عدنان الشحمانی روز چهارشنبه در کنفرانس مطبوعاتی در ساختمان مجلس عراق گفت: مساله اردوگاه اشرف مساله ای تمام شده محسوب می شود زیرا شماری از ساکنان آن منتقل و شماری دیگر کوچانده شدند. الشحمانی سپس با اشاره به ادعای برخی از سران گروه تروریستی مجاهدین مبنی بر داشتن اموال و وسایلی در اردوگاه اشرف که بیش از 500 میلیون دلار ارزش دارد، افزود: این اموال و وسایل عراقی هستند و این گروه مالک آن ها نیست.

کمپ اشرف و حضور مجاهدین طی پروسه‌ای که دولت عراق خواسته، برچیده خواهند شد، همچنانکه نیمی از آنها به کمپ لیبرتی رفته‌اند و در آنجا نیز شرایط انتقال پناهندگان به کشور دیگر تحت ضوابط بین‌المللی وجود دارد. البته تجربه نشان داده که لابی‌های صهیونیستی و کسانی که پول دریافت می‌کنند، چه از طریق مجاهدین و چه حامیانشان فشار سنگینی را به دولت و سازمان‌های بین‌المللی وارد می‌کنند تا روند عادی انتقال را مخدوش کنند و سازمان مجاهدین همچنان در عراق بماند.

دراین حال بودم که یکی ازمادران مستقردرکمپ محل استقرارخانواده ها را دیدم که با حالت غمگین وافسرده ای سردرگریبان فرو برده،دلسوزانه به طرفش رفتم و جویای حالش شدم. پرسیدم، مادرچرا تنها نشسته ای؟ سئوالم اورا متوجه حضورم کرد وسرش را بالا گرفت وبه من چشم دوخت. چشمانش از شدت گریه سرخ و متورم شده بود. علت را جویا شدم. با لحن غم انگیز و گرفته ای گفت: فکرمیکردم این بار پسرم را بعد از26سال خواهم دید. واورا درآغوش می کشم. ولی می ترسم همچون همسرم اجل به من فرصت دیدار جگر گوشه ام را ندهد و حسرت به دل از دنیا بروم. و دیدارمان به قیامت بیفتد……مادر دردمند این را گفت و دوباره بغضش ترکید. من نیزطاقت نیاوردم و اشکم بی اختیار سرازیر شد.

ترک فرقه و بریدن از ایدئولوژی فرقه ای بسته شدن آخرین درهاست. گذشته پشت سرگذاشته شده است و ما باید راه خود را البته به تنهایی بدست آینده با بوجود آوردن روابط جدید و دوستان جدید از نو شروع کنیم. واقعیت اینست که از کنار بزرگترین واقعه عمر خود نمی شود براحتی گذشت ولی زندگی مسیری طولانی دارد و گذشته ها باید در گذشته بماند. باید عضویت خود در فرقه را تجزیه و تحلیل کرده و در حالیکه با فریب و برنامۀ گام به گام نفوذ به کار گرفته شده که ما را بدرون گروه کشانده آشنا شویم و نسبت بخودمان کمتر سخت گیری کنیم و از چیزهای ساده لذت ببریم.

اگر مقامات کمیته بین المللی صلیب سرخ در دیدار با خانواده ها در دفتر انجمن نجات آذربایجانغربی یا دفتر صلیب سرخ در تهران تحت تاثیر احساسات و عواطف تعداد زیادی از اعضای خانواده ها قرار گرفتند که صرفا خواهان کمک صلیب سرخ به مثابه یک نهاد بین المللی برای ایجاد ارتباط گیری آنان با عزیزانشان در اشرف بوده و هستند که بیش از سه دهه است کمترین اطلاعی از آنان ندارند، این امری طبیعی و کاملا قابل درک است چرا که مقامات و مسئولین محترم صلیب سرخ سرشار از احساسات و عواطف انسانی هستند

“حسن السنید” رئیس کمیسیون امنیت و دفاع پارلمان عراق تاکید کرد: عراق برای محاکمه اعضای گروه تروریستی مجاهدین به دادگاههای بین المللی متوسل می شود.وی خاطرنشان کرد: املاک و دارایی های بسیاری از شهروندان عراقی از سوی این گروه در طول رژیم سابق مصادره شده است. السنید بیان کرد: عراق یک دقیقه هم حضور گروه تروریستی مجاهدین را در خاک خود تمدید نخواهد کرد، زیرا ملت عراق رنجهای بی شماری از حضور این گروه کشیده اند.

