از انسانهای دردمند منتظر تا انسانهای اسیر در اشرف
داشتم عکس های خانواده ها را در پشت دربهای بسته زندان اشرف در سایت انجمن نجات میدیدم که بسیار تحت تاثیر قرار گرفتم. نمیدانم چرا احساس کردم سازمان دارد با یک خلق و با یک مردم در تمامیت آن لج بازی کرده و در مقابل آنها ایستاده است از این ماجرا سالها میگذرد اما متاسفانه هیچکدام از سازمانها و دیگر اداره ها و وزارتخانه های حقوق بشری راهی را برای حل این ماجرا باز ننموده اند
درخواست یاری برای نجات خانم ناهید داداش زاده از چنگال فرقه رجوی
به خوبی واقف هستید سران فرقه ی مجاهدین بیش از بیست سال افراد مستقر در کمپ اشرف را بی آنکه امکان و یا اجازه تماس به آنان با اعضای خانواده هایشان بدهند در محدودیت آزار دهنده و غیر اخلاقی قرار داده اند.لازم است یادآوری کنم، خانم ترابی مادر محترم خانم ناهید داداش زاده طی بیست و شش سال از وضعیت دخترش که در مناسبات مخوف فرقه ی مجاهدین اسیر شده است کمترین اطلاعی ندارد و این امری دردناک و غیر قابل هضم است.
آیا خانواده ها طبق موازین و مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر حق دیدار با اعضا مجاهدین را ندارد؟
مسعود و مریم رجوی فریاد های مادرانی که در درب ورودی زندان و شکنجه گاه اشرف به آسمان روی کرده اند و فریاد های دادخواهی شان از یزدان پاک، اشک چشم فرشتگان زمینی پرنده گان و ستاره گان آسمانی را نیز جاری و ساری کرده اند آیا ذره ای دل سیاه و سنگلاخی شما را تکان نداده است مسعود و مریم رجوی دوران در تاریکی نگه داشتن افراد در زندان و اسارتگاه اشرف به پایان راه خویش نزدیک شده و بیش از این مسعود و مریم رجوی نمیتواند اعضای خود را در جهالت و تاریکی نگه دارند.
اگر این مادران آمریکائی بودند…!
چنانچه مادران و خانواده های دردمند و رنج کشیده اعضای در بند سازمان مجاهدین خلق (فرقه رجوی)، آمریکائی یا انگلیسی یا اسرائیلی بودند، وضعیت آنان در حال حاضر به چه صورت بود؟ در چنین حالتی حتما صدای آمریکا و بی بی سی و تمامی رسانه های غربی و سازمان های بین المللی و حقوق بشری برای برآورده کردن خواست آنان بسیج می شدند و گوش جهانیان را کر میکردند و هر روز عکس و خبر با تفصیلات منعکس می نمودند و برای این مصیبت اشک ها می ریختند و ترانه ها می ساختند
آخرین گزارش از خانواده ها در عراق
خانواده ها که از اقصا نقاط جهان جمع شده اند مصمم هستند تا دست خالی باز نگردند و خبری از عزیزان خود بدست آورند. آنان دست یاری به تمامی کسانی که میتوانند صدای آنان را به گوش جهانیان برسانند و چهره پلید رجوی و همدستانش را بر ملا سازند دراز میکنند. فشار بین المللی بر روی رهبران فرقه افزایش یافته و باید این فشار تا به تسلیم در آوردن آنان در برابر خواست خانواده ها مستمرا ادامه یابد.
چرا مجاهدین خانواده ها را مزدور خطاب می کنند؟
رجوی صراحتا اعلام کرد که مجاهد با خانواده نداریم و نمی توانیم داشته باشیم. در پادگان حصار بسته اشرف فرد متعلق به رجوی است غیر از این باشد فرد، فرد عادی محسوب می شود. در شرایطی که سازمان در آن قرار دارد تخم کینه در افراد حاضر در اشرف را آبیاری می کند که بیشتر به خانواده های خود بتازند در واقع سازمان به دنبال همین خط است که آن را در افراد جاری کند.
