سران فرقه در یک اقدام مسخره باز هم دست به شانتاژ زده و در تلویزیون خود در برنامه ای به نام کانون طغیان به مناسبت سالروز بمباران قرارگاه اشرف پخش کردند در این برنامه دو تن از سرکردگان دروغ پرداز فرقه بنام حسن نظام و مرتضی اسماعیلیان (منصور) حضور داشتند و به تکرار دروغ هایی پرداختند که هر شنونده ای با شنیدن حرفهایشان به خنده افتاده که سران فرقه در انجام گفتن دروغ چه مرزهایی را رد کردند و همانند سلف تاریخی شان یعنی گوبلز که هر چه دروغ بزرگتر باشد باورش بیشتر است دست به این کار می زنند تا شاید باز هم بتوانند خط خودشان را پیش ببرنند.

این نشست برای رجوی مسئله بود و نبود سازمان بود چرا که به خوبی با ماهیت ضد انقلابی خودش دریافته که وضعیت در کمپ موقت ترانزیت بغایت خراب است و با توجه به فرار تعدادی از نیروهای سازمان در آنجا وی سعی کرده به اعضای وارفته خودش روحیه بدهد و عنوان نماید که چه در اشرف باشم چه در زندان لیبرتی!! مجاهد اشرفی باقی می مانم و از شورای رهبری خود کمک بگیرید و این است انقلاب مریم!!.گفتن من اشرفی هستم و مجاهد باقی می مانم و چرندیات دیگر برای کسی مسئله حل کن نیست.

علاوه بر دستگاه های ارتباط تلفنی می توان به دستگاه ها و تجهیزات صوتی و تصویری نیز اشاره نمود. در اشرف تلویزیون تنها در سالن های غذاخوری و یا اتاق فرماندهان فرقه یافت می شد و بقیه افراد از داشتن آن محروم بودند و وجود آن در بقیه اماکن ممنوع بود. تلویزیون های سالن های عمومی، مدار بسته بوده و فقط در هنگام ناهار یا شام، اخبار و برنامه های مشخص شده از طرف پرسنلی کل قرارگاه اشرف را پخش می کرد. استفاده دیگری که از تلویزیون در اشرف می شد، پخش نوارِ نشست های مغزشویی رجوی ها بود.

در ورای همه کارشکنی های مجاهدین آنچه که مانع جدی در پیشبرد اهداف طراحی شده مجاهدین محسوب میشود، قاطعیت دولت عراق در عدم تحقق خواسته های غیر واقعی و خارج از استانداردهای شناخته شده بین المللی برای یک مکان ترانزیت موقت از یک سو و برملا شدن اهداف پنهان مجاهدین در نزد مقامات ملل متحد و نماینده ویژه وزارت امور خارجه آمریکا در امور اشرف از سوی دیگر است. بنحویکه هر روزی که میگذرد فریبکاریهای مجاهدین بیشتر از هر زمان دیگری باعث بی اعتباری آنها در سطح بین المللی میشود.

اخراج از اشرف آنقدر کمرشکن بود که رجوی های پلید را کاملا گیج و منگ کرده و هنوز بعد از گذشت چند ماه از آغاز پروسه اخراج، نتوانسته اند به یک حرف و تحلیل واحد در مورد این قضیه برسند. در این مدت هرگاه آنها درباره کمپ موقت ترانزیت یا همان لیبرتی چیزی گفتند، چند روز بعد به ناچار درست 180 درجه عکس نکته قبلی چیز دیگری گفته اند. یک روز می گویند لیبرتی مساحتش آنقدر کوچک است که ما حاضر نیستیم به آنجا برویم و روز دیگر می گویند چون مسیر بنگال ها تا سالن غذاخوری در لیبرتی زیاد است، برای رفتن به سالن غذاخوری نیاز به خودرو داریم!

این روزها سران فرقه رجوی از شکست دیوارهای بتنی اشرف دست به هر اقدامی می زنند تا بتوانند در کمپ ترانزیت همان دیوار بتنی را ایجاد کنند اما دست شان خالی است و از این شاخه به آن شاخه می پرند. فرقه رجوی در روز سه شنبه 12 اردیبهشت ماه جاری با انتشار خبری مبنی بر «هشدار به سوء استفاده حکومت ایران از صلیب سرخ جهانی علیه اپوزیسیون» چنانکه در جریان هستید پیش از این اطلاعیه جدا شده های این فرقه این هشدار را داده بودند که سران فرقه رجوی در تدارک حمله به نماینده های صلیب سرخ هستند

