اگر سران فرقه خانواده مجاهدین در اشرف را به رسمیت می شناسد چرا مسعود رجوی عنوان می کند که خانواده های مان یا در زندان هستند و یا در قبرستان خاوران دفن شده اند و یا در اشرف زندگی می کند ما دیگر خانواده ای در هیچ کجا نداریم؟ اگر مریم قجر معتقد به خانواده می باشد پس جمله مسعود که عنوان کرد خانواده کانون فساد می باشد چیست؟

جمعی از خانواده ها ازاستان های قم، لرستان و مازندران بمنظور پیوستن به تحصن خانواده ها در شهرک آزادی در برابر دروازه پادگان فرقه ای اشرف و برای رهایی فرزندانشان از اسارت رجوی به عراق وارد شده اند. در میان این خانواده ها پدر و مادر محمود رستمی که مدتی پیش موفق به فرار از اسارتگاه اشرف شده بود نیز دیده میشوند. عاطفه ایکه سالها رجوی تلاش کرد آن را در وجود بچه ها بکشد دیدیم که چنین نشد و اشک شوق از دیدگان محمود سرازیر گردید و مادر و پدر خود را با تمام وجود در آغوش گرفت.

. آیا خودسوزی نفرات اعضا در اشرف چه در زمان صدام حسین و چه بعد از آن بخاطر اعمال سرکوب علیه آنان و ضرب و جرح آنان امری توحیدی است؟ آیا اطلاعات مردم میهن تان ایران را به اجنبی و کشور عراق به ازای دریافت وجه فروختن امری سیاسی است و درعرف مبارزات در سایر مناطق تحت ستم جهان هم مبارزین چنین کاری می کنند؟. آیا جرات آن را دارید در همان شبکه ماهواره ای مربوط به مجاهدین میزگرد آزاد گذاشته و فقط و فقط به ازای 20 دقیقه دفاع شما از حیثیت سازمان فقط 10 دقیقه از نفرات جدا شده مودبانه حرفهای خودشان را بزنند؟

سالها در اشرف یاد گرفته بودیم که گریه کردن یک ترفند و ردگم کنی است و نشان از تناقضات عظیم درونی دارد و نباید گریه کرد! اما با تعجب زیاد در صحنه های نمایشی تشییع 35 قربانی اخیر که رجوی گرفت، دیدیم خیلی از بچه های اشرف دستمال بدست گریه می کنند!! که البته این رنگ عوض کردنها از آقای مسعود رجوی تازگی ندارد

سالهاست که مسئولین سازمان مجاهدین خلق در تبلیغات رسانه ای خود در” سیمای آزادی”.صحنه هایی از رژه ها و حرکات جمعی و موزون را به تصویر می کشند و اعضای ارتش؟؟ خود را، افرادی زبده، جوان و منظم نشان میدهند. یکی از باصطلاح فرازهای این رژه ها، رژه سال 71″ارتش آزادی بخش” دراردوگاه اشرف (خیابان 100) در عراق بود. تمامی کسانی که در آن سال در آن رژه بودند بخوبی بخاطر دارند که چندین هزار کیلو رنگ، صرف رنگ زدن به بدنه زرهی های درب و داغون”مسعود رجوی” شد.

مقدمه: بنده خانم رجوی( مریم قجر عضدانلو) را از سال 1363 در اور سورواز فرانسه زمانیکه با مهدی ابریشمچی و عباس داوری و محمد علی جابرزاده هم خانه بودیم میشناسم. بعد از اینکه در اسفند 1363 همردیف مسئول اول فرقه رجوی شد و در نشست های دفتر سیاسی شرکت میکرد و حتی یک اظهار نظر […]

آقای اطلس آنگاه به هزینه کلان و نجومی ای که رجوی ها در سال های بعد از سرنگونی صدام برای جلب حمایت غربی ها و به صحنه آوردن برخی مقامات از دور خارج شده کرده و می کنند اعتراف می کند و می گوید:« بخش اعظم امکانات نیرویی و مالی مجاهدین در جهت خارج شدن شان از لیست تروریستی آمریکا و اروپا صرف شده است »وی اشاره نمی کند که این پول ها بعد از حکومت صدام چگونه تامین شده است. این در حالی است که به گفته بسیاری از رسانه های غربی منجمله رادیو فردا، صدای آمریکا، روزنامه گاردین، شبکه فاکس نیوز و… افراد شرکت کننده در برنامه های فرقه بنابر اعتراف خودشان پول کلان دریافت کرده و حتی صحبت از دریافت بیست هزار دلار برای هر دقیقه شده است و یا خبر از هزینه 150 هزار دلاری برای هر صفحه تبلیغ و نوشتار فرقه در روزنامه های معتبر غربی دادند.

