<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>انجمن نجات مرکز کرمان</title>
	<atom:link href="https://www.nejatngo.org/fa/blog/%d8%a7%d9%86%d8%ac%d9%85%d9%86-%d9%86%d8%ac%d8%a7%d8%aa-%d9%85%d8%b1%da%a9%d8%b2-%da%a9%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.nejatngo.org/fa/blog/انجمن-نجات-مرکز-کرمان</link>
	<description>تلاش برای رهایی از فرقه رجوی</description>
	<lastBuildDate>Sun, 08 Nov 2026 11:04:57 +0000</lastBuildDate>
	<language>fa-IR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>

<image>
	<url>https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/./cropped-Nejat-Society-Fav-2-32x32.png</url>
	<title>انجمن نجات مرکز کرمان</title>
	<link>https://www.nejatngo.org/fa/blog/انجمن-نجات-مرکز-کرمان</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>لوطی زمین خورد؛ عنترها بی‌صاحب شدند</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70055</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70055?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 08 Nov 2026 11:04:57 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[وضعیت فرقه مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[مجاهدین در مسیر نابودی]]></category>
		<category><![CDATA[وطن فروشی مجاهدین خلق]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=70055</guid>

					<description><![CDATA[<p>حکایت سلطنت‌طلبان، رجویون و تجزیه‌طلبانی که کلید قدرت را در جیب ترامپ و نتانیاهو گذاشته بودند، حکایت زمین خوردن لوطی و بی صاحب شدن عنترهاست. ظاهراً شکست سیاسی حزب ترامپ، فقط یک شکست انتخاباتی نبود؛ برای جماعتی که تمام تخم‌مرغ‌های سیاسی خود را در سبد ترامپ و نتانیاهو گذاشته بودند، چیزی شبیه زلزله‌ای هفت‌ریشتری بود. [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70055">لوطی زمین خورد؛ عنترها بی‌صاحب شدند</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>حکایت سلطنت‌طلبان، رجویون و تجزیه‌طلبانی که کلید قدرت را در جیب ترامپ و نتانیاهو گذاشته بودند، حکایت زمین خوردن لوطی و بی صاحب شدن عنترهاست.</p>
<p>ظاهراً شکست سیاسی حزب ترامپ، فقط یک شکست انتخاباتی نبود؛ برای جماعتی که تمام تخم‌مرغ‌های سیاسی خود را در سبد ترامپ و نتانیاهو گذاشته بودند، چیزی شبیه زلزله‌ای هفت‌ریشتری بود.<br />
جماعتی که مدت‌ها بود نه برای مردم ایران، نه برای خواست و اراده جامعه و نه برای یک برنامه سیاسی مستقل، بلکه برای بمب‌های آمریکایی و اسرائیلی لحظه‌شماری می‌کردند تا شاید از آسمان قدرتی بر سرشان نازل شود و یک‌شبه بر تخت حکومت بنشینند.</p>
<p>حالا که حامی قدرتمندشان زمین خورده، صحنه واقعاً تماشایی شده است. سلطنت‌طلبان معروف به سطلی‌ها، رجویون و مدعیان تجزیه ایران، هرکدام با چهره‌ای مات و مبهوت، به اطراف نگاه می‌کنند؛ انگار لوطی میدان را ترک کرده و عنترها وسط میدان مانده‌اند، بی‌آنکه بدانند حالا باید برای چه کسی دایره بزنند.</p>
<p>این جماعت تا همین دیروز در رؤیاهای شیرین خود، کابینه تشکیل می‌دادند، وزیر و وکیل انتخاب می‌کردند، برای مردم ایران نسخه می‌پیچیدند و حتی پیشاپیش بر سر تقسیم پوست خرس شکار نشده دعوا داشتند. یکی تاج سلطنت را از قبل روی سر خود گذاشته بود، دیگری خود را صاحب انحصاری انقلاب و قدرت می‌دانست و آن یکی هم نقشه تکه‌تکه کردن ایران را در جیب داشت. تنها چیزی که در این میان کم داشتند، رأی و رضایت همان مردمی بود که قرار بود بر آنها حکومت کنند.</p>
<p>اما طنز ماجرا آنجاست که ترامپ نیز در چند نوبت با طعنه به همین جماعت اشاره کرده بود که از او می‌خواهند کشورشان را بمباران کند. واقعاً چه شاهکار سیاسی‌ای.آدم‌هایی که ادعای وطن‌دوستی و آزادی‌خواهی دارند، به جای تکیه بر مردم کشورشان، چشم به آسمان دوخته‌اند تا موشک‌های خارجی راه رسیدن آنها به قدرت را هموار کند. گویی در منطق سیاسی این حضرات، برای آزادی یک ملت ابتدا باید خانه‌اش را خراب کرد، مردمش را زیر آوار برد و بعد با کت‌وشلوار اتوکشیده و شعارهای پرطمطراق، برای بازسازی آن اعلام آمادگی کرد.</p>
<p>سلطنت‌طلبان خیال می‌کردند با یک اشاره واشنگتن، فرش قرمز برای بازگشت سلطنت پهن می‌شود. رجویون هم احتمالاً تصور می‌کردند تاریخ قرار است یک بار دیگر دور بزند و این بار با کمک بمب‌افکن‌ها، رؤیاهای کهنه‌شان به واقعیت تبدیل شود. تجزیه‌طلبان نیز در گوشه‌ای منتظر بودند تا از دل بحران و ویرانی، سهم خود را از پیکر ایران بردارند.</p>
<p>اما سیاست همیشه مطابق خواب و خیال مدعیان پیش نمی‌رود. نه ترامپ پدرخوانده مادام‌العمر این جماعت است، نه نتانیاهو قرار است برای کسی شغل و مقام تضمین کند و نه ملت ایران سیاهی‌لشکر پروژه‌های شخصی و قدرت‌طلبانه این گروه‌هاست.</p>
<p>حالا باید دید این جماعت مات و مبهوت و الاف با این همه پرچم، تاج، شعار، نقشه و کابینه آماده چه می‌کنند؟</p>
<p>آیا دوباره به سراغ لوطی دیگری می‌روند؟ شاید هم باید آگهی استخدام منتشر کنند: یک لوطی قدرتمند، ترجیحاً دارای بمب‌افکن و ناو هواپیمابر، جهت حمایت از عنترهای سیاسی مورد نیاز است.<br />
البته یک نکته را نباید فراموش کرد: سیاست میدان شعبده‌بازی نیست که کسی با تکیه بر قدرت خارجی، مردم یک کشور را از معادله حذف کند و بعد انتظار داشته باشد کلید خانه را دودستی تقدیمش کنند.</p>
<p>خلاصه کلام: لوطی اگر زمین بخورد، عنترها هنوز می‌توانند برقصند؛ اما وقتی دایره‌زن نباشد، رقصشان بیشتر شبیه دست‌وپا زدن است تا هنرنمایی&#8230;.</p>
<p>عیسی آزاده</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/70055">لوطی زمین خورد؛ عنترها بی‌صاحب شدند</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/70055/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>مریم رجوی و ستایش مردگان به جای پاسخگویی به زندگان</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69891</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69891?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 18 Oct 2026 10:24:21 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[جلال فرخندی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69891</guid>

