بنا به اذعان جداشدگان از این سازمان، ترددات اعضای کمپ اشرف 3 در روستای مانز آلبانی ، به بیرون از اسارتگاه مانز به حداقل رسیده است، گمانه زنی ها حاکی است که با توجه به سن و سال بالای ساکنین اجباری اقامتی در اشرف 3، رسیدگی های پزشکی با نقصان مواجه شده است. بدلیل ترس […]
بنا به اذعان جداشدگان از این سازمان، ترددات اعضای کمپ اشرف 3 در روستای مانز آلبانی ، به بیرون از اسارتگاه مانز به حداقل رسیده است، گمانه زنی ها حاکی است که با توجه به سن و سال بالای ساکنین اجباری اقامتی در اشرف 3، رسیدگی های پزشکی با نقصان مواجه شده است. بدلیل ترس از فرار و جدایی، بیشتر مراجعات پزشکی به بیمارستان های شهری، کنسل شده است و رفت و آمدها به کمترین تعداد رسیده است. همچنین بدلایل افسردگی و آلزایمر برخی از ساکنین این اقامت گاه اجباری ، پوشک های سالمندان به این محل حمل می گردد.
بدتر هم اینکه اجازه ورود گروهها و نمایندگان مجامع حقوق بشری و خبرنگاران به این مکان کاملا ممنوع است. هیچ کس اجازه ورود و خروج آزادانه به این مکان را ندارد و بصورت شبانه روزی نگهبانان مسلحی از شرکت های سکیوریتی آلبانیایی، از آنجا محافظت می کنند.
همین امروز هم در خبرهای سایتهای این سازمان داشتیم که بازهم یک نفر از اعضای سازمان فوت کرده است، خانم نسرین شهرابی فراهانی، از اعضای شورای مرکزی این سازمان در سن 69 سالگی در بستر بیماری ، مرگ را در آغوش کشیده است.
بارها نهادهای حقوق بشری و مجامع انسانی ، درخواست کرده اند که آمادگی بازدید و کمک به وضعیت داخلی کمپ اشرف 3 را دارند ، اما رهبران سازمان بدلیل وجود زندان های مخفی در این اقامتگاه اجباری و فضای سرکوب و امنیتی داخل اقامتگاه، مانع ورود گروههای حقوق بشری به این اردوگاه شدند. روز، هفته و یا ماهی نیست که خبر مرگهای مشکوک از داخل این اسارتگاه، به بیرون درز نکند، خبرهای خاکسپاری مخفیانه و شبانه از این اسارتگاه نیز، گاه و بی گاه شنیده می شود.
بیشتر ساکنان کمپ بیمار هستند بطور مثال :
سکته قلبی: تعداد زیادی از اعضا مبتلا به دیابت و فشار خون هستند و در معرض سکته قرار دارند.
دیابت: در هر مقر حدود ۱۰۰ نفری، به طور متوسط ۵ نفر دچار دیابت هستند که بیشتر از انسولین استفاده میکنند.
بیماری فتق: بسیاری از افراد به دلیل کارهای سنگین و نداشتن الزامات و فشارهای سرکردگان بر آنها برای کار، دچار این عارضه و بیماری شدهاند.
سرطان: دهها تن از زنان و مردان مبتلا به سرطان هستند، بهویژه تعداد زیادی از زنان به سرطان سینه دچارند. طبق آمار، حداقل در طی یک ماه، به ده نفر در اشرف ۳ اعلام شده که به بیماری سرطان مبتلا شدهاند.
به نقل از مشرق نیوز:
“این فرقه حدود یکسال است که از اعزام نفرات به مراکز درمانی به جهت هزینههای مالی خودداری میکند و در درمانگاهی که داخل مقر است و فاقد هرگونه امکانات لازم میباشد به درمان نفرات میپردازد. نکته جالب توجه اینکه این فرقه برخی نفرات که دارای مشکلات جسمی شدید هستند و به عنوان عضو دارای تناقض و تضاد شدهاند را دستور به نوعی حذف خاموش در این مرکز برای کاهش مشکلات ناشی از بیماری و نگهداری از آنها کرده است.
رجویها با ثبت یک گزارش دروغ، در قبرستان اشرف بدون هیچ حاشیهای نفرات را دفن میکنند و هیچ نهاد حقوقی بین المللی نیز پیگیر چرایی و علت مرگها در این فرقه نیست.”
همچنین در خبری موثق داشتیم:
“در اخبار آمده بود که یکی از اهالی مانز که به داخل اردوگاه موسوم به اشرف 3 با وانت خود تردد دارد، در یکی از این موارد اینطور نوشته است :
موبایلم زنگ خورد، تقریبا 3 ساعت به غروب مانده بود. پشت خط ، دوستم حمید از کمپ مجاهدین بود. به من گفت فوری وانت را بردار و بیار. جواب دادم بنزین ندارم. دوباره با یک هیجانی گفت زود بنزین بزن و بیا، هزینه اش هرچه شود بهت می دهیم. جنازه ای را آوردند، آنها از من خواستند تا پشت وانت را برای حمل جنازه باز کنم ولی من با تعجب گفتم این کار غیرقانونی است و شما باید با مسئولین مانز هماهنگی کنید. حمید جلو آمد و کمی پول توی جیبم گذاشت و گفت : هماهنگ کردیم خیالت راحت باشد. ضمنا ما نمی توانیم که این جنازه را اینجا نگه داریم. زودتر باید دفن شود! قبول کردم و به سمت قبرستان مانز حرکت کردیم. حالا دیگر هوا رو به تاریکی می رفت. حمید جلو نشست و 3-4 نفر از مردهای مجاهدین هم پیش تابوت عقب وانت نشستند. با دلواپسی وارد قبرستان شدم و دیدم که گورکن محلی، قبری را آماده کرده و منتظر ماست. با سرعت و عجله جنازه را از پشت وانت برداشتند و بدون هیچگونه تشریفات خاص وارد قبر کردند. گورکن هم سریع خاک ها را رویش ریخت و پولش را گرفت و رفت و ما هم به سرعت برگشتیم. شاید کل این خاکسپاری 15 دقیقه هم نشد!”
حال سازمانی با این اوضاع خراب و داغون ، برای پرداخت هزینه های تعمیرات ضروری در یکی از زندان های ایران اعلام آمادگی کرده است! رهبران مفلوک این سازمان، اگر ذره ای انسانیت و ترحم داشتند، بهتر بود که بجای صدور بحران و بحران سازی، اجازه بدهند که نهادهای حقوق بشری و پزشکی برای رسیدگی به وضعیت اسفناک ساکنین اسارتگاه اشرف 3، برای چند دقیقه وارد این اردوگاه مرگ شوند . . .
من خودم بعنوان یک جداشده ، حاضرم در همراهی یک ارگان حقوق بشری برای کمک مالی و حقوق بشری – به وضعیت نقض حقوق بشر- وارد اشرف 3 شده و هرکمکی از دستم بربیاید ، برای سالخوردگان اشرف 3 انجام دهم و قول می دهم هیچ کوتاهی نکنم.
محمدرضا مبین
