رئیس جمهور درمانده

رئیس جمهور درمانده
سیزده سال پیش در روز 6 شهریور 1372 مریم رجوی به «ریاست جمهوری مقاومت» منصوب شد. وتابحال نیز در این سمت باقی مانده ومی رود تا بعنوان «رئیس جمهور در گل مانده دنیا» نامش را در گتاب رکورد گینس به ثبت برساند.
نگاهی به جریان تحولات منطقه ای وجهانی آن زمان که باعث تصمیم مسعودرجوی مبنی بر تغییر شغل زنش مریم از مسئولیت اولی سازمان مجاهدین به رئیس جمهوری شورای ملی مقاومت شد، نشان میدهد که سازمان در برزخ عمیقی دست وپا میزد. از یک طرف صدام دیوانه به کویت حمله کرده بود وبعد از طرف جامعه جهانی سرافکنده به سرجایش برگشته بود. بن بست عراق ومنفوریت آن در جهان تاثیرات خودش را روی مزدوران ونوکرانش می گذاشت. دیگر به رجوی کسی محل نمی گذاشت. رجوی دنبال محملی میگشت تا چهره اش را با آن بذک کرده و دوباره برای غرب دلربایی کند.
انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا وکاندیداتوری کلینتون این فرصت را در اختیار رجوی گذاشت. وی با عجله تمام زنش را با سرخه وسفیداب بعد از انتخاب شدن کلینتون به پاریس فرستاد تا به طرف های خارجی بفهماند که با مجاهدین جدیدی روبرو هستند. مجاهدینی که با صدام فرق دارند ورئیس جمهور زن نیز دارند. زنی که خوب بلد هست عشوه بیاید و در زیر پروژکتورها دل ببرد.
ولی هیهات که این غربیها چشم بروی همه این فداکردن ها بستند و رئیس جمهور مقاومت را بورکردند. هنوز یکسالی از ورود «مریم مهرتابان» به فرانسه نگذشته بود که وزارت امور خارجه آمریکا در مهرماه 1373 آب پاکی را روی دست مریم خانم ریخت و سازمان را درلیست سازمانهای تروریستی وارد کرد. و این حامل پیام مشخصی برای مریم وسازمان بود که وجودشان را در غرب نمی پذیرند. ولی پوست مریم خانم خیلی کلفت تر از اینها بود. تا اینکه در آذرماه 1375 عذرش را در فرانسه محترمانه خواستند و به دوباره به عراق دیپورت شد. مال بد بیخ ریش صاحبش.
بنظر میآمد که سازمان بعداز سوخته شدن کارت ریاست جمهوری، برای وی پست جدیدی روبراه کند ولی مسعود که دوست داشت همیشه برای زنها کاری صورت بدهد، وی را «رئیس جمهور مادامالعمر» ابقاء کرد وبعد از آن زمان نیز کسی جرات نق زدن در این مورد را ندارد. مریم که در داخل سازمان بخاطر رفتار بیرحمانه وغیرانسانیش با منتقدین به «استالین زمانه» معروف است، پس از شروع جنگ آمریکا وشرکاء علیه عراق در سال 2003 به فرانسه گریخت تا دوباره شانسش را در غرب بیازماید. مسعود که از خرابکاری های وی همیشه در عذاب بود اینبار سه نفر را همراه وی فرستاد تا مواظب رفتارهای اوباشند. شوهرسابقش مهدی ابریشمچی، جابرزاده انصاری ومحدثین از جمله افراد مورد اعتماد مسعود رجوی هستند که همراه مریم به پاریس آمدندتا مورد شور ومشورت وی قرار بگیرند. جالب اینجاست که این جمع جدید نه تنها دستاوردهای گذشته سازمان درخارج از کشور را در عرض این سه سال از دست داده اند بلکه دیگر کشورهای غربی باضافه اتحادیه اروپا سازمان وشورا را در لیست گروه های تروریستی وارد کرده اند. تنها کار «رئیس جمهور مقاومت» در عرض سه سال گذشته خریدن و تطمیع سیاستمداران خارجی، شرکت در ضیافت ها با لباس های الوان و لبخند ملیح زدن به دوربین های اجاره ای بوده است.
مریم رجوی 10 سال پیش سوخت وبه زباله دان تاریخ پیوست. این موضوع به زبانهای مختلف ولی با محتوای یکسان از همه جا واز هر گوشه ای به گوش می رسید. از زبان مقامات غربی تا روزنامه ها، از زبان جداشده ها تا اعضای سازمان در اشرف، از مردم شریف ایران تا جامعه جهانی، ولی کو گوش شنوا.
خانم مریم رجوی! خودتان را مچل نکنید. مردم ایران شما را در ایران خواهند دید ولی نه بعنوان «مریم مهرتابان» بلکه بعنوان «مظهر خباثت و خیانت».
علی اکبر راستگو
28.08.2008
ششم شهریور 1385

برچسب ها
سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن