تراشیدن سابقه مبارزاتی برای هوشنگ رجوی

بعد از فوت هوشنگ رجوی یکی از برادران سرکرده سازمان مجاهدین خلق، باز دستگاه تبلیغاتی‌شان دست به کار شد تا وی را فردی مهم جلوه بدهد چون او از اعضای خانواده رجوی بوده است. این داستان سابقه دارد. در گذشته هم شاهد بودیم که همه اعضای خانواده مسعود رجوی باید مهم و مبارز جلوه داده […]

بعد از فوت هوشنگ رجوی یکی از برادران سرکرده سازمان مجاهدین خلق، باز دستگاه تبلیغاتی‌شان دست به کار شد تا وی را فردی مهم جلوه بدهد چون او از اعضای خانواده رجوی بوده است.
این داستان سابقه دارد. در گذشته هم شاهد بودیم که همه اعضای خانواده مسعود رجوی باید مهم و مبارز جلوه داده شوند و اینکه جان‌شان را در راه به اصطلاح آزادی از دست دادند. وقتی به متن تهیه شده برای فوت هوشنگ رجوی توجه کنیم در خواهیم یافت که تمام سطر به سطر آن با دروغ سر هم بندی شده است .

بطور مثال در قسمتی از سابقه مبارزاتی که برای هوشنگ رجوی تراشیده شده است، عنوان می‌شود که وی یار و غمخوار مجاهدین در زندان‌های رژیم شاه از سال 50 بوده است و یا اینکه از سال 50 تا 60 در ایران مانده است تا به دریافت و انتقال پیامهای زندانیان به بیرون کمک کند اما چند سطر پائین‌تر مسئولین تبلیغات رجوی بند را آب داده و عنوان می‌کنند که وی با فشارهای بین المللی در سال 54 فقط یک بار اجازه ملاقات گرفت. اگر اینگونه است پس انتقال پیامهای زندانیان به بیرون از زندان را چگونه انجام می‌داد؟

مریم رجوی نیز در پیام تسلیت خود بیشتر دستش را رو کرده و عنوان کرد که هوشنگ رجوی به همراه پدر و مادرش در دادگاه مجاهدین حضور داشته و برای اولین بار شاهد پای باند پیچی مسعود شده است!
سئوال این است وی این همه سال کجا بود؟ چرا هیچ وقت درباره شکنجه‌ها در زندان و یا حضور در دادگاه مجاهدین در سال 50 حرفی نزد؟ چرا دستگاه تبلیغاتی رجوی به سراغش نرفت و اندر باب دادگاه و شکنجه زمان شاه برادرش از وی سئوال نکرد؟

همه این سالها هوشنگ رجوی در بلژیک در پی زندگی خودش بوده و گویا بنا به ادعای مریم رجوی کتاب می‌نوشته است. واقعیت این است که او به خاطر اینکه برادر مسعود بوده به شورای ملی ملی مقاومت راهش دادند وگرنه هیچ اقدام مهمی در راستای مبارزه انجام نداده است.

در مورد بزرگنمایی اعضای خانواده مسعود قبلاٌ نیز شاهد این داستان بودیم. اشرف ربیعی، همسر اول مسعود باید سمبل زن انقلابی نام بگیرد، خواهر مسعود، منیره که در زندان اظهار ندامت کرده و در تلویزیون ایران پخش شد باید سمبل زندانیان معرفی شود، کاظم رجوی برادر دیگرش نیز سمبل حقوق بشر نام بگیرد. در مکتب مجاهدین اعضای خانواده مسعود باید در ذهن مخاطب افرادی مبارز و مقاوم نشان داده شوند که جانشان را در راه آزادی فدا کردند. برای سفید سازی چهره مسعود باید همه اعضای خانواده‌اش مقدس جلوه داده شوند تا هیچ کس نتواند به جایگاه این خانواده دسترسی داشته باشد.
در اینجا باید به اولین فرد خانواده یعنی مسعود رجوی به اصطلاح “مجاهد مبارز” اشاره کرد که در زندان قالب تهی کرده و تن به همکاری با ساواک داد. در طول دوران فعالیت مبارزاتی‌اش وی همیشه در مقابل خطر فرار کرد و اعضای خودش را تنها گذاشته تا کشته شوند.

برای ما روشن است همه این سابقه تراشی‌ها برای خانواده رجوی دروغی بیش نیست و تولید سابقه مبارزاتی هیچ دردی از مریم رجوی دوا نخواهد کرد. وی نیاز دارد که با دروغ‌های گوبلزی به اعضای خود روحیه بدهد.

هادی شبانی