چه کسی به فریاد خانواده های رنج دیده و عزیزان به گروگان گرفته شده آنان خواهد رسید؟

فرزندان ما فقط چند صد متر با ما فاصله دارند. آیا نمیشود فقط به نزدیکی این حصارها بیایند تا بتوانیم روی آنها را بعد از سالیان ببینیم؟ سیم های خاردار و حصارها به ترتیبی طراحی شده است که کسی نتواند از داخل اشرف به بیرون فرار کند و نه اینکه کسی نتواند از بیرون به داخل آن برود. این نشان میدهد که اشرف یک زندان بدون ملاقات است.

خانواده ها به روایت تصویر:

انتظاری بی پایان برای دیدار عزیزان – دروازه پادگان اشرف مقر اصلی فرقه رجوی در عراق که بیش از 3000 تن در آن توسط مسعود رجوی به گروگان گرفته شده اند و او علنا تهدید به قتل عام تمامی آنان کرده است

انتظاری بی پایان برای دیدار عزیزان – دروازه پادگان اشرف مقر اصلی فرقه رجوی در عراق که بیش از 3000 تن در آن توسط مسعود رجوی به گروگان گرفته شده اند و او علنا تهدید به قتل عام تمامی آنان کرده است (به قول خودش پایان عاشورا گونه).

مردان و زنان سالخورده و کودکان همانهائی هستند که رجوی آنان را نیروهای قدس سپاه پاسداران ایران می نامد که گویا با تیربار و بازوکا برای تهاجم به اشرف به محل اعزام شده اند.

خانم ثریا عبداللهی مادری که بیش از 10 ماه است در مقابل دروازه پادگان اشرف دست به تحصن زده و اعلام کرده است که تا زمانی که فرزند خود را نبیند محل را ترک نخواهد کرد به استقبال خانواده های جدید الورود میرود. مردان و زنان سالخورده و کودکان همانهائی هستند که رجوی آنان را نیروهای قدس سپاه پاسداران ایران می نامد که گویا با تیربار و بازوکا برای تهاجم به اشرف به محل اعزام شده اند.

آیا شماها واقعا خسته نمیشوید؟ انتظار تا کی؟ مگر در این وانفسای سیاست بین المللی چیزی به نام حقوق انسانی هم مطرح است؟ هر چه هست منافع سیاسی است و فعلا منافع غرب که عراق را اشغال کرده اند بر این قرار گرفته است که این تروریست های آماده و مجانی در اسارت رجوی باقی بمانند شاید روزی به عنوان برده ها و گلادیاتور های نوین مورد استفاده قرار گیرند.

آیا شماها واقعا خسته نمیشوید؟ انتظار تا کی؟ مگر در این وانفسای سیاست بین المللی چیزی به نام حقوق انسانی هم مطرح است؟ هر چه هست منافع سیاسی است و فعلا منافع غرب که عراق را اشغال کرده اند بر این قرار گرفته است که این تروریست های آماده و مجانی در اسارت رجوی باقی بمانند شاید روزی به عنوان برده ها و گلادیاتور های نوین مورد استفاده قرار گیرند.

فرزندان ما فقط چند صد متر با ما فاصله دارند. آیا نمیشود فقط به نزدیکی این حصارها بیایند تا بتوانیم روی آنها را بعد از سالیان ببینیم؟

فرزندان ما فقط چند صد متر با ما فاصله دارند. آیا نمیشود فقط به نزدیکی این حصارها بیایند تا بتوانیم روی آنها را بعد از سالیان ببینیم؟ همانطور که در این عکس مشاهده میشود سیم های خاردار و حصارها به ترتیبی طراحی شده است که کسی نتواند از داخل اشرف به بیرون فرار کند و نه اینکه کسی نتواند از بیرون به داخل آن برود. این تصویر نشان میدهد که اشرف یک زندان بدون ملاقات است.