					<description><![CDATA[<p>جلال فرخندی هم مرد؛ پرونده مرگ‌های خاموش در اشرف ۳ همچنان باز است. خبر دیگری از مرگ اعضای قدیمی مجاهدین در آلبانی منتشر شد. این بار جلال فرخندی، از اعضای قدیمی تشکیلات رهبر تاکسیدرمی‌ شده، درگذشت. اطلاعیه تشکیلات علت مرگ او را &#8220;بیماری&#8221; اعلام کرده است؛ عبارتی کوتاه که به‌جای پاسخ‌گویی، پرسش‌های بیشتری ایجاد می‌کند. [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69891">مریم رجوی و ستایش مردگان به جای پاسخگویی به زندگان</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>جلال فرخندی هم مرد؛ پرونده مرگ‌های خاموش در اشرف ۳ همچنان باز است. خبر دیگری از مرگ اعضای قدیمی مجاهدین در آلبانی منتشر شد. این بار جلال فرخندی، از اعضای قدیمی تشکیلات رهبر تاکسیدرمی‌ شده، درگذشت. اطلاعیه تشکیلات علت مرگ او را &#8220;بیماری&#8221; اعلام کرده است؛ عبارتی کوتاه که به‌جای پاسخ‌گویی، پرسش‌های بیشتری ایجاد می‌کند.</p>
<p>سال‌هاست خبر مرگ اعضای قدیمی اشرف ۳ یکی پس از دیگری منتشر می‌شود؛ گاه با عنوان &#8220;ایست قلبی&#8221;، گاه &#8220;سکته&#8221; و این بار &#8220;بیماری&#8221;. آیا پس از انتشار افشاگری‌های متعدد درباره وضعیت اعضا، دیگر تکرار عبارت &#8220;ایست قلبی&#8221; نیز برای گردانندگان این تشکیلات به مسئله‌ای حساس تبدیل شده است؟ علت دقیق مرگ جلال فرخندی چه بوده و چه اطلاعات پزشکی مستقلی برای بررسی آن وجود دارد؟ بیماری جلال چه بوده است که حتی حاضر نشده‌اید نوع آن را اعلام کنید؟</p>
<p>بلافاصله پس از اعلام خبر، مریم قجر عضدانلو به میدان آمد تا از &#8220;گوهر بی‌بدیل&#8221; و وفاداری او تا آخرین نفس سخن بگوید. باز هم مرگ یک انسان، فرصتی برای ستایش رهبر تاکسیدرمی ‌شده شد؛ اما خبری از توضیحات روشن درباره شرایط درمان و سال‌های پایانی زندگی او در اطلاعیه نیست.</p>
<p>جلال فرخندی نزدیک به پنج دهه از عمر خود را در این تشکیلات گذراند. پرسش اینجاست: حاصل این عمر طولانی چه بود و چرا امروز، به‌جای پاسخ روشن درباره وضعیت سلامت و علت مرگ او، باید با انبوهی از عبارت‌های پوچ و بی‌محتوا روبه‌رو شویم؟</p>
<p>افزایش سن و بیماری می‌تواند بخشی از علت مرگ اعضای قدیمی باشد؛ اما این موضوع، ضرورت شفافیت درباره مراقبت‌های درمانی و شرایط زندگی آنان را از بین نمی‌برد. اعضای باقی‌مانده در اشرف ۳ حق دارند از خدمات پزشکی مناسب، ارتباط آزاد با خانواده و امکان تصمیم‌گیری مستقل درباره زندگی خود برخوردار باشند.</p>
<p>تبعیض وحشتناک در درون تشکیلات بیداد می‌کند. چرا برخی در اولویت‌اند و برخی دیگر نه؟ از اعضای قدیمی که در سنین هشتاد و نود سالگی هستند، خبر چندانی از مرگ منتشر نمی‌شود؛ اما افراد با میانگین سنی حدود ۶۵ سال، یکی پس از دیگری جان می‌بازند. آیا این تفاوت می‌تواند به رسیدگی ویژه به مسئولان قدیمی مربوط باشد؟</p>
<p>ما به چشم خود دیدیم که خوراک، محل خواب و چکاپ‌های پزشکی مسئولان ارشد، جدا از سایر اعضا بود. چرا چنین تبعیضی وجود داشت؟ چرا رسیدگی‌های ویژه شامل همه اعضا نمی‌شد؟</p>
<p>چرا به‌جای رسیدگی به وضعیت درمانی اعضای نگون‌بخت تشکیلات، باید شاهد هزینه‌های هنگفت برای زندگی و درمان‌های لوکس مریم قجر عضدانلو باشیم؟ این موضوع صرفاً یک ادعای شخصی نیست؛ هفته‌نامه فرانسوی Le Canard enchaîné در گزارشی در مارس ۲۰۲۵، هزینه‌های سنگین اقامت‌های لوکس و درمان‌های آب‌گرم مریم رجوی در فرانسه را افشا کرد. بر اساس این گزارش، هزینه یکی از اقامت‌ها نزدیک به ۲۹ هزار یورو و هزینه اقامتی دیگر در سال ۲۰۲۳ حدود ۶۵ هزار یورو بوده است.</p>
<p>اکنون پرسش روشن است: در تشکیلاتی که اعضای قدیمی دهه‌ها از عمر خود را در آن گذرانده‌اند، چه نسبتی میان هزینه‌های هنگفت رهبر و وضعیت درمانی اعضایی وجود دارد که امروز خبر درگذشتشان یکی پس از دیگری منتشر می‌شود؟ چرا شفافیت درباره هزینه‌های رهبران و امکانات درمانی اعضا به یک مطالبه جدی تبدیل نشده است؟</p>
<p>جلال فرخندی رفت؛ اما پرسش‌ها باقی ماندند.</p>
<p>چرا خبرهای مرگ از اشرف ۳ همچنان ادامه دارد؟ چرا علت‌های اعلام‌شده و شرایط درمان اعضا به‌صورت روشن و قابل بررسی توضیح داده نمی‌شود؟ و چه نهادی می‌تواند وضعیت سلامت و حقوق ساکنان این مجموعه را مستقلاً بررسی کند؟</p>
<p>مریم قجر عضدانلو! ستایش مردگان جای پاسخ‌گویی درباره زندگان را نمی‌گیرد. تا زمانی که اطلاعات شفاف و قابل بررسی درباره این مرگ‌ها و شرایط زندگی اعضا ارائه نشود، پرونده پرسش‌های بی‌پاسخ اشرف ۳ همچنان باز خواهد ماند.</p>
<p>عیسی آزاده</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69891">مریم رجوی و ستایش مردگان به جای پاسخگویی به زندگان</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69891/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>روایت دست اول از جذب جوانان توسط عوامل مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69823</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69823?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 11 Oct 2026 09:11:07 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[خاطرات اعضا جدا شده سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[دروغ و فریب]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69823</guid>

