مردم ایران تحمیل کرده است، مشروعیت و حق نمایندگی مردم را از هر دوی اینها سلب می‌کنند.</p>
<p>رهبران اپوزیسیون ادعا می‌کنند که فشار حداکثری موجب می‌شود که حکومت تا مرز فروپاشی برود، اما انکار می‌کنند که جنگ، آسیب‌های شدید اقتصادی جدی و تخریب اموال مردم همه بخشی از فشار حداکثری هستند. آنها حتی اگر واقعا مخالف آسیب دیدن مردم باشند، باید بدانند که مرزبندی میان آسیب به مردم و فشار به حکومت، در تعیین سیاست‌های دشمنان ایران راهی ندارد.</p>
<p>اگر هدف رجوی و پهلوی چنانکه ادعا می‌کنند حمایت از مردم ایران است، باید بدانند که آنچه پیشنهاد می‌کنند در جهان سیاست واقع‌گرایانه نیست. تجربه رجوی باید برای پهلوی عبرت آموز باشد که تکیه بر قدرت خارجی و اصرار بر برخی ادعاها، ابتدا موجب انسداد سیاسی می‌شود و نهایتا به انزوا می‌انجامد.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70068">راه سوم یا راه حل سوم؟ پهلوی و رجوی و تناقضات مشترک</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70068/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>معیار نهایی دموکراسی است، نه هویت مدعیان قدرت</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70063</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70063?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 09 Nov 2026 07:09:58 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[ماشین تبلیغاتی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[رضا پهلوی]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در مسیر نابودی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70063</guid>

					<description><![CDATA[<p>ماجرای دریافت جایزهٔ آزادی بنیاد فریدریش ناومان توسط رضا پهلوی، بار دیگر یک مسئلهٔ اساسی را در فضای سیاسی اپوزیسیون ایران مطرح کرده است: چه کسی حق دارد خود را نمایندهٔ مردم ایران بداند؟ سروصداهای زیادی که از جانب مجاهدین خلق و در راس آن مسعود رجوی در مقابله با این رخداد شنیده می‌شود، ما [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70063">معیار نهایی دموکراسی است، نه هویت مدعیان قدرت</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>ماجرای دریافت جایزهٔ آزادی بنیاد فریدریش ناومان توسط رضا پهلوی، بار دیگر یک مسئلهٔ اساسی را در فضای سیاسی اپوزیسیون ایران مطرح کرده است: چه کسی حق دارد خود را نمایندهٔ مردم ایران بداند؟</p>
<p>سروصداهای زیادی که از جانب مجاهدین خلق و در راس آن مسعود رجوی در مقابله با این رخداد شنیده می‌شود، ما را بر آن می‌دارد که نکته مهمی را در نظر بگیریم. اینکه رضا پهلوی نمایندهٔ منتخب مردم ایران نیست و این موضوع لزوماً به این معنا نیست که مسعود رجوی یا سازمان مجاهدین خلق نمایندهٔ مردم ایران هستند. همچنین مخالفت با جنگ، بمباران و مداخلهٔ نظامی خارجی برای تغییر حکومت، که مسعود رجوی ادعای آن را دارد، به این معنی نیست که او خود منادی دمکراسی در ایران است.</p>
<p>در این ماجرا باید چند موضوع را از یکدیگر تفکیک کرد. نخست اینکه رضا پهلوی نمایندهٔ منتخب مردم ایران نیست. شهرت سیاسی، نام خانوادگی و حتی حمایت بخشی از جامعه نمی‌تواند جایگزین رأی آزاد مردم شود. دریافت یک جایزه از یک بنیاد خارجی نیز به معنای برخورداری از مشروعیت سیاسی برای نمایندگی یک ملت نیست؛ حتی اگر بنیاد تأکید کند که جایزه را به‌صورت امانی به او سپرده است.<br />
دوم اینکه آزادی و دموکراسی از مسیر بمباران و جنگ به دست نمی‌آیند. هیچ قدرت خارجی نمی‌تواند به جای مردم ایران دربارهٔ آیندهٔ کشورشان تصمیم بگیرد. حتی اگر هدف حملات نظامی سرنگونی حکومت ایران باشد، تخریب زیرساخت‌ها، کشتار غیرنظامیان و فروپاشی ساختارهای اجتماعی و اقتصادی کشور نمی‌تواند زمینه‌ساز یک دموکراسی پایدار باشد. دموکراسی را نمی‌توان با بمب وارد ایران کرد. دموکراسی به نهادهای مستقل، حاکمیت قانون، آزادی احزاب، انتخابات آزاد و مشارکت آگاهانهٔ مردم نیاز دارد.</p>
<p>این انتقادها به رضا پهلوی به هیچ عنوان به معنای تأیید مسعود رجوی و سازمان مجاهدین خلق نیست. مسعود رجوی نیز نمایندهٔ منتخب مردم ایران نیست. سازمان مجاهدین خلق با کارنامه‌ای چند دهه‌ای، از مبارزهٔ مسلحانه و همکاری نظامی با حکومت صدام حسین، همکاری اطلاعاتی با اسرائیل و آمریکا تا ساختار متمرکز و استبدادی مبتنی بر شخص رجوی، با پرسش‌های جدی دربارهٔ دموکراسی، آزادی فردی و پاسخ‌گویی سیاسی روبه‌روست.</p>
<p>سازمانی که مدعی است می‌خواهد در ایران آزادی و دموکراسی برقرار کند، ابتدا باید نشان دهد که در درون تشکیلات خود به آزادی اندیشه، حق مخالفت، گردش قدرت و پاسخ‌گویی رهبری پایبند است. نمی‌توان انحصارطلبی سیاسی رضا پهلوی را نقد کرد، اما انحصارطلبی تشکیلاتی مجاهدین را نادیده گرفت. نمی‌توان گذشتهٔ استبدادی سلطنت را محکوم کرد، اما دربارهٔ گذشته و مناسبات درونی سازمان مجاهدین سکوت کرد.<br />
اگر معیار دموکراسی است، این معیار باید دربارهٔ همه یکسان باشد. در ایرانی که برای همه ایرانیان است هیچ فرد، خانواده، حزب، سازمان یا تشکیلاتی خود را صاحب کشور نمی‌داند؛ ایرانی که در آن قدرت از صندوق رأی آزاد سرچشمه بگیرد، حاکمان پاسخ‌گو باشند، مخالفان از حقوق برابر برخوردار باشند و امکان تغییر مسالمت‌آمیز قدرت وجود داشته باشد.</p>
