هم پای نشست های توجیهی که توسط مهوش سپهری (بالاترین زن شورای رهبری) برای زنان برگزار می گردید، نشست هایی هم توسط شخص مریم و مسعود رجوی برگزار می شد که محتوای آن بیشتر گپ زدن و ایجاد رابطه عاطفی بین زنان و رهبری بود تا به اصطلاح خلأ عاطفی آنان با مسعود رجوی پر شود (زنان فرمانده خلأ عاطفی خود را فقط بایستی با مسعود رجوی پر می کردند تا هنگام فرماندهی و کار با مردان تشکیلات از محکمی و صلابت برخوردار باشند).

واقعیت آن بود این کارها برای رجوی بی نفع هم نبود، اول اینکه سر افراد را به این کارها گرم می کرد و دیگر کسی نبود که به او گیر بدهد و از او مطالبه و درخواستی را داشته باشد. دوم اینکه خودش هم به خوشگذارنی اش بهتر می رسید و با زنان شورای رهبری بهتر خلوت می کرد و ماجراهایی مانند رقص رهایی زنان شورای رهبری را راه می انداخت، سوم اینکه رجوی فکر می کرد تا ابد در اشرف می ماند و بالاخره باید برای خود برج و بارویی برپا کند. دریغ که در حال حاضر چیزی از سمبل ها و آرزوهای مسعود خان رجوی باقی نمانده. فقط یک آه و حسرت مانده که عمر افراد و جانشان را بیهوده در آنجا به هدر دادند.

در یک مورد دیگر بدلیل سنگ کلیه از درد شدید به خودم می پیچیدم وقتی مرا به بیمارستان اشرف بردند دکتر اکبر از دکترهای سرسپرده فرقه رجوی به جای آمپول ضد درد به من آب مقطر تزریق کرد چرا که بیچاره فکر می کرد من دارم تمارض می کنم وقتی دید هنوز دردم کم نشده باز بجای آمپول ضد دردهای شدید آمپول دیازپام تزریق کرد

پس از طلاق های اجباری، چند کودک از آغوش مادران و پدران خود بیرون کشیده و به خارج از عراق فرستاده شده اند؟ سرنوشت این کودکان چه شده است؟ چه تعداد از آنها توسط سرپرستان خود مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند؟ چند نفر از آنها سال ها بعد، در حالی که به سن قانونی نرسیده بودند توسط فرقه به عراق فرستاده شده و سلاح به دست گرفته اند؟

قربانی کردن انسان ها برای دست یازیدن به اهداف گروهی و سازمانی یکی از وجه تشابه های بسیار داعش و فرقه رجوی است.به خاطر داریم که در روزهای نخستی که داعش در حال پیشروی در خاک عراق و سوریه بود و از هیچ جنایتی فروگزار نمی کرد، رهبران مجاهدین بیشرمانه آنها را عشایر انقلابی عراق می خواندند و اخبار مربوط به آن را روزانه در سایت های متبوع پوشش می دادند و اکنون نیز که رهبران این فرقه به اجبار گاهی اقدامات داعش را محکوم می کنند از سر ناچاری و تنگ آمدن قافیه است و الا که تا آنجا که به مجاهدین بر می گردد هر آشوب و نا امنی در منطقه در راستای استراتژی” ماست و تغار” آقای رجوی است و ایشان هنوز درمخفیگاه خود منتظرند که تغاری بشکند و ماستی بریزد

در عربستان حزبی وجود ندارد چه رسد به اینکه کثرت گرا باشند. در زمینه آزادی فردی همین بس که زنان در عربستان اجازه رانندگی ندارند. در این زمینه آنقدر وضع عربستان خراب است که حتی کشورهای غربی که حامی سیاسی حکومت عربستان هستند، این حکومت را ناقض جدی حقوق شهروندی می دانند. – فرقه رجوی نیز نه تنها در ایران با احزاب سر سازگاری نداشت و ندارد بلکه حتی با گروه های مخالف جمهوری اسلامی در خارج از ایران نیز نمی تواند بسازد و هیچ گروه و دسته ای هم با آن همراه نیست الا چند نفر محدود که بنابر اطلاعیه خودشان، آنها را با تامین مسائل مالی و وابسته کردن آنها از نظر مالی به خودشان در کنار خود نگه داشته اند.

