رویاهای مسعود رجوی و پایان کار قرارگاه اشرف
نزدیک به ده سال است که سرنوشت قرارگاه اشرف دستخوش سراب ها و رویاهای مسعود رجوی می باشد و افراد اسیر در این اردوگاه بازیچه رهبر رویا زده و متوهم خود شده اند.تا پایان سال میلادی قبل تمامی سعی سازمان بر این بود که مهلت مشخص شده توسط دولت عراق تمدید شده و شاید راه دیگری برای برچیده شدن قرارگاه اشرف پیدا شود. در ماههای اخیر مسعود رجوی به موارد متعددی دلخوش کرده بود که البته هیچکدام کمکی به او نکرده و طبق تجربه گذشته نیز نخواهند کرد.
بسیاری از اعضای مقر اروپایی مجاهدین خواهان جدایی اند
بر طبق اعلام منابع موثق، اکثر اعضا فرقه دیگر مایل به ماندن در مناسبات نیستند و فقط به دنبال تضمین حداقل های زندگی برای ادامه حیات خویش پس از فرار از درون فرقه می باشند. اگر تا چندی پیش صحبت از تمایل به جدایی رو به رشد اکثریت اسیران حاضر در پادگان اشرف بود، حال مدتی است که این تمایل در اعضای محصور در شهرک «اور سورواز» در نزدیکی پاریس که از آن به عنوان مقر اروپایی مجاهدین یاد می شود، رو به افزایش است.
ورود مجاهدین به جاده بنبست و یکطرفه « کمپ لیبرتی!»
مجاهدین و بویژه رهبری آن در اشرف و پاریس خوب میداند که هر گونه جابجایی به لحاظ استراتژیک ضرری غیر قابل جبران برای آنان است بنابراین با بسته شدن فضای مانور سیاسی بویژه پس از خروج آمریکاییان از عراق راه چاره را دراین دیدند که روی کاغذ عنوان جابجایی را بپذیرند چون پای سازمان ملل و قانون و پایبندی به قوانین بینالمللی را امضا گذاشتهاند ولی در عمل با طرح دلایل واهی آن را اجرا نکنند
سازمان ملل خواستار جابجایی مجاهدین در عراق شد
سازمان ملل روز سه شنبه از دولت عراق خواست امکانات لازم را فراهم کند تا ساکنان اردوگاه اشرف به مکان دیگری منتقل شوند تا بقیه امور مرتبط با خروج آن ها از عراق دنبال شود. برنامه امور عراق سازمان ملل در بیانیه ای گفت: «با توجه به توافقی که در پایان سال گذشته میلادی به دست آمد، حالا زمانی است که دولت عراق باید امور مرتبط با انتقال اعضای اردوگاه اشرف به اردوگاه «لیبرتی» و دیگر موارد را دنبال کند.»
تاملی بر انحطاط و فروپاشی مجاهدین
بایستی ادغان کرد تشدید تضادها و کنتاکت با جریان های سیاسی متعدد ایرانی و حاکمیت سیاسی در ایران همواره از سوی مجاهدین اتفاق افتاد. چرا که سران فرقه دچار خودشیفتگی و خودمحوری تام و تمام بودند، خود را در نوک پیکان تکامل اجتماعی پنداشتن و اما از کمترین دانش آکادمیک و سیاسی و ایدئولوژیک برخوردار بودن جز پیامدها و نتایج ویرانگر برای مجاهدین سود و فایده ای نداشت. در این میان کادرهای تشکیلاتی و عناصر ناآگاه مجاهدین قربانی شدند و هموطنان ایرانی نیز در معرض سهمگین ترین خشونت ها و ترورها از سوی مجاهدین قرار گرفتند.
مجاهدین: گذشت زمان با ما دوستانه رفتار نمی کند
سازمان مجاهدین برای رهایی از بن بست مرگباری که در آن گرفتار آمده است بار دیگر بواسطه حامیان سیاسی اش در ایالات متحده از وزارت خارجه آمریکا خواست تا از آنچه که آنها آنرا”… یک نتیجه بد و شرم آور” توصیف میکنند، جلوگیری کند. برگزاری کنفرانس های متعدد در کشورهای مختلف و بکارگیری انواع لابی های رنگارنگ در اروپا و آمریکا و نامه اخیر تعدادی از حامیان سیاسی مجاهدین به خانم هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا چیز جدیدی نیست ولی آنچه که جدید است هراس فزاینده مجاهدین از شرایطی است که علیرغم انبوه شانتاژ و فریبکاریهای سیاسی اساسا به نفع آنها پیش برده نمی شود.
