رجوی ها ضمن قانون گریزی، اصلی ترین دشمنان اعضای اسیر در عراق هستند
از زمان انتقال 14 نفر از لیبرتی به کشور آلبانی که بدون شک رجوی های پلید مخالف آن بودند، آنها در سایت های خود هیچ اشاره ای به این موضوع نکردند تا شاید از خفت و خاری این تسلیم کم کنند. اما با اعلام اسامی افراد منتقل شده، آنها برای بستن راه های اطلاع رسانی موضع گیری کرده و اعلام اسامی منتقل شده ها را یک موضوع امنیتی نامیدند!!! آنها می خواستند اینطور وانمود کنند که عدم اطلاع رسانی شان دلایل امنیتی داشته و اینکار برای عدم اخلال در کار انتقال افراد به کشورهای ثالث است!
عراق به عناصر گروه مجاهدین حق پناهندگی نمی دهد
«ناجحه عبدالامیر» عضو کمیسیون شهدا، قربانیان و زندانیان سیاسی پارلمان عراق اظهار داشت عناصر گروه مجاهدین به عنوان پناهنده در عراق به شمار نمی روند و دولت این کشور به افرادی که در کشتار مردم دست داشته اند حق پناهندگی اعطا نمی کند.وی در ادامه با تاکید بر ضرورت پایان پرونده ساکنان کمپ لیبرتی و اشرف در سریع ترین وقت ممکن اضافه کرد دولت و ملت عراق حضور عناصر گروه تروریستی مجاهدین را در کشورشان رد می کنند.
نگاهی به گردهمایی آتی مجاهدین خلق در ویلپنت پاریس
۱۷ ژوئن ۲۰۰۳ یک سرفصل تاریخی ضد تروریستی است که ماسک حقوق بشر مجاهدین را از چهره آنها برداشت و آنها را در دنیا بار دیگر به بدنامی ثبت کرد و ثابت کرده است که مجاهدین چه در عراق و چه در غرب به استراتژی خشونت همچنان پایبند هستند و استعداد اقدامات تروریستی را دارا میباشند. سازمان مجاهدین بدلیل محروم کردن عده ای از زندگی و آزادی عمل و به اسارت درآوردن آنها در اردوگاه اشرف کارنامه مثبتی از خود بجا نگذاشته است مضاف بر آن همچنان بر طبل خشونت می کوبند
باز هم عجبا از مسعود و مریم رهبر و رئیس جمهور و ادعای دمکراسی شان
البته آنچه که به تجربه ثابت شده است هر جا که خیلی تأثیر گذاری افشاگری ما جدا شده ها بیشتر باشد. و در عزممان جدی تر باشیم که این مدعیان دروغین آزادی و دمکراسی را افشا کنیم آنها وقیحانه تر حمله می کنند و تررو شخصیتی می کنند و حتی بارها من خودم شخصا شاهد بوده ام که رجوی شخصا به صحنه آمده و آن را هدایت می کند تا کینه و خشمش فروکش کند.آنوقت اینها می خواهند که آزادی برای مردم بیاورند ….. اینها کسانی هستند که مدعی هستند و به مردم پیام انقلاب و سرنگونی می دهند اسم این که در اصل به طرف مقابل که منتقد آنهاست اهانت می کنند
مجاهدین مایل به خروج از عراق نیستند
«بث جونز» دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در مسائل خاورمیانه روز چهارشنبه هفته گذشته در رابطه با انتقال ۱۴تن از اعضای سازمان مجاهدین به آلبانی، به یک کمیته فرعی روابط خارجی در مجلس سنای آمریکا گفت که علیرغم تلاش های آمریکا به منظور متقاعد ساختن رهبران این گروه، آنها تنها به تعداد اندکی اجازه انتقال دادند.این روزنامه در ادامه به نقل از برخی دیپلماتها یادآور می شود که باوجود اینکه رهبران مجاهدین سال گذشته اقدام به امضای توافق نامهای با سازمان ملل نمودند تا به حضور خود در عراق خاتمه بخشند، ولی گویا مایل به انتقال اعضای خود به خارج از عراق نیستند
۴عضو گروه مجاهدین در روزهای اخیر از پادگان لیبرتی خارج شدند
طبق اخبار واصله چهار نفر دیگر از افراد مستقر در کمپ لیبرتی موفق شدند از فرقه رجوی جدا شوند. قابل توجه است علیرغم فشارهای محیطی و شرایط نامساعد خود کمپ، نشستهای تشکیلاتی و گزارش نویسی نه تنها کم نشده که بصورت گستردهتر و شدیدتری اعمال میگردد. و این موضوع مزید بر فشارهای روحی و جسمی است که در شرایط زندان لیبرتی نفرات متحمل میگردند.