<p>ایران نه ارث پدری پهلوی است، نه ملک شخصی مسعود رجوی و نه ملک مطلق هیچ حزب و سازمانی. ایران متعلق به مردم ایران است. حاکمیت مردم، آزادی، دموکراسی و حقوق شهروندی معنای واقعی آزادی هستند. معیار نهایی باید دموکراسی باشد، نه هویت مدعیان قدرت.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70063">معیار نهایی دموکراسی است، نه هویت مدعیان قدرت</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70063/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>نقص استدلالی افرادی چون گلن ترشیزی در دفاع از مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70043</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70043?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 07 Nov 2026 11:52:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[ماشین تبلیغاتی مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین و وارونه نمایی حقایق]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70043</guid>

					<description><![CDATA[<p>چندی است که اکبر کرمی فعال سیاسی ایرانی ساکن آمریکا، در گفتگوهایی که در کانال یوتیوب خود منتشر میکند، همزمان با نقد اپوزیسیون های حکومت ایران از جمله جریان سلطنت طلب، به نقد تشکیلات مجاهدین، ویترین سیاسی آن شورای ملی مقاومت و رهبران آن، مسعود و مریم رجوی می‌پردازد. او در گفتگوهایش با افرادی چون [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70043">نقص استدلالی افرادی چون گلن ترشیزی در دفاع از مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>چندی است که اکبر کرمی فعال سیاسی ایرانی ساکن آمریکا، در گفتگوهایی که در کانال یوتیوب خود منتشر میکند، همزمان با نقد اپوزیسیون های حکومت ایران از جمله جریان سلطنت طلب، به نقد تشکیلات مجاهدین، ویترین سیاسی آن شورای ملی مقاومت و رهبران آن، مسعود و مریم رجوی می‌پردازد. او در گفتگوهایش با افرادی چون علی حسین‌نژاد و فرامرز دادرس و برخی دیگر از فعالان سیاسی و اندیشمندان در نقد مجاهدین خلق تقریبا با مهمانهایش هم‌نظر بوده است اما گفتگو با گلن ترشیزی به عنوان یکی از هوادارن شورای ملی مقاومت گفتگویی متفاوت و چالشی است. در این گفتگو مهمان با موضعی کاملاً هوادارانه و دفاعی از سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ظاهر شده است، که از چند منظر قابل بررسی است.</p>
<p>گلن (غلامعلی) ترشیزی، از چهره‌هایی است که به عنوان هوادار و مدافع مواضع سازمان مجاهدین خلق شناخته می‌شود. او غالباً در فضای رسانه‌ای، مناظرات سیاسی و شبکه‌های اجتماعی به عنوان حامی خط‌ مشی این سازمان ظاهر شده و به دفاع از تاریخچه، مواضع و عملکرد سیاسی آن‌ها در برابر منتقدان و مخالفان جمهوری اسلامی، گفتمان رجوی را تکرار می‌کند.</p>
<h3>پاسخهای مستقیم و بدون ابهام</h3>
<p>گلن ترشیزی در بخش‌هایی از گفتگو که به کلیات ایدئولوژیک، خط‌مشی مبارزاتی تاریخی تشکیلات مجاهدین خلق در دهه ۱۳۵۰ پاسخ‌های مستقیم ارائه می‌دهد. او با صراحت از مشروعیت مبارزه مسلحانه در دوران دیکتاتوری پهلوی دفاع می‌کند و تلاش دارد تا روایتی رسمی و درون‌گفتمانی از تاریخچه سازمان ارائه دهد. هنگامی که بحث بر سر دشمنی مشترک با جمهوری اسلامی است، مواضع ترشیزی فاقد ابهام بوده و مستقیماً بر لزوم سرنگونی حکومت ایران و محوریت سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت به عنوان جایگزین دموکراتیک تأکید می‌کند.</p>
<h3>طفره رفتن از پاسخ یا عوض کردن موضوع</h3>
<p>نقاط عطف طفره رفتن ترشیزی زمانی است که اکبر کرمی پرسش‌های مشخص و عینی درباره ساختار درونی سازمان، مکانیسم‌های تصمیم‌گیری، نقض حقوق بشر درون‌گروهی، و ابهامات مالی و سیاسی شورای ملی مقاومت مطرح می‌کند. ترشیزی در مواجهه با این پرسش‌ها معمولاً از پاسخ به جزئیات پرهیز کرده و بحث را به کلیات منحرف می‌کند. او اغلب ترجیح می‌دهد با تغییر موضوع، به جای پاسخگویی به نقد عملکرد درونی سازمان، به حمله به جمهوری اسلامی بپردازد. او با تکنیک فرار به جلو یا تغییر سنگر از دفاع به حمله به جمهوری اسلامی، از زیر بار پاسخگویی به تناقض‌های ساختاری سازمان شانه خالی کند.</p>
<h3>استدلال قابل دفاع</h3>
<p>استدلال‌های قابل دفاع ترشیزی عمدتاً در نقد استبداد است. هرگاه او بر حق بنیادین ملت‌ها برای مقاومت در برابر دیکتاتوری، لزوم آزادی‌های مدنی و سیاسی، و مستند کردن نقض حقوق بشر توسط حکومت مرکزی تکیه می‌کند، مواضعش برآمده از اصول پذیرفته‌شده حقوق بشری و سیاسی است. این بخش از استدلال‌های از نظر منطقی برای مخاطب عام قابل درک و دفاع است، اما تطبیق آن به وضوح با کارنامه و روش‌های درون‌سازمانی مجاهدین همواره با چالش مواجه می‌شود.</p>
<h3>تناقض یا خلأ استدلالی</h3>
<p>اکبر کرمی با تسلط بر تاریخچه، ادبیات سازمانی و تناقض‌های درونی مجاهدین خلق، در چند نقطه کلیدی از گفتگو موفق می‌شود خلأهای استدلالی ترشیزی را نمایان سازد. مهم‌ترین آن زمانی است که تناقض میان ادعای دموکراسی‌خواهی و حقوق بشری شورای ملی مقاومت با ساختار کاملاً توتالیتر، سانترالیسم شدید تشکیلاتی و عدم تحمل منتقد درون‌گروهی در سازمان مجاهدین مقایسه می‌شود. کرمی با پرسش‌های دقیق نشان می‌دهد که چگونه یک سازمان با کارنامه امنیتی-تشکیلاتی بسته نمی‌تواند داعیه‌دار آزادی و پلورالیسم باشد. وقتی ترشیزی نتوانست توضیح دهد که چگونه تناقض میان رهبری عقیدتی و اصول دموکراتیک حل می‌شود، خلأ جدی استدلالی در موضع هوادارانه‌اش آشکار گردید.<br />
