یکشنبه, ۲۱ تیر , ۱۴۰۵
  • ملاقات با صبورا شعبانی خواهر محسن شعبانی در آمل 20 تیر 1405

    همراهی با خانواده ها
    ملاقات با صبورا شعبانی خواهر محسن شعبانی در آمل

    در یکی از روزهای تیر 1405 اعضای انجمن نجات استان مازندران به شهر آمل رفته تا دیداری با خانم صبورا شعبانی خواهر محسن شعبانی که اکنون در اشرف سه در آلبانی گرفتار است، داشته باشند. خانم صبورا شعبانی با همان صفا و صمیمیتی همیشگی از اعضای انجمن نجات استقبال نمود. در این ملاقات همسر گرامی […]

اعزام ۱۴ نفر از خانواده های تبریزی برای ملاقات عزیزانشان در اشرف 24 بهمن 1389

اعزام ۱۴ نفر از خانواده های تبریزی برای ملاقات عزیزانشان در اشرف

14 نفر از خانواده های مشتاق برای دیدار عزیزان گرفتار شده شان از تبریز با استعانت از وعده های حق پروردگار متعال و به همت جمع خودشان عازم قرارگاه عراق نو (اشرف) شدند تا با تمام قدرت و با چنگ و دندان برای نجات فرزندان خود اقدام نمایند.

سفر خانواده های گیلانی به اسارتگاه اشرف 23 بهمن 1389

سفر خانواده های گیلانی به اسارتگاه اشرف

پس ازماهها انتظار بالاخره شماری از خانواده های زحمتکش و شالیکار گیلک در تاریخ20/11/89 با شعار” درب اسارتگاه اشرف را بازکنید” بمنظور دیدار حضوری با عزیزان دربند خود با تحمل شداید فراوان از جمله سرما و برف و باران زمستانی راهی عراق شدند. باشد که با یکسره شدن کار اسارتگاه اشرف و سپردن سران خائن فرقه به دست عدالت، با رهایی تمام ناراضیان تشکیلات مخوف رجوی، خانواده های دردمند آن عزیزان برای همیشه به آرامش وخوشحالی برسند

نامه خانواده های قربانی ترور به نخست وزیر هلند در سالروز انفجار کمپانی نفتی شل هلند 23 بهمن 1389

نامه خانواده های قربانی ترور به نخست وزیر هلند در سالروز انفجار کمپانی نفتی شل هلند

ما خانواده های قربانیان ترور در خاورمیانه ضمن هشدار نسبت به عواقب خطرناکی که حضور اعضای این سازمان تروریستی برای امنیت شهرندان هلندی دارد این سوال را از شما داریم که چگونه می توانید نسبت به تردد اعضای سازمانی تروریستی با این پیشینه ضد بشری و مملو از جنایت و ترور در کشور خویش بی تفاوت باشید و امنیت کشور و شهروندان خود را با تهدیدی جدی روبرو کنید؟

خانواده ها: از تلاش و حضورمان در جلوی اشرف دست بردار نیستیم – قسمت چهارم 17 بهمن 1389

خانواده ها: از تلاش و حضورمان در جلوی اشرف دست بردار نیستیم – قسمت چهارم

اگر الان هم درخواست دارم که مجددا به جلوی درب قرارگاه اشرف بروم به این دلیل است که من مطمئنم برادرم در وضعیت بسیار سخت قرار دارد و از همه و دنیای بیرون ناامید می باشد. با شنیدن صدای من به این موضوع فکر می کند که انگار کسی و برادری و فامیلی را دارد که او را صدا می زند و امیدوار می شود تا راهی را خدا برای رهایی به او نشان بدهد. البته رفتنم به اشرف و مشاهدات وضعیت افراد در آنجا برای خانواده ام خیلی خوب بوده است. بعد از بازگشت در جمع خانوادگی خیلی از مسائل ذهنی آنها را بر طرف کردم در صورتی که آنها قبلا نسبت به سازمان طور دیگری فکر می کردند.

ثریا عبداللهی مقاومی سرسخت در برابر مجاهدین!! 12 بهمن 1389

ثریا عبداللهی مقاومی سرسخت در برابر مجاهدین!!

جدیدا خانواده ها از دید فرقه تبدیل شده اند به: مزدوران قمه کش!! چندین ماه است که خانواده ها کنار درب پادگان اشرف تحصن کرده اند. برای نمونه کدام خانواده دست به قمه کشی و برای فرزندان اسیرشان چاقو کشیده اند. این اراجیفی که فرقه در رابطه با خانواده ها در سایت فحشاگرش به مقاله می کشد ناشی از چیست. معلوم می شود مادر مقاومی مثل خانم عبداللهی بدجوری به سران فرقه زده.عادت دیرینه فرقه است که هرموقع اساسی به بُرجک آنها می خورد جنون وار شروع می کند به اراجیف گفتن.

