قربانیان فرقه ی رجوی رها شده در آلبانی
در حالیکه هدف اولیه ی کمیساریا حمایت از حقوق انسانی و سلامت پناهندگان است، اعضای فرقه ی رجوی از ابتدایی ترین حقوق انسان محرومند. برای مثال آن ها به عنوان پناهنده کوچکترین امکان برقراری ارتباط با خانواده ها و عزیزانشان در خارج از اقامتگاه را ندارند.
خبر توسعه روابط ایران و آلبانی و واکنش مسعود رجوی
هراس واقعی فرقه، حضور خانواده ها در آلبانی برای دیدار با فرزندانشان و رسیدن صدای خانواده ها به گوش اعضای مغزشویی شده و بیدار شدن مهر و عاطفه در وجود اعضای اسیر می باشد.
سونامی در تشکیلات رجوی به دنبال سفر وزیر خارجۀ آلبانی به تهران
به گزارش رسیده روز بعد در واکنش به موج خوشحالی، پیامی از قول مسعود رجوی خوانده شده با این مضمون: «چی شده شما ها را؟؟!! هیچ خبری نیست… این یک بازی سیاسی رژیم است، ولی تا آنجا که به آلبانی مربوط می شود موضوع فقط اقتصادی است… ما با دوستانمان در اینجا داریم تلاش می کنیم که توافقی سیاسی صورت نگیرد».
خوشحالی خانواده های اسیران دربند فرفه رجوی از حضور وزیرخارجه آلبانی در ایران
سفراخیر وزیرامورخارجه آلبانی از ایران وتاکید دوطرف مبنی برضرورت اتحاد عمل برعلیه خشونت گرایی وتروریسم می تواند موجب نگرانی سرگردگان این فرقه گردد. درتحولی دیگرخانوادها ارتقا سطح روابط سیاسی ایران وآلبانی را به فال نیک گرفته اند چرا که انتظارمیرود درگام بعد این اتحاد عمل برضد تروریسم فرقه رجوی را که پدرخوانده تروریسم داخلی ومنطقه ای است را دربرگیرد
از کمپ سالمندان رجوی در آلبانی چه خبرها؟
در نشست ها و بحث های درون تشکیلاتی و چشم انداز سازی های فرقه ای به اسیران رجوی نوید داده شده که زمینی به اندازه طول و عرض اشرف نه یک متر کمتر و نه یک متر بیشتر از دولت آلبانی خریداری شده که اشرفی در آلبانی بنا نهاده شود
نامه سرگشاده خانم زهرا معینی به آقای ادی راما نخست وزیر کشور آلبانی
آقای نخست وزیر، حال، سوال اینجا است چه شده مهدی ابریشمچی ادعا دارد سران فرقه در آلبانی دست بالا را دارند یا می خواهند داشته باشند؟. آیا صدامی دیگر حامی آنها شده که وی این چنین خط و نشان می کشد؟
از چه باید کرد؟ تا چه کنم چه کنم های فرقه رجوی؟!
در طی ارتباط های تلفنی اعضای جداشدۀ فرقه در آلبانی با خانواده هایشان بعد از مدت ها اسارت وعدم هرگونه تماس حاکی از این می باشد که شرایط بسیار نگران کننده و بدور از رعایت حقوق انسانی با حضور مریم قجر در تیرانا پایتخت کشور آلبانی در تشکیلات فرقه حاکم است
آلبانی پایان راه فرقه رجوی
همانطوری که قبلاٌ در نوشته هایم گفته بودم آلبانی برای فرقه آخر خط است آلبانی جایی است که به تدریج تشکیلات رجوی از هم گسسته و می پاشد تا جایی پیش خواهد رفت دیگر نه از تاک نشان ماند و نه از تاک نشان.
موج اعتراضات و ریزش در فرقۀ رجوی در آلبانی و سراسیمگی سران فرقه
سوال اصلی از سران فرقه بخصوص مریم قجر عضدانلو این است که با این باج دادن ها وبا پول دهن بستن ها تا کی می توانند جنایت های درون تشکیلات خودشان را پنهان کنند آیا برای تمام سالیان می توانند این ریل را ادامه بدهند؟ آیا فکر نمی کنند با این دسته بندی افرادی که سابقه کمی دارند و در عراق تبدیل به گوشت دم توپ شده بودند الان آیا حقشان است که این طور با این افراد رفتار می کنند؟.
دولت آلبانی باید به وعده هایش عمل کند!
متاسفانه اما، خبر های نگران کننده ای دایر بر تداوم کلاس های مغزشویی دراردوگاه آلبانی به گوش می رسد وصحبتی از حضور روانپزشکان مقرر شده دراین اردوگاه نمیشود وبجای آن پاره ای ازمنابع اظهار می دارند که مریم رجوی، بطور مخفیانه باین اردوگاه سفر نموده وازقول مسعود رجوی مجهول الحال به این اسرا توصیه نموده
حمایت چشم بسته آلبانی از فرقه رجوی
سئوال من از رئیس جمهور و مسئولین دولت آلبانی این میباشد که چرا با وجود این همه سند جنایت و خیانتهای سران سازمان تروریستی مجاهدین که در کشتار اکراد شیعی عراق و یا مردم مظلوم کشورمان مشارکت مستقیم داشتند و تمامی مدارک حتی شواهد زنده نیز حاضر بوده، بازهم مبادرت به پادگان سازی و مهیا نمودن بستر تروریسم در قلب اروپا مینمایند
چه کسی مانع از ورود خبرنگاران به مقر فرقه رجوی در آلبانی است؟
تصاویری از محل استقرار نفرات فرقه در تیرانا – همانطور که ملاحظه می کنید شیشه تمامی پنجرهها با کاغذ پوشانده شده است و برای کنترل تردد نفرات، دو نفر به عنوان نگهبان در جلوی درب مستقر هستند. آیا این نمونه ها نشان نمی دهد که درخواست و شعارهایی که درباره حضور خبرنگار در لیبرتی می دادند تنها فریبی برای کارشکنی در کار انتقال اعضاء بوده است؟