چنانچه مطلعیم بالاخره موضوع تمکین مجاهدین برای استارت کار درخواست پناهندگی و مصاحبه انفرادی افراد در محلی به تشخیص کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل و قطعا دور از اردوگاه عراق نو (اشرف) آغاز شد. اولا بخوبی مشخص شد سازمان صد در صد از مواضع حتی 70 روز پیش خود و گنده گویی هایش کوتاه آمده بطوریکه حرفهای مریم قجر که می گفت ما دراشرف می مانیم و سر این هم با کسی مذاکره نمیکنیم، بطور کلی پنبه شد

حجم کنفرانس های قبل از اعلام لیست درحد ماکزیمم های تشکیلاتی مجاهدین دنبال می شد تا سازمان بتواند حداقل هایش را با حفظ اردوگاه اشرف بدست آورد ولی بالاخره جداشدگان، فعالین حقوق بشر و جامعه جهانی و ملت ایران و حتی کارشناسان و تحلیل گران گروههای تروریستی امریکا هم مسیر دیگری را برگزیدند و اینک سازمان در تعجب این اتفاق ناگوار ناچارا و بالاجبار روبه تنها گزینه موجود نموده و با کلنجار رفتن با مواضع مشخص کمیساریای ملل متحد و طرح عناوینی همچون درخواست پناهندگی جمعی

بعد از رهبری رجوی در درون تشکیلات تغییر ایدئولوژیک دادند و بعد از مدتی فضای سیاسی کشور به سمت انقلاب رفت و این گروه با ایدئولوژیک التقاطی وارد صحنه سیاسی ایران شدند و چون در میان مردم و انقلاب برای خودشان جایی پیدا نکردند. در سال60 رسماٌ اعلام مبارزه مسلحانه کردند که رجوی سریع به ماهیت اصلی خود برگشتند یعنی مزدوری , وطن فروشی

اگر عملکرد گذشته این باند و به خصوص کارهای مسعود رجوی را مرور کنید می بینید لاپوشانی شکست های خود وکوبیدن طبل های توخالی بعداز شکستها در کارنامه این شخص وجود دارد. نمونه امروز آن انتخاب یک شبه خانم زهره اخیانی است که بعداز چهار سال یک مرتبه به فکر رای گیری وتشکیل نشست های درونی برای انتخاب مسئول اول سازمان افتاده است.واین موضوع را در شرایطی اعلام نمود که مجدداٌ سازمان در لیست سیاه قرار گرفته بود واین انتخاب هم مثل تصمیم های غلط رهبران فرقه وشخص رجوی می باشد

11 مهرماه (سوم اکتبر) روز استقلال کشور عراق است. هفتاد و نه سال پیش کشور عراق براساس خواست ملت توانست به آرزوی دیرینه خود نائل آمده و به ارزشی بزرگ در تصمیم گیری های آینده آن کشور دست یابد. این سالگرد اکنون مصادف است با اتمام حضور نظامیان اشغالگر امریکایی در کمتر از 80 روز دیگر. ولی آرزوی دیرینه عراقیان زمانی مسجل خواهد شد که عوامل انفجارات و ترورهای نامشخص روبه زوال رود و مردم زجر کشیده عراق به صلح و آرامش برسند.

براین باور شدم که سران سازمان علیرغم هر های و هوی و با این اتفاقات افتاده پایان کار خود را می بیند، اینکه اشرف بزودی برچیده خواهد شد و حتی آنان در این دستپاچگی نمی دانند تصور کنند که به کجا خواهند رفت و یا فرار خواهند کرد و اصلا در آن وضع بهم ریخته سه ماه بعد با چه سرنوشتی روبرو خواهند شد واگر ذره ای از واقعیتها را بگویند ریزش نیرو بطور وحشتناک تحقق خواهد یافت و حتی انتخاب مسئول جدیدشان هم اینست که بگویند طرح و برنامه داریم و کم نیاورده ایم ولی در خوابند

