زندان مکانی است که افراد به خاطر انجام عمل خلاف، برای گذراندن حکم به آنجا رفته و پایان دوران محکومیت بسته به نوع حکم باید فرد در آن بماند. بعد از پیروزی انقلاب، رجوی روی زندانی بودن افراد و اینکه در درون زندان چقدر شکنجه شدند متمرکز شد. چنان وحشت آور از زندانهای زمان شاه […]
زندان مکانی است که افراد به خاطر انجام عمل خلاف، برای گذراندن حکم به آنجا رفته و پایان دوران محکومیت بسته به نوع حکم باید فرد در آن بماند.
بعد از پیروزی انقلاب، رجوی روی زندانی بودن افراد و اینکه در درون زندان چقدر شکنجه شدند متمرکز شد. چنان وحشت آور از زندانهای زمان شاه تعریف کرد که فکر میکردیم خود او همه را تجربه کرده است. اما بعدها برایمان روشن شد که خود رجوی نه تنها شکنجه نشده بلکه با ساواک همکاری کرده تا جان بی ارزشش را نجات دهد.
در آن شرایط با توجه به اینکه سطح آگاهی پائین بود خیلی از نفرات گول حرفهای گروههای سیاسی آن زمان را خوردند و رجوی روی این مسئله بسیار سوء استفاده کرد و تعداد زیادی را فریب داد. پس از فرار از ایران، در مجامع بین المللی از این مسئله مبنی بر اینکه افراد فقط به صرف عقیده خود شکنجه و یا کشته میشوند خط ضد جمهوری اسلامی خود را پیش برد .
رجوی برای بزرگنمایی شکنجه و نقض حقوق بشر در زندانهای ایران تلاش زیادی کرد. زندانیانی که آزاد میشدند و بعد به سازمان وصل میشدند را به اروپا برده و با بهرهبرداری رسانهای از آنها سعی میکرد فضای زندانهای ایران را قرون وسطایی جلوه دهد.
فریبکاری رجوی چنان بود که حتی زندانیانی که به لحاظ جسمی مشکل مادرزادی داشتند را با بهانه اینکه در زندان حکومت ایران آسیب دیدند، با توجیه کافی جلوی دروبینها قرار میداد. خیلی از همین افراد بعد از جدا شدن دست به افشاگری زدند و دروغ های رجوی را رسوا کردند.
رجوی زندانبان و شکنجهگر
آیا رجوی که مدعی تحمل شکنجههای قرون وسطی در زندان میشود خودش این کار را نفی می کند؟ شاید در گفتار رجوی مدعی نفی زندان و شکنجه و اعدام بخاطر عقیده باشد ولی در عمل او درون مناسبات سازمانی هرگز حاضر نشد یک عقیده مخالف را بپذیرد یا نقد یک منتقد را تاب بیاورد.
اگر مسعود رجوی با انتقادی مواجه می شد فرد به زندان فرستاده شده و با تهدید و شکنجه فرد را مجبور میکردند از حرفهای خود عقبگرد کند. آنان که قبول نمی کردند باید زیر شکنجه کشته می شدند مانند پرویز احمدی ، قربانعلی ترابی و علی نقی حدادی ( شوهر زهره اخیانی ) و … .
در سال 72 و 73 سران مجاهدین خلق تعدادی از اعضای سازمان را به جرم “نفوذی” بودن به زندان افکنده و مورد شکنجه قرار دادند. این افراد که نزدیک به هفتصد نفر بودند، ماهها در زندان بسر بردند و تحت بازجویی و شکنجه شدید قرار گرفتند. سپس در یک شوی مسخره که توسط رجوی برگزار شد به همه آنان بخشش داده شد، اما تهدید شدند که اگر در مناسبات سازمان حرفی از زندان و یا شکنجه بزنند از صحنه حذف خواهند شد. افرادی مانند محمد کرمی ، محمد رزاقی ، بهزاد علیشاهی ، حسین لیوانی ، اسدالله مرادی و بسیاری دیگر که بعدها از مناسبات جدا شدند درباره بازجویی و شکنجههای آن دوران دست به افشاگری زدند.
واقعیت زندان یا تبلیغات منفی رجوی؟
واقعیت زندان به چه صورت است؟ باید کدام حرف را باور کرد؟ آیا چنان که رجوی میگوید زندانی در زندانهای ایران مورد شکنجه قرار میگیرد؟ آیا زندانی به صرف ابراز نظر و مخالفت با حکومت اعدام می شود؟ آیا زندانی در زندان از حقوق اولیه محروم است ؟ آیا زندانی از حقوق مدنی و اجتماعی کاملا محروم است؟ آیا زندانی از حق ملاقات با خانواده محروم است؟
برای پاسخ به این پرسشها باید به فضای درون زندان دسترسی داشت که مقدور نیست اما میتوان از طریق نشانه ها و نمودهای بیرونی به نتایجی دست یافت.