رویکرد دفاعی گلن ترشیزی در برابر اکبر کرمی، دقیقاً بازتولید همان الگوی استاندارد و نهادینه‌شده‌ای است که سازمان مجاهدین خلق و چهره‌های ارشد سیاسی و تشکیلاتی آن در مواجهه با پرسش‌های چالش‌برانگیزِ ساختاری به کار می‌گیرند. این مکانیزم دفاعی در مصاحبه‌های دیگری نظیر گفتگوی محمد محدثین (از اعضای ارشد شورای ملی مقاومت و مسئول کمیسیون خارجه آن) با فهیمه خضر حیدری در برنامه &#8220;عمق میدان&#8221; از شبکه صدای آمریکا نیز به وضوح قابل مشاهده است.</p>
<h3>الگوی گفتگوی هوادارن مجاهدین با رسانه های مستقل یا منتقدین</h3>
<p>در بررسی تطبیقی الگوی گفتگوی هوادارن مجاهدین با رسانه‌های مستقل یا منتقدین، چند ویژگی محوری به چشم می‌خورد.</p>
<p>۱. هسته مرکزی تناقض: &#8220;رهبری عقیدتی رجوی&#8221; در برابر &#8220;جمهوری‌خواهی و دموکراسی&#8221;</p>
<p>پاشنه آشیل سازمان مجاهدین خلق و هواداران آن‌ها، حل‌وفصل کردن تناقض میان ادعای دموکراسی‌خواهی، حقوق بشر و برابری با ساختار کاملاً مرید و مرادی کیش شخصیتی رجوی است که در آن مسعود و مریم رجوی دارای جایگاه مطلق و غیرقابل نقد هستند. هنگامی که پرسش‌گرانی چون اکبر کرمی یا فهیمه خضر حیدری دست روی این نقطه می‌گذارند و می‌پرسند: «چگونه جریانی که در درون خود هیچ‌گونه پلورالیسم، منتقد یا مکانیسم دموکراتیک برای تغییر رهبری برنمی‌تابد، می‌تواند ادعای نجات ایران و برقراری دموکراسی کثرت‌گرا را داشته باشد؟&#8221;، پاسخ‌دهنده با بن‌بست منطقی روبه‌رو می‌شود.</p>
<p>۲. تکنیک فرار به جلو و تغییر سنگر دفاعی به تهاجم<br />
وقتی محمد محدثین با پرسش‌های صریح درباره ماهیت درونی، سابقه ایدئولوژیک یا مکانیسم‌های تصمیم‌گیری درون‌سازمانی مواجه می‌شود، به جای ارائه پاسخ شفاف، دقیقاً از همان متدی استفاده می‌کند که گلن ترشیزی در برابر کرمی به کار برد: انتقال تمرکز از &#8220;نقد عملکرد سازمان&#8221; به &#8220;حمله جمهوری اسلامی&#8221;.<br />
این تکنیک بر یک فرض استوار است: چون جمهوری اسلامی از نظر آنها حکومتی خوبی نیست، پس هرگونه پرسش از کارنامه، تناقض‌ها یا ساختار استبدادی اپوزیسیون آن یعنی مجاهدین خلق، نامربوط، فرعی و در راستای کمک به حکومت تلقی می‌شود. در این روش، به جای پاسخ دادن به ماهیت استبدادی ساختار درونی، پاسخ‌دهنده به تکرار مکرر حملات به جمهوری اسلامی می‌پردازد تا مخاطب را از اصل پرسش غافل کند.</p>
<p>۳. عدم تفکیک میان &#8220;مخالفت با استبداد حاکم بر تشکیلات&#8221; و &#8220;پذیرش اصول دموکراتیک درونی&#8221;<br />
چهره‌هایی مانند محدثین یا ترشیزی تلاش می‌کنند مجاهدین را مالک تام‌الاختیار مبارزه معرفی کنند. استدلال ضمنی آن‌ها این است که چون سال‌ها هزینه‌های سنگین جانی و تشکیلاتی در مبارزه با جمهوری اسلامی داده‌اند، از هرگونه حسابرسی و پاسخگویی درباره ساختار درون‌گروهی معاف هستند. این در حالی است که در علوم سیاسی و فلسفه اخلاق سیاسی، مشروعیت ابزار مبارزه به اندازه مشروعیت هدف اهمیت دارد و نمی‌توان با روش‌های استبدادی و اقتدارگرا ادعای مبارزه برای دمکراسی و آزادی و برابری داشت.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70043">نقص استدلالی افرادی چون گلن ترشیزی در دفاع از مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70043/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>روایت غم‌انگیز اسارت و فریب محمود طالبی</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70020</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70020?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 03 Nov 2026 08:24:48 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[خانواده ها]]></category>
		<category><![CDATA[محمود طالبی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70020</guid>

					<description><![CDATA[<p>محمود طالبی، درجه‌دار نیروی زمینی ارتش و عضو هنگ مستقل ایران، در سال ۱۳۶۷ خورشیدی در منطقه عملیاتی دهلران به اسارت درآمد و در زمان اسارت خود با فریب مجاهدین به پادگان اشرف منتقل می شود . روایت زیر مربوط به سرگذشت محمود طالبی از شهرستان فسا در استان فارس است که از زبان برادر [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70020">روایت غم‌انگیز اسارت و فریب محمود طالبی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>محمود طالبی، درجه‌دار نیروی زمینی ارتش و عضو هنگ مستقل ایران، در سال ۱۳۶۷ خورشیدی در منطقه عملیاتی دهلران به اسارت درآمد و در زمان اسارت خود با فریب مجاهدین به پادگان اشرف منتقل می شود .<br />
روایت زیر مربوط به سرگذشت محمود طالبی از شهرستان فسا در استان فارس است که از زبان برادر وی، مصطفی طالبی، تنظیم شده است:</p>
<div id="attachment_70021" style="width: 710px" class="wp-caption aligncenter"><img decoding="async" aria-describedby="caption-attachment-70021" class="wp-image-70021" src="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Talebi-Mahmod-Bro.jpg" alt="برادر محمود طالبی" width="700" height="394" srcset="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Talebi-Mahmod-Bro.jpg 800w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Talebi-Mahmod-Bro-300x169.jpg 300w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Talebi-Mahmod-Bro-768x432.jpg 768w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /><p id="caption-attachment-70021" class="wp-caption-text">برادر محمود طالبی</p></div>
