ماجرای فعالیتهای هسته ای صلح آمیز ایران و تردیدهایی که کوشش می شود در این باره برای افکار عمومی بوجود آید، چند سالی است که از خبرهای جدی رسانه های داخلی و خارجی است. چند کشور غربی در طول این مدت با بهانه ای بی اساس و تهدید برای ایران، تلاش کرده اند ملت بزرگ ایران را از حق استفاده از فن آوری صلح آمیز هسته ای باز دارند.

امروز در چهارمین سالروز سقوط بغداد و سرنگونی رژیم دیکتاتوری صد ام حسین منبع اصلی کمک های مالی و تسلیحاتی رجوی و اشرف. به گفته خبرنگاران غربی صدها هزار عراقی به خیابانها آمدند و در یک تظاهرات صلح امیز ضمن شادی از سرنگونی دیکتاتور خونخوار خواهان اخراج نیروهای امریکائی از عراق شدند.

معمولاً احزاب و گروه هایی که در کار خود سیری منطقی و عقلی را دنبال می کنند و رفتار و واکنش هایشان پیرو عقل آن هاست، از وقایع گذشته عبرت می گیرند تا از تکرار دوباره ی آن در حال و آینده جلوگیری کنند. اما کسانی مانند رجوی و گروهش که هیچ منطقی برای کارهایشان ندارند و خودشان هم نمی دانند که چه می خواهند و چگونه؟ هیچ گاه تلاشی برای عبرت گرفتن از گذشته نمی کنند و یک اشتباه را بارها تکرار کرده و وقتی مثل وضعیت کنونی فرقه آچمز می شوند (یک اصطلاح سازمانی به معنای مات و مبهوت ماندن یا دست و پا بسته شدن) پیوسته در دور باطلی می چرخند و هر کاری می کنند برای این که از این بن بست رها شوند، غافل از این که تمام راه ها و روزنه ها را خود به روی خود بسته اند و سرانجام تمام خائنان و مزدوران جز این نیست.

روزنامه” ریناشیتا” در مقاله‌ای به‌قلم” آنتونلا ویچینی” ضمن بررسی نمونه‌هایی‌از برنامه‌های خصمانه دولت آمریکا برای ضربه‌زدن به ایران، حرکت وزارت امور خارجه آمریکا به سمت تغییر نگرش نسبت به مجاهدین را، مشکوک ارزیابی کرده است. این روزنامه ایتالیایی در شماره اخیر خود می‌نویسد: در حالی که همراه با فشار فزاینده آمریکا و اروپا بحران ناشی از برنامه هسته‌ای ایران به پایان دوره چهار ساله خود نزدیک می‌شود، وقایع دیگری در جریان هستند که ناشی از سیاست خارجی توسعه‌طلبانه واشنگتن و به منظور ارعاب ایران تلقی می شوند.

16 مارس سال 1988 سالگرد کشتار مردم حلبچه توسط صدام حسین دیکتاتور سابق عراق به وحشیانه ترین شکل ممکن می باشد. سایت ایران قلم به مناسبت این روز و سالگرد فاجعه کشتار کردها توسط رژیم صدام حسین دیکتاتور سابق عراق برگ پنجم از” برگی از تاریخ” را با گزارشی از رادیو فردا و همچنین مقاله ای از محمد حسین سبحانی به همین مناسبت که در آرشیو موجود بود، تقدیم خوانندگان می کند.

طرح امنیتی دولت عراق در بغداد در آستانه‎ی موفقیت است و دست‎آوردهای چشم‎گیری تاکنون داشته اما برخی موانع و اقدامات اشتباه از سوی نیروهای امریکایی و دخالت‎های آشکار آنها در تصمیمات مسؤولان عراق و برخی اقدامات نیروهای امنیتی و ارتش باعث شده که قسمتی از طرح امنیتی بغداد به‎خوبی اجرا نشود. این امر فرصتی را برای فعالیت نیروهای تروریستی، برای برهم زدن اوضاع امنیتی فراهم آورده که با استفاده از خودروهای بمب‎گذاری شده جان افراد بی‎گناه را می‎گیرند و فجایعی همچون حادثه‎ی مستنصریه و کراده به‎بار می‎آورند.