رجوی در پیام خود از فاز جدید اقدامات سازمان از اول مهر خبر داد. براساس تجارب اعضای جداشده، بنظر می رسد این پیام بیشتر مربوط به قرارگاه اشرف و نفرات اسارتگاه بابت آماده سازی و آموزشهای فضا سازی جهت هرگونه درگیری های بعدی و احتمالا کشته سازی باشد. خانواده های مراجعه کننده اخیر تبریزی طی مشاهدات خود اظهار می کنند در بین نگهبانان مجاهدین اعضای دشنام گو و بی ادب و بی پرنسیب نیز قرارداده شده تا این دفعه خانواده ها یعنی مردان و زنان پیر و بچه ها را بنحوی از قرارگاه دور ساخته

چماقداراران اندک ودارودسته رجوی که فقط مدام فحش و بد و بیراه برزبان رانده و سعی در کتک کاری جداشدگان داشتند، سعی می نمودند از تمامی نفرات جداشده فیلم تهیه نموده تا در عملیات بعدی برای مجازات و یا ترورشان مطابق رهنمود چندین سال گذشته رهبر فراری مجاهدین، مسعود رجوی و یا خطاب قراردادن مریم قجر در چند روز گذشته بانام مزدوران بارزانی و مالکی و رژیم ایران، مورد بهره برداری قراردهند. ولی این موضوع بخوبی برای اصحاب رسانه اروپایی نشان داد که سازمان مجاهدین تحمل حرفها و نظرهای اعضای سابقش را برای حداقل هم ندارد

مجاهدین در سال 1360 ودر تهران و بعضی شهرها همانند طالبان، که به کمر دختر بچه ها و پسر بچه های 10 ساله در افغانستان مواد انفجاری بسته و به آنان می گوید با فشار این دگمه شما با اسب وارد بهشت می شوید!!!، نارنجک به دست بچه های دانش آموز سال اول و دوم نظری می داد تا مامورین ایران را بکشند. مگر عینا با همین روشها در شهریور سال 1360 ودر تبریز، سازمان بدست فریب خورده ای بنام مجید نیکو نماینده رهبری را با ترفند نزدیک شدن به ایشان به شهادت نرساندند، پس تروریست تروریست است و خوب و بد ندارد

مریم از سحرگاه تا شامگاه توسط مریدان خود به نیروها القا می کنند که رفتن به این کشور وآن کشور برای این گروه یک پیروزی است و توانستیم بعد از 8 سال مجدداً از لیست سیاه در آییم ولی باز هم نشد و به همین خاطر می توانم بگویم که تبلیغات فرقه و رهبران فرقه برای حفظ نیرو که به هیچ امکانات رسانه ای در آن کمپ دسترسی ندارند یک مدت کوتاه می باشد که بتواند جلو ریزش و فرار نیروها را با وعده های تازه بگیرد ولی در ماه های آینده که در پیش روی ماست خروج دست جمعی نیروهای اسیر شده در فرقه مجاهدین را شاهد خواهیم بود

بنظر میرسد سازمان در یک سراشیبی نزول و ازهم پاشیدگی تشکیلات سعی دارد با تمام دغلکاری ها اعضای خود را در بستری از ناآگاهی ها در خصوص مسائلی ساده همچون پناهجو شدن بفریبد. ولی شاید فرقه درمقابل اجتماع بیرون از اشرف جرات چنین اظهارنظرهایی نداشته باشد. که بگوید مشکلات ما تمام شد و کیفا و کیفا عراقی ها جرات نه گفتن به شما را بعد از این نخواهند داشت.

در پیام ویدیویی 26 شهریورسال جاری مسعود رجوی به ساکنان کمپ اشرف وی که پیروزیهای پی در پی مریم و خود را به رخ زندانیها و زندانبانان می کشید و مبارک باد می گفت واضافه می کرد که تلاش این 8 سال است که نتیجه داده و دروغ می گفت که همه ما در تلاش هستیم شما را به عنوان پناهنده سیاسی وآن هم به عنوان یک سازمان قبول کنند و پناهندگی بدهند.