<p>سلام، مصطفی هستم. محمود جان، یادت هست وقتی می‌خواستی به جبهه بروی، دخترم سه‌ساله بود؟ تا جلوی حسینیه همراهت می‌آمد و می‌گفت: &#8220;عمو، منم باهات می‌آیم.&#8221; یادت می‌آید با دوچرخه از تپه قلات با سرعت پایین آمده بودی و زمین خوردی و دستت شکست؟ هنوز هم دوچرخه یاماها و آن ضبط‌ صوت ناسیونال را که عمو علی از قطر برایت آورده بود، برایت نگه‌داشته‌ام. یادت باشد که تا بیایی، فراموشت نمی‌کنیم و همچنان منتظر آمدنت هستیم. تو هم بیشتر از این ما را چشم‌به‌راه نگذار؛ حالا دختر سه‌ساله‌ام ۴۳ساله شده و پسرش، کیان، به کلاس هفتم می‌رود. کمی به فکر ما باش. خدا نگهدارت باشد، عزیزم.</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70020">روایت غم‌انگیز اسارت و فریب محمود طالبی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70020/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>‌چگونه مجاهدین قبح همکاری با بیگانگان را شکستند؟</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70004</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70004?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 01 Nov 2026 11:57:02 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[همکاری با بیگانگان]]></category>
		<category><![CDATA[دیپلماسی مجاهدین در آویختن به بیگانگان]]></category>
		<category><![CDATA[رضا پهلوی]]></category>
		<category><![CDATA[همکاری مجاهدین با صدام]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70004</guid>

					<description><![CDATA[<p>چگونه مسعود رجوی معلم رضا پهلوی شد؟ مسعود رجوی اولین ایرانی بود که علیه وطن و هموطن خود با دشمن همکاری کرد. همکاری مسعود رجوی با صدام حسین که دشمن در حال جنگ با ایران بود، در هشت سال جنگ تحمیلی، خیانتی است که از ذهن ایرانیان پاک نمی‌شود. او اگرچه در طول 47 سال [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70004">‌چگونه مجاهدین قبح همکاری با بیگانگان را شکستند؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>چگونه مسعود رجوی معلم رضا پهلوی شد؟ مسعود رجوی اولین ایرانی بود که علیه وطن و هموطن خود با دشمن همکاری کرد. همکاری مسعود رجوی با صدام حسین که دشمن در حال جنگ با ایران بود، در هشت سال جنگ تحمیلی، خیانتی است که از ذهن ایرانیان پاک نمی‌شود. او اگرچه در طول 47 سال مبارزه با جمهوری اسلامی به هیچ دستاوردی دست نیافت، راه خیانت را برای اپوزیسیون‌های دیگر گشود. کارنامه خالی از دستاورد مجاهدین خلق، ثمره‌اش اپوزیسیونی کینه توز، جنگ طلب و ویرانی طلب شد.</p>
<p>در ادبیات سیاسی مخالفان جمهوری اسلامی، موضوع رابطه با قدرت‌های خارجی همواره یکی از مباحث چالش‌برانگیز بوده است. مجاهدین خلق به نوعی الگوی دیگر اپوزیسیون‌ها در همکاری با دشمن هستند. گویی رضا پهلوی در راس اپوزیسیون سلطنت طلب در همکاری و همدلی با اسراییل و آمریکا علیه ایران از مسعود رجوی الگو برداری کرده است.</p>
<p>مسعود رجوی، پس از آغاز مبارزه مسلحانه در خرداد ۱۳۶۰ و خروج از ایران، ابتدا در پاریس شورای به اصطلاح ملی مقاومت را تأسیس کرد و سپس در سال ۱۳۶۵ به عراق رفت. همکاری این سازمان با دولت صدام حسین در دوران جنگ ایران و عراق، به‌ویژه استقرار در پادگان اشرف و تشکیل ارتش به اصطلاح آزادیبخش ملی ایران، نقطه عطفی در تاریخ این سازمان بود که با انتقادات گسترده و حتی تنفرعمیق در میان طیف‌های مختلف مردم و جریانات سیاسی ایران مواجه شد. این اقدام رجوی مصداق بارز همکاری با دشمن متجاوز در زمان جنگ و مطابق قوانین بسیاری از کشورهای دنیا مستوجب اشد مجازات بود. این در حالی است که هواداران این سازمان آن را مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی توجیه کرده‌اند، توجیهی که امروز رضا پهلوی و همفکرانش نیز از آن بهره می‌برند.</p>
<p>رویکرد جریان سلطنت طلب در جلب حمایت دولت‌های خارجی (مانند ایالات متحده و اسرائیل) و اقدامات پیشین سازمان مجاهدین خلق از یک جنس هستند. رویکردهای براندازانه مبتنی بر تکیه بر قدرت‌های خارجی با مبارزه سیاسی از نوع آزادی خواهی و دمکراسی خواهی اختلاف ماهوی دارد.</p>
<p>ابعاد مختلف رویکرد دشمن‌یاری اپوزیسیون‌های ایران برای مسعود رجوی و رضا پهلوی قابل تطبیق است. مجاهدین خلق در طول دوران حضور در عراق و تا زمان سرنگونی صدام، در خاک عراق از امکانات مالی و نظامی گسترده‌ای که پیشکش حکومت بعث بود بهره بردند و ارتش خصوص صدام را تشکیل دادند. طبق اسناد موجود و کاملا قابل دسترس در فضای اینترنت، مجاهدین خلق ماهانه مبلغ 15 تا 30 میلیون دلار نقدا از استخبارات عراق دریافت می‌کردند و این مبلغ سوای سهم 36 میلیون بشکه‌ای از نفت عراق بود که صدام حسین از برنامه نفت در برابر غذا در اختیار مجاهدین قرار می‌داد.</p>
<p>با همه این ثروت اندوزی عظیم که هنوز برای مجاهدین خلق تولید ارزش افزوده می‌کند، نتیجه این همدستی گسترده با صدام حسین، انزوای سیاسی شدید در ایران و شکل‌گیری احساسات منفی عمومی علیه تشکیلات مجاهدین خلق بود، به طوریکه در شرایطی که مردم ایران نارضایتی شدید از شرایط حکمرانی کشور داشته باشند نیز حاضر نیستند پرچم مجاهدین خلق را در تجمعات اعتراضی تحمل کنند.</p>
<p>برای رضا پهلوی، همکاری با دشمن از سفرهای به اصطلاح دیپلماتیک به کشورهای غربی به ویژه اسرائیل آغاز شد و با درخواست فشارهای حداکثری، تحریم و حمله نظامی به ایران ادامه یافت. کشته شدن غیرنظامیان ایرانی برای رضا پهلوی هیچ گاه محلی از اندوه و تاسف نبود. همچنین، ادعای &#8220;کمک در راه است&#8221; که با تکیه بر دشمن خارجی بود، موجب شد که رضا پهلوی جوانان ایران را در خیابان‌ها به کام مرگ بکشاند. نتیجه اتکا به دشمن خارجی برای رضا پهلوی این بود که اندک پایگاه مردمی که در سالهای اخیر کسب کرده بود، فرو ریخت.</p>
