رفاه فرماندهان و رنج نیروها در سازمان مجاهدین خلق

در سال 1377 بار دیگر سازماندهی ها تغییر یافت. تمرکز نیرو در قرارگاه اشرف تغییر کرد و نیروها در قرارگاه هایی در مناطق مختلف عراق تقسیم و مستقر شدند. مقر ما که به آن فرماندهی هفتم می گفتند به یک پادگان که ارتش عراق در اختیار مجاهدین خلق گذاشته بود در استان بصره در نزدیکی […]

در سال 1377 بار دیگر سازماندهی ها تغییر یافت. تمرکز نیرو در قرارگاه اشرف تغییر کرد و نیروها در قرارگاه هایی در مناطق مختلف عراق تقسیم و مستقر شدند. مقر ما که به آن فرماندهی هفتم می گفتند به یک پادگان که ارتش عراق در اختیار مجاهدین خلق گذاشته بود در استان بصره در نزدیکی شهر “قرنه” عراق انتقال یافت. نام این مقر “قرارگاه حبیب” و “حمیده شاهرخی” با نام مستعار افسانه فرمانده آن شد.

هرچند ما با گرمای عراق آشنایی داشتیم و در آن زندگی کرده بودیم اما هوای این منطقه علاوه بر دمای زیاد، به شدت شرجی بود و از این نظر با بقیه مناطقی که قبلاً در آن بودیم تفاوت داشت. برخی روزها آنقدر درصد رطوبت هوا زیاد بود که از شدت عرق آنچنان خیس می شدیم که گویی آب روی سر نفرات ریخته اند. با اینکه نفرات در گرما و هوای شرجی کار می کردند اما فرماندهان بطور عام در اتاق های شان در زیر کولر کار های شان را انجام می دادند.

یکبار برای کاری به اتاق افسانه رفته بودیم. او مشغول خوردن بستنی در زیر کولر بود! در حالی که نیروهایش در حالی که زیر آفتاب و هوای به شدت شرجی کار می کردند و چنین امکانی نداشتند.
افسانه با دیدن ما متوجه شد که گاف داده و خواست آن را ماستمالی کند، به همین دلیل گفت “فکر نکنید من خودم تنهایی بستنی می خورم، من دارم این را چک می کنم که اگر مناسب بود دستور بدهم برای همه بخرند”!

لابد دستور رجوی بود که کارهای سخت مثل چک خوشمزه بودن بستنی توسط بالاترین فرماندهان صورت بگیرد زیرا صلاحیت بالاتری داشتند!

اگرچه روزی مجاهدین خلق از برابری و برادری و مساوات دم می زدند اما گذر زمان مشخص نمود که آنها فقط شعاری برای جذب نیرو بودند. رجوی ها و در گام بعدی تعدادی از فرماندهان بالای تشکیلات، شرایط زندگی و امکانات شان با بقیه نفرات کاملاً متفاوت بود و از بهترین امکانات و غذاها استفاده می کردند و با آخرین مدل ماشین های ژاپنی یا آمریکایی تردد می نمودند و جدا از بقیه نیروها زندگی نسبتاً اشرافی داشتند.
امروزه نیز در حالی که اعضا بدلیل عدم رسیدگی های پزشکی و هزینه نکردن برای بیماری هایی که در یک جامعه عادی عموما قابل درمان هستند، به راحتی به سمت مرگ سوق داده می شوند، مریم رجوی برای درمان با هزینه بسیار بالا در مجلل ترین مکان ها و گران ترین چشمه های آب گرم فرانسه به خودش حسابی می رسد، برای هر برنامه یک لباس جدید می پوشد و هر امکانی که بخواهد برایش فراهم است.

ایرج صالحی