در طول این سالیان بزرگترین غمهای دنیا را تجربه کردم. روزها برایم سخت و سخت تر می شد. در این چند سال انتظاری چه دردهایی را که تحمل نکردم، چقدر نذر و نیاز که نکردم. هر سال ماه اسفند به امید اینکه برادرانم به خانه برمی گردند خانه تکانی می کردم، هفت سین آماده می کردم، اما جز عکس آنها چیزی نبود. دلم خیلی می گرفت، دلتنگشان می شدم، اما جز عکس آنها چیزی نبود.

مسعود رجوی که خود را رهبر بلامنازع یک سازمان انقلابی می دانست و مدعی بود در نوک پیکان تکامل نیز جای دارد، نمی دانم چه شده است که چشم بصیرتش کور شده و اکنون نمی تواند ببیند که تمامی خط سرخ ها را که خود وضع کرده بود را زیر پا گذاشته و مثل سوسک تبدیل به یک موجود شکاف زی گردیده و فقط می توان ردپای او را در میان انگل های جامعه بشری مثل تکفیریها و صهیونیست ها مشاهده نمود.

حمید رضا زمانی از جمله نفراتی بود که برای کاریابی به کشور ترکیه رفته بود که متاسفانه در دام حقه های سران خائن و ادم ربا سازمان مجاهدین گرفتار شده و برای کسب درآمد بیشتر با آنها به کشور عراق رفت و هنگامیکه به پادگان اشرف رسید از همان ابتدا نسبت به دروغهای سران فرقه رجوی اعتراض نمود، ولی آنها با شستشوی مغزی قوی که داشتند او را چند مدتی در پیش خودشان نگه داشتند تا اینکه خانواده او برای دیدنش به عراق رفتند و برادرش توانست در اوج خفقان او را ملاقات نماید که حمیدرضا در آن زمان نیز به برادرش گفت که نسبت به ماندن در فرقه رجوی هیچ تمایلی ندارد

دراین خبر مجاهد نماهای ما، صحبت از کشور یمن است وما میدانیم که چند دهه پیش، این کشور از دوقسمت شمالی وجنوبی تشکیل میشد که براثر تحرکات ضد مردمی امپراطوری های ذینفع وکشورهای مرتجع دخیل درمسئله، یمن جنوبی که ساختار دموکراتیک تر داشته و مسائلی مانند استقلال وعدالت اجتماعی درآن مطرح تر بوده و سرکردگی اسرائیل بر جهان عرب را برنمی تافته، به انقلابیون منطقه کمک میکرده و… وپایتخت اش عدن بوده و…، به ترکیب یمن شمالی با سیستم حکومتی راستگرا درآمد وتمامی دستآوردهای انسانی و رفاهی مردم یمنی های جنوبی باد هوا شد!

واقعیت این است که سران فرقه زهوار در رفته رجوی طی سالیان با ایجاد یک فضای بسته درتشکیلات فرقه ای خود درکشورعراق،تمامی تکنیک وتاکتیک های فرقه ای را بکارگرفتند تا با درهم شکستن وتهی کردن اعضای نگون بخت خود ازتمامی ارزش های انسانی و خدایی بتوانند آنها را تمام عیار در جهت اهداف شوم و تروریستی رهبر فرقه بکارگیرند.اما ازطرف دیگرسران این فرقه دردنیای بیرون ازفرقه همواره سعی کردند با بزک کردن چهره کریه خود وگرفتن ژست های سیاسی ومدرن،افکارعمومی وبخصوص دولت های غربی را متقاعد کنند تا شاید آنها سران این فرقه را در معادلات سیاسی به بازی بگیرند!

دراین شرایط واجراء این برنامه ها برای اینکه به عناصرداخل فرقه وهواداربیرونی وخارج کشوربگویند ما ازجامعه جدا نیستیم ومردم ایران وعناصر اجتماعی از ما حمایت مالی می کنند و بر جاسوسی برای صدام و دلارهای نفتی آن و عربستان سعودی و بقیه طرفها، را سرپوش بگذارند، هرازچند گاهی برنامه هایی بنام”همیاری”را ازتلویزیون فرقه پخش می کردند. دراین راستا ازخانواده های اعضایی که در فرقه بودند نیزسوء استفاده می کردند ازاعضاء می خواستند با تماس با خانواده هایشان به دروغ و غیر واقعی بخواهند که آنها به شماره تلفن داده شده ازقبل، زنگ بزنند وبگویند مبلغی را کمک مالی به سازمان می کنند

خانواده ها بر این باورهستند که تشکیلات مجاهدین دیگر به جایی رسیده که می خواهد صرفأ برای نجات شکل و چارت تشکیلات در خدمت رهبری فرقه بقیه را به کشتن دهند و می گویند اینک فرزندان ما صرفأ در زیر آوار ترفند ها و تاکتیک های رهبری دغل کار مجاهدین گیر کرده اند. و از تمامی مجامع بین المللی خواهان استمداد و رسیدگی جدی شدند.که دربیرون کشیدن این اسیران از زیر آوار تروریستهای رجوی به آنها کمک کنند.