اعزام اعضای فرقه به آلبانی و شکست تحلیل رجوی ها
اعزام اولین سری به کشور آلبانی تاکنون از طرف فرقه اعلام بیرونی نشده و سعی نمودند تا با سکوت این خبر را مسکوت بگذارند چرا که وی در آخرین تحلیل های درونی اعلام کرده بود که هیچ کس حق فکر کردن به خارج از عراق را ندارد و باید همه تا آخر در عراق بمانند و کشته شوند ولی اکنون رجوی با خفت و خواری تن به این کار داده نشان از درماندگی سران فرقه می باشد که مجبور شدند تن به این کار بدهند. بالاخره باید کدام حرف وی را قبول نمود ماندن در عراق یا رفتن به اروپا.
نور امید در دل اسیران فرقه رجوی
خبری دریافت کردیم که تعدادی از اعضاء فرقه رجوی کشور عراق را به مقصد آلبانی ترک کرده اند! این خبر بخودی خود میتواند خبری خوبی باشد از این جهت که بالاخره راه خروجی سازمان به مقصد کشوری ثالث باز شده است و این قطعا نور امید زیادی را در دل نیروهای بلا تکلیف مانده در بیابانهای عراق روشن خواهد کرد! در مدت گذشته ما سخنان متناقض زیادی از رجوی و دیگر مسئولین سازمان شنیده بودیم.
به فرمان مسعود یکانهای ارتش آزادیبخش در جای جای میهن تشکیل شد!!
یکانهای جدیدالتاسیس ارتش رجوی داخل کشور در تقارن با فرمان اعلام آماده باش سیاسی شخص رجوی در مقطع حساس انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری تشکیل شده است و در نظردارند در این مقطع حساس در منتهای شور و مسولیت پذیری برای دستیابی به قدرت مطلقه ایدئولوژیکی برمحوریت ولایت یک زوج افسرده و روانی رجویسم درجریان انتخابات در پیش رو در داخل کشور با عملیات سیاه و سفید و مارپیچ پیچیده متاثر از ذهن فراپیچیده فرماندهی کل! اخلال ایجاد کنند تا ازاین رهگذر به خاطر اینکه ایران 75 میلیونی بدون رئیس جمهور نباشد, خواهرمریم که قریب به ده سال است که درمسند ریاست جمهوری برگزیده! درتبعید در انتظار بسر مییبرد بتواند در یک چشم به هم زدن با هواپیمای امریکایی دوست خود را به وطن رسانده و زودی برمسند وکرسی ریاست جمهوری بنشیند!
در حاشیه آماده باش سیاسی مجاهدین خلق
پس از آن به هر مناسبتی نه تنها به انتظار نشست، بلکه نیروهایش را به این ولع انداخت که می توان با استفاده از شرایط به قدرت رسید. لااقل می توان پنجاه مقطع مهم را یادآوری نمود که رجوی فرصت طلبانه به طمع افتاد تا سال و ماه و فاز و مرحله سرنگونی اعلام کند و مشغول شمارش معکوس برای رسیدن به قدرت شود. جنگ، آتش بس، رحلت آیت الله خمینی، انتخاباتهای ریاست جمهوری، حملات نظامی آمریکابه منطقه، تغییر رئیس جمهورهای آمریکا، اغتشاشات شهری، اعتراضات دانشجویی، اختلافات جناحی در داخل و دهها موضوع دیگر که می توان به این لیست افزود!
آلبانی، استارت از هم گسیختگی تشکیلاتی مجاهدین خلق
حال کمپ لیبرتی پس از دو سال شاهد و نظاره گر فرار و ریزش وسیع نیروها است. بیش از صد نفر پس از انتقال افراد از قرارگاه اشرف به کمپ لیبرتی از مجاهدین جدا شده و یا از آنجا فرار کرده اند. قرائن و شواهد حاکی از احتمال جدایی و فرار تعداد زیاد دیگری نیز می باشد. سران مجاهدین اما در چنین وضعیت بحرانی و تنگنای اجتناب ناپذیری که بدان دچار شده اند سعی کرده اند با تنگ کردن فضا و بستن روزنه های فرار و ترتیب دادن نشست های اجباری جمعی و طولانی در یک روند سیستماتیک و با برنامه ریزی های متعدد، مانع از سست شدن چفت و بست تشکیلاتی گردند.
آیا روند نهائی انتقال مجاهدین به کشور ثالث آغاز شده است؟
شاید خود رجوی تاکنون به نامعقول بودن خواسته هایش و لبریز شدن کاسه صبر و تحمل جامعه بین المللی واقف شده و شاید روند عزیمت به کشور ثالث به صورت فردی و نه به صفت فرقه ای آغاز گردیده باشد. با این حساب باید فرض را بر این گرفت که تمایلات رجوی محقق نشده و موضوع رفتن به کشور ثالث، آنهم به صورت تدریجی، دارد عملی میشود. بنابراین باید پذیرفت که آنچه که رجوی از آن وحشت داشت و احساس تهدید و خطر میکرد در حال اتفاق افتادن است.