راستی دنیا دارمکافات است. مرحرمه بتول خانم خیلی به اعضای ناراضی ظلم کرد خصوصا وقتی دربخش امنیت وپرسنلی وزندان مسولیت داشت علیه اعضای ناراضی وجدایی طلب ازفرقه رجوی چه اهانتها وشکنجه های روحی و روانی و فیزیکی که نداشت و همواره تکیه کلامش این بود که شمایان را درهمین اشرف به خاک ذلت میکشانیم ومیکشیم! غافل ازاینکه مرحومه بتول خانم به حکم خدایی و جبرزندگی میبایست روزی به خاک ذلت بیفتد وطعمه خاک شود!!

گماشته های رجوی ازاین خانواده زحمتکش گیلک با سنگ وفحش و ناسزا پذیرایی کردند ودلشان را شکستند واجازه ندادند که حتی صدای این مادردردمند به گوش عزیزانش برسد ولیکن این خانواده عزم جزم دارند و براین باورند که گمشده های خویش را بازخواهند یافت و با مراجعه به دفترانجمن خواستند که هرچه سریعتربه کمپ موقت لیبرتی بروند تا درشرایط مساعدی که درآنجا مهیا شده است بتوانند به سران رجوی بگویند که گروگانها را آزاد کنید وهمچنین درپس سالیان مغزشویی ودروغ وفریبکاری تشکیلات رجوی والقائات فکری به اعضای نگون بخت، احمد وامین دریابند که هنوزنقطه امیدی مانده است ومیتوانند به وطن وآغوش خانواده بازگردند.

یکبار دیگر با تاثر و تالم متاثر از مصیبت وارده، درگذشت اندوهبارآزادمرد هادی شمس حائری را به تمام یاران ودوستان جداشده در سنگر مبارزه و روشنگری علیه مناسبات فرقه گرایانه رجوی و خصوصا به خانواده محترمشان تسلیت میگوئیم وبرای آن مرحوم طلب مغفرت داریم و آرزومندیم که قربانیان واغفال شدگان رجوی ازجمله فرزندان مرحوم حائری بنامهای نصرت و امیر به خود آمده و قدرشناس زحمات بی شائبه مرحوم مغفورهادی شمس حائری باشند وبا یک تصمیم قاطع وعاقلانه خود را ازصفوف رجوی ملعون جدا کرده و به آغوش جامعه آزاد و کانون گرم و پر مهرخانواده بازگردند.

همت کنید چه ازاشرف وچه ازلیبرتی فرارکنید وخودرا به نیروهای محافظ عراقی معرفی کنید دراین صورت خواستید نزدخانواده هایتان بازگردید که چه بهترواگرنخواستید به خارجه بروید وزندگی نو و جدیدی را بدور از کنترل تشکیلات فرقه رجوی شروع کنید. مهم اینست که ازشر رجوی رها شوید وآرامش و زندگی نوینی را استارت بزنید. ماهی را هروقت ازآب گرفته شود تازه است. رودربایستی وترس ودلهره را به کناری گذاشته وبا پس زدن موانع ذهنی وعینی استقلال خودرا بازیابید.

امروزهم باز به اتفاق دخترم به دفترانجمن مراجعه کردیم تا سایر خانواده های متحصن مقابل کمپ اشرف تنها نمانند ولیکن این دفعه مقابل کمپ موقت لیبرتی بست می نشینیم تا عزیزمان را درآغوش بکشیم وبا خود به خانه وکاشانه خود بازگردانیم وازاین حیث وجدانهای بیدار بشری و نهادهای حقوق بشری و خصوصا دولت مردمی عراق را به استمداد می طلبیم. خدایا برچشم انتظاری واضطراب ما خانواده های دردمند پایانی نیست

ایکاش علی قلیزاده عضو اسیراشرفی میدانست که مادرش درچشم انتظاری با آرزوی در آغوش کشیدنش در یک سانحه رانندگی به ابدیت پیوست وپدرش درحسرت دیدن یار و فرزند دلبندش دوچشم بینایش را از دست داده است ولیکن کماکان با مراجعه به دفترانجمن دنبال فرزندش را میگیرد و با امیدواری تمام تلاش دارد به اتفاق دختران و پسرانش در مقابل کمپ اشرف و لیبرتی به بست بنشیند و برای رهایی علی قلیزاده ازچنگال رجوی از مجامع بین المللی و دیگر نهادهای حقوق بشری و دولت عراق استمداد بطلبد.

