خودم چندین سال در بطن ترانه خوانی ها و ساز و آوازها بودم. تمامی ترانه ها و آهنگ ها توسط 2 نفر به اسم ” کامیار” و” همایون” نواخته شده و ادیت می شود و فقط نفر ترانه خوان از روی آهنگ می خواند، سپس همه نفرات داخل سالن جمع شده و به هر کسی یک ساز داده می شود که حتی بلد نیست اسم آن ساز چیست؟سازمان همه کارهایش اینطوری است، ظاهری شیک و آراسته درست می کنند و اهداف و کارهای کثیف و پلید” رجوی” را پشت آن سازماندهی می کنند و اسمش را هم می گذارند” تلاش برای آزادی خلق قهرمان”.

باخبر شدیم یکی از خواهران اسیر در فرقه، سرکار خانم زهرا میرباقری و آقای بار اسکندر توانسته اند درروزهای اخیر از دست دژخیمان باند تروریستی رجوی فرار و پنجشنبه 8/4/90 در بغداد ضمن حضور در کنفرانسی و با حضور فعالین حقوق بشر عراقی و بین المللی از پشت پرده جنایات و مغزشویی و سرکوب گروه رجوی با حضار و نمایندگان رسانه های عراقی سخن بگویند. ضمن تبریک رهایی و شروع زندگی ایشان، مطمئنیم که شاهد اهتمامشان در جهت آزادی سایر اعضای گرفتار در فرقه خواهیم بود.

مریم رجوی با دجالگری و پررویی زیاد و در اوج هذیان و منگولیسم گفت که آمریکا با قرار دادن آنان در لیست تروریستی یک نیروی اصلی را برای تغییر در ایران بسته است؟؟؟!!! عجب غلط هایی، واقعاً زهی بیشرمی، مگر زمانیکه دست اینها حتی تا اسفند 1381 و دولت صدام حسین باز بود و تعدادی هم تانک دم دستشان بود چه غلطی توانستند بکنند که حالا اظهار وجود می کنند.

آقای رجوی دوران شما هم در این سال تمام شده چرا که شکاف در بین غرب و شرق وجود ندارد و تمام انقلاب های منطقه هم نشانگر این است که کسی نمی تواند سرنوشت آن را به سود خود عوض کند و ملت ایران هم اگر قرار باشد سرنوشت را ورق بزند دیگر شما و امثال شما نمی تواند آن را به سود خود ورق بزند و این آگاهی در جامعه ما هم وجود دارد که خودش برای خود و سرنوشتش تصمیم بگیرد و شاید شما در غارها و اماکن مخفی خود که ترس از لو رفتن دارید نگذارند به این فکر کنید ولی واقعیت در19 فروردین خودش را بروز داد

از نزدیک وقتی مرگ بر رجوی را فریاد می زدیم، احساس می کردیم ذرات نامرئی آخرین ایدئولوژی نجس رجوی از درونمان خارج می شوند، و یک نوید به ساکنان اشرف و زندانیان رجوی داده می شود که کسانی از بیرون به فکر نجات آنها هستند. و تا مرگ و محاکمه رجوی از پا نخواهند نشست. روزیکه خبر مرگ” بن لادن” را شنیدیم، پشت بلندگو در کنار سیاج اشرف رفته و با تمام توان فریاد زدیم،” امروز بن لادن، فردا رجوی”!!

فرمانده فتح الله یکی از زندانیان سیاسی زمان شاه بود که هم بند رجوی بود، رجوی با چند نفری که هم بند بود یا آنها را در عملیات ها به کشتن داد و یا در قرار گاه حبس نمود تا بتواند خود را قهرمان زندان کند و به بقیه نیروها بگوید که فقط من بودم که در زندان این گروه را رهبری کردم حتی ازهمبندی های موجودش در نشست های درونی استفاده می کرد و تلاش می کرد آنها را به ماموریت بفرستد تا آنها احساس نکنند که در آینده حذف فیزیکی می شوند، یکی از آن قربانیان فرمانده فتح الله بود.

