در قسمت های پیشین به سخنرانی مریم رجوی این سمبل شوم استثمارگری که در آن گفته بود حقوق زنان باید در تمامی پهنه ها به رسمیت شناخته شود پرداختم و نوشتم که این حرف کاملاً درست است اما برای اینکه ببینیم مریم رجوی در عمل 180 درجه مخالف این حرف عمل می کند بهترین راه […]
در قسمت های پیشین به سخنرانی مریم رجوی این سمبل شوم استثمارگری که در آن گفته بود حقوق زنان باید در تمامی پهنه ها به رسمیت شناخته شود پرداختم و نوشتم که این حرف کاملاً درست است اما برای اینکه ببینیم مریم رجوی در عمل 180 درجه مخالف این حرف عمل می کند بهترین راه بررسی مناسبات مجاهدین خلق است که بر پایه اعتقادات و دستورات او و رجوی اداره می شود. بر این اساس در دو قسمت قبلی برخی از موارد مطرح شده را با وضعیت و شرایط زنان در تشکیلات مجاهدین خلق مقایسه کردم و در این قسمت به چند مورد دیگر می پردازم.
– منع هرگونه بهرهکشی جنسی از زنان تحت هر عنوان: در مورد بهره کشی جنسی از زنان تشکیلات مجاهدین خلق توسط رجوی که با واسطه گری مریم رجوی صورت گرفته است، خوانندگان را ارجاع می دهم به افشاگری خانم های جداشده “بتول سلطانی”، “زهرا میرباقری”، “فرشته خلج” و “نسرین ابراهیمی” که برخی از آنها قبل از جدایی در رده شورای رهبری مجاهدین خلق بودند. آنها در افشاگری های خود درباره مناسبات فاسدی که رجوی با زنان برقرار کرده بود و از جمله به جلسات موسوم به “رقص رهایی” که در آن زنان می بایست لخت شده و در جلوی رجوی برقصند و به صورت جمعی به عقد رجوی در آیند و همچنین به بهره کشی مشخص جنسی رجوی از تعداد زیادی از زنان تشکیلات مجاهدین خلق که توسط شخص مریم رجوی برنامه ریزی می شد موارد زیادی را بیان کرده اند.
– حق فعالیت سیاسی-اجتماعی و اقتصادی: در مناسبات مجاهدین خلق هیچ عضوی اعم از زن یا مرد، اجازه خروج از مقر مجاهدین خلق به صورت آزادانه و انفرادی را ندارد و در نتیجه در جامعه حضور ندارند چه رسد به اینکه بتوانند فعالیت اجتماعی داشته باشند. آیا تا بحال کسی دیده است که یکی از اعضای مجاهدین در آلبانی به صورت انفرادی در یک برنامه اجتماعی شرکت کرده باشد؟ آیا نمونه ای وجود دارد که عضوی از مجاهدین نه فقط زنان بلکه مردان هم، به صورت آزادانه و انفرادی در خیابان های یک شهر آلبانی دیده شده باشند که در حال صحبت با مردم و یک فعالیت اجتماعی هستند؟ جواب منفی است.
از نظر فعالیت اقتصادی نیز وضع همین است. یعنی اعضای مجاهدین خلق اعم از زن یا مرد وقتی آزاد نیستند که از مقرشان خارج شوند، نمی توانند فعالیت اقتصادی داشته باشند. ضمن اینکه در این زمینه این حقیقت هم وجود دارد که رجوی ها اجازه داشتن حریم شخصی و استقلال مالی را به اعضا نمی دهند. هیچ یک از اعضا پول یا حساب بانکی یا سرمایه منقول و غیر منقولی ندارند که بتوانند با آن فعالیت اقتصادی داشته باشند.
نتیجه گیری: نه تنها اعضای زن بلکه اعضای مرد نیز در این تشکیلات بسته و کاملاً کنترل شده اختیار و آزادی ندارند و رجوی های استثمارگر حقوق شان را در همه پهنه ها از آنها گرفته و هیچ حقی غیر از بردگی برای آنها قائل نیستند.
بنابراین باید به مریم رجوی گفت، حقوق زنان ایران پیش کش، تو اولیه ترین حقوق انسانی اعضایی که همچون برده گرفتارشان کرده ای را به آنها بده تا ببینی که دیگر از تشکیلات شیطانی و تروریستی ات چیزی باقی نخواهد ماند.
ایرج صالحی
