در جلسه پنجاه و چهارم دادگاه رسیدگی به جرائم موجودیت سازمان مجاهدین خلق و 104 تن از اعضای رده بالای آن مرتضی سیمیاری کارشناس مسائل سیاسی درباره همکاری جاسوسی و تروریستی این تشکیلات با سرویس اطلاعاتی اسرائیل سخن گفت. مرتضی سیمیاری در بخشی از این جلسه دادگاه گفت: سران اسرائیل گفتند “پرونده ایران نا تمام […]
در جلسه پنجاه و چهارم دادگاه رسیدگی به جرائم موجودیت سازمان مجاهدین خلق و 104 تن از اعضای رده بالای آن مرتضی سیمیاری کارشناس مسائل سیاسی درباره همکاری جاسوسی و تروریستی این تشکیلات با سرویس اطلاعاتی اسرائیل سخن گفت.
مرتضی سیمیاری در بخشی از این جلسه دادگاه گفت: سران اسرائیل گفتند “پرونده ایران نا تمام است “. این ناتمامی باعث شد که اتاق عملیاتی آمریکایی صهیونیستی یک طرح جدید پنج مرحله ای برای اقدام علیه ایران ایجاد بکنند. وزیر خزانه داری آمریکا می گوید”کاری که ما در وزارت خزانه داری انجام دادیم ایجاد کمبود دلار در کشور ایران است “. این استراتژی در ماه دسامبر به اوج خود رسید.
به باور این کارشناس، کار سومی که اینها انجام دادند ورود عناصر جذب شده در فضای مجازی از سوی سازمانهای تروریستی سازمان یافته از جمله سازمان مجاهدین خلق و حضور این افراد در میان معترضین به منظور قتل و کشته سازی حد اکثری است. او میگوید: “گروهک تروریستی منافقین از پوششهای مختلف در فضای مجازی استفاده میکند به منظور یار گیری به سود صهیونیستها. یکی از تقاضاهایی که موساد از سازمان مجاهدین دارد این است که برای من سرباز جذب کن.”
حجه الاسلام مداح، وکیل شاکیان نیز بر ماهیت تروریستی مجاهدین خلق و دشمنی آنها با ملت ایران تاکید کرد. به گفته او، “نه در قوانین کنونی و نه در شرع مقدس و نه در هیچ قانون بین المللی کشتار این تعداد نفر انسان بی گناه و این تخریب عمدی گسترده را توجیه بکنند با موضوع سیاسی.” او به حمله مجاهدین خلق به بخش زایمان بیمارستان و به رگبار بستن نوزادان در عملیاتهای تروریستیشان اشاره کرد. مداح تاکید کرد که تشکیلات مجاهدین خلق از آدم کشی و کشته سازی کسب درآمد می کند و اصلاً حیات این سازمان در تروریست بودنش است.
حمید دهدار حسنی عضو جدا شده از سازمان مجاهدین خلق نیز به عنوان شاهد و مطلع در جایگاه قرار گرفت و اظهارات خود را ارائه کرد. او در بخشی از سخنانش گفت: ما یک سری تناقضاتی داشتیم ولی اعتقاد داشتیم که راه سازمان درست است. چون ما از دنیای بیرون پادگان اشرف چه به لحاظ سیاسی و چه به لحاظ نظامی هیچ اطلاعی نداشتیم و فقط اخبار خودشان را به خورد ما می دادند.