					<description><![CDATA[<p>وقتی که در سال ۶۸ با یکی ازدوستانم در کراچی پاکستان به سازمان مجاهدین خلق پیوستیم دو هفته ما را در یک خانه نزد تعدادی دیگر از هواداران سازمان نگه داشتند تا آنها ما را چک کنند تا بفهمند که از طرف دولت ایران ما را به آنجا نفرستاده باشند. وقتی آنها ما را تأیید [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69823">روایت دست اول از جذب جوانان توسط عوامل مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>وقتی که در سال ۶۸ با یکی ازدوستانم در کراچی پاکستان به سازمان مجاهدین خلق پیوستیم دو هفته ما را در یک خانه نزد تعدادی دیگر از هواداران سازمان نگه داشتند تا آنها ما را چک کنند تا بفهمند که از طرف دولت ایران ما را به آنجا نفرستاده باشند.</p>
<p>وقتی آنها ما را تأیید کردند، ما را به یک پایگاه بردند که در آنجا شرایط خیلی سخت بود وهمه  قوانین یک ارتش را داشت. ما دو نفر که از همه جدیدتر بودیم به مدت یک ماه درآن پایگاه ماندیم. نمی‌گذاشتند ما بیرون برویم ومی‌گفتند هرچه نیاز دارید، بنویسید مسئول خرید برایتان تهیه می‌کند.</p>
<p>من و دوستم از این شرایط خسته شده بودیم و می‌خواستیم خودمان بیرون برویم و از این مناسبات سخت و یکنواخت کمی دور شویم.</p>
<p>یک روز به دوستم گفتم بیا برویم به مسئول پایگاه بگوییم که می خواهیم برویم. دوتایی رفتیم پیش مسئول پایگاه. وقتی گفتیم ما می‌خواهیم برویم اول کمی عصبانی شد و گفت چرا چه مشکلی دارید؟ من گفتم شما نمی‌گذارید بیرون برویم. کلی توضیح داد تا ما را توجیه کند ولی وقتی دید ما کوتاه نمی آییم و تصمیم خود را گرفته‌ایم، گفت ما اینجا کمی سخت می‌گیریم ولی از فردا که مسئول خرید خواست برای خرید مایحتاج بیرون برود، شما هم می‌توانید همراه او بروید. من گفتم ما می‌خواهیم تنها برویم. گفت شما راه را بلد نیستید و در شهر گم می‌شوید، فعلا با یک مسئول بروید تا خیابان ها را یاد بگیرید من به او گفتم اگر پایگاه در عراق هم اینجوری باشد، ما نمی‌خواهیم به آنجا برویم. گفت نه آنجا آزاد هستید و اگر هم نخواستید بمانید، بعد از ۳ ماه آموزش دیدن به هر کشوری خواستید شما را می‌فرستند.</p>
<p>به مدت یک ماه من به همراه یک نفر که مراقب من گذاشته بودند برای خرید نان به شهر کراچی می‌رفتم و دوستم هم به همراه یک نفر دیگر برای خرید سیگار می‌رفت.</p>
<p>بعد از یک ماه که ما خیابان‌ها را یاد گرفتیم، من پیش مسئول پایگاه رفتم و از او خواستم که دیگرخودمان برای خرید بیرون برویم. او گفت چند روز دیگر آن نفراتی که همراهشان برای خرید بیرون می‌روید به یک پایگاه دیگر منتقل می‌شوند و ما جای آنها را برای خرید کردن می‌گیریم. من هم قبول کردم و چند روز دیگر با آن دو نفر برای خرید بیرون رفتیم.</p>
<p>تا اینکه یک شب ما را صدا زدند و گفتند آماده شوید و وسایل خود را جمع کنید که به یک پایگاه جدید می روید. ما آماده شدیم و در تاریکی شب با خودرو همه را به یک پایگاه دیگر بردند به طوری که ما نفهمیدیم کجا رفتیم. وقتی به آن پایگاه رسیدیم شب را استراحت کردیم. روز بعد ۱۲ تا گذرنامه آوردند و به هر نفر یک گذرنامه دادند و گفتند این اسامی که روی گذرنامه‌ها هست را تمرین کنید و از حالا اسم شما همین است که روی گذرنامه هاست.</p>
<p>من از مسئول پایگاه پرسیدم جریان چیست؟ گفت باید جدا از اسم خودتان اسامی نفرات دیگری هم که همراه شما هستند را یاد بگیرید چون با هم به عراق می‌روید. وقتی در جمع برای یاد گیری اسامی دیگران نشستیم، همه آن نفرات به من و دوستم گفتند ما پنج ماه اینجا بودیم تا رفتنمان مورد تأیید قرار گرفت ولی شما دو ماه و نیم بیشتر طول نکشید باید خوشحال باشید که اینقدر زود دارید همراه ما می‌آیید. آن موقع من از حرف‌های آنها چیزی نفهمیدم و شروع کردیم به تمرین اسامی روی گذرنامه‌ها.</p>
<p>بعد از دو روز ما را با خودرو به یک فرودگاه بردند و همراه یک مسئول با گذرنامه‌های جعلی از گیت فرودگاه رد کردند و سوار هواپیما شدیم و از کراچی به عراق رفتیم. وقتی به عراق رسیدیم، یک مسئول سازمان با دو عراقی ما را از نفرات دیگر جدا کردند و به یک اتاق بردند و بعد از نیم ساعت از آنجا ما را سوار ۲ لندکروز کردند و به یک قلعه در کرکوک بردند. در آنجا به مدت ۲ هفته فشرده به ما رزم انفردی و رزم گروهی آموزش دادند و بعد ما را با همان لندکروزها به قرارگاه اشرف بردند و درچند لشکر تقسیم کردند که من به لشکر ۱۵ منتقل شدم.</p>
<p>فرمانده ام هاشم هاشمی بود و فرمانده لشکر منوچهر بود. وقتی به فرمانده منوچهرگفتم مسئول پایگاه کراچی گفته بعد از آموزش اگر نخواستید در عراق بمانید شما را به هر کشوری خواستید می‌فرستند، او عصبانی شد و گفت از این خبرها نیست و مسئول پایگاه چنین حرفی به کسی نمی‌زند. اینجا ارتش است و خانه خاله نیست که هر وقت دوست داشتی بیایی و هر وقت خواستی بروی. اینجا باید بجنگی فکر رفتن به خارج را از سرت بیرون کن.</p>
<p>من تازه فهمیدم که چرا زود ما را از کراچی به عراق فرستادند. مسئول آن پایگاه از ترس اینکه ما منصرف و جدا شویم ما را زودتر، همراه نفراتی که چند ماه در نوبت بودند به عراق فرستاد.</p>
<p>محمود آسمان پناه</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69823">روایت دست اول از جذب جوانان توسط عوامل مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69823/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>چرا در تشکیلات رجوی همه راه‌ها به &#8220;ایست قلبی&#8221; ختم می‌شود؟</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69781</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69781?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 07 Oct 2026 06:04:38 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[برگزیده‌ها]]></category>
		<category><![CDATA[اردوگاه مجاهدین خلق در آلبانی]]></category>
		<category><![CDATA[محمد افضلیان]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69781</guid>

					<description><![CDATA[<p>یک نفر دیگر در اشرف ۳ مرد و باز هم همان روایت تکراری: &#8220;ایست قلبی&#8221;. محمد افضلیان، پس از ۴۷ سال حضور در تشکیلات، از دنیا رفت. چند خط اطلاعیه منتشر شد، از &#8220;مجاهدت&#8221; او گفتند و پرونده بسته شد. اما آنچه بسته نشد، پرسش‌هاست. چرا مرگ اعضای سالخورده و قدیمی این تشکیلات بارها با [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69781">چرا در تشکیلات رجوی همه راه‌ها به &#8220;ایست قلبی&#8221; ختم می‌شود؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>یک نفر دیگر در اشرف ۳ مرد و باز هم همان روایت تکراری: &#8220;ایست قلبی&#8221;. محمد افضلیان، پس از ۴۷ سال حضور در تشکیلات، از دنیا رفت. چند خط اطلاعیه منتشر شد، از &#8220;مجاهدت&#8221; او گفتند و پرونده بسته شد. اما آنچه بسته نشد، پرسش‌هاست. چرا مرگ اعضای سالخورده و قدیمی این تشکیلات بارها با روایت‌هایی مشابه اعلام می‌شود؟ چرا درباره بیماری، درمان و آخرین روزهای زندگی آنان شفاف‌سازی نمی‌شود؟ وقتی نام‌ها تغییر می‌کنند اما روایت مرگ تکرار می‌شود، دیگر فقط با یک خبر فوت روبه‌رو نیستیم؛ با پرونده‌ای روبه‌رو هستیم که نیازمند پاسخ است.</p>
<p>یک نام دیگر به پرونده‌ای که هر روز قطورتر می‌شود این بار نوبت محمد افضلیان بود. در اطلاعیه سازمان از ۴۷ سال &#8220;مجاهدت&#8221; او سخن گفته شد، اما از بیماری، وضعیت جسمی، روند درمان و آخرین روزهای زندگی‌اش هیچ خبری نبود؛ تنها یک عبارت کلیشه‌ای: &#8220;ایست قلبی&#8221;.</p>
<p>پیش از او نیز نوشین نامور و هوشنگ رجوی از دنیا رفتند و ده‌ها عضو قدیمی دیگر. به نظر می‌رسد بخش پرسنلی تشکیلات رجوی در قلعه مانز به یک &#8220;کارخانه اطلاعیه‌های مرگ&#8221; تبدیل شده است؛ جایی که نام‌ها تغییر می‌کنند، اما قالب متن ثابت است: چند سطر تمجید، یک مهر رسمی از سوی مریم قجر، و پایان دادن به همه چیز با دو کلمه &#8220;ایست قلبی&#8221;. گویی انسان‌ها تا زمانی که زنده‌اند مهره‌های فراموش‌شده‌ای در چرخ تشکیلات‌اند، اما پس از مرگ، به مواد خام تبلیغاتی تبدیل می‌شوند.</p>
<p>پشت ویترین تبلیغاتی، چه چیزی پنهان شده است؟ پشت این ویترین، پرسش‌های انسانی و اخلاقی دفن شده‌اند: چرا نسلی که دهه‌ها عمرش را در این مناسبات سخت سپری کرده، اکنون یکی‌پس‌ازدیگری از بین می‌رود؟ چرا خانواده‌ها از جزئیات سرنوشت عزیزان خود و کیفیت درمان آنان محروم‌اند؟ و چرا هر بار که یکی از این افراد می‌میرد، به جای ارائه پرونده پزشکی و پاسخگویی، با سیلی از شعار و القاب پرطمطراق مواجه می‌شویم؟<br />
تلخ‌ترین بخش این ماجرا، نمایش دوگانه تشکیلات است. انسانی که در دوران حیات، سال‌ها در سکوت، حاشیه و بی‌حقی زندگی کرده، به محض مرگ ناگهان به &#8220;مجاهد کبیر&#8221; و نماد فداکاری تبدیل می‌شود. این همان حکایت &#8220;روغن ریخته را نذر امامزاده کردن&#8221; است. آدمی را نمی‌توان پس از مرگ با مدال‌های کاغذی به زندگی برگرداند و پرسش‌های دوران حیات او را با چند جمله ستایش‌آمیز پاسخ داد.</p>
<h3>دموکراتیک؟ کدام دموکراسی؟</h3>
<p>سازمانی که سال‌هاست از &#8220;مناسبات دموکراتیک&#8221; سخن می‌گوید، در عمل کوچک‌ترین حق پرسش را از اعضایش سلب کرده است. دموکراسی یعنی حق سؤال داشتن، یعنی حق اطلاع خانواده‌ها از وضعیت عزیزشان، و یعنی شفافیت در برابر مرگ. اما در این مناسبات بسته و فرقه‌ای، پرسش ممنوع، ارتباط با خانواده قطع، و سرنوشت افراد در انحصار مطلق ساختار تشکیلاتی است. اگر همه‌چیز شفاف است، چرا از ارائه پرونده پزشکی به خانواده‌ها هراس وجود دارد؟</p>
<p>سالخوردگان اشرف ۳؛ نسلی نگونبخت اعضای قدیمی اشرف ۳ امروز دیگر آن جوانان پرشور دهه‌های پیش نیستند. سن بالا رفته، بدن‌ها فرسوده و بیماری‌های ناشی از سال‌ها زندگی سخت بیداد می‌کند. مسئله دیگر فقط یک اختلاف سیاسی نیست؛ مسئله یک فاجعه انسانی است. چه امکانات درمانی در اختیار این سالخوردگان قرار می‌گیرد؟ چه نهاد ناظری بر کیفیت درمان آنان وجود دارد؟ و چه کسی پاسخگوی وضعیت جسمی و روحی آنان در سال‌های پایانی عمرشان است؟</p>
<p>پرونده‌ای که با دو واژه &#8220;ایست قلبی&#8221; بسته نمی‌شود. مرگ محمد افضلیان را نمی‌توان صرفاً یک خبر فوت در آرشیو تشکیلاتی دانست. این مرگ، بار دیگر پرونده &#8220;مرگ‌های خاموش&#8221; در آلبانی را گشوده است. ما نمی‌گوییم علت دقیق مرگ افضلیان یا دیگران چه بوده؛ این وظیفه پزشکی قانونی و تحقیقات مستقل است. اما با صدای بلند می‌پرسیم: چند نام دیگر باید به این فهرست اضافه شود تا تشکیلات رجوی حاضر شود درباره این مرگ‌های خاموش پاسخگو باشد؟</p>
<p>افضلیان رفت، اما نمی‌توان با یک اطلاعیه، پرونده یک زندگی را بست. نمی‌توان با تکرار &#8220;ایست قلبی&#8221;، افکار عمومی را فریب داد و پرسش‌ها را به خاک سپرد. پشت هر نام، یک انسان بود؛ پشت هر انسان، یک زندگی؛ و پشت هر مرگ، پرسش‌هایی که تا زمان پاسخگویی مسئولان این فرقه، بی‌پاسخ نخواهند ماند. پرونده مرگ‌های خاموش در آلبانی همچنان باز است؛ و سؤال اصلی این است: چه کسی باید پاسخگو باشد؟</p>
<p>عیسی آزاده</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69781">چرا در تشکیلات رجوی همه راه‌ها به &#8220;ایست قلبی&#8221; ختم می‌شود؟</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69781/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>نوشین نامور و پرونده‌ای دیگر از مرگ‌های خاموش در آلبانی</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69737</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69737?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 03 Oct 2026 08:52:18 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[نوشین نامور]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69737</guid>