برخورد دو گانه با پدیده ی تروریسم و ستیزه جویی از سوی اتحادیه اروپا، نهادها و عناصر راست افراطی در امریکا ریشه در منافع سیاسی دارد و این امر مشهود در دنیای مدرن تامل انگیز و نیز تاثر آور است… بدون تردید، نبایستی در این میان حق حاکمیت ملی و قانونی دولت منتخب و دموکراتیک عراق را نادیده انگاشت. مقامات عراقی مصرانه خواهان خروج مجاهدین از کمپ اشرف تا قبل از پایان سال میلادی هستند و این خواسته ای کاملا قانونی و مشروع است که همخوانی و سازگاری کامل با همه ی میثاق های بین المللی و پروتکل های حقوقی شناخته شده دارد.

اوج روزهای سرنگونی صدام حسین مکررا همه ما را برای غارت ماشینهای دولتی عراق به شهرها اعزام می نمودید.شاید بهتر بدانید که دستتان در دادن رشوه به سیاستمداران امریکایی بشدت رو شده و از پاتریک کندی گرفته تا همپالکی هایشان بسرعت و خیلی طبیعی در جواب هر سوال خبرنگار امریکایی و اروپایی البته بعد از گرفتن پولشان شما را لو می دهند و معلوم نیست این سهم نفت دوران تحریم های زمان صدام حسین کی تمام خواهد شد!!

تابلوهایی با اسامی کوچه و خیابان های تهران و یا شهرستانها با مناطق شهرداری مربوطه تهیه سپس آن را روی یکی از دیوار های کوچه های عراق به صورت موقت نصب و عکسی از ملعون رجوی که از داخل قرارگاه به ما داده بودند نزدیک و یا روی قسمتی از تابلوی ساخته شده می چسباندیم به طوریکه اسم کوچه خیابان و شهرداری منطقه معلوم باشد و در نهایت عکسی از آن دیوار و تابلو و پوستر می گرفتیم و یا با اسپری شعارهایی از قبیل درود بر رجوی و… بر روی دیواری با اسم تابلویی از قبل نصب شده مینوشتیم و بار دیگر عکس می گرفتیم

رجوی ها نمی توانند دست از فریب بردارند چرا که عامل تمام دردها، بیماری ها و مرگ ها در اسارتگاه اشرف خود آنها هستند. آنها در طول سالیانی که اشرف را به اسارتگاه تبدیل کردند (چه در زمان صدام دیکتاتور، چه زمانی که کنترل اشرف در دست نیروهای آمریکایی بود و چه حالا که کنترل آن در دست دولت عراق است) برای جلوگیری از فرار افراد با روش های فاشیستی و ضوابط ضد انسانی مانع از مراجعه اعضای اسیر به پزشک می شدند و کم نبودند بیمارانی که در طول این سالیان و بخصوص در دوران حاکمیت صدام دیکتاتور بعلت بیماری و عدم دسترسی به دکتر جان باختند.

با نگاهی کوتاه به غوغای رجوی در این زمینه می توان پی برد که این گونه طرح ها در کنار سایر طرح های براندازی مسلحانه، پیشاپیش سازماندهی شده و بسته به نوع حرکت حکومت ایران قسمتی از آن به اجرا در می آید.دشمن سازی و و ایران هراسی در منطقه عطف به سی سال سابقه است. زمانیکه صدام حسین با تانک های روسی و ادوات غربی از مرزهای ایران عبور کرد، پشتیبانی کامل مالی و تدارکاتی عربستان سعودی،مصر،لیبی،اردن،آمریکا،و اسرائیل و… را بهمراه داشت.