یکی از شاخصترین ویژگیهای فرقهها، قطع ارتباط اعضا با دنیای خارج و ایجاد انزوای مطلق برای کنترل ذهن و اراده آنان است. سازمان تروریستی مجاهدین خلق نیز طی سالیان طولانی با اعمال محدودیتهای گسترده، اعضای خود را از ابتداییترین حقوق انسانی محروم کرده و با ایجاد فضایی بسته، آنان را در چرخهای از وابستگی تشکیلاتی […]
یکی از شاخصترین ویژگیهای فرقهها، قطع ارتباط اعضا با دنیای خارج و ایجاد انزوای مطلق برای کنترل ذهن و اراده آنان است. سازمان تروریستی مجاهدین خلق نیز طی سالیان طولانی با اعمال محدودیتهای گسترده، اعضای خود را از ابتداییترین حقوق انسانی محروم کرده و با ایجاد فضایی بسته، آنان را در چرخهای از وابستگی تشکیلاتی نگه داشته است.
اعضای گرفتار در اردوگاههای این سازمان نه تنها از دیدار و تماس با خانوادههای خود محروم هستند، بلکه هیچگونه دسترسی مستقلی به تلفن همراه، اینترنت، شبکههای اجتماعی، رادیو یا سایر رسانههای آزاد ندارند.
حتی برقراری یک گفتوگوی ساده میان دو یا سه نفر نیز در این تشکیلات ممنوع است و با عنوان “محفل” از آن یاد میشود و اعضا تنها در نشستهای گروهی اجازه سخن گفتن دارند.
بسیاری از اعضا سالخورده شدهاند و بنا بر روایت جداشدگان، پیش از حضور در برنامههای تبلیغاتی از آنان خواسته میشود موهای خود را رنگ کنند تا چهرهای جوانتر از واقعیت به نمایش گذاشته شود.
ارتباط آزاد با خانواده، دسترسی به اطلاعات و امکان گفتوگوی خصوصی از حقوق بنیادین هر انسان است و تجربه اعضای جداشده نشان میدهد بازگشت به خانواده نخستین گام برای بازیابی استقلال فکری و زندگی عادی است.
فریدون ابراهیمی، جداشده از سازمان تروریستی مجاهدین خلق