					<description><![CDATA[<p>خبر درگذشت نوشین نامور، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق در آلبانی در ۶۵ سالگی، بار دیگر پرونده مبهم و دردناک &#8220;مرگ‌های عجیب و خاموش&#8221; در این تشکیلات را گشود. سازمان در اطلاعیه خود از &#8220;۴۹ سال مجاهدت&#8221; و &#8220;نبرد یک ساله با بیماری&#8221; می‌گوید؛ اما پشت این کلمات حماسی، واقعیتی تلخ‌تر از یک عمر [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69737">نوشین نامور و پرونده‌ای دیگر از مرگ‌های خاموش در آلبانی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>خبر درگذشت نوشین نامور، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین خلق در آلبانی در ۶۵ سالگی، بار دیگر پرونده مبهم و دردناک &#8220;مرگ‌های عجیب و خاموش&#8221; در این تشکیلات را گشود. سازمان در اطلاعیه خود از &#8220;۴۹ سال مجاهدت&#8221; و &#8220;نبرد یک ساله با بیماری&#8221; می‌گوید؛ اما پشت این کلمات حماسی، واقعیتی تلخ‌تر از یک عمر زندگی در انزوا، فرسایش و کمپ‌های ایزوله نهفته است.</p>
<p>نوشین نامور متولد ۱۳۳۹ بود. او از ۱۸ سالگی تمام جوانی، شادابی و عمر خود را در طبق اخلاص این تشکیلات گذاشت: پاداش این همه سال دوری از خانواده، فرزند و وطن چه بود؟</p>
<p>مرگ او در ۶۵ سالگی در آلبانی، ما را به یاد ده‌ها عضو قدیمی و خسته‌ای می‌اندازد که در سال‌های اخیر، یکی پس از دیگری و اغلب با برچسب &#8220;بیماری ناگهانی&#8221;،&#8221;سکته&#8221; یا حوادث مبهم جان باختند. چرا اعضای رده‌بالا و قدیمی سازمان که تمام عمرشان را در شرایط سخت کمپ‌ها و تحت فشارهای روانی و فیزیکی فرساینده سپری کرده‌اند، به محض رسیدن به سنین میانسالی و کهنسالی، یک‌یک از دست می‌روند؟</p>
<p>آیا سیستم بهداشتی و درمانی در قرارگاه‌ مانز در آلبانی توانایی رسیدگی به اعضای خسته و سالخورده‌ای را که سالیان متمادی در شرایط نامناسب زیسته‌اند، ندارد؟ یا پای مسائل دیگری در میان است که هرگز به صورت شفاف به افکار عمومی و خانواده‌های داغدیده توضیح داده نمی‌شود؟</p>
<p>نوشین نامور نماد نسلی است که رهبری سازمان، جوانی‌شان را در زندان‌ها و کمپ‌ها به تاراج گرفت و در میانسالی و پیری، آن‌ها را در غربت و در شرایطی مبهم به خاک سپرد. فرزندانش که پدرشان را در سال ۶۷ از دست دادند، اکنون مادرشان را نیز در تبعید و در هاله‌ای از ابهام از دست دادند.</p>
<p>مرگ نوشین نامور تنها یک سوگنامه ساده نیست؛ بلکه یک زنگ خطر و یک علامت سوال بزرگ است. تا کی باید شاهد فرسایش و مرگ‌های خاموش اعضای خسته‌ این سازمان در انزوای آلبانی باشیم؟ تا کی باید پشت کلمات پرطمطراق &#8220;پایداری&#8221; و &#8220;مجاهدت&#8221;، از نبود امکانات اولیه درمانی، فشارهای روانی و شرایط غیرانسانی زندگی در کمپ‌ها پرده پوشاند؟</p>
<p>نوشین نامور رفت، اما پرونده مرگ‌های مشکوک و عجیب در تشکیلات رجوی، همچنان باز و لکه‌دار باقی خواهد ماند.</p>
<p>عیسی آزاده</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69737">نوشین نامور و پرونده‌ای دیگر از مرگ‌های خاموش در آلبانی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69737/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت پنجم</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69127</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69127?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 15 Jul 2026 07:12:30 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[خاطرات اعضا جدا شده سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[دروغ و فریب]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69127</guid>