<p>اتهاماتی که روزی متوجه مسعود رجوی شد، به مرور زمان با سرنگونی صدام حسین و با افشای اسناد استخبارات عراق، به جرائم اثبات شده، تبدیل شدند. این جرائم اعتبار سیاسی رجوی را در میان ایرانیان به صفر رساند. رضا پهلوی و دیگر جریان‌های اپوزیسیون باید از سرنوشت رجوی عبرت بیاموزند چراکه او به دلیل سوابق سیاهش، از ناکام ترین رهبران اپوزیسیون است که سالهاست در صحنه سیاسی ایران نقشی ندارد و تهدیدش بیش از همه متوجه اعضای داخلی تشکیلاتش است که گرفتار کیش شخصیتی او هستند.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70004">‌چگونه مجاهدین قبح همکاری با بیگانگان را شکستند؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70004/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>چرا نه پهلوی و نه رجوی نمی‌توانند مدعی نمایندگی ایران باشند؟</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69993</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69993?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 31 Oct 2026 12:08:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[وضعیت فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[رضا پهلوی]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در مسیر نابودی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69993</guid>

					<description><![CDATA[<p>پرسش درباره اینکه چه کسی نماینده مردم ایران است، و همچنین اعتبار دعوت‌های بین‌المللی از چهره‌هایی همچون رضا پهلوی، به موضوعی برای زد و خوردهای میان اپوزیسیون تبدیل شده است؛ به‌ویژه در پی برنامه‌ریزی برای حضور او در &#8220;آکادمی نظامی سلطنتی&#8221; بلژیک در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۲۶. لغو استقبال‌های رسمی پارلمانی از پهلوی در بروکسل [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69993">چرا نه پهلوی و نه رجوی نمی‌توانند مدعی نمایندگی ایران باشند؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>پرسش درباره اینکه چه کسی نماینده مردم ایران است، و همچنین اعتبار دعوت‌های بین‌المللی از چهره‌هایی همچون رضا پهلوی، به موضوعی برای زد و خوردهای میان اپوزیسیون تبدیل شده است؛ به‌ویژه در پی برنامه‌ریزی برای حضور او در &#8220;آکادمی نظامی سلطنتی&#8221; بلژیک در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۲۶. لغو استقبال‌های رسمی پارلمانی از پهلوی در بروکسل — که با نظارت دقیق و موشکافانه بر فعالیت‌های او همراه بود — نشان‌دهنده تعاملی پیچیده میان کنشگریِ ایرانیانِ خارج از کشور، گروه‌های اپوزیسیونی چون مجاهدین خلق، کنشگران مستقلِ جامعه مدنی و دیپلماسیِ محتاطانه اروپایی است.</p>
<p>در کانونِ این مخالفتِ نهادهای بلژیکی، یک واقعیت بنیادینِ دموکراتیک نهفته است: نه مریم رجوی و نه رضا پهلوی نمی‌توانند به‌طور مشروع مدعی نمایندگی مردم ایران باشند. مقامات بلژیکی، حقوق‌دانان مستقل، مدافعان حقوق بشر و انجمن‌های گوناگونِ ایرانیانِ خارج از کشور، به‌طور مستقل اعتراضات شدیدی را نسبت به سفر پهلوی مطرح کردند؛ چرا که برجسته کردنِ هر چهره‌ی تبعیدیِ غیرمنتخبی، اصلِ &#8220;حاکمیت مردم&#8221; را تضعیف می‌کند. از دیدگاه ماکسیم پروو، وزیر امور خارجه بلژیک، و دیگر منتقدان مستقل، تعیین رهبریِ آینده ایران انتخابی است که باید صرفاً در اختیار مردم ایران و از طریق یک فرآیندهای دموکراتیک باشد؛ نه اینکه از طریق به رسمیت شناختنِ جریان‌های سلطنت‌طلب یا گروه‌هایی تروریستی نظیر سازمان مجاهدین خلق از سوی خارجی‌ها صورت گیرد.</p>
<p>این جنجال زمانی آغاز شد که ژرژ-لویی بوشه، رهبر حزب لیبرال فرانسوی زبان بلژیک، پیشنهاد میزبانی از رضا پهلوی در مجلس نمایندگان بلژیک را داد. با این حال، این پیشنهاد بلافاصله با موانع دولتی روبرو شد. ماکسیم پروو، وزیر امور خارجه بلژیک، علناً نسبت به برخورد با پهلوی به عنوان نماینده انحصاری یا مشروع اپوزیسیون ایران هشدار داد. پروو صریحاً اظهار داشت که تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی باید ایران را رهبری کند، انتخابی است که باید منحصراً به مردم ایران تعلق داشته باشد و تأکید کرد که اپوزیسیون ایران عمیقاً متنوع است و اعطای رسمیت به یک جناح می‌تواند به عنوان حمایت سوگیرانه بلژیکی‌ها تعبیر شود.</p>
<p>به دنبال این هشدارها، کنفرانس پارلمانی رؤسای جمهور نتوانست به اجماع برسد و منجر به لغو رسمی پذیرایی پارلمانی از پهلوی شد. همزمان، تلاش برای انتقال این رویداد به پارلمان منطقه‌ای بروکسل نیز به دلیل مخالفت فعال گروه‌های سیاسی متعدد، شکست خورد. در حالی که شبکه‌های مجاهدین خلق و گروه‌های پوششی شورای ملی مقاومت به شدت علیه این دیدار تلاش کردند، ائتلاف گسترده‌ای از صداهای مستقل، مستقل از هر گروه سیاسی، مخالفت خود با دیدار پهلوی را ابراز کردند.</p>
<p>دانشگاهیان، حقوقدانان و چهره‌های سیاسی بلژیکی و نمایندگان جامعه مدنی جداگانه و مستقلا از مقامات خواستند که از پهلوی حمایت نکنند. استدلال اصلی آنها بر این فرض استوار بود که گذار دموکراتیک در ایران باید از حاکمیت مردمی ناشی شود، نه از حمایت خارجی از یک مدل اقتدارگرا مانند پهلوی و در عین حال آنها هرگز فرقه خشونت طلب مجاهدین خلق را دارای پایگاه مردمی ندانستند.</p>
