شتر حضرت صالح نیز در تمثیل و به روز شده اش، همان عقل و درایت در سایه اخلاق و اسلام محمدی می تواند باشد. هر چند به ظاهر شعار خوبی می دادی، حال بگو ببینم در مقام عمل، قرار داد کاپیتالاسیون را که سالها پیش، آن زمان که تو بچه بودی و دهانت بوی شیر میداد، چه کسی به منبر رفت ومذمت نمود؟ و حالا چه کسی با پاچه خواری راهگشای احیای آن است؟ چه کسی اخلاق اسلامی را زیر پا نهاد و دختران و زنان عضو فرقه را با انقلاب من در آوردی خود از دست شوهرانشان گرفت وبه عقد خود در آورد؟ و یا در مجالس میهمانی آمریکائیها, با پوشاندن دامن بالای زانو، وادار به پذیرایی از آنها نمود؟

گزارش روزانه 27 می 2012 آقای مارتین کوبلر از وضعیت کمپ لیبرتی که نسخه هایی از آن به ملل متحد، سفارت آمریکا، دولت عراق و نماینده اتحادیه اروپا نیز ارسال شده و البته به مزاق رهبران مجاهدین خوش نیامده است حاکی از شناخت عمیق ملل متحد از نیات واقعی مجاهدین است و اینکه رهبران مجاهدین تا کجا مرزهای شقاوت و وقاحت و دریدگی در قبال اعضای سازمان را در هم نوردیده است که تلاش میکنند پروسه پناهندگی در کشورهای ثالث، که تنها صورت مسئله حضور ساکنان قرارگاه اشرف در کمپ لیبرتی است را نیز حذف نمایند.

و تجمع اعضای جداشده آنهم بطور همزمان با جلسه رسیدگی به موارد اتهامی مریم رجوی، بار دیگر اذهان و افکار رسانه ای فرانسه را به یاد صحنه های خودسوزی افراد شستشوی مغزی شده فرقه مجاهدین خلق در سال 2002 انداخت که چگونه مسئولین تشکیلاتی پیت های پلاستیکی پر بنزین را با قرار تشکیلاتی به محل صحنه در خیابانهای پاریس آورده و دست چند نفر برای خودسوزی می دادند. ویا مقولاتی از جمله اختفای میلیون ها دلار پول اسکناس در زیر گچ دیوار اتاق های اورسورواز و یا مستندات پول شویی های مجاهدین و نهایتا هدایت اقدامات تروریستی از مرکز اور برای مواردی همچون ترور سردار صیاد شیرازی و چندین مورد دیگری که خوشبختانه عقیم ماندند.

بیاد دارم زمانی رجوی با چه فیس و فوسی در سالن اجتماعات قرارگاه اشرف فریاد میزد که یا ما آخرین نفر رژیم را میکشیم یا آنها آخرین نفر ما را خواهند کشت! در آن روزگاران او سرمست از قدرت پوشالی که بواسطه حمایتهای بی دریغ دیکتاتور سابق عراق از او میشد قرار داشت. بی شک در آخرین لایه های ذهن کثیفش هم فکر نمیکرد روزی برسد که او در سوراخ موش مخفی شود و به زیر زمین برود. اما اکنون که شاید فقط ده سال از آن روزها میگذرد میبینیم که آخرین نفرات فرقه او را باچه افتضاح بازی از قرارگاه اشرف بیرون کردند و آنها دست به دامان کشورهای اروپایی و امریکایی شده اند که آنها را بپذیرند! بیاد حرف قدیمی افتادم که میگوید چوب خدا صدا ندارد اگر بزند علاج ندارد!

کمپ موقت ترانزیت که مکان جدید استقرار اعضاء فرقه مجاهدین است به بلای جان رجوی تبدیل شده است! بگونه ای که رجوی مجبور شده است دوباره سر ازخاک بیرون آورده و با صحبتهای صدمن یک غاز خود، به خیال خود به نیروهای زهوار در رفته اش روحیه ببخشد! صحبتهای تکراری و همیشگی که افعی کبوتر نمیزاید و نتیجه این جابجایی هرچه که باشد را پیشاپیش به همه تبریک میگویم و ما محکوم به پیروزی هستیم و تمام جهان خیره به مجاهدین هستند وخلاصه کلی از این چرت و پرتها! معمولا مجاهدین هر وقت با اعضاء خود مهربان میشوند یعنی که کارشون جایی گیر کرده است.