عواطف مادرانه و اندیشه ی بسته ی فرقه ی مجاهدین
چـرا باید پدران، مادران و برادران و خواهران پر احسـاس را که خواهـان ارتباط گیری با عزیزانشان در اشرف هستند و سالها از دیدار و تماس با آنها محروم مانده اند و هم اکنون در درب ورودی اشرف در انتظار ملاقات هستند، رهبر عقیدتی مجاهدین آنها را در نهایت گستاخی مزدور بنامد؟ آیا چنین واکنش عصبی و نابخردانه توهین به شان و کرامت انسانها نیست؟
ما خانواده ها تمامیت مجاهدین را به چالش طلبیدیم
گفته میشود که حفاظت و کنترل اسارتگاه اشرف به عهده نیروهای عراقی سپرده شده است ولیکن هنوز ما دستان کثیف ومعامله گر نیروهای اشغالگر امریکایی درحمایت از تشکیلات رجوی را به عینه دیدیم و معتقد هستیم که سران سازمان به دلگرمی صرفا حمایت استکبار جهانی و نیروهای امریکایی موجود درپادگان اشرف قادرشدند که برغم تحصن شش ماهه خانواده ها مقابل اسارتگاه اشرف تا محقق شدن مطالبات برحق خود یعنی ملاقات با عزیزان دربند، اجازه ملاقات ندهند
بررسی نقض حقوق بشر در فرقه ی رجوی – قسمت بیست و ششم
یاد حرف های امیر یغمایی افتادم.پدر ایشان عضو شورای ملی مقاومت است. امیر یغمایی و مادرش را بردند به سالن میله ای. ماجرا را امیر در کمپ امریکا برایم تعریف کرد. امیر گفت: فرماندهان مجاهدین من و مادرم را روزی به سالن میله ای بردند بعد به مادرم گفتند که تف کن تو صورت امیر و بگو این بچه من نیست.!! شما ببینید وقاحت و بیشرمی مسئولین سازمان را که مادری را وادار می کنند تا بر روی فرزندش تف کند!!
مجاهدین خلق از کجا تا به کجا؟
راستی چه کسی در جهان شنیده و یا دیده که یک دیکتاتور، نفرات خانوادۀ تمامی اعضای خود، به جز اندکی که دست چین شده باشند را مزدور بخواند و انبوهی پدر و مادر پیر و خواهر و برادر نگران و فرزندان تشنۀ دیدار والدین را سگهای هار حکومتی بخواند؟ این چنین قرار بود رجوی ایران را آزاد سازد؟ اینهمه ددمنشی و رذالت از چه کسی دیده شده است؟
چه کسی مسئول رنج مداوم خانواده های اعضای گرفتار در پادگان اشرف است؟
عده ای بی گناه شامل اعضای گرفتار در داخل فرقه و همچنین خانواده های رنج کشیده آنان قربانی یک پارادوکس و یک کشمکش در سیاست غرب شده اند. آن بخش از غرب که زیر نفوذ صهیونیست هاست ظاهرا با جمهوری اسلامی مشکل دارد. اما خانواده ها تنها یک مشکل دارند و آن اینست که ماه هاست در چند صد متری عزیزان خود مستقر هستند ولی معلوم نیست چرا نمی توانند با آنها آزادانه دیدار داشته باشند. چه کسی مانع است؟
از تاورنی تا اشرف تناقض از حرف تا عمل
خانم رجوی لطفا برای یک بار هم که شده یک لحظه با خودتان صادق باشید وبگویید وقتی که در میتینگ تاورنی دم از آزادی میزدی دچارتناقض ولحظه نشدی که وقتی نیروهای تحت اسارت شما در پادگان اشرف سخنان شما را درباره آزادی میشنوند وبعد روی خودشان ببرند وبه ریش شما ببخشید به آن چهره هزاران بار رنگ و لعاب شده شما میخندند که کدام آزادی؟خانم رجوی منظورتان از آزادی یعنی شرکت در شوهای تلویزیونی واظهار ندامت و پذیرش مارک مزدوری رژیم ایران وبعد اسارت در زندانهای بنگالستان وعسکری زاده است؟