<p>مسائلی که حول سفر پهلوی به بلژیک پیش آمده است، یک اصل دیپلماتیک حیاتی را نشان می‌دهد: نمایندگی مردم نمی‌تواند در خارج از کشور تولید شود. از آنجا که نه پهلوی و نه مجاهدین خلق، مأموریت دموکراتیکی که توسط مردم ایران از طریق انتخابات آزاد اعطا شده باشد، ندارند، نهادهای اروپایی هنگام اعطای تریبون‌ به آنها با خطرات اخلاقی و سیاسی شدیدی روبرو می‌شوند. مقاومت در بروکسل با این شناخت هدایت می‌شد که خواسته مردم ایران، انتخاب بین روسری مریم رجوی و تاج رضا پهلوی نیست.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69993">چرا نه پهلوی و نه رجوی نمی‌توانند مدعی نمایندگی ایران باشند؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69993/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>چگونه دور شدن از مرزهای ایران پرونده مجاهدین خلق را بست</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69976</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69976?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 27 Oct 2026 08:32:32 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[وضعیت فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[اخراج مجاهدین از عراق]]></category>
		<category><![CDATA[اردوگاه مجاهدین خلق در آلبانی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69976</guid>

					<description><![CDATA[<p>در روزهای اخیر خبر آمد که سفیر ایران در عراق در دیداری با مقامات عراقی توافقی را تنظیم کرده‌اند که براساس آن گروه‌های کرد مسلح مخالف ایران باید به مناطقی دورتر از مرزهای ایران درعراق منتقل شوند. پیش از این نیز، وزیر خارجه عراق در شهریور سال جاری در یک کنفرانس خبری اعلام کرد که [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69976">چگونه دور شدن از مرزهای ایران پرونده مجاهدین خلق را بست</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در روزهای اخیر <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69972">خبر</a> آمد که سفیر ایران در عراق در دیداری با مقامات عراقی توافقی را تنظیم کرده‌اند که براساس آن گروه‌های کرد مسلح مخالف ایران باید به مناطقی دورتر از مرزهای ایران درعراق منتقل شوند. پیش از این نیز، وزیر خارجه عراق در شهریور سال جاری در یک کنفرانس خبری اعلام کرد که کشورش انتقال گروه‌های کرد ایرانی را از مرزهای اقلیم کردستان عراق با ایران به اردوگاه‌های دور از مرز به عنوان بخشی از توافق امنیتی بین بغداد و تهران آغاز کرده است. قرارداد امنیتی مرزی میان دولت عراق‌، اقلیم کردستان عراق و ایران امضا شده است که هدف اصلی آن دور کردن نیروهای کرد ایرانی از منطقه مرزی ایران و اقلیم کردستان عراق است، جایی که مخالفان کرد مسلح تهدیدی برای امنیت ایران هستند. این الگو پیش از این درباره مجاهدین خلق نیز عملیاتی شده است. الگوی موفقی که بر مبنای آن مجاهدین خلق پس از خلع سلاح توسط آمریکا به کمپ لیبرتی در نزدیکی فرودگاه بغداد منتقل شدند و سپس با همکاری کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، از عراق به آلبانی منتقل شدند.</p>
<p>شباهت الگوی برخورد با احزاب کرد ایرانی با سناریوی پیشین سازمان مجاهدین خلق در عراق، یکی از موارد استراتژیک در حوزه امنیت منطقه‌ای است. مقایسه این روند با سرنوشت سازمان مجاهدین خلق پس از سقوط حکومت صدام حسین و انتقال تدریجی آن‌ها از پادگان اشرف به کمپ لیبرتی و نهایتاً خروج کامل از خاک عراق به مقصد آلبانی با همکاری سازمان ملل متحد، نشان‌دهنده یک رویکرد شناخته‌شده در دیپلماسی امنیتی ایران و عراق برای رفع تهدیدات پیرامونی است.</p>
<p>ابعاد توافقات مذکور شامل دور کردن گروههای مسلح از مرزها و تخلیه مقر آنها، خلع سلاح و اعمال نظارت دولتی بر آنها است. که درباره مجاهدین خلق نیز به همین روش اما با ترتیبی کمی متفاوت اجرا شد.</p>
<h3>تاثیر دور شدن از مرز ایران بر افول مجاهدین خلق</h3>
<p>تأثیر دور شدن سازمان مجاهدین خلق از مرزهای ایران و انتقال تدریجی آنان از پادگان اشرف به کمپ لیبرتی و سپس به کشور آلبانی، نقطه عطفی در تاریخ تحولات و افول ساختاری این تشکیلات به شمار می‌رود. برای درک عمیق‌تر این روند، می‌توان گفت که خلع سلاح مجاهدین، خروج از جغرافیای منطقه و از دست دادن همسایگی با مرزهای ایران، وضعیت حقوقی، نظامی و تشکیلاتی این سازمان را دگرگون ساخت و ضربه‌ای بنیادین به استراتژی‌های مبارزاتی آن‌ها وارد کرد.</p>
<p>چند عامل کلیدی و ساختاری در روند شکست‌های مکرر مجاهدین خلق در تقابل با جمهوری اسلامی پس از دور شدن از مرزهای ایران نقش داشتند. پیش از همه قطع پیوند سرزمینی و از دست رفتن امکان عملیات نظامی، برای مجاهدین خلق ناگوار بود. حضور طولانی‌مدت این تشکیلات در خاک عراق و در همسایگی مرزهای غربی ایران نظیر پادگان اشرف، امکان راه‌اندازی عملیات‌های کلاسیک، نفوذ تیم‌های تروریستی، و انجام تحرکات نظامی مستقیم (همچون عملیات‌های موسوم به فروغ جاویدان یا عملیات‌های تروریستی با نفوذ مرزی در دهه هفتاد) را فراهم می‌کرد. با خلع سلاح توسط نیروهای آمریکایی پس از سال ۲۰۰۳ و سپس انتقال اجباری به مناطق عمقی‌تر مانند کمپ لیبرتی و نهایتاً خروج کامل از عراق در سال ۱۳۹۵، این سازمان عملاً به یک تشکیلات فاقد توان رزمی و جغرافیای جنگی تبدیل شد. سازمانی که بنیادش بر جنگ مسلحانه نهاده شده بود.</p>
<p>انزوای جغرافیایی و فرهنگی در آلبانی، مجاهدین خلق را با چالش تازه‌ای روبرو کرد. انتقال به کشوری اروپایی مانند آلبانی و استقرار در پایگاهی بسته موسوم به &#8220;اشرف ۳&#8221; در حومه تیرانا، اگرچه امنیت جانی نسبی را برای اعضا فراهم کرد، اما آن‌ها را از بستر اجتماعی و خاورمیانه‌ای خود کاملاً جدا ساخت. دوری هزاران کیلومتری از مرزهای ایران، برقراری ارتباط میدانی با داخل کشور را به شدت مختل ساخت و آن‌ها را به یک گروه تبعیدی مبدل کرد که دسترسی‌شان به بدنه‌های اجتماعی عملاً قطع شد.</p>
