خود رجوی درنشست توجیهی به اصطلاح عملیات فروغ جاویدان می گفت درمیان بهت وتعجب ما وصاحب خانه رژیم آتش بس را پذیرفت.احساس کردیم که یک توطئه استعماری وارتجاعی علیه ما درجریان است باید به هرشکل این میز را چپه می کردیم آنها با آتش بس می خواهند ما را درعراق زمین گیرکنند وباید به هرقیمت این بازی را برهم می زدیم

رجوی خائن بعد از دو سال و اندی کار سیاسی وقتی دید سهمی در حاکمیت ندارد و هیچ کس حاضر نیست به او اعتماد کند و محلی از اعراب ندارد در مقابل مذاکره و گفتگو راه حل نظامی را در پیش گرفت و برای همین منظور با انفجاری بزرگ فضای جامعه را ملتهب و نظامی کرده است و با انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی خشم و کین خود را علیه حقیقت و بحث آزاد عیان نموده و به هر گونه مصالحه و گفتگو برای خود و طرف مقابل بسته است و زمینه را برای درگیری و حذف فیزیکی نیروهایش فراهم کرد تا از طریق کشتار و بگیر و ببند فضای پلیسی را تشدید کند

با این طرز فکر بود که رجوی وارد سی خرداد شد و تصور می کرد می تواند با ترور چند شخصیت، انقلاب اسلامی مردم ایران سرنگون خواهد شد و او به قدرت می رسد البته این را نباید نادیده گرفت که وی در زندان شاه نهایت همکاری را با رژیم شاه نمود تا بتواند از اعدام رهایی یابد و یا سفرهای پنهانی وی بعد از پیروزی انقلاب به کشورهای مختلف برای هماهنگی با سرویس های جاسوسی برای براندازی انقلاب نوپای اسلامی مردم ایران. اینها نشانه هایی بود که می توان گفت که رجوی از همان ابتدا برخورد منافقانه با انقلاب اسلامی ایران داشته است.

چند هفته پیش نیز سازمان ملل بدلیل اینکه عربستان کودکان یمنی را با بمباران های خود قتل عام می کند، نام این کشور را در لیست کشورهایی که به کشتار کودکان اقدام می کنند قرار داد اما بنا به اعتراف دبیرکل ملل متحد، پول های ال سعود سبب خروج نام این کشور از لیست سیاه شد. دست داشتن مقامات ال سعود در حادثه یازده سپتامبر نیز بارها و بارها از زبان مقامات آمریکایی بیان شده است. علاوه بر این حمایت مالی و معنوی عربستان از داعش نیز بر کسی پوشیده نیست.

رجوی مدعی بود که سازمانش جریانی ضد امپریالیسم و تنها نیرویی است که استقلال کشور را محقق میسازد و حتی جمهوری اسلامی را متهم میکرد که در نهایت وابسته به امپریالیسم خواهد شد و با همین بهانه افرادی را جذب میکرد و حتی در سال 60 مسئولیت انفجار و حادثه هفتم تیرماه را به عهده نگرفت و این ملاحظات داخلی بوده چرا که هنوز افرادی مانیپوله و مغزشویی نشده بودند و رجوی آن ها آماده میکرد اما سال 1382 درقرارگاه اشرف سابق، ترورهای هفتم تیر و هفتم شهریور سال های1360 و 1362 را از افتخارات سازمان و فرقۀ منحوس خود نام برد.

مسعود رجوی راه خود را در سی خرداد 1360 کج کرد. تاریخی ترین اشتباه مسعود رجوی بعنوان نفر اول سازمان مجاهدین٬ دست بردن به اسلحه و گشودن آتش بروی مردم کوچه و خیابان بود. او بخاطر رسیدن به اهداف خود حاضر شد که وارد مسیری شود که شاید در آنزمان حتی خودش هم تصور میکرد بزودی اورا به مقصد خواهد رساند٬ اما زمان نشان داد که بار کج به منزل نخواهد رسید!

