خانم سلطانی با وجود عدم دیدار فرزندانش و شاهد نبودن رشد و نمو آنها، همچنان در عراق مانده و رسیدگی به وضعیت دیگر جداشدگان و از جمله وضعیت شوهرش را، مهمتر دانسته و به این مسئله می پردازد. من شخصاً به خانم سلطانی، ترکِ این تشکیلات هیولایی، و همفکری و همدردی با دیگر جداشدگان را تبریک می گویم و برایشان موفقیت در ساختن یک زندگی جدید همراه با همسر و فرزندانش را آرزو می کنم.

همه به خاطر خلع سلاح به وسیله آمریکائیها بی آنکه تیری شلیک گردد ناراحت و افسرده شده بودند. اغلب بچه ها می گفتند چرا سلاح را دادیم؟ فرماندهانمان در پاسخ می گفتند: شما نمی فهمید!! ولی رهبری می داند چکار می کند. لایه به لایه بر سر موضوع خلع سلاح، و اینکه مسعود پیام داده بود کسی حق شلیک حتی یک تیر را نیز ندارد، مسئله دار بودند و کسی توجیه فرماندهان قرارگاه اشرف را نمی پذیرفت.

در هرکشوری که زندگی میکنند به نزدیکترین دفتر صلیب سرخ بین المللی مراجعه کرده و فرم مخصوص افراد گمشده را پر کنند این فرم در تمامی این دفاتر وجود دارد و صلیب سرخ هم ملزم به پیگیری است، در این فرم باید قید شود که آخرین خبر از فرد گمشده قرارگاه مجاهدین و کمپ اشرف در عراق میباشد؛ به همراه فرم هم در محل خاصی که در همین فرم وجود دارد ؛ میتوان چند خط نامه برای فرد مفقود شده نوشت ؛ صلیب سرخ ظرف دو تا سه هفته به این فرم پیگیری پاسخ خواهد داد و سازمان مجاهدین خلق هم برای این سازمان بین المللی کمتر میتواند مانع تراشی کند. در صورت وجود فرد گمشده در کمپ اشرف و نیز پاسخ او ؛ خانواده ها میتوانند برای دیدار با این عزیزان اقدام کننند. با امید موفقیت و دیدار عزیزانتان خواهشمندم بعد از پیگیری از صلیب سرخ همچنان مرا در جریان قرار دهید.

خانواده‌های گیلانی عضو انجمن نجات که عزیزانشان دربند فرقه رجوی اسیر هستند، در جریان همایشی که اخیراً در رشت برگزار شد. از مجامع بین‌المللی، طی بیانیه ای خواستار کمک به آزادی فرزندان خود که در بند گروه مجاهدین در عراق هستند، شدند.

زنان قرارگاه اشرف در معرض خشونت سیستماتیک روزهای سرنوشت ساز جنگ امریکا و عراق چند روز بعد به ما گفتند مسعود به نیروها پیام داده است. پیام مسعود را یکی از مسئولین فرمانده مقر خواند. مسعود در پیام خودش گفته بود : هیچ کس حق شلیک ندارد حتی اگر به شما حمله شود و یا […]

اما نه گذشت زمان و نه اتفاقاتی که دراطراف این فرقه در حال وقوع است آنها را به فکر چاره نمی اندازد هرچند که هیچ چاره ای بجز از بین رفتن تور اختناق و بساط برده داری نوین وجود ندارد و مطمئنا فرقه مجاهدین تا آخر خط در مسیر خیانت پیش خواهد رفت و در پیام مسعود رجوی از مخفیگاه در مورد جاسوسی بی شرمانه حتی ذکر شده است که: بجای انتظاراز سپاسگزای بین المللی مجاهدین بهتراست به آزاد سازی نیروهایی بپردازند که سالهاست آنها را به بیگاری کشیده ودر سراب سرنگونی و سوار بر تانک ها! برای بردن مهر تابان! به میدان آزادی!…. در بیابانهای عراق سرگردان کرده است.

آری حالا که کمی گذشته را برایتان تشریح کردم بخود بیائید و بلند شوید و خود را بتکانید و به عاقبت خود بیندیشید. شما و دیگر همپیاله هایتان که از این قعطنامه ها استقبال میکنید در میان ملت ایران و در خاک ایران زمین هیچ جایی ندارید و ول معطلید و روزی خواهد رسید که دست از پا درازتر با خفت و خاری در برابر ملت ایران به خاک بیفتید و مردم شما را نفرین خواهند کرد حال هرچه میخواهید به استقبال این قبیل قعطنامه های شوم و خانمان برانداز بروید.