فاصله خانواده ها تا عزیزانشان را سیم های خاردار، خاکریز، خندق، دیوار های بلند و گشت و پست های داخلی پر کرده است. آیا صدای بلندگوها به عزیزان ما میرسد؟ آیا آنان از وجود خانواده های خود در پشت حصارها اطلاع دارند؟ آیا آنان هم همان احساس ما را دارند؟

فاصله خانواده ها تا عزیزانشان را سیم های خاردار، خاکریز، خندق، دیوار های بلند و گشت و پست های داخلی پر کرده است. آیا صدای بلندگوها به عزیزان ما میرسد؟ آیا آنان از وجود خانواده های خود در پشت حصارها اطلاع دارند؟ آیا آنان هم همان احساس ما را دارند؟

خانواده ها در حال درخت کاری – پدری میگوید امیدوارم تا زمانی که این نخل خرما بدهد رجوی دلش به رحم آمده باشد و فرزندان ما را آزاد کند. او تا کی میخواهد آنان را اسیر نگاه دارد؟

خانواده ها در حال درخت کاری – پدری میگوید امیدوارم تا زمانی که این نخل خرما بدهد رجوی دلش به رحم آمده باشد و فرزندان ما را آزاد کند. او تا کی میخواهد آنان را اسیر نگاه دارد؟

مسئولین پادگان بلندگوهای قوی بر سر راه خانواده ها و به سمت داخل پادگان نصب کرده اند تا از شنیده شدن صدای خانواده ها جلوگیری به عمل بیاورند.

مسئولین پادگان بلندگوهای قوی بر سر راه خانواده ها و به سمت داخل پادگان نصب کرده اند تا از شنیده شدن صدای خانواده ها جلوگیری به عمل بیاورند. جالب است که فرقه رجوی در برابر قتل یا خودکشی احمد رازانی مدعی شده است که فشار روحی ناشی از صدای بلندگوهای خانواده ها موجب این عمل گردیده است حال آنکه بلندگوهای فرقه که رو به نفرات داخل پادگان است به مراتب قوی تر هستند. راستی چرا رجوی از شنیده شدن صدای خانواده ها اینقدر وحشت دارد؟

برچسب ها

نوشته های مشابه

مادران، منتظران بدرود یافته – قسمت سی و یکم

به یاد مادر زهرا حسینی مادران، منتظران بدرود یافته – قسمت سی و یکم

ملاقات اعضای انجمن نجات مازندران با برادر راضیه احمدیان

خواهرم قربانی شده است ملاقات اعضای انجمن نجات مازندران با برادر راضیه احمدیان

نامه مرتضی بلالی به برادرش رضا بلالی در کمپ آلبانی

مدام اخبار کذب به شما می دهند نامه مرتضی بلالی به برادرش رضا بلالی در کمپ آلبانی

نوشته های مشابه

مادران، منتظران بدرود یافته – قسمت سی و یکم 02 تیر 1405
به یاد مادر زهرا حسینی

مادران، منتظران بدرود یافته – قسمت سی و یکم

خیانت و جنایت رجوی در حق ملت ایران و اعضای اغفال شده اش گستره و پهنای زیادی دارد که زبان و قلم از بیان تمام عیار آن قاصر و ناتوان است. در این میان خانواده های اعضای گرفتار در تشکیلات بدنام رجوی خاصه مادران از قربانیان اصلی خباثت رجویها محسوب می شوند که در این […]

ملاقات اعضای انجمن نجات مازندران با برادر راضیه احمدیان 02 تیر 1405
خواهرم قربانی شده است

ملاقات اعضای انجمن نجات مازندران با برادر راضیه احمدیان

اعضای انجمن نجات استان مازندران در شهرستان بابل؛ شهر بهار نارنج با مرتضی احمدیان دیدار کردند. وی همانند همه خانواده های چشم انتظار اولین جمله ای که بعد از سلام و احوالپرسی گفت این بود: که “از خواهرم خبری دارید؟ آیا او هنوز زنده است؟” خواهرش راضیه احمدیان سالیان طولانی است که گرفتار تشکیلات مخوف […]

نامه مرتضی بلالی به برادرش رضا بلالی در کمپ آلبانی 02 تیر 1405
مدام اخبار کذب به شما می دهند

نامه مرتضی بلالی به برادرش رضا بلالی در کمپ آلبانی

نامه مرتضی بلالی به برادرش رضا بلالی در کمپ آلبانی برادرم رضا سلام امیدوارم که خوب باشی. چند سال است از شما خبری ندارم و نمی دانم به لحاظ جسمی مشکلی داری یا خیر. امیدوارم مشکلی نداشته باشی. چرا با برادرت تماسی نمی گیری؟ ما با هم برادریم من که به شما بدی نکردم. آیا […]

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.