شما پروفسور عزیز که درپای سیمای ضدآزادی رجوی حضور پر رونقی دارید، این عمل خود را بمعنای ارتباط واقعی به نیابت ازطرف نئوکان های جهان، نمیدانید؟! شما که علنا از لزوم تغییر حکومت درایران وسپردن آن بدست رجوی که در یک جمع 3هزار نفره، ازتجاوز به مال، جان وناموس همرزمان خود، دریغ نورزید، آیا میتوانید خود را یک انسان وجیه المله دانسته و این درخواست ها را مطرح کنید و منطق تان هم این باشد که مجاهدین رجوی بخاطر جاسوسی برعلیه کشور خود قابل حمایت هستند؟!

خانم مریم رجوی که درسخنرانی هایش برای اسرای بی اختیار لیبرتی، بلبل زبانی میکند (درقبرستان خاموش نفس کش میطلبد)، این بار چنان سراسیمه شد و متضاد حرف زد که این برخورد او نمایانگر پیروزی ایران وبطور کلی صلح منطقه ای بوده وما میدانیم که زندگی اینگونه گروههای فرقوی دربلبشوئی، تشتت وجنگ است! کار اینقدر برای این گروه مافیایی سخت بوده که درمواردی نوشته های خود را با ملاحظه ی گاف دادن های بزرگ ازصفحات اینترنت برداشتند!

لرد مگینس که نماینده ی مجلس اعیان انگلستان است، در نشریه هیل که رسانه رسمی کنگره آمریکاست مقاله ای نوشته که ضمن ریختن زهر خود به مردم ایران، فراموش نکرده که ابراز ارادت هایی هم به مریم رجوی بکند! آیا این نماینده ی اعیان واشراف انگلستان که لقب عالی” لرد” را هم دارد وطبعا نباید احتیاجی به بخشندگی های مریم داشته باشد، اینقدر طماع است که نمیتواند هرچقدر هم که باشد ازپولی که به هروسیله بدست آید وحتی موجب شرمندگی مردم انگلستان هم بشود، نگذرد؟!

اگر در این لحظات به چهره مسعود و مریم نگاه میکردید، میدیدید که خوشحالی عجیبی در چهره آنها پیداست. درحالیکه مردم دنیا بخاطر هزاران آدم بیگناهی که در آنجا کشته می شدند ناراحت بودند، ولی این دو نفر و طرفدارانشان غرق در شادی و پایکوبی بودند. چند روز بعد هم که آمریکا به افغانستان و القاعده حمله کرد، مسعود در نشست گفت که البته ما دوست نداریم به کسی که زیر تیغ هست چیزی بگوئیم ولی اگر بن لادن راست میگفت” چرا نرفت و در کشور خودش این عملیات را انجام نداد”، یعنی اینکه بن لادن و گروهش آدم های بدی نیستند و نیز چون زیر حملات آمریکا قرار دارند نباید به آنها انتقاد کرد ولی بهتر بود این عملیات را در کشور خودشان انجام میدادند.

آقای نیشابوری عزیز! چرا درمقابل این اظهار نظر آقای جعفر زاده موضعگیری نکرده واین فحاشی ها را برعلیه او انجام ندادید؟! اوکه با ارائه این تحلیل جدید، دست رد بر سینه ی همه ی شما زده ورجوی را به خاک سیاه نشانده است؟! شما چگونه ازراه دور شعار” ما زن و مرد جنگیم بجنگ تا بجنگیم در هر کوی و برزنی، شهر و دیاری” شنیدید وما درداخل اثری ازآن ندیدیم؟! مطمئنید که مغز پریشانتان برگوش میانی تان اثر نکرده تا مثلا صدای وز وز هرمگسی را اینطور تعبیر میکنید؟!

دست ازسر این ده درصدی های شهید در راه مبارزه با امپریالیزم بردارید وبا داشتن دستی دائمی دردست اسرائیل ونئوکان ها ی خونریز، خودرا” ضد استعمار” و… معرفی نکنید که وقت این حرف ها 34 سالی است که گذشته است ومردم فعلی ایران، سواد واطلاعات بیشتری نسبت به آن زمان ها دارند! بس لطف کنید که برزحمات ما نیافزایید که حاصلی برای شما ندارد وبدتر اینکه ماها مجبور میشویم چهره ی کریه شما ها را بیشتر افشا کنیم!

