در سالگرد دستگیری مریم رجوی ۱۷ ژوئن ۲۰۰۳، تاریخی نامطلوب برای مجاهدین خلق
نزاع در اپوزیسیون گاردین: نبرد میان مجاهدین و سلطنتطلبان در خیابانهای لندن
آخرین شلیک تیر مجاهدین درسالن کنگره آمریکا
دولت امریکا با سخت گیری اش در عدم استفاده سازمان از آرم و پرچم به سران سازمان فهماند که در هرحال امریکا ملاحظات خودش را هم دارد. خانم رجوی باید بپذیرید که دیگر برای اینگونه تصمیم سازی ها خیلی دیر شده است و فراتر از هر پیش بینی، خیلی زود استحاله شده اید. این حرکت بعد از شروع جابجایی اجباری خیلی دیر بوده! و شاید بتوان گفت آب در هاون کوبیدن تلقی گردد.
سالی که گذشت و سالی که در پیش روی ماست
در سال گذشته خانواده ها با تلاش تمام عیار و افشاگرانه علیه مجاهدین در جلو درب کمپ اشرف دست به اقدام تازه ای زدند که باعث شد جهانیان را به واکنش وادارد. ثمره این تلاش ها یکی این بود که خانم کلینتون مجبور به موضعگیری شده و گفت چاره ای جز جابجایی فرقه سازمان مجاهدین نمیباشد. اگرچه ایشان حتی این الزام برای مجاهدین را با نوعی استمالت هم عجین کرده و وعده بررسی های مجدد در لیست تروریستی را دادند ولی به جرات می توان گفت وزیر خارجه امریکا وعده سر خرمن به رهبران همیشه گول خورده مجاهدین داده
کمپ ترانزیت؛ پل آزادی
نقطه عطف تحولات اخیر را میتوان در سخنرانی آقای مارتین کوبلر دریافت آنجا که برخلاف تمامی ادعاهای مسخره و خنده دار رجوی مبنی برپیروزی خط و خطوط استراتژیک وی بعدازعقب نشینی به کمپ ترانزیت لیبرتی، آقای کوبلر برانجام مصاحبه با کلیه اعضا در یک کمپ مستقل از لیبرتی خبر داده است. واین در حقیقت ضربه ای مهلک بر پیش داوریهای رجویهاست. بی شک مصاحبه با یکایک اعضا در یک محل مستقل و بدور از نظارت مسئولین سازمان و وارد کردن فاکتور خانواده ها قبل ازانجام این مصاحبه ها به لحاظ روحی و روانی تاثیرات عاطفی آن می تواند به منزله شلیک آخر بر تابوت رجویها باشد.
سیزده بدر سال۹۱، وقت بدرکردن نحوست رجوی
با نگاهی به حوادث و رویدادهای 30 سال گذشته براستی که فرقه رجوی بزرگترین نحوستی بود که گریبان میهن و مردم و تاریخ ایران زمین را گرفت. یکی از بدنام ترین و مخوفترین فرقه های تروریستی در دنیای معاصر که به هیچ یک از پرنسیبها و ارزشهای انسانی پایبند نبوده ودریک کلام گوهرتابناک انسانی که همانا آزادی وحق تعیین سرنوشت بود را به سخره گرفته است.سازمانیکه چون بختک درصحنه سیاسی جامعه ما ظاهرشد و با سوءاستفاده رذیلانه از ارزشهای مقدس اسلامی وآزادی، نسلی را درطی سالیان درجهنمی به نام اشرف به اسارت گرفت.
انتقال به کمپ ترانزیت (لیبرتی) آیا چیزی را عوض کرد؟
انتقال از اشرف به کمپ موقت ترانزیت (لیبرتی) از نظر اینجانب وقتی کار ساز است که در کنار آن افراد بتوانند اولآ بطور آزادانه با خانواده های خود ملاقات خصوصی داشته باشند بدون حضور افراد سازمان، دومآ برای کسانی که تمایل به ماندن در سازمان را ندارند و حتی تمایل به بازگشت به ایران را هم ندارند مکانی زیر نظر سازمان ملل و صلیب سرخ جهانی در نظر گرفته شود تا افرادی که مایل هستند بتوانند از آن طریق کما فی سابق برای خروج از عراق اقدام نمایند، دولت عراق و نیز سازمان های بین المللی که دست در موضوع جابجائی از اشرف به کمپ موقت ترانزیت (لیبرتی) دارند بایستی مقدم بر هر چیزی دیدار افراد با خانواده هایشان را در نظر داشته باشند
سرعت گرفتن تعیین تکلیف مجاهدین در عراق
در روز 2/1/1390 آقای مارتین کوبلر با شرکت در جلسه مقر اروپایی اتحادیه اروپا در بلژیک به ارائه گزارشی از روند اقدامات انجام شده و پیش رو پرداخت. با توجه به اعزام سومین اکیپ در روز 29 اسفند حدودا 1200 نفر به کمپ ترانزیت منتقل شده و قرار است تا روز 11/2/1391 مابقی ساکنین اشرف نیز ضمن تخلیه پادگان اشرف به افراد کمپ ترانزیت ملحق شوند.
