خواسته های مجاهدین مبنی بر اعلام کمپ ترانزیت بعنوان کمپ پناهندگی دیگر رنگ باخته و هم دولت عراق بنا به مصلحت ملی خویش و هم کشورهای اروپایی و در راس شان امریکا در یک منفعت طلبی غیر انسانی و حتی سازمان ملل با این خواسته مقابله نموده و تابحال نپذیرفته اند. آنان به کرات استاندارد بودن امکانات ترانزیت را تایید و سعی در اتمام مصاحبه های نفرات دارند.

البته قبلا نیز صاحبنظران سیاسی پیش بینی کرده بودند که رجوی این پتانسیل تروریستی و آنارشیستی خود را مسلما در خیابان های اروپا بنمایش خواهد گذاشت. باید به حرف ها و فتاوی مسعود رجوی در سال های 66 تا 70 در نشست های درون تشکیلاتی در عراق اشاره نمود که در آنها به صراحت به اعضای سازمان توده عبارت پفیوز و سازمان اقلیت عبارت پاسدار و پیشمرگه های جلال طالبانی عبارت جاش بکار میبرد.

بعد از سقوط صدام و مجبور شدن رجوی به سر کشیدن جام زهر ترک سلاح و اکنون هم که بر اثر اقدامات افشاگرانه و فعالیتهای حقوق بشری شبانه روزی همین جداشدگان که خواب راحت را از چشمان رجوی ها ربوده اند مجبور شد جام زهر دیگری را سر بکشد که بسا تلخ تر و کشنده تر از جام زهر قبلی بود و آنهم ترک خاک هست که در حال انجام هست چون رجوی با از دست دادن قلعه اشرف این ظرف فرقه گرائی اش را که به مثابه شیشه عمر ننگینش عمل می کرد را ازدست می دهد و این امر هم منجر به نابودیش می گردد.

عطف به موضوع اکسیون و تظاهرات 17 روز قبل جداشدگان سازمان مجاهدین در جلوی کاخ دادگستری پاریس که توانستند با تیزبینی ماجرای پنهان کاری فرقه مجاهدین را در لاپوشانی ادامه بازپرسی ها از مریم قجر عضدانلو بابت پول های پیدا شده از در و دیوار قلعه اورسورواز و پولشویی و فرماندهی اقدامات تروریستی در ایران، بیرونی کنند، باید گفت که سازمان در یک جواب ابلهانه بدین طریق خواست تا به اعضای سابق خود بفهماند که در قبال افشاگری و بی آبرویی سران گروه به اصطلاح خود کوتاه نخواهد آمد.

بیانیه ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در هجدهم ژوئن 2012 – 29/03/1391 که با درخواست از مجاهدین مبنی بر”همکاری کامل در انحلال اصلی ترین کمپ شبه نظامی باقی مانده از سازمان، با دولت عراق و یونامی” و”حرکتی انحرافی و غیر ضروری” خوانده شدن پیش شرط های مجاهدین بویژه بازرسی قرارگاه اشرف قبل از خروج باقیمانده ساکنان از آن، توسط وزارت خارجه آمریکا، مهر پایانی بر تمامی قانون گریزی ها، گردنکشی ها و البته بحران آفرینی های مجاهدین بعد از انتقال گروه پنجم است که تلاش میکرد راه کار مسالمت آمیز را به بن بست بکشاند.

مریم رجوی و رهبران سازمان تروریستی مجاهدین خلق می خواهند تعداد شرکت کنندگان را بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ نفر اعلام نمایند.برای اینکار اطلاعیه هایی از قبل آماده شده و هزینه آگهی هایی که قرار است در برخی نشریات خارجی منتشر گردد پیشاپیش پرداخت شده است.از عصر روز شنبه ۲۳ ژوئن شاید شما نیز خواهید شنید که سیستم تبلیغاتی رجوی اعلام خواهد کرد بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ ایرانی ساکن کشورهای ۵ قاره جهان در میتینگ بزرگ مریم رجوی شرکت داشته اند!

