خاطرات عبدالحمید هاشمی از دوران اسارتش در اشرف
طبق معمول همیشگی آقای رجوی و مریم عضدانلو آرمان گرایی و آزادیخواهی شان وردی بیش نیست و گذشته از حال و روز افراد در سازمان و اسیر نگه داشتن آنها به تمام و کمال و البته برای اهداف جاه طلبانه و قدرت پرستی اش از روز اول و بطور خاص در پی شکستهای بی شمار در روند خط مشی سازمان این سیر و شیوه فرقه گرایانه را با شدت بی انتها به پیش برده است یعنی اختناق و سرکوب هر آنچه که مخالف نظرهای او می باشد.
ملاقات اعضاء جدا شده با عفو بین الملل فرانسه
هیئتی از اعضاء جدا شده از سازمان مجاهدین خلق (فرقه رجوی) در طی روز گذشته ملاقاتی با مسئولین ذیربط عفو بین الملل داشتند. آنها ضمن تشریح وضعیت خانواده ها در جلو درب کمپ عراق جدید (کمپ اشرف سابق) وضعیت و شرایط اعضاء اسیر در فرقه را تشریح کردند و خواسته های خانواده ها که ملاقات با عزیزانشان است را مطرح کردند. از عفو بین الملل خواستار مداخله برای گرفتن ملاقات خانواده ها برای دیدار با خواهران، یا برادران و فرزندان خود شدند. در طی آن نامه ای به عفو بین الملل ارائه شد.
مقایسه کوتاه بین انسانهای گرفتار در فرقه رجوی و انسانهای گرفتار در معدن شیلی
چرا هیچ مادری در امریکا برای این انسانهای گرفتار شمعی روشن نمی کند و از دولتها و نهادهای حقوق بشری (!) که روزگاری شدیدا اشعار حمایت از انسانها را سر می داد، نمی خواهند مادرانی را که ماههاست در پشت درب قرارگاه اشرف برای یک ساعت ملاقات با فرزندشان در بدترین شرایط آب و هوایی و سخت ترین شرایط زندگی به انتظار نشسته را حمایت کنند و سران جنایتکار رجوی را مجبور نمایند که به این خواسته به حق آنها تن دهند.
آرزوهای مریم رجوی دیکتاتور!
اخیرا در سیمای فرقه رجوی برنامه ای از مریم قجر پخش شد که از زبان این بانو اشاره ای به آمال و آرزوهایش داشت. او در این برنامه مدعی می شود که خواهان آزادی مردم ایران می باشد. هیچ یک از کلمات تکرار شده مریم قجر از جمله آزادی فردی و دموکراسی و داشتن حق اعتراض و آزادی بیان و… در ایدئولوژی فرقه ای رجوی ها جایگاهی ندارند نگاهی گذرا به مناسبات این فرقه در اشرف بیانگر این ادعا است.
نامه سرگشاده علی قشقاوی به خانم هیلاری کلینتون وزیر محترم امور خارجه آمریکا
جای بسیار خوشحالی است که وزارت خارجه امریکا در بعضی از گزارشات خود نام”شورای ملی مقاومت”را اسم مستعار مجاهدین معرفی میکند اما براساس شناخت ما از این فرقه تروریستی باید برای هرچه بیشتر محدود کردن این فرقه قاطعیت بیشتر بخرج داد و در درجه اول برای نجات افراد معترض در درون فرقه کمک کرد.
مادر اسماعیل ونک: درد خودم را به چه کسی بگویم!