					<description><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه در خاطراتی که در چند قسمت درج شد به جوانی کرمانی پرداخت که آز آلمان به اشرف آمده بود&#8230; آقای محمودآسمان پناه در ادامه خاطره نویسی خود، نوشته است: روز بعد به دوستم زنگ زدم که از او بپرسم که آیا با او هم همین طور است؟ دوستم گفت مگر خودت در [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69127">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت پنجم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه در خاطراتی که در چند<a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69084"> قسمت</a> درج شد به جوانی کرمانی پرداخت که آز آلمان به اشرف آمده بود&#8230;</p>
<p>آقای محمودآسمان پناه در ادامه خاطره نویسی خود، نوشته است:</p>
<p>روز بعد به دوستم زنگ زدم که از او بپرسم که آیا با او هم همین طور است؟ دوستم گفت مگر خودت در جریان نیستی؟ او که پیش شما بوده! من هم گفتم یه چیزهایی حدس می‌ زنم ولی کاملاً در جریان نیستم که چه اتفاق هایی برای او افتاده است. دوستم گفت یک خواهر و برادر او که در آلمان زندگی می کنند هوادار سازمان هستند. در تماس هایی که با مادرشان در ایران داشتند از او می خواهند که او را پیش آن ها بفرستد و مادرشان هم او را به آلمان می فرستد و او چون سن کمی داشته در آلمان به مدرسه می رود و به مدت 6 سال در آلمان زندگی می کند و درس می خواند و وقتی بزرگتر می شود برادرش او را با سازمان آشنا می کند و از او می خواهد که به ارتش آزادی بخش در عراق ملحق شود. از او می خواهند که 3 ماه آموزش نظامی ببیند و بعد از 3 ماه اگر نخواست بماند می تواند به آلمان برگردد.</p>
<p>او که در آلمان نامزد داشت و تصمیم به ازدواج داشت وقتی به عراق آمده بود، 3 ماه آموزش دیده بود و سپس درخواست برگشت به آلمان می‌ دهد که با مخالفت جدی سازمان مواجه می شود و هر چه به آن ها می گوید که برادرش به او چیز دیگری گفته فایده ای نداشته است. چون سازمان شیوه کارش این بود. خیلی از جوانان را با این شیوه فریب می داد و از کشورهای خارجی به عراق می آورد و با زور در پادگان اشرف نگه می داشت. او را هر روز به نشست های جمعی می بردند و زیر فشار می گذاشتند و جمع بر سر او می ریختند یا او را در کانکسی زندانی می کردند و با ضرب و شتم می خواستند او را نگه دارند و او نمی تواند زیر این فشارها طاقت بیاورد و دچار آسیب روحی شدید می ‌شود به طوری که دیگر نمی توانند او را در قرارگاه اشرف نگه دارند و او را به آلمان بر می‌گردانند. برادرش هم که می بیند خیلی وضعیت او وخیم است با یکی از خواهرانش که در ایران دکتر است تماس می‌ گیرد و از او می خواهد که به آلمان برود و او را به ایران نزد مادرشان برگرداند و خواهر هم همین کار را می کند.</p>
<p>وقتی خواهرش وضعیت او را می بیند او را به خانه خودش می برد تا از او مواظبت کند چون مادرشان پیر بود و توان نگهداری از او را نداشت. تا زمانی که مادرشان در قید حیات بود خواهرش از او مواظبت می‌ کند و وقتی مادرشان به رحمت خدا می رود آن جوان که دوست داشته تنها باشد از خواهرش می خواهد او را به خانه مادرشان ببرد تا در آنجا زندگی کند و خواهرش به نظرش احترام می ‌گذارد و او را به آنجا می برد.</p>
<p>این بود داستان جوانی که به امید آینده ای بهتر به خارج از ایران سفر کرد اما متاسفانه در دام فریب سازمان مجاهدین خلق افتاد.</p>
<p>پایان</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69127">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت پنجم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69127/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین – قسمت چهارم</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69084</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69084?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 11 Jul 2026 10:03:41 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[خاطرات اعضا جدا شده سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[سیستم کنترل ذهن در مناسبات درونی مجاهدین]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69084</guid>

					<description><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه در قسمت قبل خاطراتش تا این که بعد از حمله آمریکا به عراق و سرنگون شدن صدام گفت و اینکه به دنبال موقعیت مناسب برای جدایی از سازمان و رفتن به کمپ آمریکایی ها بوده است. محمود آسمان پناه در ادامه خاطره نویسی خود، نوشته است: زمان مصاحبه فرا رسید و من [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69084">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین – قسمت چهارم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه در <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68829">قسمت قبل</a> خاطراتش تا این که بعد از حمله آمریکا به عراق و سرنگون شدن صدام گفت و اینکه به دنبال موقعیت مناسب برای جدایی از سازمان و رفتن به کمپ آمریکایی ها بوده است.</p>
<p>محمود آسمان پناه در ادامه خاطره نویسی خود، نوشته است:</p>
<p>زمان مصاحبه فرا رسید و من برای مصاحبه پیش آمریکایی ها رفتم. وقتی سر میز نشستم به مترجم آمریکایی گفتم من نمی‌خواهم پیش مجاهدین خلق برگردم. او گفت شرایط در کمپ هنوز سخت است و امکانات کافی نداریم و می توانی اسمت را به ما بدهی و پیش سازمان‌ برگردی. وقتی امکانات آسایشی کمپ را فراهم کردیم آن موقع شما را از آنجا بیرون می آوریم. من هم گفتم حاضرم این شرایط سخت را بپذیرم ولی به آنجا برنگردم. او یک سرباز را صدا کرد و به او گفت او را از در پشتی به کمپ ببر و به او لباس مخصوص کمپ بده. وقتی که از در پشتی چادر مصاحبه که یک راهرو از سیم خاردار درست شده بود و به کمپ منتهی می شد بیرون رفتم، حسین ابریشمچی مرا صدا کرد و گفت: نرو برگرد و آبروی سازمان را نبر، برادر مسعود تو را هر جایی خواستی می فرستد.<br />
من هم که دیگر خودم را آزاد می دیدم به سمت او رفتم و گفتم یادت رفته چه بلایی سر من در زندان هایتان آوردید؟ و هر چه در دلم بود به او گفتم. سرباز آمریکایی رفت او را دور کرد و من را به کمپ برد. درست است آنجا هم مثل یک زندان بود، ولی احساس می‌کردم آزادتر شده ام.</p>
<p>من به مدت یکسال و چهار ماه در کمپ آمریکایی ها بودم تا تصمیم گرفتم به ایران برگردم.</p>
<p>وقتی به ایران برگشتم هفت، هشت ماه گذشت که یکی از هم محله ای هایمان که من با برادر بزرگترش همکلاسی بودم متوجه شده بود که من به ایران برگشتم. یک روز به همراه آن جوان که با هم رفت و آمد خانوادگی داشتند به منزل ما آمدند و من وقتی که او را دیدم از دیدنش شوکه شدم چون بسیار از لحاظ روحی و جسمی آسیب دیده بود و آن جوانی که آن زمان در سازمان دیدم نبود و به شدت شکسته شده بود. یک ساعتی با همان دوستم صحبت کردیم ولی او هیچ صحبتی نمی کرد. فقط در حد احوالپرسی حرف زد و از آنجا که خیلی در خود فرو رفته بود و هیچ حرفی در مورد سازمان نمی ‌گفت من هم حرفی نزدم و ساعتی بعد خداحافظی کردند و رفتند&#8230;</p>
<p>من پیش خودم فکر کردم شاید جلوی دوستم نمی خواهد در مورد سازمان صحبت کند.</p>
<p>ادامه دارد&#8230;</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69084">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین – قسمت چهارم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69084/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>تسلیت محمود آسمان پناه به مناسبت شهادت رهبر ایران</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69062</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69062?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 08 Jul 2026 06:47:15 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[اعضا جدا شده از مجاهدین]]></category>
		<category><![CDATA[خاکسپاری رهبر شهید]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=69062</guid>

					<description><![CDATA[<p>شهادت رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی، به دست شقی‌ترین و پلیدترین عناصر روزگار یعنی سرکردگان آمریکا و اسرائیل، که از هیچ جنایتی فروگذار نمی‌کنند، را به ملت بزرگ ایران و تمامی آزادگان جهان تسلیت عرض می‌کنم. درست است که بالاترین و بهترین عزیز ما را گرفتند، ولی او با شهادت خود ثابت نمود که پرچم [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69062">تسلیت محمود آسمان پناه به مناسبت شهادت رهبر ایران</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>شهادت رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی، به دست شقی‌ترین و پلیدترین عناصر روزگار یعنی سرکردگان آمریکا و اسرائیل، که از هیچ جنایتی فروگذار نمی‌کنند، را به ملت بزرگ ایران و تمامی آزادگان جهان تسلیت عرض می‌کنم.</p>
<p>درست است که بالاترین و بهترین عزیز ما را گرفتند، ولی او با شهادت خود ثابت نمود که پرچم دار مبارزه با ظلم و ستم رژیم صهیونیستی کودک کش و آمریکای جنایتکار و نوکران منطقه ای و داخلی آنها بود.</p>
<p>هدف دشمن تجزیه ایران است که خائنین و وطن فروشانی همچون رجوی و پهلوی آن را پیش می‌برند. ولی رهبری انقلاب اسلامی با خون خود بقا و دوام جمهوری اسلامی ایران را بیمه کرد و مردم ایران راه او را ادامه می دهند و انتقام او رامی گیرند و به جهان ثابت می کنند که ایران یک کشور مستقل است و پای استقلالش ایستاده وهیچ ابرقدرتی نمی‌تواند اراده‌ای که از رهبری در وجود تک تک آحاد ملت نقش بسته است را بشکند.</p>
<p>رهبر شهید برای مردم ایران یک پدر معنوی بود و به مردم روحیه مقاومت می داد تا حافظ استقلال و آزادی و انقلاب خود باشند.</p>
<p>درود بر روح طیب آن شهید عظیم الشأن</p>
<p>محمود آسمان پناه</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/69062">تسلیت محمود آسمان پناه به مناسبت شهادت رهبر ایران</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/69062/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت سوم</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68829</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68829?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 10 Jun 2026 11:04:16 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[خاطرات اعضا جدا شده سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[خشونت در فرقه رجوی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68829</guid>