« بغداد – هزاران نفر از اعضای گروه ستیزهجویی که به سرنگون کردن حکومت روحانیون متعهد است سالها در اردوگاهی بزرگ در شمال بغداد و تحت حفاظت ارتش امریکا زندگی کردهاند. سربازان امریکایی برای رهبران ارشد گروه مجاهدین خلق رانندگی میکنند و آنها را از اردوگاه خارج و به آن برمیگردانند. اردوگاهی که در تلاش برای ترغیب وزارت خارجه به حذف نام گروه از لیست سازمانهای تروریستی، میزبان چندین مهمان بوده است. »

سوال من از اقای حائری است که در سال 2003 حدود 10 نفر از مجاهدین بطور سازمانیافته در خیابانهای پاریس به خاطر اعتراض به بازداشت مریم رجوی خودشان را سوزاندند و مجاهدین تمام خیابان را قرق کرده بودند و تعدادی می سوختند و فریاد می زدند و مسولین مجاهدین که خود سوزی ها را هدایت می کردند ایستاده بودند و تماشا می کردند، فقط بخاطر این که مریم رجوی چند روز یا چند ساعت زودتر از زندان آزاد بشود. رهگذررانی که آنجا بودند این صحنه ها را دیدند.

چند تن از مسؤولان لبنانی عضو”ائتلاف 14 مارس” * در بیروت و واشنگتن، از طرح امریکایی انتقال چند هزار نفر از نیروهای سازمان مجاهدین خلق، گروه اپوزیسیون ایرانی، به لبنان پرده برداشتند. این طرح بعد از تصمیم دولت عراق برای اخراج نیروهای مجاهدین خلق از آن کشور و اینکه هیچ کشوری در منطقه حاضر نشده آنها را بپذیرد، اتخاذ گردیده است. دو تن از رهبران ائتلاف مزبور در گفت‎وگویی با روزنامه‎ی”السیاسه” چاپ لندن اظهار داشتند: مسؤولان امریکایی در وزارتخانه‎های دفاع و امور خارجه‎ی امریکا تمایل خود را به سران ائتلاف 14 مارس، برای انتقال عناصر مجاهدین خلق به مناطق مشخص در لبنان، جهت رویارویی با گروه حزب‎الله که از سوی ایران حمایت می‎شود، اعلام کرده‎اند.

در شهریور ماه سال جاری مطلبی تحت عنوان” چهار دهه انحراف” در سایت کانون آوا منتشر شد که دارای نکات جالبی بود و اکنون مایلم از زوایای دیگری نیز به این موضوع انحراف برخورد نمایم وقتی به انحرافات سازمان مجاهدین در طی چهل سال گذشته نگاه می کنیم به چند مورد واضح و آشکار می رسیم که می توان به سه مجموع زیر اشاره کرد: اگر در بدو تاسیس این فرقه ملی گرایی ــ اسلام گرایی و چپ گرایی مبنای اصلی ایدئولوژی آنان بود اکنون بعد از گذشت سالها از آن انگیزه ها جز دیکتاتوری رجوی چیزی باقی نمانده. ملی گرایی آنان با استقرارشان در عراق و اقدام نظامی علیه هم میهنان خود از خاک دشمنی که در حال جنگ با کشور ایران بودرنگ باخت.

بنابر مقاله ای در London Sunday Telegraph در مورخ 25 فوریه، CIA در حال پشتیبانی از مبارزان اپوزسیون در ایران است. این گروه های میلیشیا در اقلیت های ملی ایران ریشه می گیرند” که در پی نارضایتی های شان از رژیم ایران به روش های تروریستی متوسل شده اند.” این روش ها شامل” بمب گذاری،حملات مرگ بار علیه سربازان و مقامات حکومتی است.” این حرکات تروریستی که بدون واسطه از طریق بودجه ی مخفیانه ی CIA تأمین می شوند،توسط آذری ها، کردها، عرب ها و بلوچ ها ی ناراضی که 40 درصد جمعیت ایران را تشکیل می دهند، هدایت می شوند

گروه در حال انحلال مجاهدین در طی تاریخچه سراپا متناقضش به دست آویزها و روش های مختلفی برای بقایش چنگ زده است. یکی از این دست آویزها مساله ی”مبارزه با امپریالیسم”و امحاء آن بوده است. مساله ای که بارها آن را مستمسک کردند تا در سایه آن به اهداف شوم و پلیدشان برسند.