سید طاهر محمدزاده از جمله کسانی بود که با تقبل رنج فراوان برای اولین بار با اشتیاق و آرزوی دیدار حضوری با برادر اسیرش سید ولی محمدزاده عازم کمپ اشرف شد و فعالیت چشمگیری داشت تا پیامش را به برادر اسیرش برساند که دروغ های فرقه رجوی را نخورد و خود با یک تصمیم قاطع ازفرقه رجوی کنده شده و نزد نیروهای عراقی محافظ اسرای دربند اشرفی رفته و برای همیشه درکانون گرم و پرمهر خانواده به آرامش برسد.

خبر رهایی قربانعلی حسینی نژاد را خواندم و بی نهایت خوشحال شدم. با تمام وجودم آزادی و رهایی غلام را ابتدا به ایشان و خانواده محترمشان و همچنین به تمامی وجدانهای بیدار بشری تبریک و شادباش میگویم. غلام روابط که همگان به این نام آشنا هستند تنها خدا میداند که چه رنج و مشقات عظیمی را از ناحیه رجوی خائن و سایرسران تشکیلات مخوف خصوصا زنان نگون بخت و حلقه بگوش رجوی(شورای رهبری) متحمل شده است.

با انتقال شماری از اعضای نگون بخت اعضای فرقه رجوی ازکمپ بدنام اشرف به ترانزیت (لیبرتی) تاکنون دهها تن ازاعضای ناراضی که شرایط رهایی و فرار از چنگال رجوی و تشکیلات مخوف آنان را از کمپ لیبرتی بدلیل کمرنگ شدن کنترل تشکیلاتی مهیا و مساعد دیده اند جسورانه اقدام به فرار کرده اند. اطلاع پیدا کردیم که شماری دیگر از جمله آقایان حسن یزدی، میثم پناهی، شاهین و شهاب کریمی هم موفق به فرار از کمپ لیبرتی شده اند.

خانواده های گیلانی ازصبح زود جمعه به اتفاق سایرخانواده ها مقابل کمپ اشرف متحصن شدیم شاید که بتوانیم عزیزانمان را شناسایی کرده وبا آنان صحبتی داشته باشیم تا عواطف به مسلخ کشیده شده آنان را زنده و احیا کنیم تا مسیر رهایی آنان ازتشکیلات مخوف رجوی هموار شود ولی سران تشکیلات مخوف رجوی در روند انتقال اعضای دربند اشرف به کمپ لیبرتی آنچنان کارشکنی کردند که عملا اکیپ انتقالی در تاریکی شب از مقابل ما عبور کردند تا بتوسط خانواده ها مورد شناسایی قرار نگیرند.

خانواده های دردمند و چشم انتظار گیلک که هر یک عزیزی در اسارتگاه اشرف دارند در تاریخ یازدهم اردیبهشت 1391 بمنظور دیدارحضوری با عزیزان دربندشان عازم عراق ناامن و کمپ اشرف شدند.خانواده های مذکور در هنگامه پیوستن به سایر خانواده های مقاوم و متحصن مقابل اسارتگاه اشرف اظهار داشتند عزم جزم داریم که با عزیزانمان در کمپ اشرف و کمپ ترانزیت (لیبرتی) ملاقات حضوری داشته باشیم و در این خصوص از آقای کوبلر و دولت عراق استمداد می طلبیم که در شرایط تعیین تکلیف اعضای نگون بخت فرقه رجوی به خواسته های برحق خانواده های اسرای دربند تشکیلات مخوف رجوی عمیقا گوش داده و این خواسته ها را اجرایی نمایند.

شماری ازخانواده ها که هریک عضوی از خود را در اسارتگاه رجوی دارند خواستار آن شدند که هر چه سریعتر با ایجاد تسهیلات لازم اینبار به ترانزیت اعزام شوند و خاطرنشان کردند که لاجرم در مکان جدید کنترل تشکیلات روی اعضای نگون بخت و از دنیا بی خبر کمتر و یا به صفر رسیده و میتوان با یک ملاقات حضوری با زنده و احیاء شدن عواطف به قربانگاه رفته عزیزان خود، آنان را برای همیشه از شر رجوی راحت کرده و به کانون گرم و پر مهر خانواده بکشانند و خانواده ها بر این باور خود مصر بوده و از خدا خواستند که خواسته هایشان محقق شود.