تلکس
خاطرات روزگار غریب اسارت در اشرف – قسمت دوازدهم
تملق گویی و چاپلوسی یکی از ویژگیهای خاص در دستگاه تشکیلات مجاهدین است. تملق گویی از رجوی و پس از آن از مسئولین بالای آن بخصوص زنان سطح بالا یا بقول خودشان”شورای رهبری”. البته این نکته جدیدی نیست این رسم همه دیکتاتورهای تاریخ بوده و هست. رسمی که همیشه می بایست از دیکتاتور بزرگ تملقگویی و چاپلوسی کرد تا خود را به بالا کشید و به او نزدیک کرد.
برگزیده ای از کتاب فرقه ها در میان ما – قسمت بیست و هشتم
اعضای سابق فرقهها در بیرون از فرقه؛ اگر چه آزادند، اما با چالش بازگشت به جامعهای که زمانی آن را طرد کردند، روبهرو هستند. مجموعهای از تطابقهای الزامی باید برای بیرون آمدن از شخصیت مجازی ـ همانطور که برخی آن را نام گذاری کردهاند ـ یا کنار گذاشتن شخصیت کاذب و یا وحدت برقرار کردن با خویشتن قدیمیکنار گذاشته شده به وجود آیند.
همزمان با قیام مردم مصر، مجاهدین محل های خود در قاهره را ترک کردند
با تغییرات بوجود آمده در روزهای اخیر بواسطه انقلاب مردم مصر بر علیه دیکتاتوری و سرکوب و تبعیضی که بمدت سی سال بر مردم این کشور تحمیل شده بود، سرویس ها و سازمانهایی که از این حکومت تغذیه می شدند نیز دچار سردرگمی شده اند. بنا بر منبع خبر پایگاه نیمه علنی مجاهدین خلق در شهر قاهره به شکل موجودش رها شده و مزدوران بخاطر عجله در فرار تمام وسائل و حتی وسائل فردی خود را جا گذاشته اند.
صدور حکم بازداشت وکلای عراقی ساکن اشرف از سوی نخست وزیری عراق
برخی از گزارشات وارده حاکی از آن است که نخست وزیری عراق در پاسخ به درخواست شهروندان عراقی، دستورات جدیدی را علیه ساکنین اردوگاه (تروریست های) اشرف صادر کرده و قید و بندها و محدودیت های بیشتری را علیه آن اعمال کرده است. از جمله آنها صدور حکم بازداشت علیه وکلای عراقی ساکن اردوگاه اشرف و لغو شکایت های آنها می باشد.
اعزام 14 نفر از خانواده های تبریزی برای ملاقات عزیزانشان در اشرف
14 نفر از خانواده های مشتاق برای دیدار عزیزان گرفتار شده شان از تبریز با استعانت از وعده های حق پروردگار متعال و به همت جمع خودشان عازم قرارگاه عراق نو (اشرف) شدند تا با تمام قدرت و با چنگ و دندان برای نجات فرزندان خود اقدام نمایند.
پایان یک دیکتاتور، ناکامی وجدان تیره بخت
حسنی مبارک در افکار عمومی جهانی یک فاشیست بود و رژیم پلیسی و ضد دموکراتیک او سالها دست به اعمال تبهکارانه و خشونت بی حد و حصر میزد. توتالیتاریسم حاکم بر مصر اما در میان ناباوری افکار عمومی جهانی و مردم منطقه، سالها تحت حمایت همه جانبه ی” اوباما و دولت امریکا و سران اتحادیه اروپا” قرار داشت. در این میان سران مجاهدین خلق که این روزها در مواجه شدن با قیام ملت مصر و تحولات بوجود آمده در سیمای به اصطلاح آزادی به شانتاژ و فریبکاری روی آورده اند، حال و روز خوبی ندارند. چرا که بر همگان روشن است تروریست ها و دیکتاتورها سرنوشت یکسانی خواهند داشت. آن روز دیر نیست.
پدر خوانده دیگری از رجوی در منطقه از دست رفت!!!