رجوی در باتلاق فروپاشی
تشکیلات سازمان یکی از منسجم ترین ها در نوع خودش بود! تشکیلاتی قوی با سلسله مراتب تعریف شده و مشخص که رمز بقاء سازمان هم تا باین روز همین بود! اما بار کج هرگز به مقصد نخواهد رسید! سازمان که زمانی سرلوحه خودش را فدا و صداقت عنوان کرده بود به یک سازمان فرقه ای تبدیل شد که هدفش فقط و فقط رسیدن به قدرت بهر بهایی شده بود! دروغ و تظاهر جای فدا و صداقت را گرفت! اشتباهات استراتژیک یکی بعد از دیگری!
کنفرانس برلین و آه و فغان مریم رجوی
مجاهدین که این روزها به بیماری برگزاری کنفرانس در کشورهای مختلف دچار شده اند تا شاید بتوانند راه حلی به بحرانی که خود آنرا طی سی سال خشونت ورزی و خیانت به انقلاب مردم ایران بوجود آورده اند، بیابند. کنفرانس برلین نیز جدیدترین حلقه از گدایی مجاهدین برای حمایت های بین المللی برای نجات از این بحران به هر قیمت است.وی همچنین ترس خود را از عزم دولت عراق از اخراج مجاهدین تا ضرب الاجل 30 آوریل سال 2012 و صدور حکم دستگیری 121 تن از ساکنان اشرف و از اینکه”جامعه جهانی و ملل متحد در رابطه با تحولات اشرف سکوت کرده اند” را پنهان نکرد.
کنفرانس قاهره – بازتاب وحشت مجاهدین از پیشبرد قانونی انتقال ساکنین اشرف به لیبرتی
اگر از یادآوری سوابق همکاری اطلاعاتی مجاهدین با رژیم مبارک بگذریم اینبار اما مجاهدین در قاهره هم حرف جدیدی برای گفتن نداشتند. مجاهدین در این کنفرانس هم تلاش کردند همان خواسته های غیر قانونی و غیر منطقی خود را از زبان برخی شخصیت های مصری به طرف حسابهای خود در اروپا و آمریکا و عراق برسانند تا شاید بتوانند در روند طبیعی انتقال ساکنین اشرف به کمپ لیبرتی که تحت نظارت ملل متحد و کمیساریای عالی پناهندگان پیش برده میشود اخلال ایجاد کنند.
طرح های فریب و نیرنگ مجاهدین برای هرچه بیشتر ماندن در عراق
بعلت فشارهای بین المللی و قاطع بودن دولت عراق برای خروج فرقه از خاک عراق و دو دور به کشتن دادن ساکنان کمپ که باعث افشا و تنفر جامعه جهانی از سیاست های رجوی شد، اینبار بطور رسمی و علنی دیگر نمی توانند مقاومت کنند و به همین دلیل در ظاهر جابجایی و خروج از عراق پذیرفته شد، ولی در نهان از یک طرف قصد هر چقدر طولانی تر شدن موضوع را داشته است به امید اینکه شاید در منطقه تحولات دیگری صورت گیرد و یا زد و بندهای دیگری را بتوانند به پیش ببرند
اگر کوهها بجنبند”اشرف” زجا نخواهد جنبید!
همگان دیدیم که کوهها نجنبیدند، اما اشرف جنبید. آیا باز هم می خواهی سر خودت شیره مالیده و مثل کبک سرت را در برف فرو کرده و فکر کنی هیچ خبری نیست! مردک! تو را چه به سیاست و رهبری.از اول هم کرسی رهبری را به ناحق و با بزدلی در زندان شاه و فرار از اعدام و لباس زن پوشیدن و به خارج رفتن، غصب کرده بودی! و سالها در اشرف با تمام مفت خوری از خون بچه های پاک ایران زمین ارتزاق کردی و زن پرستی کردی.
آمادگی ۱۶۲۰ عضو گروه مجاهدین برای بازگشت به ایران
حسن داناییفر سفیر ایران در عراق، در خصوص آخرین وضعیت اعضای گروه تروریستی مجاهدین گفت: پرونده مجاهدین یک پرونده فعال است که در حال پیگیری و پایان یافتن میباشد، لذا هر لحظه باید منتظر اخباری در رابطه با پایان یافتن این موضوع باشیم. سفیر ایران در عراق با بیان اینکه ۸۳۰ نفر از اعضای این گروه پاسپورت کشورهای اروپایی را دارند و کشورهای مربوطه باید آنها را بپذیرند، خاطرنشان کرد: نماینده سازمان ملل اعلام کرده که ۱۶۲۰ نفر از آنها برای بازگشت به ایران اعلام آمادگی کردند