شما بخاطر اینکه همسو با آمریکا–عربستان و اسرائیل به آنها خوش خدمتی می کنید و هیچ گونه تبلیغ و محکومیتی راجع به این جنایات ندارید از ترس اینکه مبادا دیگر از شما حمایت نکنند در درون زندان خصوصی خود شما اشرف سابق و کمپ لیبرتی هزاران زن و مرد را به صورت گروگان گرفته اید و آنها را زندان ذهنی و جسمی نموده اید. صدها نفر زن و مرد که به ایدئولوژی شما اعتراض کرد به طور مخفیانه در اشرف سابق کشتید.

سرکردگان فرقه آنقدرآش تبلیغات ریاست جمهوری مریم را شورومبالغه ودروغ را ازحد گذرانده بودند که اسباب مضحکه اعضا شده بود ازاعلام حمایت روستای منیهوی درجنوب تا مردم روستای بی بی جان درشمال،ازسردادن شعارمریم مهرتابان رئیس جمهورایران دراستادیوم آزادی تا توزیع شیرینی دربندهای زندان اوین وهمبستگی پرسنل زندان! واقعا مضحکه ایی شده بود.اکنون سالیان ازاین سناریوی کمدی وترمانده است اژدیک می گذرد ولی مریم هنوز درتوهم احمقانه ریاست جمهوری مانده است

بنابراین در چنین وضع و اوضاعی که خود شخص رجوی قادر به اعلام وجود نیست و سالیان است که از ترس پاسخگو یی به نفرات سازمان و سایر گروه های سیاسی که همواره از طرف شخص رجوی متهم به عدم درک صحیح از شرایط بودند، بطور مخفیانه درحال زندگی است«حال چه زندگئ به سبک صدام و معمر قذافی، چه به سبک بن لادن و یا حتی به همان سبک همیشگی خودش وهمراه با زنانش در حرمسرا واستخرها درپشت دیوارها، یا درون سوراخها» بها دادن به سالروز ریاست جمهوری مریم، بمانند گذشته علاوه بر آنکه هیچ برد سیاسی و یا حتی تبلیغاتی دیگر نمیتواند داشته باشد

رجوی چند سال بعد در سالگرد تاسیس شورا در سوم مرداد ۱۳۶۸، صدها نفر از بهترین کادرهای با تجربه مجاهد را در طرحی کودکانه، به قتلگاه فرستاد. شورا، هیچگاه سوالی و یا، کمیته ای حقیقت یاب برای بررسی شکست فروغ، مطرح و یا تشکیل نداد وهرساله، تحلیل ها را با تعویض تاریخ آن، تکرار می کند. و این در حالی است که اعضای شورا بخوبی آگاه بودند که رجوی از علت شکست نظامی و سیاسی در فروغ را رجوی عدم اتصال به رهبری وی و مریم، خواند و زندگان و مجروحان را به این دلیل سرزنش می کرد.در حالیکه کسی که الفبای نظامی را می دانست و در تنگه چارزبر، شدت اتش توپخانه رژیم را می دید، می دانست که اشتباه نظامی رجوی مسبب شکست هست.

عنوان فرمایشی” رئیس جمهور برگزیده مقاومت”، بیست و دوسال است که بر مریم رجوی مانده است. دوران ریاست جمهوری ای که بیست و دو سال به طول انجامد و بدون برگزاری هیچ گونه انتخابات مجدد همواره یک نفر را در صدر نگه دارد تنها در نظام های دیکتاتوری دیده می شود. این نوع زمامداری معمولاً ریاست جمهوری مادام العمر خوانده می شود نظیر آن چه در رژیم سابق عراق و رژیم فعلی کره شمالی دیده می شود.

فرقه رجوی چنان از ارتباط دوستانه بین ایران و آلمان ترسیده که با لکنت زبان مریم حرف می زنه و می ترسه پایگاههای حمایتی خودش رو توی آلمان از دست بده و مریم بمونه و یک عالمه آدم منزوی و منافق رو دستش، شوهر تشکیلاتیشم که معلوم نیست کدوم سوراخ قایم شده. واقعا” اگر حقیقت و حقوقی وجود دارد باید گفت قبل از هر کاری ارگانهای حقوق بشر شما را تعیین تکلیف کنند. جان افرادی رو گرفتید که فرزندان این مملکت بودند و حتی خیلی از خانواده ها خبر ندارند که آنها مرده اند.جالب تر از آن،اینکه مریم قجر خود را رهبر ملت ایران خوانده و در مورد رابطه دو کشور صحبت می کند و این رو باید به اون یاد آوری کرد