مریم قجر در یک اقدام مسخره بعد از فرار مبارک از مصر سعی کرده با دادن پیام تبریکی به مردم آن کشور خود را خوشحال نشان داده و اینگونه وانمود کند که در مصر دیکتاتوری سرنگون شده و حالا نوبت ایران و عراق است. ولی باید از این فریبکار پرسید یادمان نرفته که وقتی صدام دیکتاتور عراق در حکومت بود دوست و همکار نزدیک شما بوده است ضمن اینکه حسنی مبارک دیکتاتور مصر در آن مقطع نیز دوست و هم پیمان دیکتاتور عراق بوده است
برگزیده ای از کتاب فرقه ها در میان ما – قسمت بیست و هفتم
کنترل رفتاری بشدت محدود کننده و تنبیهی در خصوص بچهها در بسیاری از فرقهها اعمال میشود. کتک زدنهای شدید برای «شکستن اراده، بیرون کشیدن گناهان و فایق آمدن بر روح شیطانی» روشهای پذیرفته شده برخورد با کودکان است. در برخی فرقهها، جن گیری بر روی بچهها اعمال میشود تا روح شر، شیاطین و نظیراینها از آنها خارج گردد.این موارد میتواند ظالمانه و وحشتناک باشد. تنبیه انضباطی میتواند بدون توجه به نتایج آن اعمال شود؛ در برخی موارد، زندگی افراد دراین تنبیهات گرفته شده است.
گفتگوی اعضای جدا شده مجاهدین در باره ی ترفندهای سران مجاهدین ـ قسمت نهم
مرضیه قرصی: رهبران سازمان از خروج بچه ها از اشرف می ترسند سعی دارند نفرات را نیز از خروج از اشرف بترسانند. محیط خارج از اشرف را برای آنها ترسناک و دردناک به تصویر می کشند. مسئولین سازمان اگر به حقوق بشر احترام بگذارند باید در اشرف را باز کنند تا هر کس مایل است خارج شود اما محال است سازمان به این کار تن در دهد چون حیات و وجود سازمان بستگی به حضور نفرات در اشرف دارد بدون نفرات حاضر در اشرف سازمان متلاشی می شود در واقع سازمان نان نفرات را در اشرف میخورد.
سفر خانواده های گیلانی به اسارتگاه اشرف
پس ازماهها انتظار بالاخره شماری از خانواده های زحمتکش و شالیکار گیلک در تاریخ20/11/89 با شعار” درب اسارتگاه اشرف را بازکنید” بمنظور دیدار حضوری با عزیزان دربند خود با تحمل شداید فراوان از جمله سرما و برف و باران زمستانی راهی عراق شدند. باشد که با یکسره شدن کار اسارتگاه اشرف و سپردن سران خائن فرقه به دست عدالت، با رهایی تمام ناراضیان تشکیلات مخوف رجوی، خانواده های دردمند آن عزیزان برای همیشه به آرامش وخوشحالی برسند
سونامی انقلاب اسلامی در خاورمیانه و خوار شدن رجوی های دجال
هرچند که امپریالیست ها به سیاق دیرینه خود برای مخدوش کردن مرزها و وارونه جلوه دادن حقایق اسلام گرایانه انقلاب کشور های عربی منطقه شانتاژ و تبلیغات دروغین زیادی را از طریق رسانه های ماهواره ای خود انجام میدهند ولی این بار رجوی دجال نیز چهار نعل به کمک اربابان شتافته و در پیام 9 بهمن 89 با کینه و عناد منکر این حقیقت و بیداری اسلامی مردم منطقه می شود.
منابع مالی سازمان، پرسش بی پاسخ همیشگی
. اینکه هزینه های واقعی سازمان چه میزان است خودش یک موضوع سکرت و تا اکنون پیچیده ای است. اما با احتساب همین هزینه های قابل رویت و قابل محاسبه واقعاً چه کسی می تواند باور کند این مبالغ از روش های مشروع و یا بر اساس آنچه آقای پویا ادعا می کند از طریق کمک های مردمی تأمین شده باشد. با فرض درستی چنین ادعایی آیا این سؤال پیش نخواهد آمد که اگر سازمان تا این میزان پایگاه مردمی دارد که می توانند چنین هزینه های سرسام آوری را تامین کنند پس چرا به لحاظ اجتماعی این میزان در انزوا و بعضاً مورد تنفر است