دوستان و یاران قدیمی ام سالهاست که از شما دورم ولی فاصله و گذشت زمان نتوانسته است، خاطرات روزهایی را که در کنارهم گذراندیم از ذهن و قلب ما پاک کند. هنوز چهره هایتان، خنده هایتان و روزهای سختی را که باهم سپری کردیم در یادمان زنده است. امروز که می دانم سال های زیادی […]
دوستان و یاران قدیمی ام
سالهاست که از شما دورم ولی فاصله و گذشت زمان نتوانسته است، خاطرات روزهایی را که در کنارهم گذراندیم از ذهن و قلب ما پاک کند. هنوز چهره هایتان، خنده هایتان و روزهای سختی را که باهم سپری کردیم در یادمان زنده است. امروز که می دانم سال های زیادی از عمر شما در شرایطی سخت و دور از خانواده و جامعه گذشته است، بیش از همیشه به سرنوشت شما فکر می کنم. شاید در طول این سال ها بارها با خودتان گفته اید که راهی بجز ادامه مسیر ندارید و بازگشت و شروع دوباره زندگی سخت است. اما باور کنید هیچ وقت برای انتخاب یک زندگی مستقل و انسانی دیر نیست.
دوستان عزیز
آلبانی می تواند پایان سال های دوری و آغاز فصل تازه ای از زندگی شما باشد. نه ادامه همان سال هایی که در گذشته سپری شد. شما حق دارید درباره آینده خودتان تصمیم بگیرید، با خانواده و عزیزانتان ارتباط داشته باشید، شغل و زندگی مستقلی داشته باشید و بدون فشار تشکیلاتی مسیر آینده تان را انتخاب کنید. شاید خروج از محیطی که سالها در آن زندگی کرده اید در ابتدا ترسناک و دشوار بنظر برسد، طبیعی است که انسان بعد از سالها زندگی در یک محیط بسته نسبت به دنیای بیرون نگرانی داشته باشد، اما زندگی خارج از حصارهای تشکیلاتی آن گونه که به شما گفته اند ناشناخته وغیر ممکن نیست. من و بسیاری از کسانی که از تشکیلات جدا شدیم توانسته ایم زندگی جدیدی را آغاز نماییم. هدف من از نوشتن این نامه بازگشت شما به گذشته و سرزنش بابت تاخیر در تصمیم گیری برای خروج از تشکیلات نیست، هیچ کس نمی تواند سال های از دست رفته را به عقب برگرداند، اما می توان برای سال های باقی مانده تصمیم جدیدی گرفت. اگر در وجودتان دلتنگی برای خانواده، دوستان و زندگی لذت بخش واقعی وجود دارد آن را نادیده نگیرید. ای کاش می توانستید آزادانه برای زندگی تان تصمیم بگیرید. بدانید که این احساس ارزش امتحان کردن دارد.
دوستان قدیمی من
سال های زیادی از روزهایی که در کنار هم بودیم گذشته است. هر کدام از ما در مقطعی از زندگی، با امیدها، آرزوها و باورهایی وارد مسیری شدیم که تصور می کردیم آینده بهتری را برایمان رقم می زند. امروز بعد از گذشت سال ها طبیعی است که دوباره به انتخاب مان و سال های سپری شده فکر کنیم و از خود بپرسیم آیا این همان مسیر زندگی ای بود که روزی آرزویش را داشتیم؟ بی شک هر کدام از شما دلتنگ خانواده، دوستان، شهر و زندگی باشید که سالها از آن فاصله گرفته اید. اگر روزی فرصت کردید که بدون ترس از عوامل تشکیلات با خودتان خلوت کنید، به خواسته های واقعی خود فکر کنید. من هنوز شما را همان دوستانی می دانم که سالهای زیادی را در کنار یکدیگر سپری کردیم. باهم خندیدیم و گریستیم، اختلاف دیدگاه ها و فاصله سالیان نباید باعث شود خاطرات و دوستی های گذشته فراموش شود.
آرزوی من برای همه شما سلامتی، آرامش و فرصتی برای زندگی در کنار کسانی است که دوستشان دارید.
با احترام و تمایلات دوستانه
علی سرخیان
