نامه علیرضا درویش تبار به برادرش علی اصغر اسیر مجاهدین

خدمت برادر عزیز و ارجمندم، علی‌اصغر، سلام برادرم علی‌اصغر، امیدوارم حالت خوب باشد. من و خانواده‌ات کماکان منتظر دیدار یا تماسی از تو هستیم؛ سال‌هاست که چشم‌به‌راه تو مانده‌ایم. برادر عزیزم، من و خانواده‌ات صحیح و سالم هستیم و به زندگی روزمره خود مشغولیم، اما دلتنگی برای تو و انتظار بازگشتت، به تنها دغدغه‌ی زندگی‌مان […]

خدمت برادر عزیز و ارجمندم، علی‌اصغر، سلام
برادرم علی‌اصغر، امیدوارم حالت خوب باشد. من و خانواده‌ات کماکان منتظر دیدار یا تماسی از تو هستیم؛ سال‌هاست که چشم‌به‌راه تو مانده‌ایم.
برادر عزیزم، من و خانواده‌ات صحیح و سالم هستیم و به زندگی روزمره خود مشغولیم، اما دلتنگی برای تو و انتظار بازگشتت، به تنها دغدغه‌ی زندگی‌مان تبدیل شده است.
برادر جان، تو را به خدا هر کاری که می‌توانی بکن و خودت را از آن زندان رجوی‌ساخته و پوشالی نجات بده. به هر کجا که دوست داری برو، اما برای خودت یک زندگی آبرومندانه بساز.
به هر حال، ما مانند گذشته پیگیر و جویای احوالت هستیم. امیدوارم عاقلانه تصمیم بگیری و خودت را نجات دهی؛ همان‌طور که بسیاری از دوستان سابق تو نیز از آن جهنم نجات یافتند و به دنبال زندگی خود رفتند.
به امید آن روز.

علیرضا درویش‌تبار