تلکس
از شعار تا واقعیت در فرقه رجوی
در حالیکه شعار آزادی و دموکراسی میدهد ولی واقعیت این است که سرکوب شدید و خفقان و سانسور در تشکیلات سازمان بیداد میکند که در هیچ نقطه ای از جهان سابقه ندارد و در این رابطه شعار تغییر و انتخابات آزاد میدهد ولی ذره ای ایمان به آن ندارد چرا که اگر چنین بود این سازمان دارای رهبری مادام العمر و رییس جمهور مادام العمری که خود این رهبری منسوب کرده است، نداشت
برای اخراج عناصر مجاهدین از خاک عراق تلاش خواهیم کرد
رئیس هیات اعزامی سازمان ملل در عراق در سخنانی تاکید کرد برای اخراج عناصر مجاهدین از خاک عراق تلاش خواهیم کرد.”نیکولای ملادینف” در مصاحبه با رادیو آزاد عراق تاکید کرد: هیات اعزامی سازمان ملل در عراق در جهت اخراج عناصر مجاهدین از این کشور از طریق اسکان آنها در کشوری دیگر اقدام خواهد کرد.
مصاحبه با سیروس غضنفری درباره عملکرد اخیر فرقه رجوی
چنانکه میدانید، فرقه رجوی بعد از تبلیغات پرحجم وبی ثمر دراستفاده از مراسم چهارشنبه سوری آخر سال 92، مدتی دچار انفعال و یاس شد و این موضوع که وعده هایش درمورد سرنگونی سال 92 ابدا به بار ننشست، خود سبب پیدا شدن حالت پاسیو دردرون تشکیلات شد.
وضعیت نفرات مستقر در قرارگاه لیبرتی
به دلیل مشکلات بوجود آمده از درگیرهای تروریستی گروه داعش، برق و سوخت کمتری وارد قرارگاه می شود طوری که کولرها به صورت شیفتی روشن می شود تا کمبود برق جبران شود و افراد کمتر می توانند حمام بروند و زنان در این رابطه در مضیقه بیشتری قرار دارند.
جدا شده ها از فرقه رجوی، آلبانی، تیرانا – قسمت دوم
برخی از جدا شدگان آلبانی معروف به بچه های سازمان هستند. این بچه ها با اینکه همگی اقامت کشورهای اروپایی را دارند ولی سران فرقه رجوی آنها را به آلبانی فرستاده است که در همانجا اقامت گزیده و همچنان تحت کنترل تشکیلات فرقه ای رجوی باشند. این بچه ها که یکبار فریب فرقه رجوی را خورده اند، درصدد گزینه های بهتری برای خود می باشند.
نفاق، سیاست مستمر امریکا در قبال تروریسم
واقعیت این است که حمایت پنهان امریکا از گروه تروریستی مجاهدین مدت ها قبل حتی در دوران بوش در جریان بوده است. سیمور هرش در سال 2008 در مقاله ی خود با عنوان” آماده کردن زمین نبرد” این مسئله را افشا می کند و می گوید:” امریکا مجاهدین را مسلح کرده و به لحاظ مالی تأمین کرده تا جنگ در داخل ایران را پیش ببرد.”
نشست درون تشکیلاتی فرقه تروریستی رجوی در تیرانا
در تاریخ 12 /3 /93 از ساعت 6 بعد از ظهر، نشستی با نام” جنگ سیاسی” درساختمان فرقه رجوی درتیرانا برگزار گردید. حسن نایب آقا، جواد خراسان و شهریار به عنوان مسئولین برگزارکننده در این نشست حضور داشتند. فرقه رجوی قصد دارد تحت عنوان” جنگ سیاسی” به هر طریق که شده نفرات جداشده در تیرانا را مجددا جذب تشکیلات نماید.
زوزه های مرگ فرقه رجوی علیه جدا شدگان
علت پاچه گیری جدا شده ها توسط رجوی و سران پلیدش فقط وفقط مصرف داخلی دارد و با تهمت و افترا به ما جدا شده ها می خواهد که افراد داخل تشکیلات از اسم جدا شده ها متنفر باشند. همان کاری که در رابطه با خانواده ها می کرد و ما را از خانواده متنفر کرده بود. ولی عملا ما بیشتر از خود رجوی متنفر شدیم.
چرایی واکنش های تدافعی و عصبی رهبری و سران فرقه مجاهدین ـ قسمت اول
برای رجوی تحمل بیان حقایق مربوط به تشکیلات مخوفش، تلخ و دشوار است چرا که خودش را در انظار عمومی یک نیروی انقلابی ودمکرات جا انداخته بود و قبول نمی کرد که گروه او یک سکت و سالها ستون پنجم ومزدور صدام بود. اما با ریزش نیروها و فرار آنها از قرارگاه اشرف و لیبرتی که همچنان ادامه دارد و افزایش جداشده ها و افشاگری های آنها، معلوم شد رجوی جنایتکاری است که به مردم خودش و به نیروهای خودش خیانت کرده است، به نفع دشمن شماره یک ایران یعنی رژیم مستبد صدام.
اخبار و ناگفته های کمپ پناهندگان در آلبانی ـ قسمت نهم
عوامل سرکوب فرقه مخوف رجوی در هر هفته به بهانه حساب وکتاب صنفی، نشست می گذارند و در نشست ها به شکلی سیستماتیک سعی در شستشوی مغزی افراد دارند. جواد خراسان و سایر عناصر رده بالای مجاهدین از اینکه جداشدگان فرقه دعوت کمیساریای عالی امور پناهندگان را برای شرکت در مهمانی، جشن، پایکوبی و رقص پذیرفتند و به هتل محل برگزاری مراسم رفتند سخت و بشدت خشمگین هستند.
حقوق بشر بازیچه رجوی ها بعد از شکست در موضوع اتمی
رجوی ها که در مسیر مزدوری برای اربابان اسرائیلی و جنگ طلبان غربی شان، ریاکارانه خود را مخالف اعدام مطرح کرده و ج.ا.ا را بخاطر اعدام محکوم می کنند، در ابتدای انقلاب، کلمه اعدام انقلابی از دهانشان نمی افتاد و حکومت ایران را بدلیل اجرا نکردن حکم اعدام، محکوم می کردند!!
سران فرقه رجوی به دنبال فریب و مخدوش کردن
مصاحبه های کمیساریای عالی پناهندگان در آلبانی، مرحله اول را طی کرده و وارد مراحل بعدی شده است. مسئولین سازمان به شدت به دنبال این هستند که تمام جداشده ها در آلبانی، شرایط کمیساریای سازمان ملل را پذیرفته و در آلبانی مقیم شوند. در این رابطه یکی از بچه های سازمان به نام حسین محتسبی که پدر و مادرش از فرماندهان سازمان می باشند را به شدت تحت فشار قرار داده اند