با سلام خدمت برادر عزیز و بهتر از جانم محمود فدائی محمود جان من خواهر چشم انتظار تو بی بی جان هستم که این نامه را برایت می نویسم . امیدوار هستم که روزی این نامه به دستت برسد و چشم انتظاری من هم تمام شود . و حداقل بتوانی جواب نامه را بدهی. محمود […]
با سلام خدمت برادر عزیز و بهتر از جانم محمود فدائی
محمود جان من خواهر چشم انتظار تو بی بی جان هستم که این نامه را برایت می نویسم .
امیدوار هستم که روزی این نامه به دستت برسد و چشم انتظاری من هم تمام شود . و حداقل بتوانی جواب نامه را بدهی.
محمود جان هر روز و هر شب به یادت هستم.
برادر عزیزتر از جانم ، یاد آن روزهایی بخیر که باهم گذراندیم . آنقدر به بودنت در خانه عادت کرده بودم که حتی یک لحظه نمی دیدمت سراغت را از خواهر و دیگر برادرهایم می گرفتم .
یاد آن روزها بخیر که دست پدری روی سر سهیلا گذاشتی و تکیه گاه بزرگی برای من شدی ، چقدر بهت وابسته شده بودم . تو کسی بودی که مرهم زخمهای من و فرزندانم شده بودی . با تو می خندیدم و با تو گریه می کردم و هیچوقت فکر نمی کردم زمانه اینقدر بی رحمانه بین من و تو جدایی بیندازد.
با این همه فراق هنوز هم فکر می کنم روزی بیایی.
هر وقت نصف شب صدایی می آید دوان دوان به طرف حیاط می دوم و می گویم شاید تو باشی . روزی نیست که در خانه از تو یاد نکنیم . اینقدر با فرزندانم خاطره داری که مدام و هر لحظه بیاد تو هستیم .
برادر عزیز در آنجا و آن زندان لعنتی چه بر سر تو آوردند که ما را این گونه فراموش کردی .
مگر تو به من قول ندادی که همیشه در کنارم باشی ، قولت را فراموش کردی ؟
برادر عزیزم فکر نجات و آزادی ات نیستی ؟ نمی خواهی این فراق را تمام کنی ؟
امیدوارم که هر چه زودتر برگردی و دیدارها تازه شود .
برایت هر کجا که هستی دعا میکنم و از خداوند متعال می خواهم که دل و توکل آزادی را در قلب و ذهنت بوجود آورد و هر چه زودتر به آغوش خانواده برگردی.
بی بی جان فدائی














