کمیسر حقوق بشر آلمان از رهبران مجاهدین میخواهد تا دست از خشونت بردارند
مارکوس لونینگ کمیسر دولت فدرال در سیاستهای حقوق بشری و کمک های انسان دوستانه در وزارت خارجه دولت فدرال بیانیه ای منتشر نمود که در آن تاکید نمود: از رهبران کمپ اشرف میخواهم تا خشونت را کنار بگذارند و در مقابل دسترسی کمیسیونی بی طرف به تمامی کمپ اشرف مقابله نکنند. رهبران کمپ اشرف همچنین باید اجازه بدهند تا تمامی مجروحین دسترسی کامل به رسیدگی های پزشکی را داشته باشند.
نامه ای سرگشاده به خانم کاترین اشتون
من نزدیک 30 سال عضو سازمان مجاهدین خلق ایران به رهبری اقای مسعود و مریم رجوی بودم. سازمان مجاهدین که ادعای یک سازمان دموکرتیک را دارد و در نزد شما خود را مدافع حقوق بشر معرفی کرده است من به عنوان فردی که به خاطر انتقاد و اعتراضی که به سازمان مجاهدین داشتم،بار ها و بارها مورد ضرب وشتم قرار گرفته ام. در زندان سازمان مجاهدین مورد بدترین شکنجه ها قرار گرفتم که بر اثر شکنجه ها آسیب جدی به لحاظ جسمی دیده ام، به خاطر شکنجه های روانی که اعمال می شد در شرایط بدی قرار گرفته بودم
نگاهی به درگیری خشونت آمیز مجاهدین خلق و نظامیان عراقی
محکومیت این گونه وقایع بدون ریشه یابی آن، صرفا به ابزاری برای یک بازی و یارگیری سیاسی بدل می شود که در آن جان انسان ها و قربانیان بمثابه وسیله برای رسیدن به اهداف سیاسی استفاده می شود. جان کلام این است، قبل از اینکه اعضای مجاهدین در این درگیری ها کشته شوند یا خود را به دست رهبری مجاهدین به کشتن بدهند و حقوقشان پایمال شود، در بی حقوقی کامل می زیسته اند و بسیاری از محکوم کنندگان و روضه خوانان امروز، در اصل، ناقضان حقوق، آزادی و رهایی آنان بوده اند.
به مناسبت مرگ رضا شیرمحمدی
آقای رضا شیرمحمدی، به عنوان بالاترین افسر ستاد این مرکز و یکی از «برادران مسئول» این قرارگاه، وظیفۀ برخورد با کسانی را داشت که به هر شکلی معترض بوده و یا اختلافاتی با تشکیلات داشته و منتقد برخی از اعمال تحمیلی رجوی بودند. در این دوران نشستهای موسوم به «عملیات جاری» و بخصوص پروژه هایی موسوم به «دو دستگاه» آغاز شده بود که حرکتی کیفی به سوی سرکوب و تحقیر نیروها در مناسبات تشکیلاتی سازمان مجاهدین به حساب می آمد.
بهار آمد اما هنوز در اشرف خبری از بهار نیست
سرما، سردی، خمودی و مردگی رفت و بجای آن گرما، طراوت، تازگی و زندگی آمد. درختان بی برگ به شکوفه های رنگین آذین شدند و دشت های خشکِ یخ زده به گلزار مبدل گشت. همه چیز و همه کس بر اساس آنچه خداوند در او ودیعه گذاشته بود در حد وسع و توان در ظاهر و باطن تغییر کرد و نو شد. اما یک جا هست که هنوز تغییر نکرده! بله تنها در اسارتگاه اشرف است که به یمن مزدوری رجوی های پلید برای آمریکای ها، خبری از بهار و شادی و عشق نیست.
ممانعت سران مجاهدین از کمک رسانی یکی از اعضا به خانوادهاش
در حالی که شهریار مقدسی، برادر عبدالله مقدسی (اسیر در پادگان اشرف) به بیماری سرطان خون مبتلا است و آخرین راه برای ادامه حیات وی، کمک رسانی برادر اسیرش میباشد، سران فرقه مجاهدین مانع از خروج وی میشوند. نوع بیماری شهریار ALL میباشد و عبدالله باید آزمایش I , II HLA – Class انجام دهد تا چنانچه اگر با وی همخوانی داشته باشد مراحل پیوند مغز استخوان انجام شود، اما با وجود نامهنگاری خواهر عبدالله مقدسی برای استمداد کمک از وی، تا به حال نیروهای فرقه رجوی از خروج عبدالله مقدسی برای انجام آزمایشهای لازم و پیوند مغز استخوان با وی ممانعت به عمل آوردهاند
به مناسبت روز جهانی زن
براستی چرا نمیتوانم با صدای بلند فریاد بزنم که من از این زندان مخوف و رعب انگیزی که تحت نام اشراف برایم ساخته اید بیزام و میخواهم آزاد برای خودم زندگی کنم.آری من یک زن هستم با تمام ویژگی های آن! با تمام لطافت و حساسیت!چیزی که حتی بیانش در مجاهدین جرم است! آنها از زنان خود انسانهایی خشن و خشک مغز ساخته اند که حتی نتواند به فلسفه خلق شدنش توسط خداوند هم فکر کند.
