مسعود رجوی سرکرده گروه تروریستی مجاهدین خلق، همه اعضای مفلوک سازمان را به انقلاب ایدئولوژیک کذائی خود فرا می‌خواند، در حالیکه هیچکدام از اعضای خانواده او، به این انقلاب و تجرد اجباری هرگز نپیوستند! این مفت خوران آل رجوی، همیشه از خون و رنج و شکنج اعضای سازمان ، ارتزاق کردند و می کنند.
اعضای سازمان در گرمای بالای 50 درجه بیابان های عراق جان می‌کندند اما خانواده سلطنتی او ، از تمام این بلایا در امان بودند. هوشنگ رجوی در بلژیک و در قلب اروپای مدرن سرگرم خوشگذرانی بود و به زندگی عادی خود مشغول بود و هر از چند گاهی ، با حضور در مراسم سازمان، همه را به انقلاب کذائی سازمان فرا می خواند!
عجیب هم اینکه ، همیشه هم از آنها، به عنوان یار و غمخوار مجاهدین یاد می شد!
واقعا زهی بی‌شرفی و بی‌غیرتی!
این جنایتکار در سن 87 سالگی در بلژیک در حالی به درک واصل شد که به همراه همسر و دخترش ، سالهای سال سرگرم زندگی بورژوایی خود در قلب بورژوازی بودند، کسی هم جرات نداشت بپرسد که اعوان و انصار نزدیک و درجه یک رجوی ، چرا در این انقلاب و شستشوی مغزی سازمان وارد نشدند؟
به عنوان یک فعال سیاسی و جداشده از این سازمان جنایتکار، مرگ این جانی را به عموم مردم ایران، به اعضای دردمند و گرفتار در درون سازمان و تمام کسانی که به نوعی از نفس کشیدن چنین جنایتکارنی همیشه در رنج و عذاب بودند، تبریک می گویم.
امید که مسعود رجوی خائن اگر هم زنده است، در سوراخ موش از شنیدن این خبر ، دق مرگ شود و بیشمارانی را از رنج و شکنج نجات دهد.
روز موعود مرگ جنایتکاران در سازمان تروریستی رجوی ، بی گمان بسیار نزدیک است.
محمدرضا مبین