سفیر ایران در عراق در مورد انتقال مجاهدین به اردوگاه لیبرتی و افرادی که خواستار بازگشت به ایران هستند نیز بیان کرد: بعضی از افرداد فرم هایی را پر کرده اند که خواستار بازگشت هستند اما شورای عالی پناهندگان و نماینده سازمان ملل تأکید دارند که باید ابتدا انتقال این افراد به لیبرتی تکمیل شود و سپس کار انتقال آنها صورت گیرد.وی ادامه داد: البته اخیرا چند تن نیز با اصرار و وضعیت اسفناک با فرار، خودشان را به دولت عراق تسلیم کرده و حاضر نشدند که در کنار مجموعه در اردوگاه بمانند.دانایی فر اعلام کرد: هنوز آمار دقیقی در مورد کسانی که خواهان بازگشت به ایران هستند در اختیار ما قرار نگرفته است.

“صلاح المجمعی” مدیر دفتر حقوق بشر استان دیالی عراق گفت: پنجمین گروه از اعضای گروه مجاهدین که قرار بود به اردوگاه لیبرتی منتقل شوند، از این موضوع سرباز زدند.المجمعی بیان کرد: در حالی که همه مقدمات انتقال پنجمین گروه از مجاهدین مهیا شده بود، آنها کارشکنی کردند. این در حالی است که پانزدهم ماه مه آتی، موعد نهایی انتقال ساکنان اردوگاه اشرف(عراق جدید) به لیبرتی است.

آقای قزل قارش دیدگاه خودش را نسبت به فرقه رجوی اینگونه توضیح داد که با توجه به اینکه تعداد زیادی از نیروهای رجوی به کمپ ترانزیت موقت منتقل شده اند و این کار ادامه دارد مشخص است که دیگر تشکیلات رجوی از هم پاشیده و دیگر انسجام و تشکیلات قبل را ندارد و از کنترل مسئولین فرقه خارج شده و دیگر سازمان مجاهدین از هم پاشیده و از بین می رود.در پی از هم پاشی این تشکیلات تعداد زیادی از فرقه جدا می شوند و بعد رازهای زیادی از جنایت های رجوی بر ملا می شود و اینکه چگونه تعداد چند هزار نفر را علاف و سرکیسه کرده و مردم ایران کاملا این فرقه را می شناسند و نفرت مردم از این فرقه بیشتر و بیشتر می شود.

همان آمریکایی که با حفظ شئونات ظاهری، سعی داشت در ابتدای حمله به عراق با تشکیل تیف در کنار قرارگاه اشرف، حفظ ظاهر بنماید ولی در باطن مایل به جدا شدن اعضا نبود و در آخر نیز آنها را بدون پذیرش پناهندگی در عراق رها نمود، حالا چرا مدعی کمک به تخلیه اردوگاه اشرف است؟؟به نظر می آید که آمریکا شیطان بزرگ، پس از قیام های مردمی کشورهای منطقه و ضعیف شدن عوامل و شیطان های دست نشانده خود، خیلی در حق آنها کم لطفی نموده و پس از این همه خوش خدمتی ها، آنها را تنها گذاشته است.

جداشدگان از فرقه عملاً فاقد الگویی برای تصمیم گیری هستند و در خصوص فقدان دانش زندگی در بیرون فرقه رنج می برند! تعداد زیادی از اعضای فرقه در درون فرقه رجوی تجربه زندانهای انفرادی از چند روزه تا چند ساله را دارند و صدمات روانی شدیدی را تجربه کردند و اغلب از بازگو کردن خاطرات دوران بردگی خود در اشرف رنج می بریم و سختمان است. درست است که دوران بردگی در اشرف در شرف بپایان رسیدن است و جای صدها تبریک دارد اما باید بفکر فردای این بریدگان از رجوی بود.

خودت به کنار سیاج بیا و ببین من خواهرت هستم یا نه؟ برادرگلم، به خدا قسم دلم برای دیدن گل رویت پرپرمی زند و تشنه صدا و نفس گرمت هستم. برادرم عاجزانه التماس میکنم برای چند دقیقه هم که شده به کنار سیاج بیا تا چشمان من و مادربه دیدنت روشن شود. برادرعزیزم راضی نشو که دیدارمان به قیامت بیفتد. بیا که مشتاقانه در انتظارت هستم. بیا که خانه بدون عطر وجودت سرد و بی روح است. برادرم، داداش نازم، مهدی عزیزم، بیا که منتظرت هستم. بیا که شب فراق به سرآید و صبح پرامید از راه برسد.