					<description><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه در قسمت قبل خاطراتش از جوانی کرمانی که ساکن آلمان بوده سخن می گوید که به اشرف آورده شده، اما پس از مدتی متوجه می شود در چه منجلابی گرفتار شده و راه بازگشتی هم وجود ندارد. آقای محمود آسمان پناه در ادامه خاطره نویسی خود، نوشته است: تا این که بعد [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68829">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت سوم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه در <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68800">قسمت قبل</a> خاطراتش از جوانی کرمانی که ساکن آلمان بوده سخن می گوید که به اشرف آورده شده، اما پس از مدتی متوجه می شود در چه منجلابی گرفتار شده و راه بازگشتی هم وجود ندارد.</p>
<p>آقای محمود آسمان پناه در ادامه خاطره نویسی خود، نوشته است:</p>
<p>تا این که بعد از حمله آمریکا به عراق و سرنگون شدن صدام که حامی مسعود رجوی بود و تضعیف قدرت مجاهدین خلق و فرار تعدادی زیادی از افراد و پیوستن به آمریکایی ها، من هم دنبال شرایطی بودم که موقعیت مناسبی پیش بیاید و از سازمان جدا شوم و به کمپ آمریکایی ها بروم. سازمان که از فرار افراد ضربه شدیدی خورده بود به فکر چاره ای بود که جلوی این فرارها را بگیرد و فرماندهانی که به آن ها اعتماد داشت را شبانه روز نگهبان و بپای نفرات حلقه ضعیف گذاشته بود و برای همین دیگر سخت شده بود که بتوانم شبانه فرار کنم و خودم را به کمپ آمریکایی ها برسانم.</p>
<p>افرادی که فرار کرده بودند به آمریکایی ها گفته بودند که مسئولین سازمان نفرات را به اجبار نگه داشته اند و آمریکایی ها هم در پی این بودند که سازمان از هم بپاشد و به اطلاعات درون سازمان پی ببرند. به سازمان ابلاغ کردند که باید با تمام نیروها مصاحبه کنیم. سازمان اول نمی ‌خواست قبول کند ولی چون دیگر قدرتی نداشت و صدامی هم در کار نبود نمی توانست هر بلایی خواست سر نفراتش بیاورد. عراق هم دیگر در تسلط آمریکا بود بنابراین مجبور شد قبول کند.</p>
<p>و از آن روز رفتارشان با نفراتی که در سازمان آنها را حلقه ضعیف می دانستند، عوض شد. به طوری که همان مسئولینی که تا چند ماه قبل از سرنگونی صدام من و دیگران را زندانی شکنجه و ضرب و شتم می کردند، می آمدند کنارمان می‌ نشستند و با خوش رویی و تعریف و این که چیزی نیاز داری به ما بگو و از این قبیل ترفندها، احساسات نفرات را به بازی می‌ گرفتند تا شخص آن شکنجه ها و زندانی شدن ها را فراموش کند و برود در مصاحبه ها از انقلاب مریم رجوی دفاع کند. جوری برخورد می کردند که آمریکایی ها فکر کنند نیروها به صورت داوطلب در سازمان حضور دارند و تا پای جان در سازمان می مانند.</p>
<p>آن لحظه ای که حسین ابریشمچی و فریدون سلیمی و قدرت حیدری می ‌آمدند کنارم و خوش و بش می کردند، تمام لحظاتی که توسط آنها شکنجه می شدم جلوی چشمانم می آمد و در دلم می گفتم آن زمان که شما ما را شکنجه می ‌کردید نمی دانستید این روزهم می رسد که از موضع ضعف به پای ما می افتید. آن زمان من خیلی دلم می خواست که این روز برسد و من هم مثل خودشان نقش بازی می کردم و طوری رفتار می کردم که آن ها دیگر به من شک نداشته باشند و اسمم را برای مصاحبه بدهند. چون سر به نیست کردن من و امثال من برای سازمان کاری نداشت. در آن زمان آمریکایی ها آمار ما را نداشتند و البته برایشان هم مهم نبود و سازمان در نهایت می ‌گفت که سکته کرده و فوت کرده است.</p>
<p>ادامه دارد&#8230;</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68829">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت سوم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68829/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت دوم</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68800</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68800?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 08 Jun 2026 08:07:48 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[خاطرات اعضا جدا شده سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[دروغ و فریب]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68800</guid>

					<description><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه در قسمت اول خاطراتش داستان جوانی کرمانی را شروع کرد که از آلمان به اشرف آورده شده بود&#8230; محمود آسمان پناه در ادامه خاطره نویسی خود، نوشته است: بعد از اتمام رژه که کارها به روال قبل برگشت و کارهای روتین سازمان و نشست های تشکیلاتی شروع شد و شرایط سخت گردید، [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68800">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت دوم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه در <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68780">قسمت اول</a> خاطراتش داستان جوانی کرمانی را شروع کرد که از آلمان به اشرف آورده شده بود&#8230;</p>
<p>محمود آسمان پناه در ادامه خاطره نویسی خود، نوشته است:</p>
<p>بعد از اتمام رژه که کارها به روال قبل برگشت و کارهای روتین سازمان و نشست های تشکیلاتی شروع شد و شرایط سخت گردید، او تازه فهمید در چه منجلابی فرو رفته و راه بازگشتی هم وجود ندارد و دیگر آن جوان پرشور چند ماه قبل نبود و به یکباره ناپدید شد. من فکر می کردم او را در یک محور دیگر سازماندهی کردند و حقیقتا چند بار می خواستم از فرمانده او اسد حداد سوال کنم، ولی ترسیدم بگویند با او محفل داشتی و بخاطر او دوباره مرا به زندان بیاندازند.</p>
<p>یکی دو ماه گذشت که دوباره او را دیدم. ولی بسیار ساکت بود و ۲ نفرهم مراقب برایش گذاشته بودند و نمی شد نزدیک او بشوم و حالش را بپرسم.</p>
<p>از دو تا از بچه ها که در یکان او بودند و گاهی با هم حرف می زدیم، شنیدم ناراضی است و می خواهد به آلمان برگردد. ولی سازمان به او جواب رد داده و گفته بودند اینجا بچه بازی نیست. اینجا ارتش است و باید بجنگی! آن یکی دو ماه هم گویا در یک کانکس زندانی بوده و آنقدر به لحاظ روحی و جسمی به او فشار آورده بودند که در مسیر سالن غذاخوری ساکت و سر به زیر بود. حتی نگاه هم به من نمی‌ کرد.</p>
<p>آن چنان در خود فرو رفته بود که در اطراف هر اتفاقی می افتاد متوجه نمی شد. سازمان هم که گویی اسیر جنگی گرفته بود هر روز او را برای نشست می برد و در نشست ها او را زیر فشارمی گذاشتند تا فکر رفتن را از ذهن او بیرون کنند. با فحاشی و ضرب و شتم در نشست های جمعی و زندانی کردن، انقلاب کذایی مریم را بخورد او دادند و به او فهماندند که رفتنی در کار نیست و باید هر کاری را که می گویند بدون چون و چرا انجام بدهد و هیچ اعتراضی هم نداشته باشد. بعد از چند ماه که او را مجبور به ماندن کردند، هر از گاهی او را می دیدم ولی یک فرمانده مستمر در کنار او بود و خودش هم دیگر ساکت شده بود و انگار من را نمی شناسد.</p>
<p>و بعدها او را از آن محور بردند. نمی دانم به کجا ولی دیگر او را ندیدم. از بچه های یکان او پرسیدم گفتند وضعیتش به لحاظ روحی خراب شده که او را بردند به جایی سازماندهی نشده یا شاید هم به آلمان فرستادند. من دیگر هیچ خبری از او نداشتم و با فشاری که روی خودم هم بود و مستمر با آن ها درگیر می شدم و کارم به زندان و شکنجه می‌ کشید، پیگیرش نشدم و پیش خودم فکر کردم که حتما به آلمان برگشته است&#8230;.</p>
<p>ادامه دارد</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68800">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت دوم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68800/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت اول</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68780</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68780?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 06 Jun 2026 11:26:29 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[خاطرات اعضا جدا شده سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[نفی حقوق فردی در فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[کودک سرباز]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68780</guid>

