رجوی برای آن که هیچ رقیبی برای خود در داخل تشکیلات نداشته باشد با این ترفند که زنان باید مسئولیت پذیر شوند، تمام سلسله مراتب تشکیلاتی را تغییر داده و زنان را مسئول کارهای اجرایی تشکیلات کرد. از آنجا که بیشتر این زنان از تجربه کافی برخوردار نبودند در انجام کارها دچار مشکل می شدند. از سوی دیگر رجوی ها هر نوع انتقاد به مسئول زن را ممنوع کردند تا از این طریق زمینه انتقاد به خودشان را از بین ببرند. این موضوع باعث

اقامت چند ساله رجوی ها و اکثر مسئولین فرقه در کشورهای غربی و ادامه حضور بخشی از بدنه فرقه و مسئولین آن در اروپا، فرقه را ناچار از همکاری با سرویس های اطلاعاتی این کشورها می کرد و از این رو دادن شعار ضد امپریالیستی هواداران را مسئله دار می کرد. ضمن آن که در آن زمان هنوز صدام نور چشم غربی ها بود و حضور فرقه در عراق نه متضاد با خواسته غربی ها بلکه همسو با خواسته و در جهت منافع آنان برای خنثی کردن ایران بود.

حنیف بالی اخیراً مصاحبه‌ای انجام داده است که بسیار جالب و آموزنده است خصوصا برای نسل جوان که بدانند و فریب دروغ‌های فرقه رجوی را نخورند فرقه رجوی که سرتا پایش دروغ و فریب است وتابحال باعث ویرانی چند نسل گشته است.حنیف بالی در مصاحبه به درستی به دروغگوئی و شیادی فرقه رجوی می‌پردازد و چهره واقعی این‌ها را برملا میکند. او همچنین در مصاحبه به شیوه و شگردهای فرقه برای کشاندن او به عراق میپردازد و اینکه فرقه رجوی به هر وسیله‌ای متمسک شد تا او را فریب داده

حنیف بالی ۳ ساله، در سوئد در میان ۸ خانواده مختلف جا به جا شد تا به سن ۱۸ سالگی برسد. او در طنزی تلخ می گوید که «وقتی به من می گفتند مامان، من میگفتم کدام مامان چون چندین مادر داشته ام». حنیف بالی می گوید که او جزو بچه های «خوش شانس» پانسیون ها بوده است چون بسیاری از آنها از سوی سازمان مجاهدین خلق «شستشوی مغزی» داده شده، به عراق برده شده و در نهایت سرنوشتی غم انگیز برایشان رغم خورد و بسیاری از آنها کشته شدند. وی در خلال برنامه از خود می پرسد که «اگر به چرندیات آنها گوش می دادم امروز در کجا بودم.»

از نظر مریم قجر و مسعود خان بزرگ رهائی و آزادی از دید جنسیتی یعنی اینکه هر کس چقدر در منجلاب فرقه فرو رفته و سرسپرده تر می باشد و بیشتر از مریم و مسعود تعریف و تمجید می کند.آیا این همان رهائی است که می گوئید؟ بلکه ذوب شدن افراد و رهائی آنها را در انتخاب اعتقادات خود به شما می دانید.در عالم واقع با خرافات و تلقین طوری وانمود می کنید شما افراد معمولی نیستید و ادامه زندگی دیگر خارج از مناسبات برایتان مشکل است. اگر شما اینقدر با اطمینان صحبت می کنید از این زنان ومردان رها شده پس چرا اجازه دیدار با خانواده هایشان را نمی دهید و یا در مناسبات انقدر ضابطه برای رابطه ها تعیین نمیکردید

حال به راستی مضحک نیست رجوی ودیگر همپالگی هایش که چنین عملکرد وتفکرات ارتجاعی وعقب مانده وبدورازنرمهای اجتماعی درمناسبات خود دارند ازطرح اختصاص واگن های قطارهای مسافربری برای زنان تحت عنوان طرح سرکوب گرایانه لب به انتقاد بگشایند؟!”به راستی که وقاحت وبی شرمی هم حدی دارد” فرقه ای که روزی با ادعای انقلاب کذایی ایدئولوژیک مدعی مبارزه برای رفع ستم جنسی اززنان ورهایی آنها بود درعمل به ورطه ای سقوط کرد که آنها را به بردگان دست آموز مریم قجرتبدیل نمود