آقای رجوی عاقبت بی وطنی همین است! هر روز خبر جدیدی میرسد که گروهی دیگر موفق به فراراز کمپ اشرف یا کمپ موقت ترانزیت شده اند! بنظر خودت اینها نشانه چیست؟ قطعا که با پررویی هرچه تمامتر جواب میدهی که نشانه پیشرفت و در اوج بودن انقلاب مریم است؟ اما واقعیت را از هر کسی خوب و بهتر میدانی، این نشانه فروپاشی و خرد شدن تو و تشکیلات اهریمنی ات است! تشکیلات مجاهدین همانند جنازه ای است که دیگر جانی در بدن ندارد و هر روز که میگذرد متعفن تر میشود! طبق صحبتهایی که بچه هایی که بتازگی موفق به فرار از چنگ تو شده بودند؛ اکثریت قریب باتفاق نیروها مترصد فرصتی برای جدایی هستند و آنروز است که چه اسراری که تاکنون کسی به آن پی نبرده بود برملا میشود و تو از همین میترسی!

رهبران فرقه رجوی چون نتوانستد قبل از انتقال نیروها به کمپ ترانزیت کشته سازی کنند با درخواست باج گیری از دولت عراق مثل فروش اموال وماندن یک سری برای پاک سازی اشرف وفروش آنها، دولت عراق برای ماندن یک سری از نیروهای وفادار رجوی تن بدهد تا اعضا آنها زمان بیشتری را در مقر اشرف سپری کنند و رهبران فرقه برای نیروهای خود این مطلب را القاء نمایند که دیدید اشرف ماندگار شد و اگر دولت عراق به آن دسته برای حل وفصل اشرف فشار آورد آنها عملیات انتحاری انجام دهند تا برای فرقه خوراک تبلیغاتی مهیا گردد.

گروه تروریستی مجاهدین برای بقای خود در عراق ادعاهایی را مطرح کرده است که مالکیت نیروگاه های برق استان دیاله از جمله آنها به شمار می رود. گروه تروریستی مجاهدین همواره طی سال های حضور خود در عراق از شگردها و روش های مختلف برای بقا در این کشور استفاده کرده است. مجاهدین که شمارش معکوس آنها برای اخراج از عراق آغاز شده است این بار حربه جدیدی را برای کارشکنی در مسیر اخراج خود از عراق به کار گرفته اند. مجاهدین همچنین دارایی های غیر منقول موجود در پایگاه تروریستی اشرف را بالغ بر ۵۰۰ میلیون دلار برآورد کرده و خواستار دریافت این مبلغ از دولت عراق شده است.

آقای هزارخانی بازهم اینقدر به حقوق اولیه انسانی و حق زندگی، حق مالک بودن داراییهای خود… مجاهدین معتقد هستند آیا تابحال به این موضوع هم فکر کرده اند که در سه دهه گذشته رهبران مجاهدین چقدر به حق و حقوق اعضای خود پایبند بودند؟ آیا تا بحال ایشان از خودشان سوال کرده اند که چرا زنان و مردانی که چندین و چند سال از بهترین سالهای عمرشان را با مجاهدین گذرانده اند و هزاران بار به استقبال مرگ رفته و حاضر بودند در هر لحظه شهید هم بشوند و البته خیلی هایشان هم شهید شدند ولی حق کوچکترین اعتراضی را نداشتنند؟

انتقال گروه پنجم ساکنان اشرف به تعویق افتاد. این در حالی است که افراد و وسایل همراه هر گروه اعزامی به جهت سابقه اقدامات فریبکارانه سازمان , بطور قانونی و بدقت بازرسی میشوند. شاید سازمان اینگونه تلقی می نمود که بتواند بعضی از اسناد و لوازم خاص را با اعتماد سازی در مراحل اولین در اکیپ های بعدی جاسازی و انتقال دهد ولی کشف سلاح گرم و سرد و حتی بیسیم نظامی و…. از گروه سوم به بعد توسط نیروهای عراقی , بسیج آنان را برای دقت مضاعف بیشتر نمود.

اکنون که زمان فروپاشی اشرف فرا رسیده و رجوی ها مطمئن شدند که دیگر اشرفی باقی نمی ماند به فکر افتادند که اقلام داخل اشرف را فروخته و پولی به جیب بزنند. سرکردگان فرقه با درج اطلاعیه فروش اموال داخل اشرف در یکی از روزنامه های عراقی، سعی دارند اموال به غارت رفته مردم عراق و ایران را به فروش برسانند. واقعا جای سئوال است که چطور سازمانی در طول سی سال گذشته در عراقی که با سه جنگ روبرو شده توانسته این همه امکانات و سرمایه در اشرف جمع آوری کند؟ این در حالی است که در طول این سی سال مردم عراق هر روز با مشکلات عدیده ای روبرو بودند.