خانمی که خودش به خودش رهبر بزرگترین اپوزیسیون ایران لقب داده، ازقدرت های جهان که قطعنامه های ظالمانه ای را درحق ما روا داشتند وما آثار این تحریم های حاصله را درسختی معیشت روزمره ی خود با پوست وگوشت احساس میکنیم، میخواهد که با پس گیری امضای خود ازتوافق حاصله، مارا کماکان درفشار ظالمانه ی خود داشته باشند!

اظهار نظر جدید پنتاگون که انتظارش هم بعد از اقدامات بغایت ماجراجویانه ومشکوک دولت ترکیه درمورد قصد ورود آشکار به خاک سوریه میرفت، مایه ی دلخوشی فراوان گروه مافیایی رجوی گشته وخبری با عنوان ” پنتاگون: در صورت نیاز در حمایت از مخالفان سوریه ارتش اسد را بمباران خواهیم کرد” را با خوشحالی تمام دررسان هایش درج نموده است!

آنان که به درب لیبرتی مراجعه میکنند، خانواده های شما یا همکاران اسیرتان در آنجاست واگر کلاغ اند، لیبرتی نشینان هم باید بچه کلاغ باشند که من ازبابت این بی حرمتی شما نسبت به همکارانتان واسرای رجوی، شرمنده هستم! خانواده ها برای دیدار عزیزان دربند خود که وضعی بدتر از یک زندانی دارند، چاره ای جز مراجعه برای دیدن عزیزان خود ندارند واگر میل ورغبتی به این کار نشان ندهند، دولت ایران باهیچ اهرمی نمیتواند آنها را مجبور باین کار کند.

باید یادآوری کنم که من از زمان ورود دل به این نفرات قدیم می سوخت چرا که بهترین عمر خود را درعراق هدر داده بودند وبا هرکدام که صحبت می کردم می دیدم آنها هم بایک شیوه دیگر به این دام افتاده وآن قدر روی آنها با صحبت هاشان اثر گذاشته اند که آنها فقط متکی به رهبران فرقه شده و نشست های انقلاب آنها را از همه چیز تهی کرده است واحساس می کنند اگر از این سازمان بیرون بروند مرده ای بیش نیستند و به همین خاطر باید به آنها کمک کرد تا از آن زنجیر های خودشان را رها سازند.

حتی بعد از انجام توافق یاد شده ی تاریخی، آنها درکنار اربابان ودوستان جانی، سلطه گر و اشغالگر خود، درصدد ثبوت این مسئله بودند که با لابی های قدرتمند خود درمجالس قانون گذاری آمریکا و…، خواهند توانست آب رفته را به جوی بازگردانده ومانع اجرای متن توافق که طی آن احترام مقامات هردو کشور بدرجات معینی هم حفظ شده، گردند که با توضیحات مقامات کشورهای مختلف وانجام سفرهای با اهمییت، این آرزوی آنها برباد رفت و قلم بدستان فرقه ی رجوی وازجمله یزدان حاج حمزه را واداشت که با قبول واقعیات، سعی در دلخوش کردن خود وناامید نمودن مردم داشته باشند وبا طرح اما واگرها درصدد ایجاد این شبهه باشند که کار مهمی انجام نگرفته وهرآن امکان لغو این توافق وجود دارد!

اینکه راقم این یادداشت معتقد است که این نوشته ی آقای جعفر زاده که” بعد از توافق هسته ای، ساعت تیک تاک” نام دارد، و مسلما به زبان های دیگر هم ترجمه شده ومتشر شده، در راستای تحریک هرچه بیشتر کنگره ی دست راستی آمریکا که بررسی مفاد توافق را برآغاز کرده، میباشد، اما زندگی نشان خواهد داد که هرنوع کارشکنی کنگره که آخرین امید فرقه ی رجوی است، طرفی نخواهد بست چرا که دیوار تحریم هرروز شکاف های بیشتری برمیدارد ونخواهد توانست استواری خود را حفظ کند واین مسئله با رفت وآمدهای مقامات اروپائی به ایران و جدی وسرزنده تر شدن پیمان های شانگهای، بریکس و…، بخوبی واضح است.