					<description><![CDATA[<p>آقای محمودآسمان پناه در خاطره نویسی خود، نوشته است: چند ماهی قبل از رژه سازمان که در سال ۱۳۷۰ برگزار شد یک جوان که اسم او را نمی توانم ذکر کنم از آلمان به سازمان پیوسته بود که او را به یک فرمانده به نام اسد حداد که اصالتاً لُر بود ولی ساکن کرمان بود [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68780">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت اول</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>آقای محمودآسمان پناه در خاطره نویسی خود، نوشته است:</p>
<p>چند ماهی قبل از رژه سازمان که در سال ۱۳۷۰ برگزار شد یک جوان که اسم او را نمی توانم ذکر کنم از آلمان به سازمان پیوسته بود که او را به یک فرمانده به نام اسد حداد که اصالتاً لُر بود ولی ساکن کرمان بود سپرده بودند و اسد گاهی وقت ها می آمد و با من هم صحبت می شد و شوخی می ‌کرد و آن جوان وقتی فامیل من را شنیده بود به اسد گفته بود من او را می شناسم، ما در یک محله زندگی می ‌کردیم. می‌ شود برویم او را ببینم؟ اسد هم او را پیش من آورد ولی خودش هم مراقب او بود و از کنارمان نرفت که نکند من از سازمان بدگویی کنم یا از زندگی عادی صحبت کنیم.</p>
<p>من اول فکر کردم از ایران آمده است چون من خانواده اش را از نزدیک می‌ شناختم و دخترعموی من با خواهرش همکلاس بود و گاهی وقت ها برای درس خواندن به خانه آن ها می رفت. وقتی هم صحبت شدیم فهمیدم که او در آلمان بوده و از آنجا به سازمان پیوسته بود. او به مدت 6 سال در آلمان مدرسه رفته بود و درس خوانده بود. فکر کنم هنوز ۲۰ سال هم نداشت که وارد سازمان شده بود و من را یاد زمانی انداخت که خودم فریب سازمان را خوردم و به سازمان پیوستم! آن موقع من هم 19 سالم بود.</p>
<p>اسد حداد که از وضعیت تشکیلاتی بودن من آگاه بود به او گفت برویم کار داریم و یک وقت دیگر دوباره با هم صحبت می‌ کنید و او را با خود برد و در طول روز همدیگر را در کارهای روزانه می ‌دیدیم ولی همیشه اسد همراه او بود و فرصت حرف زدن را نمی داد. من هم که زیر ضرب بودم زیاد به سمتش نمی‌ رفتم.</p>
<p>او به زبان آلمانی بسیار مسلط بود و بسیار روان صحبت می کرد. همان موقع ها بود که سازمان می خواست رژه برگزار کند و حجم کار در سازمان بالا بود و همه نفرات مشغول آماده سازی کارهای رژه بودند و به قدری حجم کارها زیاد بود که ما در شبانه روز شاید فرصت خوابیدن هم نداشتیم و یک ساعت در روز استراحت می کردیم و یا همدیگر را نمی دیدیم و اگر هم می‌دیدیم وقت صحبت کردن نداشتیم. چون آن جوان تازه به سازمان پیوسته بود هنوز به او سخت نمی گرفتند و هنوز او را وارد نشست های سازمان نکرده بودند. او جوانی پرشور بود و خوشحال بود که آموزش سلاح می دید و سلاح به دست می گرفت غافل از آن که نمی دانست که چه شرایطی در انتظارش است و در چه منجلابی فرو می رود&#8230;</p>
<p>در زمانی که رژه شروع شد خبرنگارانی که آورده بودند یکی از آن ها از کشور آلمان آمده بود و سازمان هم برای تبلیغ و هم برای ترجمه جوان را آورده بود. او به قدری مسلط صحبت می کرد که خبرنگار آلمانی گفته بود تو ایرانی نیستی، آلمانی هستی و به اینجا آمده ای..</p>
<p>ادامه دارد</p>
<p>محمودآسمان پناه</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68780">سرگذشت تلخ جوان فریب خورده کرمانی توسط مجاهدین &#8211; قسمت اول</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68780/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>گرفتن اعتراف اجباری در سازمان مجاهدین خلق</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68512</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68512?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 12 May 2026 07:09:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[خاطرات اعضا جدا شده سازمان مجاهدین خلق]]></category>
		<category><![CDATA[خشونت در فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[نفی حقوق فردی در فرقه رجوی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68512</guid>

					<description><![CDATA[<p>در اواخر سال ۶۹ بود که نشست های تشکیلاتی و طلاق اجباری در داخل سازمان مجاهدین خلق شروع شد. در ابتدا من با ورود به نشست ها مخالفت کردم و وارد نشست نشدم. آن موقع من در محور یکم ارتش آزادیبخش ملی مجاهدین خلق بودم و تعداد زیادی بودند مثل من که وارد نشست ها [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68512">گرفتن اعتراف اجباری در سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در اواخر سال ۶۹ بود که نشست های تشکیلاتی و طلاق اجباری در داخل سازمان مجاهدین خلق شروع شد. در ابتدا من با ورود به نشست ها مخالفت کردم و وارد نشست نشدم. آن موقع من در محور یکم ارتش آزادیبخش ملی مجاهدین خلق بودم و تعداد زیادی بودند مثل من که وارد نشست ها نشدند و مخالفت می کردند. فرماندهان بالای سازمان از این موضوع می ترسیدند و می دانستند که اگر کاری نکنند تعداد مخالفین بیشتر می شود.</p>
<p>در آن زمان فردی به اسم ژاله فرمانده محور یکم بود. سازمان وقتی دید که او نمی تواند نفرات را وادار به شرکت در نشست ها کند، رقیه عباسی را به جای او گذاشت و او از یک به یک نفرات بازخواست کرد که چرا وارد نشست ها نمی شوند. یک روز مرا صدا زد و گفت مشکلت با شرکت کردن در نشست ها چیست؟ من هم گفتم مگر شما نمی گویید اجباری نیست و باید خود فرد به این موضوع برسد. من این بحث ها را نمی توانم قبول کنم و نمی خواهم نیروی کادر باشم و من مثل یک سرباز اینجا هستم.</p>
<p>وقتی این را گفتم عصبانی شد و گفت ما سرباز نمی‌خواهیم و نمی توانیم بپذیریم، یا در نشست ها شرکت می کنی و از مایی یا در صف دشمنان ما هستی و جایت اینجا نیست و اشتباهی آمده ای. الان هم برو و خوب فکرهایت را بکن که کدام طرف هستی. گزارشت از طریق فرمانده مستقیمت به دستم می رسد. من هم آمدم و یک گزارش نوشتم که من این نشست هایی که اجباری هستند را قبول ندارم و من را از همان جایی که آوردید (پاکستان) به همان جا برگردانید، و گزارش را به فرمانده ام دادم تا به رقیه عباسی بدهد.</p>
<p>بعد از یک مدتی آنهایی که مشکل تشکیلاتی داشتند را در یک سالن جمع کردند و دوباره نوارهای نشست ها را برای ما پخش کردند و از ما خواستند که هر چه از بحث ها گرفته ایم گزارش بنویسیم. من گزارش ندادم. وقتی فرمانده ام پرسید گفتم چیزی ندارم که بنویسم. بعد از آن من را از یکان رزمی به مرکز ۱۲ فرستادند که پشتیبان ۳ محور بود و در آنجا به کار تاسیسات مشغول شدم. مدتی گذشت تا این که سازمان دید تعداد مخالفان روز به روز زیادتر می شود و درخواست ها برای جدایی بیشتر می گردد. رقیه عباسی همه نفرات را جمع کرد و در نشستی که از قبل فرماندهان توجیه شده بودند تا بر سر مخالفان بریزند، گفت: برادر مسعود و خواهر مریم گفته اند ما نفر انقلاب نکرده نداریم و نمی توانیم در مناسباتمان بپذیریم و جمع را بر سر ما شوراندند. تا با این شیوه کسانی که در نشست ها شرکت نمی کنند از طریق جمع وادار به شرکت شوند. با فحاشی و این که اینها نفوذی و از طرف دشمن و پاسدار رژیم هستند و جلوی انقلاب خواهر مریم ایستادند.</p>
<p>بعد رقیه عباسی همه را ساکت کرد و گفت اسم نمی‌ برم آنهایی که باید به این جمع جواب بدهند بروند برای من گزارش بنویسند و خودشان را با جمع یکی کنند. من هم گزارش دادم که من به شما گفتم این بحث ها را قبول ندارم و می خواهم بروم، شما من را به پشتیبانی منتقل کردید و گزارش را به فرمانده ام دادم. روز بعد فرمانده ام من را صدا زد و گفت باید جایی برویم. من هم همراهش رفتم. مرا به یک انبار خالی دور از استقرار برد که این انبار قبلا انبار بازسازی باطری های زره ای بود و در آن گاز حاصل از اسید بود و کف آن خاکی و مملو از اسید بود به طوری که نفس نمی‌توانستم بکشم. به من گفت برو داخل و منتظر بنشین. می آیند و با تو کار دارند. نیم ساعتی منتطرماندم و بعد دیدم حسین ابریشمچی و قدرت حیدری و فریدون سلیمی و محمود عضدانلو از در وارد شدند و بدون هیچ مقدمه ای شروع به کتک کاری و فحاشی کردند. حسین ابریشمچی گفت بریده مزدور در چه ارگانی کارمی کردی و ماموریتت چه بود که اینجا فرستادنت و مستمر فحاشی می کردند و کتک می زدند و هرچه من می گفتم من فقط می خواهم بروم و کسی من را نفرستاده، قبول نمی کردند و تعدادی برگه A4 جلوی من گذاشتند و گفتند بنویس! مزدور همه ماموریت ها و محفل هایت را در اینجا بنویس و رفتند.</p>
<p>به مدت یک هفته من را در انبار حبس کرده بودند و روزی دو تا سه بار می آمدند و مرا کتک می‌زدند و فحاشی می‌کردند. تنفس در آنجا برای من خیلی سخت بود و هدف از این کار فقط تعهد گرفتن برای شرکت در نشست ها و ماندن در سازمان بود. بعد از یک هفته که تعهد گرفتند مرا به یگانم برگرداندند و گفتند با کسی صحبت نمی کنی و در نشست ها شرکت می کنی. وقتی در نشست شرکت کردم دیدم همه ی نفراتی که مخالف بودند داخل نشست هستند. وقتی از آنها پرسیدم گفتند مجبورمان کردند.</p>
<p>از زمان تعهد گرفتن، رجوی هر جا که می دید نفرات وارد بحث ها نمی شوند از تهمت زدن و فحاشی و شکنجه استفاده می کرد و نهایتا کسانی که تن به خواسته اش ندادند را کشت.</p>
<p>امیدوارم روزی برسد که تک تک سران سازمان تروریستی رجوی را پای میز محاکمه ببینم.</p>
<p>محمود آسمان پناه</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68512">گرفتن اعتراف اجباری در سازمان مجاهدین خلق</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68512/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>در زیر پرچم زیبای سه رنگ ایران</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68283</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68283?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 21 Apr 2026 07:45:39 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[ایران]]></category>
		<category><![CDATA[محمود آسمان پناه]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68283</guid>