ایشان اصلا معلوم نیست که چه کسی اورا رییس جمهور کرد و با کدام رای و کدام مردم و کدام انتخابات ٬خودرا رییس جمهور کرد و کف و سوت و هورا براه انداختند که خواهر مریم٬رییس جمهور شد! مریم رجوی که همانند شوهر دومش مسعود٬تشنه قدرت و دیده شدن و جلب توجه است٬در این روزها سر از پا نمیشناخت و اجازه میداد که جلوی خودش٬برایش شعر بخوانند و قربان صدقه اش بروند و تصاویرش را روی شعرهای خواننده لس انجلسی بگذارند و در سالنهای قرارگاه پخش کنند! آری اینست همان خواهر مریمی که وقتی باو میگفتیم که تو خودپرست و خودخواهی٬رگ گردنش بیرون میزد و برای کسی که این حرف را میزد حکم اعدام هم میدادند.

مریم قجر در یک نمایش مسخره دیگر سعی نمود باز هم خودی نشان دهد و به اصطلاح روز نفی اعدام را گرامی بدارد در حالی که او یکی از حامیان اصلی اعدام در جهان می باشد که نمونه های زیادی در درون فرقه وجود دارد که می تواند نافی حرفهای او باشد این زن داعشی در جایی از حرف های بی مصرف خود می گوید آیا حقوق بشر فقط در کاغذ قطعنامه‌ها و میثاقهای بین‌المللی باید مورد احترام باشد؟

اگر براین باورید که مردم ایران و بطور خاص جداشده ها از فرقه شما٬ دچار بیماری آلزایمرشده اند و چیزی از شما به خاطرنمیآورند٬ سخت در اشتباهید! ما تک تک لحظات سخت و طاقت فرسایی که نه یک سال و دو سال و ده سال و بیست سال و… ٬ نزد شما داشته ا یم را هرگز فراموش نخواهیم کرد! نکته جالبی که در لابه لای سخنانتان گفته بودید این بود که در ایران فردا٬خبری از حکم اعدام نخواهد بود!”خواهر مریم” ایران فردا را شما بهتر است که لااقل فعلا بیخیال شوید٬بی زحمت فکری به حال فسیل شدگانی بکنید که در عراق و آلبانی گیر افتاده اند و هر روز و شب٬ شخصیت٬فکر٬ اعتماد به نفس٬انسانیت٬ عواطف٬عقل و شعور وهمه چیزشان را اعدام میکنید.

رجوی ها هنگامی که صدام دیکتاتور بعنوان اربابشان در قدرت بود، در تشکیلات خود در اشرف (که نمونه ای حکومتی بود که آنها مدعی آن هستند) که هیچگاه هم مجموع نفرات آن از چند هزار نفر بیشتر نشد، بارها و بارها در نشست‌های مختلف به اعضا گفته بودند «کسانی که می خواهند از فرقه جدا شوند، حکم شان اعدام است». رجوی می گفت «ما از سال 60 در حال جنگ هستیم و بنابراین هر کس از فرقه جدا شود یعنی میدان جنگ را رها کرده و حکمش اعدام است»

در کنفرانس مزبور خانم رجوی طوری با اعدام مخالفت می کند و طوری از حقوق بشر دم می زند که اگر کسی مجاهدین و تاریخچه حداقل سه دهه آنها را نشناسد و نداند گمان می کند که در این دنیای نا امن امروزی فلان جای آسمان پاره شده و کسی افتاده که ناجی مردم سراسر دنیاست، اما خوشبختانه هم مردم شریف ایران چه در داخل و چه در خارج از کشور و هم دولتمردان و سیاسیون غربی(البته با قلم گرفتن جیره و مواجب بگیران شرفی و غربی) همه و همه با این عناصر ضد بشری که کاری به غیر از دروغگوئی وفریب و شیره مالی بر سر مردم در خارج از کشور ندارند بطور کامل آشنا هستند و داد و فریادهای بی جای خانم رجوی کار به جائی نمی برد.

یا آیا، که به دلایلی قابل باورتر است، یک موضع فریبکارانه با انگیزه سیاسی چنین وحشت و ناامیدی را موجب گردیده است – همانطور که زمانی اطلاعات هسته ای ساختگی مجاهدین خلق برایشان موقعیت ساختگی خرید که با فرصت طلبی کامل بدست آمد. از ماه ژوئیه امسال، توافق هسته ای ایران به طرز غیرقابل بازگشتی چشم انداز سیاسی را تغییر داده است. سازمان مجاهدین خلق دیگر برای حمایت از تلاش های چند کارشناس تغییر رژیم متعلق به گذشته مورد نیاز نیست و خواهان ندارد.