در یک ارتباط تلفنی با گردهمائی پاریس، خانم عبداللهی به توصیف شرایط و طرح خواسته ها پرداختند.ایشان اظهار داشت: حتی اگر یک نفر در این اسارتگاه بزور نگاه داشته شده باشد ما این محل را ترک نمی کنیم. نزدیک به 5 ماه از حضور ما در این مکان گذشته است و هر روز به عمق ماهیت پلید این فرقه بیشتر پی می بریم. ما ترسی از تهدید های سران این فرقه نداریم.
همانطور که در گزارش روز گذشته اجتماع خانواده ها در برابر دروازه پادگان فرقه ای اشرف عنوان گردید، تعدادی از شیوخ و سران طوایف و مقامات استان دیالی در اجتماع مربوطه حاضر گردیده و برای آنان سخنرانی نمودند. این افراد به منظور متقاعد کردن رهبران فرقه رجوی برای اجازه دادن به خانواده ها برای دیدار با عزیزانشان به محل رفته بودند که اقدامشان مانند موارد مشابه گذشته بی نتیجه ماند و حتی با توهین و بدرفتاری افراد فرقه نیز مواجه گردیدند.
وقتی شیوخ حاضر در این اجتماع در خصوص ضوابط و مقررات درونی فرقه رجوی از زبان اعضای رها شده بطور مستقیم مطلع گریدند بسیار تعجب کرده و آنرا کاملا مغایر با سنت ها و قوانین اسلامی و عرف اجتماعی دانستند. آنان اذعان نمودند که به انحطاط اخلاقی این فرقه تا این حد اشراف نداشتند. آنان از خانواده ها دعوت کردند تا به مرکز استان دیاله (شهر بعقوبه) رفته و در جمع مسئولین و شیوخ استان صحبت کنند و همچنین اعلام آمادگی نمودند تا یک نمایشگاه در این رابطه برای اهالی مرکز استان برپا کنند تا بیشتر به ماهیت این فرقه پی ببرند. توضیح در خصوص مطالبی از جمله طلاق اجباری، غسل هفتگی، دیدگاه فرقه در خصوص خانواده (پدر، مادر، همسر، فرزند و ارتباط با خانواده)، فکر کردن، دوستی با سایر اعضا و غیره در مناسبات درونی سازمان باعث بهت و هیرت آنان و همچنین خبرنگاران حاضر در اجتماع گردید. سران طوایف استان دیاله اینگونه مناسبات را غیر انسانی و شنیع توصیف کردند.
در همین رابطه روزنامه عراقی بدر به تاریخ 30 خرداد 89 از قول قائم مقام فرمانداری شهرستان خالص (شهری که پادگان اشرف در نزدیکی آن قرار دارد) نوشت: «یک هیأت از حکومت محلی و شخصیت های مهم عشایری به منظور اعمال فشار بر رهبران سازمان مجاهدین خرق برای دیدار خانواده ها با فزرندانشان و در نظر گرفتن جنبه انسانی قضیه، عازم اردوگاه اشرف شدند، اما این اقدام همانند اقدامات مشابه گذشته بی نتیجه ماند». در جریان اجتماع در برابر پادگان اشرف، رهبران فرقه اقدام به آوردن تعدادی از عناصر مغزشوئی شده خود نمودند تا از داخل پادگان به هتک حرمت و فحاشی بپردازند که خود بخوبی گویای ماهیت و وضعیت فرقه رجوی بود. همچنین در یک ارتباط تلفنی افراد حاضر در اجتماع با گردهمائی پاریس، خانم عبداللهی و آقای اکبرزاده به نمایندگی از خانواده های متحصن به توصیف شرایط و طرح خواسته ها پرداختند. در این مکالمه تلفنی که همزمان برای حاضران در گردهمائی پاریس و اجتماع مقابل پادگان اشرف پخش میشد خانم بتول سلطانی عضو سابق شورای رهبری فرقه رجوی در کنفرانس پاریس گفت: "شما باعث شدید تا ما حرکت هایمان را منسجم تر کنیم و اطمینان داشته باشید ما در راستای حمایت از خواسته های شما لحظه ای آرام نخواهیم نشست".
خانم عبداللهی اظهار داشت: "حتی اگر یک نفر در این اسارتگاه بزور نگاه داشته شده باشد ما این محل را ترک نمی کنیم. نزدیک به 5 ماه از حضور ما در این مکان گذشته است و هر روز به عمق ماهیت پلید این فرقه بیشتر پی می بریم. ما ترسی از تهدید های سران این فرقه نداریم. امروز تعداد زیادی از خبرنگاران و چند تن از مقامات و سران عشایر محلی مهمان ما هستند (در این لحظه حاضران در کنفرانس پاریس به ابراز احساسات پرداختند)". آقای ایمان یگانه نیز که به تازگی توانسته است خود را از چنگال اسارت فرقه نجات دهد در جمع خبرنگاران در مقابل دروازه پادگان فرقه ای اشرف حاضر شده و در خصوص مناسبات درونی و وضعیت روحی و جسمی اعضا دست به افشاگری زد. اخبار تجمع مربوطه در بسیاری از خبرگزاری ها و رادیو تلویزیون ها و روزنامه های عراقی و بین المللی انعکاس یافت.
برچسب ها
به یاد مادر زهرا حسینی مادران، منتظران بدرود یافته – قسمت سی و یکم
خواهرم قربانی شده است ملاقات اعضای انجمن نجات مازندران با برادر راضیه احمدیان
مدام اخبار کذب به شما می دهند نامه مرتضی بلالی به برادرش رضا بلالی در کمپ آلبانی
مادران، منتظران بدرود یافته – قسمت سی و یکم
خیانت و جنایت رجوی در حق ملت ایران و اعضای اغفال شده اش گستره و پهنای زیادی دارد که زبان و قلم از بیان تمام عیار آن قاصر و ناتوان است. در این میان خانواده های اعضای گرفتار در تشکیلات بدنام رجوی خاصه مادران از قربانیان اصلی خباثت رجویها محسوب می شوند که در این […]
ملاقات اعضای انجمن نجات مازندران با برادر راضیه احمدیان
اعضای انجمن نجات استان مازندران در شهرستان بابل؛ شهر بهار نارنج با مرتضی احمدیان دیدار کردند. وی همانند همه خانواده های چشم انتظار اولین جمله ای که بعد از سلام و احوالپرسی گفت این بود: که “از خواهرم خبری دارید؟ آیا او هنوز زنده است؟” خواهرش راضیه احمدیان سالیان طولانی است که گرفتار تشکیلات مخوف […]
نامه مرتضی بلالی به برادرش رضا بلالی در کمپ آلبانی
نامه مرتضی بلالی به برادرش رضا بلالی در کمپ آلبانی برادرم رضا سلام امیدوارم که خوب باشی. چند سال است از شما خبری ندارم و نمی دانم به لحاظ جسمی مشکلی داری یا خیر. امیدوارم مشکلی نداشته باشی. چرا با برادرت تماسی نمی گیری؟ ما با هم برادریم من که به شما بدی نکردم. آیا […]
ثبت دیدگاه
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
