19بهمن، سند خیانت از مسعود رجوی

موسی نصیر اوغلو خیابانی ملقب به موسی خیابانی در سال 1322 در تبریز متولد و از اعضای باسابقه سازمان مجاهدین خلق و عضو مرکزیت سازمان طی سالهای بعد 1350 بود او در اواخر سال 1345 به عضویت سازمان در آمد و همواره مسئولیت های سنگینی را در سازمان بعهده داشت و حتی مربی آموزشهای نظامی و چریکی در تشکیلات بود که در دستگیری اعضای سازمان توسط ساواک روانه زندان شد که بعد از شکستن حکم اعدامش به حبس ابد محکوم شد و سر انجام پس از هفت سال زندان در روز سی ام دیماه 1357 به همراه آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندان شاه آزاد شد و می توان گفت در بین زندانیان سیاسی آزاد شده، موسی خیابانی تنها بازمانده کلیدی سازمان بود که جان سالم بدر برده بود که مدتی بعد موسی به همراه مسعود رجوی که او نیز از زندان فرار کرده بود تشکیلات سازمان را ساماندهی نمودند که تشکیلات آنها دچار خلاء رهبری بود که در همین روزها کشمکش هایی بین موسی و مسعود در جریان بود تا اینکه اعضای قدیمی و جدید که تازه جذب شده بودند این امر را احساس و بعد از دستور اقدام مسلحانه علیه انقلاب مردمی از سازمان جدا شدند. اقدامات مخفیانه، تشکیل خانه های تیمی مخفیانه وعملیات مسلحانه خرداد 1360 را مسعود رجوی با ارتباط های پنهانی که با دولت های امپریالیسم و مخالف جمهوری اسلامی داشته برنامه ریزی نمود این ارتباط های مسعود را هیچ یک از افراد سازمان اطلاع نداشتند و در این ارتباطات باید یک نفر به عنوان رهبری که عامل و مطیع بی چون و چرا غرب باشد تعیین میگردید، رجوی از طرفی تحت فشار اربابان خود بوده و از طرفی طمع قدرت طلبی او که از خصوصیات اخلاقی منحصر به فردش بود اجازه نمیداد کسی به غیر از خودش را در رأس امور ببیند در همین راستا و در پی وقایع خرداد 1360 و شروع آغاز عملیات مسلحانه،مسعود رجوی با ط. ب فرماندهی نظامی و رهبری مجاهدین توسط موسی خیابانی را پذیرفت و با وانمود کردن دریافت کمک و امور دیگر کارها کشور را به عنوان ماموریت ترک کرد و در نزد اربابان خود بود که آخرین مرحله از برنامه خود را عملی کرد و این اقدام چیزی نبود جزء حذف موسی خیابانی رقیب اصلی او و فرمانده جدید سازمان که در این نقشه از قبل طراحی شده مسعود باید محل اختفای اصلی رهبری را لو می داد به این ترتیب رجوی خائن که سابقه همکاری با ساواک در کشف و دادن کروکی محل اختفای اعضای سازمان به ساواک را داشت خصیصۀ قدرت طلبی اش را به همه چیز ترجیح و با دریافت قول همکاری و مساعدت های مالی سیاسی و نجات فرزند از اربابان خود، محل زعفرانیه تهران که مخفیگاه موسی خیابانی بود را توسط عوامل خود لو داد و در روز 19 بهمن 1360 در چند ساعت درگیری مسلحانه بین نیروهای کمیته انقلاب اسلامی و موسی خیابانی و دیگر اعضاء، موسی خیابانی به همراه همسرش و همسر مسعود کشته شدند و مسعود به مراد دلش که رهبری بود رسید و به خیال خامش خود را برای همیشه بیمه نموده و برای لاپوشانی از خیانت خود و رد گم کنی 19 بهمن ماه را " عاشورای مجاهدین " نامید و هر سال برایش مراسمی را در درون تشکیلات و مناسبات هم اکنون فروپاشیده اش را برپا می نمود.  به یاد دارم رجوی ملعون قبل از به درک واصل شدنش در قرارگاه اشرف سابق لقب موسی خیابانی که " سردار " بود را به خواننده فریب خورده سلطنت طلب مرضیه  دیکته نمودند که در سالن اجتماعات بین همه اعضاء مسعود را" سردار مسعود " خطاب نماید. آری رجوی حتی به میراث موسی تلف شده هم رحم نداشته و حسادت می ورزید همچنین به خاطر می آورم در لابلای نطق های بیهوده خود برای افراد اسیر و فریب خورده تکه کلامش بود که می گفت: " هرگز دو شمشیر در یک نیام  و دو پادشاه در یک اقلیم نمی گنجند ".
و این گواهی محکم بود برای افراد دهۀ 60 که شاهد وقایع نبودند و فقط این اسرار را از اعضای قدیمی سازمان شنیده اند.

بیژن

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.