در میان این رفتارهای ناقض حقوق زنان، پوشش اجباری شاید از درجه اهمیت کم تری برخوردار باشد اما قطعاً بی اعتباری ادعاهای مریم رجوی درباره ی آزادی انتخاب پوشش، در ایرن آینده ایران را اثبات می کند. زهرا سادات میرباقری یکی از جدا شده های فرقه ی رجوی است که عضو لایه ی دوم شورای رهبر بوده است. خانم میرباقری از نامزدهای ازدواج با مسعود رجوی بود، بدین معنا که گردنبند مشهور اهدایی تصویر مسعود رجوی را دریافت کرده بوده است. خوشبختانه وی پیش از آن که مورد سوءاستفاده جنسی قرار بگیرد موفق به فرار از فرقه شد.

خانم سعادت چطور به سران فرقه اجازه دادید ومی دهید که به خانواده شما مزدور بگویند مگر زجوی یک زمان نمی گفت که خانواده شما هر کدام یک ستاد ویا یک خانه تیمی برای سازمان است وچطور شد که همان خانواده وقتی برای دیدار با فرزند خود به اشرف آمد، یک شبه شد مزدور آیا این قابل فهم است؟!

ادعای فرقه رجوی در مورد مخالفت و”مبارزه” با رژیم جمهوری اسلامی برای دفاع از حقوق بشر یک دروغ و فریب بزرگ است. دروغی که مریم رجوی آن را مستمراً در سخنرانی ها و بیانیه ده ماده ای خود فریاد می کند. زیرا تجلیل از حاکم جنایتکار عربستان با سوابق مشخص در نقض مستمر و سیستماتیک حقوق بشر در کشورش، نشان می دهد که اصل و پرنسیب فرقه رجوی در ارتباط با حاکمان سیاسی نه پایبندی آنها به موازین حقوق بشر، بلکه میزان دوستی و نزدیکی آن حاکمان با مسعود رجوی می باشد. با چنین دیدگاهی که مریم رجوی آن را نمایندگی می کند، ارتباط و همکاری با جنایتکاری که در کشور خودش حقوق بشر را نقض کند اهمیتی ندارد. مهم این است که آن جنایتکار تا کجا از مسعود رجوی حمایت می کند.

عد از درگذشت میرزا آقا پاک نیت سران فرقه در اطلاعیه ای سعی نمودند حتی دشمنی خود را نسبت به مرده ها هم نشان دهند و در قسمتی از این اطلاعیه عنوان کردند که وی با حکومت ایران!! همکاری نموده است. وی در یکانها سازماندهی شد ولی اکنون سران فرقه با فریبکاری و دجالیت عنوان می نمایند که وی نزد فرقه مهمان بوده است تناقض این حرف در این است که نفرات مهمان سازماندهی شان فرق می کرد و در جای دیگری از قرارگاه اشرف نگهداری می شدند در حالی وی در یکانهای ارتش بوده و در تمام نشست های درونی فرقه مورد انتقاد قرار داشته و به شدیدترین وجه مورد اهانت قرار می گرفت پس می توان گفت که این حرفها تمام تکراری بوده و اراجیف صد باره مصرف شده ای است که دیگر کسی را نمی توانند فریب دهند.

اعزام نکردن به موقع بیماران به بیمارستانهای ارتش عراق و یا جلوگیری از ورود بنزین و یا داروهای مورد نیاز برای معالجه که تمامی این عوامل تنها برای از بین بردن عناصر و کشته سازی در داخل لیبرتی توسط سران فرقه رجوی می باشد که باید مورد توجه ارگانهای بین المللی خصوص صلیب سرخ و سازمان ملل و کمیساریای پناهندگی و تمامی جوامع حقوق بشری که فقط ادعای ان را دارند باشد که سران سازمان مجاهدین شدیدا بدنبال این موضوع هستند تا بتوانند آبروی از دست رفته خودشان که همانا اخراج از پادگان نظامی اشرف که روزگاری خط قرمز آنها بود می باشند و این روش را می خواهند با از بین بردن افراد ناراضی خود انجام دهند

من شاهد یکی از بیماران بسیار بد حال بودم که مسئول بیمارستان، دکتر عمر که بسیار دکتر دلسوزی بود اصرار فراوان بر خروج آن مریض بدحال بنام خانم حسینی داشت که عفونت شدید داخلی وارد خون او شده بود وبدلیل کمبود امکانات درمانی حتما ً باید به بیمارستان بغداد منتقل میشد ولی به بهانه های مختلف اینکاررا به عقب انداختند وبعد از دوهفته این مریض منتقل شد ولی افسوس عفونت وارد خونش شده بود وخانم حسینی فوت شدند که مسئولین عراقی از تحویل جنازه به سازمان خودداری کردند. حال بعد از مرگش بیا ببین سازمان چه تبلیغاتی به راه انداخت!