کمپین آنلاینی که این روزها توسط کاربران ایرانی در پلتفرم ایکس (X) و با خطاب قرار دادن مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، به راه افتاده است، بر این خواسته متمرکز است که سازمان مجاهدین خلق بار دیگر به عنوان یک “سازمان تروریستی خارجی” (FTO) در لیست تروریستی وزارت امور خارجه آمریکا قرار بگیرد. […]
کمپین آنلاینی که این روزها توسط کاربران ایرانی در پلتفرم ایکس (X) و با خطاب قرار دادن مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، به راه افتاده است، بر این خواسته متمرکز است که سازمان مجاهدین خلق بار دیگر به عنوان یک “سازمان تروریستی خارجی” (FTO) در لیست تروریستی وزارت امور خارجه آمریکا قرار بگیرد. بر اساس اسناد تاریخی و بایگانی‌های دولت ایالات متحده، اصلی‌ترین گلایه‌ای که این کاربران شبکه‌های اجتماعی مطرح می‌کنند — مبنی بر اینکه این گروه در کشتار پرسنل نظامی و پیمانکاران آمریکایی در ایران طی دهه ۱۹۷۰ دست داشته است — بخشی مستند از تاریخچه این سازمان محسوب می‌شود.
کمپین آنلاین درخواست از روبیو
برای درک بستر این اعتراض دیجیتالی، بررسی روند تعیین وضعیت آن به عنوان سازمان تروریستی و حذف متعاقب آن از این فهرست توسط ایالات متحده و همچنین بحث‌های پیچیده دیپلماتیک و سیاسی پیرامون وضعیت کنونی این گروه، مفید خواهد بود.
سازمان مجاهدین خلق در طول دهه ۱۹۷۰، مجموعه‌ای از عملیات‌های چریکی شهری، بمب‌گذاری‌ها و ترورها را انجام داد. اسناد دولتی ایالات متحده تأیید می‌کنند که در دوران پیش از انقلاب، این سازمان مواضع آمریکا در ایران را هدف قرار داده است. از جمله وقایع قابل‌توجه در این زمینه، ترور پرسنل نظامی و پیمانکاران غیرنظامی آمریکایی بود؛ افرادی همچون سرهنگ دوم لوئیس هاوکینز، سرهنگ پل شفر، و پیمانکاران غیرنظامی بخش دفاعی، دونالد اسمیت و رابرت کرونگارد، که در تهران با شرکت‌های ایرانی همکاری میکردند. این اقدامات موجب شد تا این گروه در واشنگتن به عنوان جریانی متخاصم و ضدآمریکایی شناخته شود.
پس از انقلاب اسلامی، سازمان مجاهدین خلق با حکومت نوپای جمهوری اسلامی وارد مبارزه خشونت آمیز شد. این امر در نهایت به تبعید رهبران این سازمان به فرانسه و سپس عراق انجامید؛ جایی که آنها در طول هشت سال جنگ ایران و عراق با صدام حسین هم‌پیمان شدند.
وزارت امور خارجه ایالات متحده، با توجه به سوابق خشونت‌آمیز، فعالیت‌های نظامی مستمر و اقدامات تروریستی این گروه، در اکتبر ۱۹۹۷ و بر اساس بخش ۲۱۹ از “قانون مهاجرت و تابعیت”، سازمان مجاهدین خلق را رسماً به عنوان یک “سازمان تروریستی خارجی” (FTO) تعیین کرد.
این گروه برای یک دهه و نیمِ پس از آن، در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی باقی ماند. با این حال، از اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی، سازمان مجاهدین خلق کارزار گسترده و پر سر و صدا‌یی را در حوزه‌های حقوقی و روابط عمومی در ایالات متحده و اروپا آغاز کرد و صرف هزینه‌های هنگفت حمایت شماری از مقامات پیشین و برجسته آمریکایی، قانون‌گذاران و ژنرال‌های بازنشسته نظامی — از هر دو حزب اصلی سیاسی — را بدست آورد. با این پشتوانه، مدعی شد که خشونت را کنار گذاشته، شاخه نظامی خود را منحل کرده و با سرویس‌های اطلاعاتی غربی همکاری می‌کند.
در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۲، هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه وقت، رسماً نام‌گذاری تروریستی مجاهدین خلق را لغو کرد. این تصمیم توسط حامیان این گروه به عنوان یک اصلاحیه ضروری مورد ستایش قرار گرفت، اما انتقاد شدید ناظران حقوق بشر و گروه‌های مختلف ایرانی خارج از کشور را به دنبال داشت که به خشونت‌های گذشته، ساختار داخلی اقتدارگرایانه و سابقه همسویی این سازمان با صدام حسین اشاره میکردند.
امروز نیز مخالفت کاربران رسانه‌های اجتماعی ایران با مجاهدین خلق ریشه عمیقی در درگیری‌های تاریخی، جنجال‌های سیاسی و یک آسیب عمیق ملی ناشی از جنگ ایران و عراق دارد. طوفان آنلاینی که امروز در X در جریان است، نشان دهنده اختلافات عمیق در میان اپوزیسیون و جمعیت گسترده‌تر ایران در مورد آینده ایران است. در حالی که مجاهدین خلق به طور فعال خود را به عنوان یک جایگزین دموکراتیک مناسب برای جمهوری اسلامی تبلیغ می‌کند، منتقدان با تردید فراوان و نارضایتی شدید به این تشکیلات نگاه می‌کنند.
بسیاری از کاربران اینترنتی ایرانی استدلالشان این است که این گروه به دلیل همدستی با دشمن در حال جنگ با وطن و سوابق تروریستی و افراطی‌گری، فاقد محبوبیت واقعی در داخل و خارج از ایران است. درخواست از مارکو روبیو، وزیر امور خارجه – که به خاطر مواضع تندش در قبال دولت ایران شناخته می‌شود – برای لیست‌گذاری مجدد مجاهدین خلق، ناشی از تمایل این کاربران به پاسخگو کردن این سازمان به خاطر اقدامات تروریستی تاریخی‌اش علیه شهروندان ایرانی و اتباع آمریکایی است.
مزدا پارسی