آیا سازمان مجاهدین خلق یک فرقه است
عده ای با نسبت دادن کلمه فرقه به سازمان مجاهدین خلق ایران بشدت مخالفت می کنند و نمی خواهند و یا نمی توانند باور کنند که این سازمان یک فرقه از نوع خطرناک است.به همین دلیل خواستم مقاله ای علمی جدا از تعابیر و تحلیل های سیاسی بنویسم و فرقه را به گونه ای که در فرقه شناسی تعریف و تبیین شده است معرفی کنم. حال قضاوت با خوانندگان محترم است که ببینند آیا سازمان مجاهدین خلق از ویژگی های یک فرقه برخوردار هست یا نه؟
نقد مناسبات فاشیستی حاکم بر قرارگاه اشرف – قسمت ۲۶
ماجراهای عجیب و غریبی بعد از بحث هژمونی زنان در قرارگاه اشرف بوجود آمد. واقعیت این بود مسئولان قرارگاه اشرف سعی داشتند افراد را به هر نحوی شده حتی از غذاخوردن آنان گرفته تا خوابیدنشان تحت کنترل شدید داشته باشند تا حتی یک نفر از اشرف خارج نشود و صدای اعتراضی بلند نگردد رهبری سازمان به هر بهانه ای بود فقط به حفظ تشکیلات فکر می کرد زیرا در صورت فروپاشی تشکیلات ماهیت واقعی رهبری سازمان آشکار می شد
دفاع جعفرزاده از مجاهدین و نظرات سبحانی
علیرضا جعفرزاده از مسئولین ارشد سازمان مجاهدین خلق در برنامه تلویزیونی رادیو آمریکا در روز 5 شنبه برابر با 05.08.2008 به دفاع از مناسبات فرقه گرایانه در این سازمان پرداخت و از کنترل دولت منتخب عراق بر قرارگاه اشرف اظهار نگرانی کرد و از مناسبات این سازمان با رژیم صدام حسین در فاصله جنگ ایران و عراق دفاع کرد.
معرفی انقلاب
جالب ترین داستان برای خانم معلم بحث رهایی زن است، وقتی برایش تعریف می کنم که چه بهایی برای رهایی زن پرداخته ایم دلش را می گیرد و چنان می خندد که بیا و ببین. بنده خدا باور نمی کند که آدمهای مبارزی با 20 سال سابقه زیردست یک دختربچه قرار بگیرند برای اینکه ارزشهای مردسالارانه اشان از بین برود و جالب اینکه خانم معلم می گوید انوقت باید سالها با توهم و خود بزرگ بینی اون زن جنگید و من مجبورم که دوباره از انقلاب دفاع کنم.
نامه خانم بتول ملکی به سفیر فرانسه در سوئیس
اینجانب بتول ملکی، ایرانی و جداشده از سازمان مجاهدین خلق که مقر اصلی آن یعنی کمپ اشرف در عراق می باشد، می باشم. سازمان مجاهدین خلق که اسماً نام سازمان را یدک می کشد، ولی در واقع یک گروه سکت خطرناک است. فرقه مجاهدین خلق اصول اسلام را آنطور که خود میخواهد دستکاری می کند و ایدئولوژیکمان یک گروه مذهبی ارتجاعی اسلامی محسوب می شود، ولی در خارج از سازمان خودش را یک گروه دمکراتیک و سیاسی نشان می دهد.
مجاهدین نه دمکراتیک، نه تکثرگرا و نه اصلاح طلب
نامه اخیر نمایندگان پارلمان اروپا خطاب به دوستان و همکاران شان در اتحادیه اروپا در خصوص جلوگیری از خارج کردن احتمالی نام مجاهدین خلق از لیست تروریستی اتحادیه اروپا حاوی نکات جالب و در عین حال تعمق برانگیزی است. محتوای این نامه و همچنین اشاره نویسندگان آن به تناقضات ذاتی و پارادوکسیکال مجاهدین نشان می دهد که آنها درک واقع بینانه ای از شرایط موجود، انگیزه ها و اهداف نهایی فرقه مجاهدین دارند.
سازمانی که فرقه شد
سازمان رابطه رجوی و اعضا را همچون «کوهنورد» و «راهنما» میدانست و اعتقاد داشت که برای دوری از آنارشیسم و لیبرالیسم اعضا میبایست از مرکزیت تبعیت محض داشته باشند. لذا در تبیین نسبت بین مرکزیت و دموکراسی، سازمان تصریح میکرد که «تقدم با مرکزیت» است.
مرز سرخ انقلابی یا آفتاب پرست
یاد سال 1377 افتادم که در قرارگاه اشرف به طور پنهانی بازی ایران و استرالیا را دنبال میکردیم. با هر زور ضربی که بود یک رادیو گیر آوردیم و چند نفری در حال گوش دادن گزارش بازی بودیم. ناگهان درب باز شد و برادر مسئول وارد شد و بدون هیچ مقدمه ای گفت: خجالت نمی کشید، وقاحت کارهای شما همه مرزهای انقلابی رو از بین برده. چطور جرات می کنید با وجود این همه خون، چند تا برادر مجاهد بشینید و گزارش وزارت اطلاعات رو گوش کنید؟
مجاهدین با زور و اجبار اعضا را به کنترل خود درآورده است
“ان سینگلتون” یک عضو انگلیسی سابق گروه تروریستی مجاهدین با بیان اینکه این گروه یک فرقه خطرناک است، گفت: سازمان مجاهدین خلق یک حزب سیاسی نیست بلکه یک فرقه مخرب است که با توسل به زور و اجبار، اعضاء خود را تحت کنترل درآورده است.
مفهوم”تغییر” در دیدگاه فرقه ها و سازمان مجاهدین خلق
در این مقطع تلاش های سازمانی معطوف به القاء این معنی است که زندگی یک فرد مبارز از اساس و بنیان با مردم کیفا متفاوت است. این تفاوت ها را کلید واژه و بار معنایی واژه مبارز حرفه ای تعریف و تبیین می کند. بنابراین انجام هر کنش چه در چارچوب اقدامات رادیکالیستی یا قواعد کلی انقلاب، یا اقدامات تروریستی پیش از هر چیز مستلزم تعمیق این تغییرات و متقاعد شدن فکری، روحی و روانی و البته ایدئولوژیکی به کنش و اقدامی است که از منظر عرف و قانون چندان توجیه پذیر و معقول به نظر نمی آیند.
ارتش ورشکسته – قسمت چهاردهم
بله شکنجه و زندانها علیرغم حضور نیروهای اشغالگر که با شعار ارمغان آزادی و مردمسالاری به عراق یورش آورده بودند همچنان پا برجا بود اما نیروهای ناراضی نیز این جسارت بی سابقه را پیدا کرده بودند که بی محابا و بدون در نظر گرفتن ملاحظاتی که در زمان دیکتاتوری صدام حسین مد نظر قرار میدادند اعتراض خود را به گوش مسئولین بالای فرقه برسانند.
ژوئن آن سال در اشرف
در اشرف راه نفوذ اطلاعات به ما کاملا مسدود بود (البته تا جایی که به مسئولین برمیگشت) یعنی نه رادیویی بود و نه اینترنتی و نه روزنامه ای و خلاصه هر چیزی که از بیرون به داخل خبر بیاورد یا بلعکس در آنجا ممنوع بود،البته مثل هر زندان دیگری گاهی یکی دو رادیوی مخفی از چشم مسئولین دیده میشد که اخبارشان را میشد دهان به دهان والبته با احتیاط شنید.