مانع از جنایات بیشتر مجاهدین علیه زنان شوید
فرقه تروریستی و ضد بشری مجاهدین خلق به تائید بسیاری از اسناد و گزارشهای بین المللی و همچنین اعترافات اعضای جدا شده فرقه به عنوان یکی از بدترین ناقضان حقوق زنان در جهان محسوب می شوند. در اسناد بین المللی مختلفی همچون گزارش دیده بان حقوق بشر در می 2005، گزارش انستیتو تحقیقات دفاع ملی آمریکا در اکتبر 2008، گزارش پلیس فدرال المان و گزارش کنگره آمریکا در سال 1994 و همچنین گزارشهای سالانه وزارت خارجه آمریکا در ارتباط با لیست گروههای تروریستی به وضوح بر نقض گسترده حقوق انسانها و علی الخصوص زنان توسط این فرقه تروریستی اشاره شده
زنان قربانیان اصلی فرقه تروریستی رجوی زن ستیز
بنابر افشاگری خانم بتول سلطانی از اعضای شورای رهبری سازمان، رجوی های جنایتکار برای عقیم کردن زنان و سوء استفاده از آنان، با کلک ها و حقه های گوناگون و منجمله به بهانه داشتن سرطان رحم، زنان را به بیمارستان برده و رحم 150 تن از آنان را خارج نمودند و این به خوبی نشان می دهد که رجوی های دیکتاتور تا چه حد زن ستیز بوده و زنان قربانیان اصلی این فرقه تروریستی می باشند
زنان قرارگاه اشرف در معرض خشونت سیستماتیک
واقعیت های گزنده و دردناکی که زنان رها شده از مناسبات قرون وسطایی و زن ستیز مجاهدین در رابطه با پوچی و سستی مناسبات درونی تشکیلات مجاهدین و سرکوبی احساسات زنانه به شکلی همه جانبه مطرح میکنند اذعان به واقعیتی آشکار است. اینکه رهبری مجاهدین آگاهانه اقدام به تهی نمودن زن از همه ی ویژگی های زنانه برای استثمار و بردگی او می نماید.
دموکراسی، حقوق بشر و زنان ابزاری در دست تروریستهای مجاهدین
یکی از جداشدگان از گروه تروریستی مجاهدین با بیان اینکه”دموکراسی،حقوق بشر و زنان” ابزار موثری است که مجاهدین در اروپا از آن به وفور استفاده میکنند، ابراز داشت: به جرات میتوان گفت ۹۵ درصد از زنانی که هم اکنون در پادگان اشرف هستند به مدت ۳۰/۲ دقیقه هم طی ۲۵ سال گذشته در شهرها، پارکها، اماکن عمومی و تفریحی عراق به تنهایی قدم نزدهاند. این عضو جداشده از گروه تروریستی مجاهدین با بیان این مطلب افزود: ۷۰ درصد از زنان مجاهدین مجرد بوده و تاکنون ازدواج نکردهاند و در مجموع ۱۰ درصد از زنان سازمان که متاهل بودهاند دارای فرزند هستند.
حقوق پایمال شده زنان در سازمان مجاهدین خلق
زنان در تشکیلات سازمان مجاهدین حق انتخاب همسر نداشتند.تا سال 1368 شمسی تشکیلات مجاهدین مشخص می کرد که کدام زن با کدام مرد ازدواج کند.از سال 1368 شمسی تا کنون حق ازدواج از زنان و مردان مجاهدین در عراق و سایر نقاط دنیا سلب شده و آنها حق زندگی خانوادگی و زناشویی ندارند.همانهایی هم که متاهل بودند بواسطه”انقلاب ایدئولوژیک” طلاق گرفته و تحت اجبارات”انقلابی” فرزندانشان را به تشکیلات مجاهدین تحویل دادند تا دور از دسترس پدر و مادر از آنها نگهداری شود.