مطلبی با عنوان “روایت خواندنی ژینا حسین نژاد از سانسور در مجاهدین خلق” در سایت انجمن نجات درج شده بود که شامل افشاگری های خانم حسین نژاد از مناسبات بسیار بسته تشکیلات رجوی و عدم دسترسی اعضا به وسایل ارتباط جمعی و ارتباطی در این تشکیلات و قطع بودن آنها از دنیای خارج از این تشکیلات می باشد.
در بخشی از این نوشته به تاثیرگذاری افشاگری های اعضای جداشده اشاره شده است که در زیر ملاحظه می کنید:
«بعد از سالها تنها تلویزیونی که غیر از سیمای خودشون افراد توانستند بالاخره ببینند الجزیره و سی ان ان بود. [سران تشکیلات] وقتی می‌خواستند این دو تلویزیون را وصل کنند، قبلش یک نشست گذاشتند و گفتند:
“ببینید این تصمیم به خاطر حرف بریده‌ها نیستا! یک وقت کسی فکر نکنه بخاطر حرف اونا ما وصل کردیم، قبلا در اشرف امکانش را نداشتیم، الان در لیبرتی چنین امکانی رو پیدا کردیم”
من ناخوداگاه یاد فیلم صمد آقا افتادم، آنجایی که می گوید: “سرکار! زیر پل هیچی کس نیستا!” و سرکار بیشتر به زیر پل مشکوک می‌شود. خلاصه اینکه ما هم مثل “سرکار” متوجه شدیم، که قطعا آزاد شدن برخی تلویزیون‌ها را مدیون همان “بریده”ها هستیم که گزارش کرده‌اند و اینکه چقدر روشنگری افراد جدا شده و محکومیت‌های جهانی می‌تواند روی این سازمان فشار آورده و تاثیر بگذارد.»
خواندن و شنیدن این جملات برای هر یک از اعضای رها شده از این تشکیلات که در خارج یا داخل ایران برای افشای حقایق، دشمنی رجوی را با خود به جان خریده بسیار دلگرم کننده است.
این که افشاگری های رهایی یافتگان توانسته در مناسبات فوق العاده بسته رجوی، شکافی ایجاد کند و راه آگاه شدن اعضا و در نتیجه ایجاد روزنه ای برای رهایی از آن جهنم را برای آنان باز نماید بسیار مسرت بخش است و نشان می دهد که این افشاگری ها چقدر ارزشمند و تاثیرگذار هستند.
با گفتن دست مریزاد به همه دوستان رهایی یافته که در این مسیر به هر میزان که می توانند تلاش کرده و می کنند، امیدوارم این تلاش ها هرچه زودتر به نتیجه نهایی خود یعنی رهایی همه اعضای گرفتار در این تشکیلات و شاد شدن دل خانواده های چشم انتظارشان برسد.
ایرج صالحی