با دیدن میلاد من و همه نیروها شوکه شده بودیم چون خیلی کم سن و سال و بچه بود اما فرقه به صغیر و کبیر رحم نمیکرد او هم مانند دیگر افراد تحت فشارهای تشکیلاتی و عقیدتی قرار گرفته بود و ملاحظه سن او را نمیکردند، به یاد دارم در برابر فشارها مستمر گریه و قهر و گوشه گیری مینمود. همچنین به خاطر دارم حتی رحیم برای مخالفتش با فرقه بدلیل جذب میلاد، مورد شکنجه قرار گرفت و پای او را شکاندند و مدتها در گچ بود و با عصا راه میرفت و همین عدم توان حرکت و قطع رابطه اش با میلاد برادرش نتوانست در سال 83 از فرقه جدا و به کمپ تیف (جدا شده ها)بیاید.

اگر به رفتاری که امروز داعش تحت عنوان اجرای احکام اسلام زنان دارد نگاه کنی مانند گرفتن دختران ایزدی عراق به بردگی، دقیقا متوجه می شوی که نمونه هایی از اعمال فرقه شماست که هزاران زن ودختر مسلمان ایرانی رادر چنگال فرقه خود اسیر نموده و از هر گونه آزادی نسبت به آنها امتناع می ورزد.فرقه شما دشمن زنان است زیرا خشونت وسرکوب مداوم علیه زنان در آن جریان دارد.

درشرایطی که رجویها درقبال مردمان ایران زمین خاصه خانواده های اعضای گرفتار در زندانهای خود در لیبرتی و آلبانی به نقض شدید حقوق بشرمتهم هستند و از دیدار فی ما بین خانواده وعضواسیرممانعت بعمل می آورند؛ همزمان به نقل از فرقه رجوی شماری از زندانیان قصر و قزل و اوین طی بیانیه هایی تمدید ماموریت احمد شهید را تبریک گفته و هورا میکشند!!

آخرین زنانی که از سازمان مجاهدین فرار کردند، افشاگری های هولناکی درباره ی مناسبات درونی مجاهدین خلق داشتند. زنان جدا شده به عنوان اعضای مونث فرقه ی رجوی پرده از موارد نقض حقوق بشری برداشتند که تنها در مناسبات فرقه های مخرب صورت می گیرد. بنابراین جدا شدن هر زن و متعاقب آن افشاگری های او بسیار فراتر از جدا شدن چند مرد برای فرقه و شخص رجوی گران تمام می شود.

ما با فرقه ای طرف هستیم که همه چیز را به خدمت خود گرفته تا فقط به قدرت برسد و فقط به قدرت فکر میکند و در این مسیر جز خود و فرقه اش به هیچ چیز دیگر اهمیت نمیدهد و تمامی ارزشها را زیر پا میگذارد و نادیده میگیرد ولی جنگ با عاطفه و عشق و محبت و غرایز انسانی محکوم به شکست است و در این جنگ این عشق و عاطفه است که پیروز و رو سفید بیرون می آید و دیگری که فرقه منحوس رجوی است شکست خورده و رو سیاهی را برای چندمین بار تجربه خواهد کرد.

وقتی تقابل ها – تضادها و نافرمانی ها به اوج رسید و مردان در فرقه به پوشالی بودن این تئوری پی بردند رجوی برای کنترل اوضاع یک روز صبح درشروع کار روزمره تشکیلاتی قانونی وضع کرد که زنان از بالاترین تا پایین ترین رده در تشکیلات سلاح کمری به کمر ببندند و تا شب حتی در بستر خواب هم آنرا ازخود جدا نکنند تا مردان از آنها حساب ببرند و اینگونه هژمونی و ریاست زنانه را بپذیرند. درواقع رهبری فرقه با این ترفند جنگی را بین جنس زن و مرد راه انداخت تا خود از این فرصت به دست آمده جایگاهش را مستحکم تر کند