<p>همچنین، بحران پیری و ریزش نیروها، که از زمان صدام حسین آغاز شده بود، پس از سقوط او شدت گرفت و در آلبانی به اوج خود رسید. دوری طولانی‌مدت از پیروزی‌های میدانی ادعایی، فرسایشی شدن وضعیت اقامت در عراق و فشارهای روانی ناشی از شکست‌های پی‌درپی، موجب کاهش امید به زندگی در میان اعضای سازمان شد و در عین حال بحران ریزش نیرو با فرار یا جدایی اعضا پس از ورود به اروپا، بحران تازه‌ای ساخت که سران تشکیلات کماکان با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. نسلی که در پادگان اشرف زندگی کرده بود، با ورود به آلبانی و مواجهه با دنیای آزاد، با بحران هویت تشکیلاتی مواجه شد و در همان حال توان جذب نیروهای جوان در داخل ایران برای این سازمان به صفر نزدیک شد.</p>
<p>بدین ترتیب مبارزه مسلحانه مورد نظر مسعود رجوی، جای خود را به جنگ روانی، فیک نیوز و پروپاگاندا داد. با از دست رفتن امکان عملیات نظامی و سیاسی مؤثر، فعالیت‌های مجاهدین خلق به ناچار به برگزاری گردهمایی‌های نمایشی با دعوت از سیاستمداران بازنشسته خارجی، جنگ روانی در شبکه‌های اجتماعی و انتشار اخبار و اطلاعات کذب یا بزرگ‌نمایی‌شده درباره نارضایتی‌های داخلی یا عملیات‌های دروغین کانونهای شورشی در ایران تقلیل یافت. این امر فرقه رجوی را از یک اپوزیسیون مسلح به یک ماشین تبلیغاتی و ارتش سایبری با اثرگذاری بسیار محدود تبدیل کرد.</p>
<p>دور شدن مجاهدین خلق از مرزهای جغرافیایی ایران، تیر خلاص را به پیکره استراتژی بنیادین این تشکیلات وارد کرد و آن‌ها را از یک نیروی شبه نظامی مسلح منزوی در حاشیه اروپا تبدیل کرد به نیرویی که توان موازنه یا ایجاد تهدید جدی امنیتی برای ساختار سیاسی ایران را از دست داده ‌است.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69976">چگونه دور شدن از مرزهای ایران پرونده مجاهدین خلق را بست</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69976/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>کدامیک از این سه زن شوربخت‌تر است؟</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69962</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69962?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 26 Oct 2026 11:28:42 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[نقض حقوق بشر]]></category>
		<category><![CDATA[زن در سازمان]]></category>
		<category><![CDATA[زنان اسیران فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[نفی حقوق فردی در فرقه رجوی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69962</guid>

					<description><![CDATA[<p>این عکس سه عضو زن سازمان مجاهدین خلق را در کمپ اشرف نشان می‌دهد. یکی از این زنان روی صندلی چرخ‌دار نشسته و به نظر می‌رسد دچار معلولیت یا آسیب‌دیدگی شده است؛ دو زن دیگر او را همراهی می‌کنند: یکی از پشت صندلی چرخ‌دار را هل می‌دهد و دیگری در کنار آن قدم می‌زند. تحلیل [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69962">کدامیک از این سه زن شوربخت‌تر است؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>این عکس سه عضو زن سازمان مجاهدین خلق را در کمپ اشرف نشان می‌دهد. یکی از این زنان روی صندلی چرخ‌دار نشسته و به نظر می‌رسد دچار معلولیت یا آسیب‌دیدگی شده است؛ دو زن دیگر او را همراهی می‌کنند: یکی از پشت صندلی چرخ‌دار را هل می‌دهد و دیگری در کنار آن قدم می‌زند. تحلیل وضعیت این سه فرد در عکس حاضر، مستلزم بررسی نحوه نمایش بصری، پوشش، نقش‌ها و همچنین بستر گسترده‌ترِ آن یعنی وضعیت زنان در سلسله‌مراتب تشکیلاتی مجاهدین خلق در قرارگاههایی همچون کمپ اشرف است. در زیر به تحلیل وضعیت هر سه زن پرداخته می‌شود اما موضوع اصلی این مطلب وضعیت خطیر یک نفر از این سه زن است. (ممکن است برخی از اعضای پیشین مجاهدین خلق با نام و سوابق زنان حاضر در تصویر آشنایی داشته باشند اما فرض این مطلب بر این است که این سه زن ناشناخته از اعضای مونث مجاهدین خلق هستند.)</p>
<div id="attachment_69963" style="width: 710px" class="wp-caption aligncenter"><img decoding="async" aria-describedby="caption-attachment-69963" class="wp-image-69963" src="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Women-Mek-202610.jpg" alt="زنان مجاهدین" width="700" height="394" srcset="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Women-Mek-202610.jpg 800w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Women-Mek-202610-300x169.jpg 300w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Women-Mek-202610-768x432.jpg 768w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /><p id="caption-attachment-69963" class="wp-caption-text">زنان اسیر مجاهدین</p></div>
<h3>زن معلول روی ویلچر</h3>
<p>شخصیت اصلی عکس روی ویلچر نشسته و جلیقه فنی یا یونیفرم خاکی روی لباس خاکستری‌رنگ خود پوشیده که شور انقلابی او با روسری قرمز و چفیه آویزان دور گردنش تکمیل می‌شود. حالت چهره او نشان‌دهنده از سن بالا و سابقه تشکیلاتی زیاد همراه با پریشانی شدید، آسیب‌پذیری یا درد جسمی حکایت دارد که با ابروهای در هم کشیده و دهان جمع شده بیشتر مشخص می‌شود. در فضای سازمانی چون مجاهدین خلق، افرادی که با آسیب‌های جسمی به تصویر کشیده می‌شوند، اغلب به عنوان قهرمان، مجاهد وفادار و ایثارگر برجسته و تکریم می‌شوند اما این موضوع به این معنا نیست که این افراد پس از آسیب در عملیات‌های نظامی یا درگیری‌ها، همواره در تشکیلات مجاهدین خلق از امکانات پزشکی و درمانی مناسب برخوردار بوده‌اند. پوشش این زن منعکس‌کننده محیط ترکیبی نظامی-غیرنظامی در اردوگاه اشرف است، جایی که اعضا هم وظایف اداری و رزمی را انجام می‌دهند و هم تحت محدودیت‌های جمعی فرقه‎ای زندگی می‌کنند.</p>
<h3>زنی با پوشش متمایز که در کنار او راه می‌رود</h3>
<p>در سمت راست ویلچر، زنی با یونیفرم سورمه‌ای و روسری زرشکی دیده می‌شود که با حالتی از احترام و ستایش کمی به سمت زن نشسته خم می‌شود. نگاهش به سمت پایین و به سمت بیمار ثابت است که نشان دهنده نقش مراقبتی و یا نظارتی فعال در طول حرکت است. رنگ متمایز روسری و نوع یونیفرم او در مقایسه با دو زن دیگر نشان‌دهنده جایگاه تشکیلاتی برتر یا رتبه بالاتر او در هرم تشکیلاتی مجاهدین است، چیزی مانند امنیت یا مدیریت اردوگاه باشد. مناسبات میان این زن و دو شخص دیگر، محیط کنترل‌شده اما پرخطر اشرف را به تصویر می‌کشد، جایی که هر حرکت روزانه به شدت تحت تأثیر سبک زندگی جمعی گروه و انزوا از جامعه اصلی قرار می‌گیرد.</p>
<h3>زنی که ویلچر را هل می‌دهد / ستاره تصویر</h3>
<p>درست پشت ویلچر، زن سوم قرار دارد که روسری تیره و جلیقه تاکتیکی آن را پوشیده است. روسری او برخلاف آنچه در مجاهدین خلق مرسوم است همه موهای او را نپوشانده است و ژولیدگی موها در اطراف صورت به روشنی پیداست. او در حالی که دسته‌های ویلچر را برای حرکت در زمین آسفالت محوطه گرفته، با تمرکز و توجه رو به جلو حرکت می‌کند. حالت چهره‌اش جدی و چشمهایش بی حالت و عاری از هر احساسی به نظر می‌رسد. او نمادی از رفتار تشکیلاتی منظمی است که اغلب درباره کادرهای مجاهدین خلق در اسناد ثبت شده است.<br />
زن جوانی که ویلچر را هل می‌دهد، یک واقعیت روانشناختی عمیق را به تصویر می‌کشد که به طور گسترده توسط اعضای سابق و محققانی که مناسبات درونی مجاهدین خلق را در قرارگاه اشرف مطالعه می‌کنند، مستند شده است. بی‌تفاوتی عاطفی، فقدان ابراز احساسات در چشمان او و موقعیت منزوی او در میان جمع، با شهادت‌های مربوط به سرکوب روانی سیستماتیک تحمیل شده در فضای بسته مجاهدین، کاملاً مطابقت دارد. نقش این زن در عکس، نمونه‌ای از سیستم‌های حمایت متقابل اجباری و مسئولیت‌های اجتماعی سازمان یافته است است که ساختار مجاهدین اعمال می‌شود.<br />
وضعیت جسمی، حالت بدن و چهره این زن جایگاه اجتماعی او در سلسله مراتب را به خوبی نشان میدهد. فرم بستن روسری هم نشان از نافرمانی او نسبت به حجاب اجباری دارد و در عین حال رها بودن او در کنار دو مسئول بالاتر، نشان می‌دهد که وضعیت روانی او به گونه‌ای است که مسئولانش دیگر حتی از تذکر حجاب –که در میان کادرهای مجاهدین مرسوم است—چشم‌پوشی می‌کنند. مصادیق مستند چنین مواردی، پیش از این در ماجراهای تلخ آلان محمدی و معصومه چاهه مشاهده شده است. دختر جوان هل دهنده ویلچر نمادی از سه وضعیت زیر است:</p>
<h3>سرکوب روانی و عاطفی</h3>
<p>ظاهر &#8220;رام و سرد&#8221; زن سوم، و حالتی از انفصال عاطفی که در نگاه او پیداست، اغلب ناشی از فضای زیستی در فرقه‌های کنترلگر است. روایت‌های جداشدگان و ارزیابی‌های روانشناختی اعضای سابق مجاهدین خلق اغلب نشان می‌دهد که چگونه شستشوی مغزی ایدئولوژیک مداوم، ممنوعیت کامل روابط عاطفی خانوادگی و دوستی، محرومیت از خواب، جلسات خودانتقادی عمومی (معروف به جلسات غسل یا دیگ) و انزوا از دنیای خارج، آسیب‌های روانی شدیدی را ایجاد می‌کند. با گذشت زمان، اعضا اغلب یک مکانیسم دفاعی ایجاد می‌کنند که با انفصال عاطفی یا بی‌احساسی مشخص می‌شود تا با استرس بی‌وقفه، خستگی و سرکوب هویت فردی به نفع اهداف جمعی سازمانی کنار بیایند.</p>
<h3>رتبه پایین تر و تمایز نقش در سلسله مراتب</h3>
<p>لباس و موقعیت این دختر جوان نشان دهنده مسئولیت عملیاتی یا کاری در سطوح پایین سلسله مراتب تشکیلاتی فرقه رجوی است. او در مقایسه با زنی که در کنارشان راه می‌رود، در سلسله مراتب سختگیرانه، به مراتب وضعیت پست و ناگواری دارد. در فضای دیکتاتوری نظامی به رده‌های پایین‌تر، اغلب کارهای فیزیکی طاقت‌فرسا، مانند حمل و نقل، نگهداری یا مراقبت از اعضای باسابقه سالخورده و خدمت به رده‌های بالاتر سازمانی، محول می‌شود و این بیگاری زیر نظارت دقیق و سختگیرانه کادرهای ارشد انجام می‌شود.</p>
<h3>انزوا در جمع</h3>
<p>به نظر نمی‌رسد هیچ یک از دو زن دیگر به زن جوان هل دهنده ویلچر توجه کنند. این مفهوم جنبه‌ای تکان‌دهنده از زندگی در اردوگاه اشرف را برجسته می‌کند: با وجود زندگی در یک محیط به شدت اشتراکی و شلوغ، افراد اغلب انزوای عاطفی عمیقی را تجربه می‌کنند. در گروه‌های ایدئولوژیک سازمان یافته‌ای چون فرقه مخرب رجوی، روابط بین فردی خارج از سلسله مراتب تشکیلاتی ممنوع است تا از دلبستگی و وابستگی به شخصی به غیر از رهبری جلوگیری شود. در نتیجه، عضوی که وظیفه‌ای مفید مانند هل دادن ویلچر را انجام می‌دهد، می‌تواند کاملاً نامرئی به نظر برسد یا صرفاً به عنوان ابزاری برای تدارکات گروه با او رفتار شود – &#8220;روحی&#8221; که با وجود احاطه شدن توسط همسالان و همجنسان، در تنهایی مجبور به ادامه به زیست خفت بار خود است.</p>
<p>مزدا پارسی</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69962">کدامیک از این سه زن شوربخت‌تر است؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69962/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
