حقارتهای مجاهدین برای ماندن در عراق
از اقدامات مجاهدین تلاش برای اثبات ادعای دروغین خطر حضور ایران در عراق و نفوذ نظامی و شبه نظامی ایران در عراق است. البته این تلاش با واکنش سرد مقامات سیاسی و سران عشایر عراق موجه شده است به گونهای که همزمان تظاهرات و اعتراضهای گستردهای علیه حضور مجاهدین در عراق را به دنبال داشته است و مردم شهرهای مختلف عراق از جمله مردم شهر خالص در استان دیالی تاکنون در چندین نوبت نسبت به حضور مجاهدین در عراق و سیاستهای تفرقه افکنانه آنها دست به راهپیمایی زدهاند.
راه حل فرخ نگهدار و فحاشی مجاهدین
انتظار می رفت که مجاهدین نسبت به”راه حل سوم”- آقای نگهدار،با روشی عاقلانه و منطقی تعمق کرده و از آن بهره ببرند.اما برای اجتناب از هر گونه رویارویی فکری مستقیم،با به صحنه فرستادن”بارکش غول بیابان- کریم قصیم”، نشان دادند که سکسکه فروخورده را باید از حلقوم سیاسی نمای- فحاشی دیگر، بیرون بریزند!
هنرمندان بازیچه دست مجاهدین
بعد از سال 1373 سازمان سیاست خود را عوض کرد و راه افتاد دنبال هنرمندان تا آنها را جذب خود کند زیرا برای ارائه یک چهری مردم نما و برای اینکه خود را جریانی مردمی جلوه دهد به چهره های سرشناش منجمله هنرمندان نیاز داشت.
مجاهدین و اسلام بردبار و ضد بنیادگرائی
مجاهدین در تمامی طول موجودیتشان درخانه های تیمی،قلعه ها، کمپ ها، دور از جامعه و مردم بوده اند. اعضایشان سه دهه است که در ایزوله میباشند و با مردم ایران و حتی نزدیکترین عضو خانواده اشان تماس نداشته اند.
نکاتی پیرامون فرقه جنایتکار رجوی
آنگونه که بعدها درموضع گیری های دولت عراق مشخص گردید افراد گردآوری شده دراین پادگان مخالفان دولت عراق از جمله بقایای حزب بعث و نمایندگانی از سازمان تروریستی القائده درآن کشوربوده اند ولذا درهمین راستا دولت عراق با ابرازعدم خرسندی دراین مورد ضمن تاکید مجدد برتروریست بودن این فرقه مردم عراق را ازهرگونه همکاری با این تشکیلات تروریستی برحذرداشت.
مجاهدین و تفسیر مغالطه آمیز از واقعیات
یک بار دیگرسران مجاهدین حماقت خودشان را درفریب افکار نیروهای دربند اشرف برای مظلوم نمایی فرقه ای نشان دادند و با تفسیر مغالطه آمیز از واقعیاتی که توسط دبیرکل کانون هابیلیان بیان شده بود تلاش کردند خود را از شدت فرو رفتن در باتلاق اندیشه های رجوی نجات دهند.
سازمان مجاهدین از دیدگاه ثریا معزی – قسمت دوم
مجاهدین هر کجا نیاز باشد بی مهابا تهاجم می کنند چه سیاسی و یا نظامی و ایدئولوژیکی، زیاد به نتیجه و حجم کارها فکر نمی کنند و هر چه نیاز باشد خرج می کنند و هر کجا نیاز باشد نیروها را فدا می کنند تا به اهداف خود برسند.
ماهیت اصلی مجاهدین
سازمان مجاهدین خلق که روزی ایده ها و شعارهایش در جامعه تازه و بکر به نظر میرسید امروز در عمل به چنان انحطاطی رسیده که خودش نیز از تکرار آن شعارها شرمنده به نظر میرسد امروزه این سازمان به خاطر ماهیت فرقه ای و نیز بخاطر رهبری شیطانی و عملکردهای منحط و قدرت طلبانه اش در عمل و بخوبی ماهیت اصلی خودش رانشان داده است.
دستگاه تبلیغاتی مجاهدین حقیقت را تخریب می کند
بنابراین هر بار که سازمان انرژی اتمی سراغ موضوع هسته ای ایران می رود، دستگاه تبلیغاتی مجاهدین شروع به تکرار حرف های قدیمی خود می کند. به اصطلاح”برنامه ی هسته ای مخفیانه ایران را افشا کند.” مجاهدین اطلاعات بسیار کمی از برنامه ی هسته ای ایران دارند و همین مقدار کم هم بر همه ی دنیا روشن است. تنها کاری که مجاهدین می کنند، تکرار و مبالغه است.
مجاهدین و اصرار به ماندن آمریکا در عراق
پافشاری مجاهدین برای ماندن آمریکایی ها در خاک عراق تحت این بهانه بود که با رفتن آمریکا از خاک عراق رژیم ایران مصمم خواهد شد قرارگاه اشرف را مورد تعرض قرار دهد، اگر چه به نوعی حکایت از خود بزرگ بینی و توهم مجاهدین می کند، اما از منظری دیگر مجاهدین با این ادعا در واقع به دنباله گره زدن سرنوشت خود به آینده عراق نیز هستند.
مبارزه خیالی مجاهدین با امپریالیسم
اقدامات عناصر خائن فرقه مجاهدین بخاطر مشخص بودن ماهیت آنها تقریبا همگی را بلا استفاده کرده و اخیرا این فرقه یک مهره جدید به نام حسن داعی السلام را وارد معرکه وطن فروشی خود نموده که این چماقدار فرقه رجوی با عنوان قلابی پژوهشگر و کارشناس و و مابقی القاب موسوم این فرقه در امریکا فعال گشته و تمامی کوشش خود را در زمینه افشای لابی هایی که در امریکا سیاست عدم خصومت را در سیاست خارجی در نظر دارند بکار گرفته است.
بحث تحویل مجاهدین به ایران مطرح نیست
بحث استرداد مجاهدین به ایران قابل اجرا نیست چرا که این دامی است که از سوی مجاهدین طراحی شده است و با طرح این موضوع از سوی مسئولین کشورمان آنها جنجال تبلیغاتی به راه میاندازند. در شرایطی که اکثریت ساکنان پادگان اشرف در عراق خوهان بازگشت به ایران هستند دلیلی وجود ندارد که ما تلاشی برای استرداد آنها به ایران کنیم.