مطلع شدیم خانم فاطمه تقی نژاد مادر محترمه آقای یوسف خوب زمانی (گروگان رجوی در اردوگاه اشرف)جان به جان آفرین تسلیم کرد.مرحومه خانم فاطمه تقی نژاد سالهای طولانی، در انتظار به آغوش کشیدن فرزندش بسر برد و به سختی، دوری و فراق او را تحمل می کرد. بی تردید، اشک این مادر فداکار، بسیار مهربان و چشم براه و مشتاق دیدار فرزند دلبندش انگیزه ی تلاش های بی پایان انجمن نجات آذربایجان شرقی برای رهایی آقای یوسف خوب زمانی ازدست رجوی این رهبر آدم کش بیشتر خواهد کرد.

مشخصا خود امریکا باور اساسی به امکان اثربخشی مجاهدین در معادلات ایران را قبول ندارد و لذا می توان پیش بینی نمود که سران جنایتکار مجاهدین چگونه بعد از اعلام دولت ایران در خصوص دولت در تبعید از فرط عصبانیت هرگونه خیال احمقانه را در سر بپرورانند ویا شروع به یاوه گویی کنند که اگر مارا دست کم نمی گرفتند ما اله میکردیم و بله میکردیم. ولی آنچه مهم است اینکه مجاهدین از منظر امریکا هم هیچ خطری برای نظام ایران محسوب نمی شوند و کارایی حداقلی را نیز دارا نمی باشند

حال سازمان در یک نمایش انتحاری تمام تلاش خود را برای گرفتن کمترین امتیاز قبل از ترک اردوگاه اشرف در اواخر آذرماه 1390 انجام میدهد از تحصن 42 نفره در ژنو برای حفاظت اشرف گرفته تا برگزاری کنفرانس 100 نفره با 5 مقام پیشین امریکایی مواجب بگیر. پیش بینی می شود سازمان در لوای تشکیلات اقدامات بایسته را از هم اکنون برای نحوه چگونگی خروج از اشرف آغاز کرده است. ولی در هر صورت آخرین دژ فرقه رجوی با شرایط مخفی ماندن مسعود رجوی در حال حذف شدن، از هم پاشیدن بوده

وظایف انسانی و وجدانی و سیاسی بر یکایک ما حکم می کند با هزاران بار گلوله باران فرهنگی و سیاسی و حتی اجتماعی یعنی افشارگری های اساسی از خیانت های مجاهدین درایران و کشور عراق و جدیت در پیگیری شکایت های مطرحه جداشدگان علیه سران و تشکیلات مخوف رجوی این لحظات آخرین را از آنان گرفته و با اقتدار پیروزی درهم شکستن اردوگاه اشرف را حتی پیش از آذر 90 بچشیم.

اما چرا آن اتحاد امروز نیست و چه چیز باعث شد اتحادی که در سال 60 در شورای ملی مقاومت با نفراتی همچون بنی صدر، حزب دموکرات کردستان، حاج سید جوادی،متین دفتری، خانم هشترودی وغیره…. دیگر وجود نداشته باشد، بلی ماهیت شما را همان موقع آنها فهمیدند و جداشدند، چرا در این30 سال به این فکر نکردید و همیشه آنها را مقصر دانستید و خودتان را عاری از هر اشتباهی، بلی اشتباهات شما آنقدر بود که باعث شد از جامعه دور شوید

باز هم 4 خرداد از سرفصل های مهم سازمان تروریستی مجاهدین فرارسید. شاید باورش سخت باشد ولی در سالهای قبل از سرنگونی صدام حسین نیز سازمان عملا مراسم قابل توجهی برپا نمی کرد ودر سطح چسباندن عکس های بنیان گذاران در محل بولتن سالن غذاخوری اکتفا می نمود. بنظر میرسد علی الخصوص بعد از اجرا و تکمیل شدن پروسه مراحل تحولات فرقه ای و ایدئولوژیک تحت عنوان انقلاب درونی مجاهدین از سال 1364، رهبری سازمان خود را هزار و یک سر و گردن بالاتر از سران اولیه سازمان در سال 44 ارزیابی می نمود