طی روزهای گذشته جلوی درب جنوبی محل استقرار فرقه مجاهدین شاهد حضور تعدادی از اعضاء و سرکردههای جنایتکار این فرقه بودیم که در برابر خانوادههایی که فقط برای ملاقات فرزندانشان به آنجا سفر کرده بودند به فحاشی پرداختند. ضمن محکوم کردن این حرکت مجاهدین و حمایت همه جانبه از خانوادههایی که در جلوی درب قلعه مخوف رجوی خائن حضور دارند و برای ملاقات عزیزانشان لحظه شماری میکنند از تمامی جوامع آزاد و تمامی نهادها و ارگانهای حقوق بشری و تمامی انسانهای آزاده طلب میخواهیم که در برابر این نیرنگ و برده داری نوین فرقه بپا خیزند
طی روزهای گذشته جلوی درب جنوبی محل استقرار فرقه مجاهدین شاهد حضور تعدادی از اعضاء و سرکردههای جنایتکار این فرقه بودیم که در برابر خانوادههایی که فقط برای ملاقات فرزندانشان به آنجا سفر کرده بودند به فحاشی پرداختند.
حضور خانوادهها که از 11 ماه پیش در جلوی قلعه مخوف رجوی جنایتکار آغاز شده شامل پدران و مادرانی است که در لحظات آخر عمر خود میباشند و دوست دارند در این پایان زندگی برای چند لحظه هم که شده فرزند خود را در فضای آزاد و بدون حضور سران جنایتکار فرقه ملاقات نمایند ولی افسوس که این جنایتکار حتی به گریه و زاری این خانوادهها هم اهمیت نمی دهند که هیچ، به عرف بین المللی نیز پایبند نمی باشند و نمی گذارند و اجازه نمی دهند که آن اسیران بتوانند پدران و مادران خود را ملاقات نمایند. البته در این بین کشورهای تروریست پرور همچون فرانسه که سرکرده این جنایتکاران را به راحتی در دل خود جا داده و امنیت و آسایش و مجالس هوس آنها را محیا میکنند و یا کشورهایی همچون امریکا و رژیم صهیونیستی که خورد و خوراک آنها را با کانتینرهای عظیم الجثه برایشان ارسال میکنند نیز دخالت میکنند و بطور مستقیم و بر خلاف آنچه در مجامع بین المللی ادعا میکنند و حتی بقول خودشان برای برقراری عدالت که هیچ رنگ و بویی از آن را در کارها و اعمال این کشورها ندیده ایم به استعمار کشورهایی همچون عراق میپردازند، در این بین مشاهده میکنیم با پرواز هلی کوپترهای خود به خانوادهها میگویند ما حامی تروریست هستیم.
ما خانوادههای گلستانی ضمن محکوم کردن این حرکت مجاهدین و حمایت همه جانبه از خانوادههایی که در جلوی درب قلعه مخوف رجوی خائن حضور دارند و برای ملاقات عزیزانشان لحظه شماری میکنند از تمامی جوامع آزاد و تمامی نهادها و ارگانهای حقوق بشری و تمامی انسانهای آزاده طلب میخواهیم که در برابر این نیرنگ و برده داری نوین فرقه بپا خیزند و با حمایت از خانوادههایی که در هوای گرم و خشک و شرایط بد آب و هوایی فقط برای دیدن فرزندانشان بعد از 25 سال انتظار در آنجا حضور دارند بر آمده و انسان دوستی خود را نشان دهند.
برچسب ها
نمی توان در تاریکی زندگی کرد! نامه محمد زنگنه به برادرش رضا زنگنه در کمپ آلبانی
در سوگ مادر مهین توکلی در سوگ مادری که ۳۰ سال در حسرت دیدار با فرزندش سوخت
از اشرف تا آلبانی ماندگار شد مبارزه مادرانه ثریا عبداللهی در برابر ستیزهجویی فرقه مجاهدین خلق
02 شهریور 1405
نامه محمد زنگنه به برادرش رضا زنگنه در کمپ آلبانی
رضا سلام خوبی؟ سلامتی؟ برادر عزیزم می خواهم بدانی چقدر دلتنگتم. چند سال است شما را ندیدم. یادت هست زمانی که پیش ما بودی چه لحظاتی با هم داشتیم؟ یادت می آید چقدر با هم شوخی می کردیم؟! مواقعی به گذشته فکر می کنم و با خود می گویم رضا چرا ما را رها کرد؟ […]
31 مرداد 1405
در سوگ مادری که ۳۰ سال در حسرت دیدار با فرزندش سوخت
بازهم قلبِ مادری چشمانتظار از تپش ایستاد؛ قلبی که ۳۰سال تمام، بیوقفه برای “احمدش” میتپید. مهین توکلی، مادر رنجدیده احمد عبدی، سرانجام در حسرت یک آغوش، چشم از جهان فرو بست. این ضایعه را به همه خانوادههای چشمانتظار تسلیت میگوییم، که سالهاست جسم و روحشان در حسرت دیدار با عزیزانشان به زنجیر کشیده شده است. […]
31 مرداد 1405
مبارزه مادرانه ثریا عبداللهی در برابر ستیزهجویی فرقه مجاهدین خلق
داستان خانم ثریا عبداللهی، مادری از شهر اردبیل، روایتی تلخ و در عین حال الهامبخش از عشق مادرانه، استقامت و مبارزه با ظلم است. او بیش از دو دهه است که برای رهایی تنها پسرش، امیراصلان حسنزاده، از چنگال فرقه مجاهدین خلق تلاش میکند. این فرقه که با وعدههای فریبنده شغل و پناهندگی در اروپا، […]
ثبت دیدگاه
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