سازمان به میزانی که بعد از خلع سلاح همچنان بر سوء استفاده از فضای ناامن عراق مصر شد و با رابطه زنی با امریکاییان و بستر سازی برای همه نوع همکاری های غیر متعارف و ضد ملی به عدم کناره گذاری مشی مسلحانه امیدوارتر شد به همان نسبت و مدار ضربات سهمگین سیاسی برای مدت زمان حضور خود در عراق بجان خرید. سازمان می توانست به دمکراسی در قالب تشکیلات بها داده و کسی را بخاطر فرار زیر ضربه نمی برد به هرحال از فضای بوجود آمده برای ترغیب افراد برای تعیین تکلیف خودشان و ماندگاری و یا رفتن شان از تشکیلات استفاده می نمود. ولی بازهم گفتنی است که ماهیتا سازمان کشش چنین انعطاف پذیری هایی را برای حفظ حرمت انسانها نداشته و ندارد.

اگر به سال 83 و تعیین تکلیف وضعیت استاتوی حقوقی سازمان برگردیم سازمان قبل از فرار اعضا از تشکیلات بسوی کمپ جداشدگان میبایست خود به اینکار یعنی ایجاد امکان آزادنه جدایی اعضای داوطلب مبادرت می نمود و اینکار درکنار اقدام اجرایی سازمان برای تخلیه و سپس جابجایی و اعزام به کشوری ثالث انجام می گرفت. سازمان با ریزش خیلی کم نیروهای خود مواجه میشد یعنی الان که سازمان بالاجبار و با پیام و توپ و تشر هیلاری کلینتون و مسئولین عراقی اشرف را تخلیه می کند و با سرافکندگی در انتظار تحقق فروش خود به یک صاحبخانه جدید میباشد و درزمان اخراج نیز با اجرای دستگیری تعدادی از فرماندهان خود توسط پلیس اینتر پل عراق مواجه خواهد شد

من حداقل به نوبه خودم و همه بچه های جدا شده سالهاست که درخواستمان این است و خواهشمان این هست که بخصوص سران این سازمان بیایند پاسخگوی جنایتهاشون باشند پاسخگوی اون خودسوزیهای 17 ژوئن که بصورت کانالیزه شده و تشکیلاتی انجام گرفت و پاسخگوی سایر جنایتهاشون باشند اما خوب متأسفانه با توجه به اینکه سازمان هزینه های هنگفت مالی انجام می دهد از قبیل خرید پارلمانترها یا وکلا و فعالیتهای دیگری که می کنه و همواره از این پاسخگوئی فرار کرده است و من خوشحال هستم که شاید امروز شاید اینها در برابر پاسخگوئی قرار بگیرند.

تاکنون پذیرفته شدن ساکنان لیبرتی در کشورهای ثالث (بعنوان درخواست حداکثری و مطلوب) هیچ چشم اندازی نداشته، و تقریبا به امری محال تبدیل شده است. به همین دلیل تبدیل لیبرتی به بعنوان کمپ دائم پناهندگی و تحت نظارت مستقیم ملل متحد (بعنوان درخواست حداقلی و از البته از موضع ضعف)، همچنین فروش اموال منقول و غیر منقول در قرارگاه اشرف که طبق برآورد خود سازمان چیزی معادل 500 میلیون دلار برآورد شده است اصلی ترین نگرانی و دغدغه، و لاجرم مبرم ترین خواسته رهبران مجاهدین بحساب می آید.

کسانی را که حد اکثر 10 تا 12 سال است به این فرقه پیوسته اند (غالبا کسانیکه در زمان صدام با این فرقه نبوده اند) و اطلاعات اندکی از مزدوریهای رجوی برای صدام و جنایاتش در عراق دارند و یا اطلاعی ندارند ولی بعد از پی بردن به ماهیت کثیف فرقه ای و ضد انسانی و شکست استراتژی آن بنای مخالفت با تشکیلات رجوی و لگاریتم ضوابط و قوانین سرکوبگرانۀ فکری و روانی آن گذاشته اند قبل از اینکه در نتیجۀ تحولات جدید و نقل و انتقال به محل ترانزیت بتوانند فرار کرده و دست به افشاگری حداقل در رابطه با مناسبات سکتاریستی و فرقه ای دستگاه رجوی بزنند تصفیه کند

حال، او هم اکنون جایگاه و موقعیت مناسبی ندارد. چه در مخفیگاهش و چه احیاناً برای رسیدن به اروپا و یا به زعم خودش با آنچه که تا کنون پشت سر گذاشته، به تهران. همه چیز بسته به مذاکرات و روابط غرب با تهران دارد. کسی که حداقل با خروج از ایران، باز هم می توانست در چنین بازیهایی شرکت نکند و حال او را در مقام کارت بازی شرکت ندهند، ولی او همانگونه که نوکرطلبی را دوست دارد، ارباب طلبی را هم دوست دارد و این دو مکمل همدیگرند.