فرقه رجوی و سالی که گذشت
بالاترین دستاورد سال 1390 موافقت رجوی به تعطیلی اسارتگاه اشرف بود. مکانی که بیش از 25 سال به پایگاه امنی برای رجوی تبدیل شده بود که از انجام هر جنایت و سرکوبی در این مکان جهنمی فروگذار نکرد! این مکان به همه چیز رجوی تبدیل شده بود که حاضر بود ده ها یا صدها کشته بدهد ولی این مکان را حفظ کند! شیشه عمر رجوی در سال 1390 به یمن رنج و تلاش خانواده ها شکست و رجوی شدیدترین ضربه استراتژیکش را دریافت نمود!
نوروز آزادی اسیران اشرف
مهمترین پارامتر وکیفی ترین تحول که ناشی از فعالیتهای خستگی ناپذیرخانواده های اعضای جداشده بود همانا عقب نشینی فرقه رجوی از پادگان اشرف به کمپ ترانزیت لیبرتی علیرغم اهمیت استراتژیک آن بود و درحقیقت آنها را مجبور کرد با وجود تمامی شعر و شعارهای سالیان مبنی برعدم خروج از اشرف مفتضحانه جرعه زهر را سرکشیده و از تمامی شعارهایش عقب نشینی نماید.
ضرورت محاکمه سران فرقه رجوی در عراق
رجوی و دیگر سران فرقه مافیایی می دانند که در صورتیکه یک پرونده از سران فرقه در دادگاههای عراق باز شود ان موقع یعنی شروع محاکمه خود رجوی از عراق تا اورسوراواز پاریس که اردوگاه مریم قجر و دیگر سران فرقه می باشد و ان روز دیگر سران فرقه نخواهند توانست برای توجیه جنایتها و وطنفروشی هایشان یا کارهای تروریستی و شکنجه و کشتار اعضاء ناراضی بپردازند و راه را برای محاکمه دیگر سران فرقه در اروپا و امریکا هم باز خواهد کرد.
سالی که گذشت و ارزیابی عملکرد گروه تروریستی مجاهدین
اینک تشکیلات پوسته اضمحلالی خود را برای شکستن آماده می کند چراکه پلیس عراق داخل کمپ قدم میزند و مراقبت لازم را دارد. نفس اعضای ناراضی برای هر جدایی گرمتر شده و میرود در یک کنش دمکراتیک ؛ این بار تیر سهمگین تکلیف ملاقات اعضا با خانواده هایشان در محیطی دور از دسترس فرماندهان از سوی صلیب سرخ و سازمان ملل به مجاهدین ابلاغ شود. بی گمان صحنه های جالبی در انتظار رسانه ها خواهد بود تا واقعیت های فرقه مجاهدین را به چالش بکشند.
چهارشنبه سوری آتش برخرمن رجویها
چهارشنبه هرسال صدها نیرو از صبح تا شام به بیگاری گرفته میشدند تا الزامات سیرک رجویها را فراهم کنند ولی علیرغم اختناق مطلق و کنترل سیستماتیک نیروها ذهن آنها به خانواده ها یشان و خاطرات گذشته بود.امسال با عقب نشینی های مفتضحانه سرکردگان این فرقه از اشرف و استقرا دومین گروه درکمپ ترانزیت لیبرتی تشکیلات جهنمی این فرقه یک گام کیفی دیگر به سمت پروسه فروپاشی خود برداشت. واین فرقه وارد یک فازجدیدی شد.
اوج ذلت، منتهای فلاکت فرقه رجوی
آری در دکترین بازی با مهره ها افراد و گروهها متناسب با ظرفیت وعملکرد خائنانه شان در سر فصل های خاص به بازی گرفته میشوند و هر کدام تاریخ مصرف مشخصی دارند برای دولتمردان اردنی که روزگاری فرقه رجوی را به مثابه ستون پنجم ارتش صدام درجنگ برعلیه مردم ایران ساپورت میکرد بعد ازسرنگونی صدام و استقرار دولت مردمی عراق شرایط کیفا تغییرکرده است و به خوبی دریافته اند که فرقه رجوی دیگرهیچ منفعت سیاسی برای آنها ندارد و وقت آن رسیده است که آنها را همچون دستمال مچاله شده به سطل زباله تاریخ بیندازند.