اگر به سال 83 و تعیین تکلیف وضعیت استاتوی حقوقی سازمان برگردیم سازمان قبل از فرار اعضا از تشکیلات بسوی کمپ جداشدگان میبایست خود به اینکار یعنی ایجاد امکان آزادنه جدایی اعضای داوطلب مبادرت می نمود و اینکار درکنار اقدام اجرایی سازمان برای تخلیه و سپس جابجایی و اعزام به کشوری ثالث انجام می گرفت. سازمان با ریزش خیلی کم نیروهای خود مواجه میشد یعنی الان که سازمان بالاجبار و با پیام و توپ و تشر هیلاری کلینتون و مسئولین عراقی اشرف را تخلیه می کند و با سرافکندگی در انتظار تحقق فروش خود به یک صاحبخانه جدید میباشد و درزمان اخراج نیز با اجرای دستگیری تعدادی از فرماندهان خود توسط پلیس اینتر پل عراق مواجه خواهد شد

همه ما هم که در سالن بودیم منتظربودیم که بشنویم بالاخره چی میخواد بگه؟! بعد از کلی خیره شدن به نفرات حاضر در سالن گفت: ای بچه ها واقعیت اینست: که ما وقتی میتوانیم برویم که بتوانیم برویم! بعد چند لحظه صبر کرد و دوباره گفت: بله ما وقتی میتوانیم برویم که بتوانیم برویم! حالا بچه هایی که باهم در سالن بودیم یواشکی نگاهی بهم کردیم که یعنی چی این حرفی که زد؟! سالن هم در سکوت عجیبی فرو رفته بود که توضیحی بده که یعنی چی؟ بعد خودش فکر کنم از این حرفی که زد خنده اش گرفته بود و چون با حالت پوزخند گفت: عجب حرف مهمی زدم ها!

در روز تلخ و سیاه 30 خرداد ماه سال 1360، سازمان که خود را پیشگام خلق در مبارزات به اصطلاح ضدامپریالیستی می نامید بیکباره ودر یک چرخش عملی عجیب بدنه کم سن و سال خود که عمدتا دانش آموزان هوادار بودند با اسلحه به میدان فرستاد. البته اینکارها زمانی اتفاق می افتد که هنوز خرمشهر دست متجاوزین عراقی است. واقعیت این بود که سازمان سلاح را یکشبه بدست نیاورده بود و از ابتدای انقلاب و با غارت پادگان ها و اختفاء آنها برای فرصت طلبی در چنین برهه ای از زمان پیش بینی های خود را بعمل آورده بود.

خانواده هایمان نه تنها مزدور نیستند بلکه لایق بالاترین تحسین ها و تمجید ها به خاطر پایداریشان هستند. روزی خواهد رسید که همین خانواده ها با کمک جداشدگان این فرقه از رجوی انتقام خواهند گرفت. چه بلاهائی در کنار حصارها و دروازه های اشرف بر سر خانواده ها که نیاوردند، چه سرها که نشکستند، چه دست و پاها که مجروح نکردند، چه ناسزاها و تهمت ها که نثار این خانواده های داغدیده و رنج کشیده نمودند. این خانواده ها برای تشکیلات فرقه رجوی خاری هستند که در چشم خود رجوی فرو رفته اند

در زمانی که فرقه نامش در لیست سیاه وزارت خارجه آمریکا نبود و حمایت وسیع تسلیحاتی، مالی و… صدام دیکتاتور را هم داشت و با کمک صدام از مرزهای ایران و عراق برای انجام عملیات تروریستی خود استفاده می کرد، چه غلطی توانست علیه مردم ایران بکند که حالا می خواهد بدون صدام، بدون سلاح و بدون اشرف انجام بدهد؟

اخیرا سایت های فرقه اقدام به درج دو بیانیه کرده اند که بنابر ادعای این سایت ها، یکی از آنها از طرف اکثریت پارلمان مالت و دیگری از طرف اکثریت پارلمان لیختن اشتاین است. جالب آن که این دو باصطلاح بیانیه کاملا و بدون هیچ کم و کاستی، کپی هم بوده و به جز در نام کشور، تفاوتی با هم ندارند. ضمن آن که هیچ امضایی هم وجود ندارد. با توجه به این تناقضات آشکار سایت های فرقه برای رد گم کردن، این دو بیانیه را با هم درج نکرده بلکه هر کدام یکی از این بیانیه ها را درج نمودند.

رجوی پلید در این مراسم با آسمان و ریسمان بافتن این مسئله که بله ما در راه مبارزه استوار هستیم و دنیایی اکنون به حمایت از سازمان برخواسته و دور نیست که سرنگونی خیالی وی محقق شود اشاره نموده، ولی از خروج خفت بار سازمان از اشرف چیزی به میان نیاورد و سعی کرد با رندی و شیادی تمام روی شکست سازمان خاک پاشیده تا جوابگوی همگان نباشد.