هر چه فریاد زدم حنجره خودم را پاره کردم که من بعد از چندین سال می خواهم فرزندم را ملاقات کنم کسی جواب مرا نمی داد. آیا سران سازمان خودشان را جزء انسان می شمارند؟ چگونه اینها دم از آزادی و دفاع از حقوق بشر می زنند؟ به چه کسی درد خودم را بگویم؟ به حقوق بشر، به صلیب سرخ و یا سازمان ملل؟
بررسی نقض حقوق بشر در فرقه ی رجوی – قسمت بیست و هشتم
سازمان مجاهدین خیلی از بچه های کم سن و سال را وارد مبارزه کرد و تعداد زیادی از آنان که در اشرف بزرگ شدند و به سن پانزده سالگی رسیدند همانند من وادار شدند تا در ارتش آزادیبخش دوره های نظامی گری را طی کنند ما در ارتش در قسمت های مختلف سازماندهی شدیم بچه هایی که سن کمی داشتند و به خارج منتقل شدند سرنوشت تلخی داشتند
چگونه مسعود رجوی مدعی بر پایی جامعه بی طبقه توحیدی است
مسعود رجوی همیشه در نشستهای عمومی از جامعه بی طبقه توحیدی که بر روی سنگ مزار هر مجاهد خلق حک شده یاد می کرد و می گفت که جامعه بی طبقه توحیدی جامعه یی است که الزاما تضادهای طبقاتی آن حل شده است پس بی طبقات است چرا که طبقات بالا و پایین، غنی و فقیر بودن محصول استثمار است محصول فرعونیت است جامعه بی طبقه توحیدی مسعود رجوی همانند سایر شعارهای او می باشد
محاکمه سران مجاهدین خواست نهادهای جامعه مدنی استان دیالی وصلاح الدین
سازمان های جامعه مدنی فعال در زمینه حقوق بشر و نیز خانواده های ایرانی که از هشت ماه پیش به منظور ملاقات با فرزندان خود که به مدت 27 سال از سوی سازمان ایرانی خلق بازداشت شده اند، در مقابل اردوگاه اشرف تحصن کرده اند، در تجمعی محلی در مقابل دروازه اردوگاه عراق جدید (اردوگاه اشرف سابق) از دولت عراق و پارلمان جدید این کشور و سازمان های بین المللی درخواست کردند سازمان تروریستی خلق را از خاک عراق بیرون رانده
نامه سرگشاده انجمن ایران سبز به آقای اد ملکرت نماینده سازمان ملل متحد در عراق
فرقه مجاهدین برای به اسارت نگه داشتن این افراد از شیوه های معمول دیکتاتورها به روشهای استالینی و اعترافگیری های خود ساخته و با عملیات شستشوی مغزی و شوراندن آنها برعلیه خانواده های خود مجبور به شرکت در برنامه های تلویزیونی و از هر اقدام و شیوه های ضد انسانی برعلیه همه کسانی که در جهت آزادی این افراد تلاش میکنند، دریغ نمی کنند. امروز مجاهدین با سوء استفاده از عدم پیگیری جدی سازمان های بین المللی بر سرنوشت افراد اسیر و معترض در درون این فرقه به افراد خواهان جدایی القاء میکنند که خانواده های آنها عضو وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی میباشند تا از پاسخ گویی به سئوالات این افراد فرار کنند.
نامه آقای میلاد آریایی به آقای اد ملکرت نماینده سازمان ملل متحد در بغداد
مدت هشت ماه است که پدران و مادران سالخورده ای با چشمانی گریان و قلب هایی شکسته درانتظار ملاقات با فرزندانشان در مقابل در قرارگاه اشرف متحصن شده اند تا رهبران مجاهدین خلق بگذارند این خانواده ها به فرزندانشان که در داخل کمپ هستند دسترسی یافته و با آنها صحبت کنند. اما سازمان مجاھدین مانع ملاقات این خانواده ھا با فرزندانشان شده
دیدار مسئولین وزارت حقوق بشر عراق با خانواده های متحصن در برابر پادگان اشرف
در این دیدار که دو ساعت به طول انجامید خانواده ها مفصلا شرایط و خواسته های خود را مطرح نمودند. آنها گفتند:”رهبران فرقه می گویند که ما جزو نیروهای مسلح ایران هستیم که برای تهاجم به پادگان اشرف و نابود کردن آن به اینجا آمده ایم در حالیکه خودتان شاهد هستید که ما جمعی افراد عادی و عمدتا سالمند و کاملا غیر مسلح هستیم و جز دیدار با عزیزانمان چیز دیگری نمی خواهیم”.