موقع خدا حافظی حرف رو عوض کرد،گفت چند تا ایستگاه قبل تر باید پیاده میشد.وقتی رفت،دیدم که سوار مترو نشد.منم که قرار نبود سوار مترو بشم!فروشگاه های مجموعه ای”لدیفانس” و راهروهای عبورخیلی شلوغ بود.همه جور آدمی پیدا میشد.دختر پسر های فرانسوی و فروشگاه های رنگ و وارنگ… عجیب نبود که کسی به فکر حرف های ما نباشه! یا اینکه کسی چیزی فهمیده باشه و من در بین این همه شلوغی مثل قطره آبی بودم که از چشم ها پنهان میشد! یه چند هفته ای از زمان این قرار اتفاقی میگذره که دارم مطلب اش رو مینویسم.این تاخیر بی علت نبود.میخواستم ببینم بایرامقلی خان، میتونه دوباره بصورت اتفاقی توی یک مترو یا جای دیگه منو ببینه یا نه!؟؟؟؟…اون بایرامقلی رو دیگه تو این مدت ندیدم.ولی بایرامقلی خان های دیگه ای بودن که میدیدمشون.اونا هم منو میدیدن.ولی دیگه قرار اتفاقی باهام نداشتن!

با توجه به شرایط اضطراری انسانی بوجود آمده در کمپ اشرف و تهدیدات جدی موجود برای این افراد در کشور عراق و به استناد گزارشات اکثریت قریب به اتفاق سازمانهای حقوق بشری بین المللی، انتقال این افراد به کشوهای امن ثالث (بخصوص و ترجیحا کشورهای اروپایی و امریکای شمالی) اولویت اول را داشته و وارد کردن مسائل سیاسی و یا هر گونه سواستفاده سیاسی از وضعیت بوجود آمده و یا کارشکنی در این حرکت صرفا حقوق بشری را پیشاپیش محکوم می کنیم.

جدای از ترتیب بندی و اولویت این سه اصل، سه تم رهبر خود انتصابی – ساختار تشکیلاتی و بازسازی فکری یا همان مغزشویی در سه اصل مورد تاکید اشاره انطباق پذیر می شود. به این ترتیب شاکله انقلاب فرهنگی مجاهدین را که مبتنی بر سه اصل رهبری فردی، تغییر سیستم ارزشی و بازسازی افراد بر اساس متدهای روانکاوانه و مجاب سازی است، می توان مبنای استحاله مجاهدین در فرقه ها تلقی کرد. اگر چه مجاهدین به لحاظ محتوایی و جهت گیری های اجتماعی در صورت امر تفاوت هایی را با گروه های فرقه ای به ذهن متبادر می کند، با این حال تاثیر تعیین کننده این عوامل مجاهدین خلق علیرغم صورت ظاهرا آشتی ناپذیرشان با فرقه ها، سازگاری شکل و

“در کمتر از پانزده سال، دو بار شاهد پایان مرگ بار آنچه پیروان یک فرقه می توانند به آن هدایت شوند، بوده ایم. در سال 1978، یک عکس هوایی از 912 تن پیروان جیم جونز Jim Jones ملبس به لباس های براق، که با نوشیدنی های حاوی سیانور و همچنین شلیک گلوله در یک جنگل مه آلود در گویانا Guyana کشته شده بودند، در مجلات و تلویزیون عرضه شد، که این عکس هر بار برابر با سالگرد پایان جونزتاون Jonestown مجددا ظاهر می گردد؛ و در اوایل سال 1993، برنامه های خبری تلویزیونی شلیک و کشتار فرقه کورش Koresh را نشان دادند، و سپس چند هفته بعد آتش این موضوع به دشت های تگزاس Texas کشیده شد.” (1) این نمونه ها تنها بخشی از پی آمدها و فجایع حاصل از رشد و گرایش به فرقه ها در زمان حاضر است. به روایت سینگر در حال حاضر تنها در آمریکا بیش از سه تا پنج هزار گروه فرقه ای تحت عناوین و پوشش های مختلف مشغول فعالیت و عضوگیری هستند. متاسفانه به میزان وقوف و اشراف ما به ماهیت و اشکال مختلف، فرقه ها نیز در واکنش متقابل اقدام به یافتن راه حل های تازه برای دور زدن ما می کنند. در حال حاضر

در این دیدار که نمایندگان روزنامه‌های الموتمر، الاتحاد، الزمان، الدوره، الصباح و نیز خبرنگاران تلویزیون العراقیه، بغداد، الفرات و آژانس ملی عراق حضور داشتند، محمد جواد هاشمی‌نژاد دبیرکل کانون هابیلیان با تاکید بر نقش سازنده رسانه‌ها در دوران فعلی عراق گفت: از دوستان رسانه‌ای خود انتظار داریم زوایای حقایق پنهان مانده جنایات مجاهدین را برای مردم عراق کالبد شکافی کنند تا این فرقه جنایات کار بیش از پیش در منزله مردم عراق رسوا شود.