یازدهم سال ۱۳۸۸ را به یاد آورید که چگونه در میانه تابستان (۷-۸ مرداد) به فرمان مسعود رجوی صدها نفر از نیروهای شما به بخش شمالی اشرف فرستاده شدند تا به عمد با نیروهای عراقی درگیر شده و دهها تن از آنان کشته و مجروح شوند. در آن روز هوا بشدت گرم بود و خطر فراتر از گرمازدگی افراد را تهدید می کرد. نیروهای عراقی هیچ خطری برای اشرف و مجاهدین نداشتند، آنها همانند سالهای قبل و همچون نیروهای آمریکایی مشغول حفاظت از اشرف بوده و قصد داشتند در همان محلی مستقر شوند که نیروهای آمریکایی محافظ شما مستقر بودند، اما مسعود رجوی به عمد اعضای مجاهدین را با چماق و سپرهای چوبی روانه جنگ با آنها نمود

فرزندان ما سالهاست که در چنگال اهریمنی شما اسیر هستند. آنها هستند که مرخصی و آزادی ندارند.انها در زندان اشرف هستند. شما بودید که تمامی درهای گفتگو را بسته نگهداشتید. بنابر این خود کرده را تدبیر نیست. هر وقت سمیه را آزاد کردید آنوقت از ما طلب مبارزه کنید.سازمانی که ادامه حضورش به آمدن و یا ماندن سمیه بستگی داشته باشد دلیل بی اعتباری و مزدوری بودن آن سیستم هست والا کسی که در خاک ریشه داشته باشد از ریختن برگهایش در توفان هیچ واهمه ای ندارد زیرا سالهاست که در بربیابان به مسافران سایه می دهد تا خستگی راه را بدرکنند و می داند که زمستان خواهد رفت و بهار خواهد آمد و برگها دوباره خواهند روئید.

با شناخت دقیقی که از رویکرد فرقه رجوی دارم ؛ به دولت عراق هشدار می دهم که در دام خدعه و نیرنگ برنامه ریزی شده مریم قجرو سرکرده فرقه قرار نگیرند. زیرا فرقه و مشخصا شخص مریم قجر دنبال ایجاد درگیری خصمانه وخشن بین اعضا نگون بخت واسیر فرقه در کمپ لیبرتی با نیروهای عراقی می باشد که به این وسیله شکافی برای بقا خود در عراق پیدا کرده و از طرف دیگران از پاسخ گویی به جنایات بیشماردر حق مردم ایران و عراق و اعضا ناراضی مرتکب شده است سر پوش گذاشته و از جوابگویی فرار کند.

باید از خانم رجوی پرسید چه مرگت است که میخواهی این عزیزان در عراق تلف شوند؟ مگر نمیگویی مریض دارید؟ خب این نفرات مریض را برای مداوا به اروپا منتقل کنید مگر یک کشور جنگ زده جای مناسبی برای ماندن است حتی بلحاظ علمی و پزشکی نیز عراق جای مناسبی برای مداوای مریض سرطانی نیست. همین چند هفته گذشته پالایشگاههای عراق را گروه تروریست داعش به تصرف در آورده بودند تازه روزیکه ما در اربیل عراق بودیم با چشم خود دیدیم بدلیل جنگ عراق و امریکا تمام زیرساختهای برق عراق در جنگ منهدم شده اند تمام عراقیان از برق مکفی برخوردار نبوده و نیستند

چرا مجاهدین برای انتقال و خروج از زندان لیبرتی هیچ تلاش موثری انجام نمیدهند؟ چرا مسئله انتقال و در خطر بودن جان ساکنان لیبرتی در تبلیغات مجاهدین این چنین کمرنگ است؟ چگونه است که مکررا برای تخلیه فاضلاب ها! اطلاعیه منتشر میشود اما در رابطه با نجات جان ساکنان لیبرتی از این بحران انسانی در عراق هیچ اقدام جدی انجام نمیشود؟ مجاهدین همیشه مدعی بوده اند که هر ساکن لیبرتی سه وکیل مجرب بین المللی دارد، کار این سه وکیل در قبال موکلانشان تا کنون چه بوده است؟ برای انتقال آنها چه اقداماتی انجام داده اند؟ چرا در رابطه با انتقال ساکنان لیبرتی سکوت مطلق خبری ایجاد شده. آیا براستی مسئله فاضلاب های لیبرتی ازجان انسانهای ساکن آن مهمتر است؟