خانواده ها: از تلاش و حضورمان در جلوی اشرف دست بردار نیستیم – قسمت سوم 12 بهمن 1389

خانواده ها: از تلاش و حضورمان در جلوی اشرف دست بردار نیستیم – قسمت سوم

ما خانواده ها اگر همت کنیم می توانیم سر این مار را قطع کنیم تا بچه هایمان رها شوند. من قبل از رفتنم به اشرف فکر می کردم که رهبران فرقه مثل سال 82 اجازه می دهند که برادرمان را ببینم ولی وقتی که به جلوی درب اشرف رفتیم و وضعیت آنها را دیدیم به حقیقت دیگری پی بردیم و به این باور رسیدیم که به این سادگی مسئولین اشرف اجازه ملاقات نمی دهند مگر با همت و تلاش همه خانواده ها

تسلیت انجمن نجات به خانواده زنگنه 11 بهمن 1389

تسلیت انجمن نجات به خانواده زنگنه

آقای علی زنگنه پدر رضا زنگنه اسیر در فرقه رجوی پس از سالها چشم انتظاری فرزند خویش، چشم از جهان فروبست و به دیار ابدی شتافت. این واقعه ناگوار را به خانواده ایشان و همه فرزندان و خانواده بزرگ انجمن نجات تسلیت گفته و برای آن مرحوم غفران الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت می نماییم.

پیام خانواده های استان فارس به عزیزان در بندشان در اشرف 09 بهمن 1389

پیام خانواده های استان فارس به عزیزان در بندشان در اشرف

تعدادی از خانواده های استان فارس به دیگر خانواده های جلو درب اشرف پیوستند تا زمینه ساز آزادی فرزندانشان از یوغ این فرقه تروریستی باشند. این خانواده ها از طریق بلندگوها به بیان احساسات خود پرداختند و از عزیزانشان خواستند که هر چه زودتر خود را از بند این فرقه ظالم نجات دهند

پیام خانواده ایرانپور به عزیزانشان در اشرف 07 بهمن 1389

پیام خانواده ایرانپور به عزیزانشان در اشرف

پیام خانواده ایرانپور به عزیزانشان در اشرف

یکسال پس از آغاز تحصن خانواده ها در برابر پادگان اشرف 06 بهمن 1389

یکسال پس از آغاز تحصن خانواده ها در برابر پادگان اشرف

حدود یکسال است که تعدادی از خانواده های اعضای سازمان مجاهدین خلق مستقر در پادگان نظامی اشرف در برابر دروازه اصلی و سایر دربهای ورودی این پادگان تحصن کرده و خواهان دیدار آزادانه و بدون واسطه با عزیزان خود بعد از سالها دوری از آنها هستند. داستان خانواده ها تا امروز و خصوصا ظرف یکسال گذشته درست نقطه مقابل دعاوی رجوی را نشان داده و او را حقا در برابر آزمایش خطیری تا جائی که به شعارهایش بر میگردد قرار داده است. بر کسی پوشیده نیست که رجوی و سران فرقه اش حق ارتباط آزاد با خارج از حیطه سلطه خود را به اعضا نمیدهند

خانواده ها: از تلاش و حضورمان در جلوی اشرف دست بردار نیستیم – قسمت دوم 03 بهمن 1389

خانواده ها: از تلاش و حضورمان در جلوی اشرف دست بردار نیستیم – قسمت دوم

آقای حسین ثابت رستمی که برادرش بیش از 20 سال است اسیر فرقه رجوی در اشرف است و اخیرا از جلوی درب قرارگاه بازگشته است بیان داشت:آنچه که قبل از رفتن به درب اشرف در ذهنم بود و آنچه که من در آنجا از مناسبات سازمان دیدم زمین تا آسمان فرق داشت.در کجای دنیا چنین چیزی ممکن است که انسان ها را در محیطی بسته 25 تا 30 سال بدون هیچ آزادی نگهداری نمایند و به آنها بگویند که پدر و مادرتان را کشتند و حالا که برای ملاقات آمدند بگویند که به آن ها توهین کنید

تاملی بر نقطه نظرات خانواده ها پس از سفر به اشرف ـ قسمت هفتم 03 بهمن 1389

تاملی بر نقطه نظرات خانواده ها پس از سفر به اشرف ـ قسمت هفتم

آقای محمدرضا محمد نژاد: به نظر من سازمان تمام تلاشش این است که بچه ها با خانواده ها ارتباطی نداشته باشند. بالاخره ارتباط نزدیک عاطفه های خفته را در بچه ها بیدار می کند احساساتی در درون افراد حاضر در اشرف بوجود میاورد. ظرف این بیست و چند سال این احساسات محصور شده است. آنهایی که در اشرف هستند مثل برادر من قادر نیستند احساساتشان را ابراز کنند. ولی وقتی آنها پدر، مادر یا خواهر یا زن برادر شان را می بینند یا هر کسی از نزدیکانشان را آن عاطفه ی خفته بیدار می شود.

blank
blank
blank