اگر بررسی شود می بینید که آغاز شرارت رجوی علیه مردم انقلابی ایران بی شباهت به حرکت وحشیانه داعش علیه بشریت نیست، این دو دقیقاً از یک نقطه سرچشمه می گیرند و وقتی در جریان های جدید دقت می کنیم می بینیم که توسط کشورهای سلطه گر آموزش دیده اند و بازیچه قرار گرفته اند.

مسعود رجوی به همراه تعدادی از سران جنایتکارش که او را در این حرکت خیانتکارانه همراهی مینمودند، با چماق و اسلحه و چاقو در خیابانها به سمت مردم یورش برده و بسیاری از آنها را به شهادت رساندند و حتی به اموال عمومی و بیت المال نیز آسیب رساندند که با متوجه شدن این خیانتها و آشوبها توسط امام و همراهان وی، تعدادی از مردم با دست خالی به مقابله با آنها برخواستند که این ایستادگی باعث زخمی و به شهادت رسیدن تعداد بیشماری از مردم شد

یکی از روزهای سال 1359 درطی درگیری سازمان با دیگر گروه ها، دستوری ابلاغ شد که جلوی ساختمان حنیف و دشت بهشت که پایگاه مرکزی و مقر اصلی فعالیت های سازمان بود دیوار گوشتی زنجیری توسط اعضاء صورت بگیرد تا اینکه احزاب و دیگر گروه های انقلابی به ساختمان ها نفوذ ننماید. در همین راستا وقتی که مشکین فام همراه دیگر اعضا جلوی ساختمان حنیف در مقابل هجوم احزاب بطور زنجیری دست در دست یکدیگر داشتند، ایستاده بود ناگهان از یکی از پنجره های اتاق ساختمان که مشرف به خیابان و محل تجمع و درگیری بود به شکرا… مشکین فام از پشت شلیک و از ناحیه پشت سر صدمه دید

در بیست و هشتم خرداد سال شصت سازمان در یک بی تجربگی سیاسی دیگر در اطلاعیه سیاسی نظامی شماره بیست و پنجم خود حکومت را تهدید به جنگ مسلحانه میکند.مسئله گروگانگیری در سفارت امریکا،درگیری بنی صدر با حزب جمهوری اسلامی،بلواهای کردستان و در نهایت حمله عراق به مرزهای بیدفاع کشورمان و معضلات دیگر زمینه شروع جنگ مسلحانه را در ذهنیت رجوی شکل داده بود.

او مثل همیشه از خودش می چیند و به فکر تشکیلاتش است تا فرو نریزد هرگز به فکر جان افراد نیست و نبوده، از قرار افرادی که در لیبرتی ماندند از جمع آنها یک عده سرباز پیوسته هستند که از اردوگاه های صدام در سال 68 به فرقه پیوستند و تعدادی هم اسیر پیوسته خود فرقه بودند که در عملیاتهای مختلف به اسارت در آمده بودند، و یا افرادی که از نظر تشکیلاتی ضعیف اند یا کم سواد و ساده هستند یا این که سر موضع نیستند و همچنین افرادی هستند که پای بند به اصطلاح انقلاب طلاق مریم هم نیستند خلاصه اعضای باقیمانده در لیبرتی اکثراً همین طیف را تشکیل می دهند به جزء تعداد محدودی که مجبور اند جهت کنترل بقیه نیروهای مسئله دار آنها را در لیبرتی نگه دارند

خود سوزی های آن سال یک فداکاری نبود بلکه اولآ یک عمل تروریستی سازمان یافته بحساب میامد که فرمان آن را یک سازمان تروریستی حرفه ای صادر کرده بود، دومآ یک عمل وحشیگرایانه افسار گسیخته که مردم اروپا را رنجاند و البته سازمان مجاهدین را در اذهان عمومی جهان به عنوان افراطی و تروریستی جا انداخت و اتفاقآ برای داعشی ها هم الگو شد. اما برای خود سازمان بهانه ای شد که زیر سایه این حرکت شوم و با همین بهانه هر سال شو مسخره ای را تحت عنوان سی ژوئن در پاریس اجرا کند