نمونههایی وجود دارد که نشان میدهد ادعاهای رجوی درباره برخود با زندانیان در ایران لاطائلاتی بیش نیست که برای فریب و اقناع اعضای درون تشکیلات کاربرد دارد.
سعیده ماسوری عضو تیم عملیاتی مجاهدین خلق با اسلحه و مهمات دستگیر میشود، حکم حبس ابد میگیرد اما در زندان ادامه تحصیل میدهد و حتی آنقدر در زندان دستش باز است که به ادعای سازمان گهگاه نامههایی از درون زندان برای سازمان ارسال میکند تا منتشر شود.
برخی دیگر از زندانیان در ایران حتی از درون زندان با خانواده های خود در خارج از کشور تماس دارند یا با رسانههای خارجی مصاحبه میکنند یا آنقدر حق انتخاب دارند که حاضر نمیشوند لباس زندانی بپوشند و در دادگاه حاضر شوند.
اینها همه مصادیقی است که نشان میدهد دست زندانیان در زندانهای حکومت ایران بسیار بازتر از اعضای گرفتار در قرارگاههای مجاهدین خلق است که هیچ ارتباطی با جهان بیرون از کمپ اشرف سه در روستای مانز آلبانی ندارند.
عوامل مجاهدین خلق در زندانهای ایران
در پی وقایع زمستان گذشته، تعدادی از افراد فریب خورده باند تبلیغاتی رجوی در داخل کشور شدند. تحت تاثیر القائات عوامل رجوی در فضای مجازی، این افراد فکر میکردند می توانند با مجاهدین به جایی برسند و با همین توهمات دست به اعمال جنایتکارانه تروریستی و جاسوسی زدند.
برخی از این افراد به دلیل جنایتهایی که مرتکب شدند، اعدام شدند. اما این همه داستان نیست. وقتی این افراد دستگیر شدند دستگاه تبلیغاتی رجوی فعالیت گستردهای در رسانه هایش انجام داد. آکسیونهای زیادی در اروپا و آمریکا برگزار کرد و ادعا کرد که آنان در زیر شکنجه قرار داشتند و مجامع بین المللی باید به داد آنان برسد.
عکسی که مجاهدین از اعضایش در حال سرود خواندن در زندانهای ایران منتشر کرد
اما پس از آن که این افراد اعدام شدند، دستگاه تبلیغاتی رجوی فیلمهایی بیرون داد که نشان داد آنان در زندان به ضبط ویدئو و تولید محتوا برای رجوی مشغول بودند.
این افراد آن چنان دسترسی به امکانات و آزادی عمل داشتند که در زندان از خودشان فیلم گرفته و به بیرون ارسال کردند. آیا این فیلم ها نشان از روسیاهی رجوی ندارد؟
هنگامیکه در داخل زندان فردی که زیر حکم اعدام است به برگزاری سرود انقلابی و فیلم برداری اقدام میکند، به این معناست که شرایط آنگونه که در پروپاگانداهای رجوی ادعا میشود، نیست.
سواستفاده رجوی از خون زندانیان
رجوی در مورد زندانی تحلیل خودش را داشت. او معتقد بود وقتی زندانی از زندان آزاد می شود حتما با شکنجهگران همکاری کرده و یا تیر خلاص زده است. او همیشه این چماق را سر زندانیان آزاد شده میکوبید ولی هیچ وقت خودش حاضر نشد جواب بدهد چرا خودش اعدام نشده است.
مسعود رجوی همیشه به خون نیاز دارد. رجوی روزگارش با داستان زندانیان و شکنجه های کذایی و کشته شدنها میگذرد. از ریختن خونها برای فریب اعضای پیر و سرخورده در اشرف سه استفاده میکند. او سعی دارد به نیروهای خود القا کند هنوز نیروهایی در داخل کشور دارد تا به افسردگان ساکن اشرف سه انگیزه بدهد.
چرا ساکنان اشرف چنان در منجلاب مغز شویی قرار دارند که حتی به ذهن شان خطور نمیکند که مگر زندان جای گرفتن فیلم و خواندن سرود است؟ اگر این گونه است پس ادعای رجوی درباره اینکه زندانی زیر شدیدترین شکنجه است، حرف مفت است.
بازی کثیف رجوی تنها با ریختن خون امکان پذیر است. در دنیای کنونی که عصر آگاهی است عقل سلیم فریب تبلیغات رجوی را نمیخورد. برای مخاطب آگاه روشن شده زندان آنگونه که رجوی ادعا میکند قرون وسطایی و وحشتناک نیست.
اگر میخواهید زندان قرون وسطایی در عصر مدرنیته را بشناسید از نفراتی که تجربه زندان در سازمان مجاهدین خلق داشتند، سئوال کنید تا برایتان مشخص شود زندان، شکنجه و تفتیش عقاید قرون وسطایی فقط در زندانهای درون قرارگاههای مجاهدین خلق معنا پیدا میکند.
هادی شبانی