					<description><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه مدیر انجمن نجات استان کرمان به همراه فرزندش به صورت مستمر در کنار خیل کثیر مردم در تجمعات مردمی این شهر حضور فعال دارد. وی تاکید دارد به عنوان یک وظیفه ملی میهنی و برای دفاع از کشورعزیزمان ایران زیر پرچم زیبای سه رنگ ایران در کنار مردم پر شور این شهر [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68283">در زیر پرچم زیبای سه رنگ ایران</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>محمود آسمان پناه مدیر انجمن نجات استان کرمان به همراه فرزندش به صورت مستمر در کنار خیل کثیر مردم در تجمعات مردمی این شهر حضور فعال دارد. وی تاکید دارد به عنوان یک وظیفه ملی میهنی و برای دفاع از کشورعزیزمان ایران زیر پرچم زیبای سه رنگ ایران در کنار مردم پر شور این شهر تا پیروزی نهایی خواهد بود.</p>
<div id="attachment_68288" style="width: 710px" class="wp-caption aligncenter"><img fetchpriority="high" decoding="async" aria-describedby="caption-attachment-68288" class="wp-image-68288" src="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Asemanpanah-202604.jpg" alt="محمود آسمان پناه" width="700" height="394" srcset="https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Asemanpanah-202604.jpg 800w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Asemanpanah-202604-300x169.jpg 300w, https://www.nejatngo.org/fa/wp-content/uploads/Asemanpanah-202604-768x432.jpg 768w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /><p id="caption-attachment-68288" class="wp-caption-text">محمود آسمان پناه</p></div>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68283">در زیر پرچم زیبای سه رنگ ایران</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68283/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>دلنوشته ای از فاطمه پورعبدالهی به برادرش حسین پورعبدالهی</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68143</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68143?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 16 Mar 2026 06:56:55 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[خانواده ها]]></category>
		<category><![CDATA[حسین پورعبداللهی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68143</guid>

					<description><![CDATA[<p>سلام برادر عزیزم. یک سال دیگر هم گذشت و تو همچنان تصمیم به جدایی از این گروه سر تا پا دروغ نگرفتی. آنها شما را همیشه فریب داده و با وعده های هر ساله که امسال دیگر میرویم، مانع از جدایی شما شدند . من نمیدانم الان دیگر با چه دروغی شما را نگه داشتند؟! [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68143">دلنوشته ای از فاطمه پورعبدالهی به برادرش حسین پورعبدالهی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>سلام برادر عزیزم. یک سال دیگر هم گذشت و تو همچنان تصمیم به جدایی از این گروه سر تا پا دروغ نگرفتی. آنها شما را همیشه فریب داده و با وعده های هر ساله که امسال دیگر میرویم، مانع از جدایی شما شدند .</p>
<p>من نمیدانم الان دیگر با چه دروغی شما را نگه داشتند؟! ولی این را بدان که این رجویها در ایران هیچ پایگاه مردمی ندارن و مردم ایران آنها را به چشم یک خیانت کار و مزدور و وطن فروش میدانند.</p>
<p>برادرم بهتر است تو راهت را از این جماعت جدا کنی. مثل دوستانت که الان زندگی خوبی چه در ایران و چه در خارج دارند.</p>
<p>هنوز هم دیر نیست. و بدان همان اربابانی که اینها برایشان مزدوری میکردند تا سهمی در ایران به آنها بدهند، در حال حاضر مثل یک دستمال استفاده شده آنها را به زباله دان انداختند.</p>
<p>میدانم آنها این موضوع را از شما پنهان میکنند و نمی گذارند این خبرها به شما برسد ولی امیدوارم تو این نامه من را ببینی و تصمیمت را بگیری و بیهوده بقیه عمرت را در آنجا هدر ندهی.</p>
<p>به امید آن روز که خبر رهایی ات را از آنجا بشنوم .</p>
<p>خواهرت فاطمه</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68143">دلنوشته ای از فاطمه پورعبدالهی به برادرش حسین پورعبدالهی</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68143/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>با حسین بلوجانی زیر تیغ بودیم</title>
		<link>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68225</link>
					<comments>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68225?noamp=mobile#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[انجمن نجات]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 09 Mar 2026 10:05:09 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اعضاء جداشده از فرقه رجوی]]></category>
		<category><![CDATA[حسین بلوجانی]]></category>
		<category><![CDATA[محمود آسمان پناه]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.nejatngo.org/fa/?p=68225</guid>

					<description><![CDATA[<p>در سال 75 یا 76 بود که من از ورزش جعمی به شکلی فرار می کردم و پشت آسایشگاه یک قسمت خلوت به تنهایی ورزش میکردم. یک روز حسین بلوجانی که اهل کرمانشاه بود و در محور ما بود، آمد و گفت: به من هم یاد می دهی که باهم ورزش کنیم. چند روزی باهم [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68225">با حسین بلوجانی زیر تیغ بودیم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در سال 75 یا 76 بود که من از ورزش جعمی به شکلی فرار می کردم و پشت آسایشگاه یک قسمت خلوت به تنهایی ورزش میکردم. یک روز حسین بلوجانی که اهل کرمانشاه بود و در محور ما بود، آمد و گفت: به من هم یاد می دهی که باهم ورزش کنیم. چند روزی باهم کمی رزمی کار کردیم تا اینکه یک روز یکی از مسئولینی که سازمان بعنوان مراقب برای حسین گذاشته بود، او را تعقیب کرده بود و ما را با هم دید و گزارش کرد.</p>
<p>شب من را بردند و شروع کردند به بازجویی که تو با حسین چکار داشتی؟ گفتم ما داشتیم ورزش میکردیم. آن موقع محمود عضدانلو مسئول برادر محور ما شده بود. گفت بار آخرتان باشد وگرنه بلایی سرتان می آورم که دیگرمحفل زدن یادتان برود. گفتم کی محفل زده؟ ما ورزش میکردیم. گفت: همین که گفتم، حالا هم برو و دیگر دور و بر حسین نبینمت .</p>
<p>در آن زمان حسین بلوجانی زیر بد ترین فشارها بود. من خودم هم زیر فشار انتقادات بودم و بارها در زیر ضرب و شتم و فحاشی قرار گرفته بودم ولی حسین سن کمی داشت و زیر این فشارها طاقت نیاورده بود و در همان زمان دو بار دست به خودکشی زده بود که یک بار معده او را شستشو داده بودن و یک بار دیگر هم سیانور خورده بود که گفتند فاسد شده بود و عمل نکرده است. بعد هم که من شنیدم جدا شده و به کانادا رفته و در آنجا هم به طرز مشکوکی کشته شده است.</p>
<p>رجوی ها فقط ادعای آزادی دارند اما ما جداشده ها می دانیم که در تشکیلات آنها هیچ خبری از آزادی نیست و افراد برای کوچکترین حقوقشان شکنجه می شوند و زیر تیغ می روند.</p>
<p>نوشته <a href="https://www.nejatngo.org/fa/posts/68225">با حسین بلوجانی زیر تیغ بودیم</a> اولین بار در <a href="https://www.nejatngo.org/fa">انجمن نجات</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.nejatngo.org/fa/posts/68225/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
